----------------------------------------------------------------------------------------
திருவரங்கம் வாலிக்குக் கிடைத்த திருப்புமுனை!
இளைஞராக இருந்த காலத்தில், தமிழ் வசப்பட்டவுடன் வாலியும் சும்மா இருக்கவில்லை. தன் நண்பர்களைச் சேர்த்துக் கொண்டு ‘நேதாஜி” என்னும் கையெழுத்துப் பத்திரிக்கையைத் துவக்கினார்.
முதல் பிரதியை வெளியிட்டவர் யாரென்று நினைக்கிறீர்கள்? கேட்டால் அசந்து போவீர்கள். எத்தனை பேருக்கு அந்த பாக்கியம் கிடைக்கும்?
அந்தக் காலத்தில் மிகப் பெரிய எழுத்தாளர் மற்றும் பத்திரிக்கையாளராக இருந்த திருவாளர் கல்கி அவர்கள்தான் அந்தப் பத்திரிக்கையை வெளியிட்டுச்சிறப்பித்ததோடு, வாலியின் வாழ்க்கையில் ஒரு பெரிய திருப்புமுனையையும் கொடுத்துவிட்டுப் போனார். தன் கதைகளைப் பல திருப்புமுனைகளோடு கொண்டு செல்லும் அவர், வாலியின் வாழ்விலும் ஒரு திருப்புமுனையை ஏற்படுத்தியது அதிசயமா அல்லது தெய்வாதீனமா என்றால் இரண்டையும் வைத்துக் கொள்ளலாம்.
அன்று திரு.கல்கி அவர்களுடன் திருவாளர் சின்ன அண்ணாமலை அவர்களும், திருச்சி வானொலி நிலைய அதிகாரி திரு.பார்த்தசாரதி அவர்களும் வந்திருந்ததால் அடுத்து ஒரு ஏற்றம் வாலியின் வாழ்வில் நிகழ்ந்தது. வானொலிக்கு கதைகள் நாடகங்கள் எழுதிக் கொடுக்கும் வாய்ப்புக் கிடைத்தது. கிடைத்த வாய்ப்பைக் கெட்டியாகப் பிடித்துக் கொண்டார்.
திருவரங்கத்தில் வாலி அவர்கள் நடத்திய அந்தக் கையெழுத்துப் பத்திரிக்கையில் பல இளைஞர் கூட்டமே பங்கேற்றுக் கொண்டது. அப்படிப் பங்கேற்றுக் கொண்டவர்களில் ஒருவர்தான் பின்னாளில் பெரும் புகழ்பெற்ற எழுத்தாளராகத் தன் தனித்தமிழ் நடையால் ராஜ நடைபோட்ட எழுத்தாளர் சுஜாதா! அவரின் இயற்பெயரும் ரங்கராஜன்தான் என்பது வியப்பிற்குரிய விஷயம்!
=====================================================================
--------------------------------------------------------------------------
மாறுதலுக்காக இன்று ஒரு நாடகச் செய்தி!
செய்தி பழசுதான். ஆனால் சுவையானது.
அக்காலத்தில் கோவைக்குப் பல நாடகக் குழுவினர் வந்து நாடகங்களை நடத்தி, கோவை மக்களை மகிழ்விப்பார்கள். விசு, மெளலி, எஸ்.வி.சேகர், காத்தாடி ராமமூர்த்தி என்று பலர் தங்கள் குழுவினருடன் வருவார்கள். அந்த மகிழ்ச்சியான தருணங்கள் எல்லாம் இப்போது இல்லை.
----------------------------------------------------------------
காத்தாடி நாமமூர்த்தி அவர்களின் நகைச்சுவை நாடகத்தில் பார்த்த காட்சி ஒன்றை என் நினைவுத்திரையில் இருந்து உங்களுக்கு அளிக்கிறேன். மனிதரின் குரல் ஏற்ற இறக்கங்களுடன் அசத்தலாக இருக்கும்
---------------------------------------------------------------------
காட்சியில் காத்தாடி ராமமூர்த்தியின் மளிகை பாக்கியை வசூல் செய்து கொண்டு போவதற்காக மளிகைக் கடைக்காரர் வீடு தேடி வந்திருப்பார். அவர் வந்திருக்கும் செய்தியைக் குளித்துக் கொண்டிருக்கும் தன்
கணவரிடம் சொல்வதற்காக நடிகை குட்டி பத்மினி குளியலறைக் கதவின் மறுபுறம் நின்று பேச்சுக் கொடுப்பார்:
“ஏன்னா, செட்டியார் வந்திருக்கார். சீக்கிரமா வாங்கோ?”
“எந்தச் செட்டியாருடீ?”
மனைவி கோபமாக: ”ம்ம்ம்..ராஜா சர் முத்தையா செட்டியார்!”
“நான் ஒன்னும் அவரிடம் கடன் ஏதும் வாங்கவில்லையேடி?”
“அதுதான் கொடுத்துவிட்டுப் போகலாம்னு வந்திருக்கார்!”
“விளையாடாம, விஷயத்தை ஒழுங்கச் சொல்லுடீ!”
இதற்குள், என்ன நடக்கிறது என்று தெரிந்து கொள்வதற்காக நைசாக உள்ளே வந்த மளிகைக் கடைக்காரர், சத்தமின்றி நடந்துவந்து குட்டி பத்மினியின் பின்புறம் நின்றிருப்பார். அதைக் கவனிக்காமல், தம்பதிகளின் உரையாடல் தொடரும்.
“மளிகைக்கடைச் செட்டியார்தான் வந்திருக்கார்!”
“ஓ..அந்த லூசு வந்திருக்கா? எங்க ஆத்துக்காரர் குளிக்கிறார்.வர்றதுக்கு ஒருமணி நேரம் ஆகும்னு சொல்லி அனுப்பிச்சுவைடி அவரை!”
=========================================================================
அன்புடன்
வாத்தியார்
வாழ்க வளமுடன்!
மாணவர் பதிவேடு (Enrolment Register)
என்னைப் பற்றி
Contact vaaththiyar
Please write to Vaaththiyar
திருமணப் பொருத்தம்
Marriage Matching
My Phone Number and whatsApp number
94430 56624
My email ID
எனது மின்னஞ்சல் முகவரி:
classroom2007@gmail.com
My Phone Number 94430 56624
classroom2007@gmail.com
My Phone Number 94430 56624
வந்தவர்களின் எண்ணிக்கை
வாத்தியாரின் புதிய புத்தகங்கள்
வாங்கி விட்டீர்களா?
வாத்தியாரின் அடுத்த புத்தகம்
தொகுப்பு 4 யோகங்களைப் பற்றிய பாடங்கள் முன்பதிவு செய்பவர்களுக்கு மட்டுமே புத்தகம் கிடைக்கும் குறைந்த எண்ணிக்கையிலேயே புத்தகம் அச்சாகிறது
8.6.11
5.6.11
சங்கடமில்லாத சங்கேத மொழிகள்!
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
சங்கடமில்லாத சங்கேத மொழிகள்!
வாரமலர்
இன்றைய வார மலரை, நமது வகுப்பறை மூத்த மாணாக்கர் ஒருவரின் ஆக்கம் ஒன்று அலங்கரிக்கின்றது.
படித்து மகிழுங்கள்
அன்புடன்
வாத்தியார்
--------------------------------------------------------------------------------------------------------
'தடுக்கி விழுந்தேன்' என்பது வலைதளத்தில் ஓர் இன்பமான அனுபவமாகப் போய் விடுவது உண்டு.http://www.stumbleupon.com/ என்று ஒரு தளமே உள்ளது.
அதுபோல தடுக்கி விழுந்ததுதான் http://thiruvarangan.blogspot.com/
மோஹனரங்கன் என்ற ஸ்ரீவைஷ்ணவ அன்பர் எழுதுகிறார். அருமையான,கட்டுரைகள்.வைஷ்ணவ சம்பிரதாயத்தை அறிய ஒரு நுழைவுவாயில் அந்த வலைப்பூ.
அதில் 'வைணவ பரிபாஷை'பற்றி 6 கட்டுரைகள் மிகவும் சுவையுடன் எழுதியுள்ளார். நகைச்சுவையுடன், அந்த சம்பிரதாயத்தை அறிய விரும்புவோருக்கு அருமையான விருந்து.
தத்துவம் எல்லாம் எனக்கு எட்டிக்காய். படிக்கக் கூடியதாக இருக்கும் கதை கட்டுரைகளையே படிப்பது எனது இயல்பு. கொஞ்சம் இழுவையாக இருந்தாலும் பக்கத்தைப் புரட்டும் மன இயல்பு என்னுடையது.அதாவது மிகச் சாதாரணன். 'அறிவுஜீவி' மனமயக்கம் சற்றும் இல்லாதவன்.சுற்றி வளைத்துச் சொல்லும் சொற்கள் மண்டையில் சுலபமாக ஏறாது எனக்கு.
போகட்டும். என் புராணம் வேண்டாம். சொல்ல வந்த செய்திக்கு வருவோம்.
பரிபாஷை என்கிறார்களே அது என்ன?
"பெரும்பாலும் பரிபாஷை என்பது ஒரு குழுவினரின், அல்லது ஒரு கோஷ்டியினரின் பரிமாற்றப் பேச்சு.......பேச்சு வழக்குகள் என்பனவற்றில் குழூஉக்குறி, சங்கேதம் என்பன பொதுவாக அமையும்."என்கிறார் மோஹனரெங்கன் சுவாமி.
அந்தக் குழுவினர் மட்டும் புரிந்துகொள்ளக்கூடிய சங்கேத மொழி பரிபாஷை!
ராணுவத்தில் ஒரு வழக்கம் உண்டு.ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு சொல்லை ரகசியமாக சொல்லி விடுவார்கள்.எப்படி நம் கணினிக்கு 'பாஸ்வர்ட்' சொல்லி உள்ளே புக வேண்டுமோ அதுபோல காவலுக்கு நிற்போரிடம் 'பாஸ்வர்ட்' சொல்லிப் புக வேண்டும். பாஸ்வர்ட் தெரியாதவர்கள் எதிரியாகப் பாவித்து வெளியில் நிறுத்தப்படுவர்.கிட்டத் தட்ட பரிபாஷையும், தான் இந்தக் கூட்டத்தைச் சார்ந்தவந்தான் என்பதை நிலை நிறுத்தும் வேலையைத்தான்
செய்கிற்து.தத்துவ நிலையில் நான் சொல்வது தவறாக இருக்கலாம். ஆனால் நடைமுறை யதார்த்ததில் நான் சொல்வது 'பரிபாஷை என்பது ஓர் அடையாளக் குறிப்பே'.
தண்ணீர் என்பதை ஸ்ரீவைஷ்ணவர் "தேர்த்தம்" என்பர்.ஸ்மார்த்தர்கள் 'ஜலம்' என்றோ 'தீர்த்தம்' என்றோ சொல்வார்கள்.தேர்த்தாமாடுதல் என்றால் குளித்தல் என்று பொருள் வைணவக் குடும்பங்களில். ஸ்மார்த்தக் குடும்பத்தில் அதுவே 'ஸ்நானம்' ஆகிவிடும்.
பாயசம் என்பது எல்லோருக்கும் தெரியும்.வைணவர்கள் அதனை அக்காரவடிசல் என்பார்கள்.சர்க்கரை பொங்கல் என்பது திருக்கண்ணமுது. தயிர்சாதம் என்பது ததியன்னம்.
ஒரு ஸ்மார்த்தக் குடும்பத்தில் நடக்கும் பூஜை வழிபாடு அதைத் தொடர்ந்து நடக்கும் விருந்துக்குப் பெயர் சமாராதனை.வைணவ குடும்பத்தில் அதுவே ததியாரதனை.
இப்படி ஒரே செயலுக்கோ ,பொருளுக்கோ அவரவர் குழு சார்ந்த சொற்களைப் பயன்படுத்தும் சொற்களே பரிபாஷை.
தஞ்சை மாவட்டத்தில் 'ஒரு நல்லதிற்கு போயிருக்கிறார்' என்றால் ஒரு 'சாவுக்கு,இழவுக்குப் போயிருக்கிறார்' என்று பொருள்.அல்லது அதையே சில குழுக்கள் 'தேவைக்குப் போயிருக்கிறார்' என்றும் சொல்லும்.
"திருவாளத்தான்" என்று 'வள வள' என்று பேசுபவனைக் குறிப்பாக உணர்த்துவார்கள்."அதோ வருகிறானய்யா திருவாளத்தான்! நான் போய்க் கொள்கிறேன்!"என்று நண்பர் குழு 'போர'டிப்பவன் கண்ணில் பட்டதும் சிதறி
ஓடும்.
"மேற்படியார் வந்தாப்பல" என்று சொன்னவுடனே அந்தக்குழுவில் உள்ளோர் அந்த 'மேற்படியார்' யார் என்று புரிந்து கொள்வார்கள். குழுவில் சேராதவர்களுக்குப் புரியாது.
ஏதோ பரிபாஷை என்றால் அய்யர்,அய்யங்கார் சமாச்சாரம் என்று எண்ணி விடாதீர்கள். அரசியலிலும் இது கடைப் பிடிக்கப்படும்.
பேரறிஞர், பேராசிரியர், பெருந்தலைவர்,புரட்சித் தலைவர்,மூதறிஞர்,கலைஞர்,நாவலர், நாஞ்சிலார்,.... இவற்றை சொன்னவுடனேயே யாரைக் குறிப்பிடுகிறேன் என்று உங்களுக்குப் புரிகிறதல்லவா? அவர்களுடைய
முழுப்பெயரைச் சொல்லாமலே புறிகிறதல்லாவா?அதுதான் சங்கேத மொழி. அந்த அந்தக் குழுவில் மட்டுமே அது செல்லுபடியாகும் அல்லது செலவாணியில் இருக்கும்.
அரசியலில் இப்படி பட்டப் பெயர் இல்லாதவர்கள் தங்கள் ஊர் பெயரை சூட்டிக் கொண்டார்கள்.
தஞ்சையார், புதுகையார், நாவல்பட்டார், தாந்தோன்றியார்,என்பது போலப் பலபல.அன்பில் ஊரைச் சேர்ந்தவர் அன்பிலார்! 'அன்பு இல்லாதவர்' என்றும் பொருள் கொள்ளலாகும்தானே!
எல்லாத் தொழிலுக்கும் சங்கேத மொழி உண்டு.கூடப் பணி புரிபவர்களுக்கு சங்கேதப் பேர் எல்லாம் உண்டு.
கட்டிட வேலை நடந்து கொண்டிருந்தது.மேஸ்திரி வந்தார். சித்தாள் ஒருத்தி கூவினாள்,"தண்ணிவண்டி வந்திடிச்சி" மற்றவர்கள் உஷார் ஆனார்கள். எப்போதும் 'மப்'பில் இருக்கும் மேஸ்திரிக்கு சங்கேதப் பெயர் 'தண்ணிவண்டி'
திருமணத்தில் சமையல்வேலை மேற்பார்வையில் இருந்தேன்."சாம்பாரை எடைகட்டு, பாலை எடைகட்டு" என்று சமையல் மேஸ்திரி சொன்னார்.அப்படியென்றால் 'சுடுநீரை எடுத்து சாம்பாரிலோ, பாலிலோ ஊற்று' என்று பொருள். அது அவர்களுக்கு மட்டுமே தெரிந்த சொல்லாட்சி.
'கழுத்து ஆம்படையானிடம் இத்தனை நாள் கஷ்டப்பட்டேன். இப்போ வயத்தாம்படையானிடம் சிரமப்படுகிறேன்' என்றாள் ஒரு மூதாட்டி.கழுத்தில் தாலிகட்டினவன் கழுத்தாம்படையான்.வயற்றில் இடம் பிடித்தவன் வயத்தாம் படையான். அதாவது பெற்ற மகன்.
செருப்பு காணாமல் போய்விட்டது. கிவாஜ சொன்னார் "பரதாழ்வார் வந்து போயுள்ளார்". பொருள் புரிகிறதல்லவா? ஸ்ரீராமனின் பாதுகையை வேண்டிப்பெற்றுச் சென்றார் அல்லவா தம்பி பரதன்?
அந்தக் காலத்தில் அரசு அலுவலகங்களில் லஞ்சப் பணத்திற்குப் பரிபாஷை உண்டு.ஒரு கப்பல் தர வேண்டும். ஒரு மான் தரவேண்டும் என்றால் அந்தப் படம் போட்ட நோட்டை லஞ்சமாகத் தர வேண்டும் என்று பொருள்.
'அறுவை' என்பதும் ஒரு சங்கேதச் சொல்தான். மேற்கொண்டு அறுக்காமல் முடித்துக் கொள்கிறேன்.
எழுத்தாக்கம்
கே.முத்துராம கிருஷ்ணன்
லால்குடி
வாழ்க வளமுடன்!
சங்கடமில்லாத சங்கேத மொழிகள்!
வாரமலர்
இன்றைய வார மலரை, நமது வகுப்பறை மூத்த மாணாக்கர் ஒருவரின் ஆக்கம் ஒன்று அலங்கரிக்கின்றது.
படித்து மகிழுங்கள்
அன்புடன்
வாத்தியார்
--------------------------------------------------------------------------------------------------------
'தடுக்கி விழுந்தேன்' என்பது வலைதளத்தில் ஓர் இன்பமான அனுபவமாகப் போய் விடுவது உண்டு.http://www.stumbleupon.com/ என்று ஒரு தளமே உள்ளது.
அதுபோல தடுக்கி விழுந்ததுதான் http://thiruvarangan.blogspot.com/
மோஹனரங்கன் என்ற ஸ்ரீவைஷ்ணவ அன்பர் எழுதுகிறார். அருமையான,கட்டுரைகள்.வைஷ்ணவ சம்பிரதாயத்தை அறிய ஒரு நுழைவுவாயில் அந்த வலைப்பூ.
அதில் 'வைணவ பரிபாஷை'பற்றி 6 கட்டுரைகள் மிகவும் சுவையுடன் எழுதியுள்ளார். நகைச்சுவையுடன், அந்த சம்பிரதாயத்தை அறிய விரும்புவோருக்கு அருமையான விருந்து.
தத்துவம் எல்லாம் எனக்கு எட்டிக்காய். படிக்கக் கூடியதாக இருக்கும் கதை கட்டுரைகளையே படிப்பது எனது இயல்பு. கொஞ்சம் இழுவையாக இருந்தாலும் பக்கத்தைப் புரட்டும் மன இயல்பு என்னுடையது.அதாவது மிகச் சாதாரணன். 'அறிவுஜீவி' மனமயக்கம் சற்றும் இல்லாதவன்.சுற்றி வளைத்துச் சொல்லும் சொற்கள் மண்டையில் சுலபமாக ஏறாது எனக்கு.
போகட்டும். என் புராணம் வேண்டாம். சொல்ல வந்த செய்திக்கு வருவோம்.
பரிபாஷை என்கிறார்களே அது என்ன?
"பெரும்பாலும் பரிபாஷை என்பது ஒரு குழுவினரின், அல்லது ஒரு கோஷ்டியினரின் பரிமாற்றப் பேச்சு.......பேச்சு வழக்குகள் என்பனவற்றில் குழூஉக்குறி, சங்கேதம் என்பன பொதுவாக அமையும்."என்கிறார் மோஹனரெங்கன் சுவாமி.
அந்தக் குழுவினர் மட்டும் புரிந்துகொள்ளக்கூடிய சங்கேத மொழி பரிபாஷை!
ராணுவத்தில் ஒரு வழக்கம் உண்டு.ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு சொல்லை ரகசியமாக சொல்லி விடுவார்கள்.எப்படி நம் கணினிக்கு 'பாஸ்வர்ட்' சொல்லி உள்ளே புக வேண்டுமோ அதுபோல காவலுக்கு நிற்போரிடம் 'பாஸ்வர்ட்' சொல்லிப் புக வேண்டும். பாஸ்வர்ட் தெரியாதவர்கள் எதிரியாகப் பாவித்து வெளியில் நிறுத்தப்படுவர்.கிட்டத் தட்ட பரிபாஷையும், தான் இந்தக் கூட்டத்தைச் சார்ந்தவந்தான் என்பதை நிலை நிறுத்தும் வேலையைத்தான்
செய்கிற்து.தத்துவ நிலையில் நான் சொல்வது தவறாக இருக்கலாம். ஆனால் நடைமுறை யதார்த்ததில் நான் சொல்வது 'பரிபாஷை என்பது ஓர் அடையாளக் குறிப்பே'.
தண்ணீர் என்பதை ஸ்ரீவைஷ்ணவர் "தேர்த்தம்" என்பர்.ஸ்மார்த்தர்கள் 'ஜலம்' என்றோ 'தீர்த்தம்' என்றோ சொல்வார்கள்.தேர்த்தாமாடுதல் என்றால் குளித்தல் என்று பொருள் வைணவக் குடும்பங்களில். ஸ்மார்த்தக் குடும்பத்தில் அதுவே 'ஸ்நானம்' ஆகிவிடும்.
பாயசம் என்பது எல்லோருக்கும் தெரியும்.வைணவர்கள் அதனை அக்காரவடிசல் என்பார்கள்.சர்க்கரை பொங்கல் என்பது திருக்கண்ணமுது. தயிர்சாதம் என்பது ததியன்னம்.
ஒரு ஸ்மார்த்தக் குடும்பத்தில் நடக்கும் பூஜை வழிபாடு அதைத் தொடர்ந்து நடக்கும் விருந்துக்குப் பெயர் சமாராதனை.வைணவ குடும்பத்தில் அதுவே ததியாரதனை.
இப்படி ஒரே செயலுக்கோ ,பொருளுக்கோ அவரவர் குழு சார்ந்த சொற்களைப் பயன்படுத்தும் சொற்களே பரிபாஷை.
தஞ்சை மாவட்டத்தில் 'ஒரு நல்லதிற்கு போயிருக்கிறார்' என்றால் ஒரு 'சாவுக்கு,இழவுக்குப் போயிருக்கிறார்' என்று பொருள்.அல்லது அதையே சில குழுக்கள் 'தேவைக்குப் போயிருக்கிறார்' என்றும் சொல்லும்.
"திருவாளத்தான்" என்று 'வள வள' என்று பேசுபவனைக் குறிப்பாக உணர்த்துவார்கள்."அதோ வருகிறானய்யா திருவாளத்தான்! நான் போய்க் கொள்கிறேன்!"என்று நண்பர் குழு 'போர'டிப்பவன் கண்ணில் பட்டதும் சிதறி
ஓடும்.
"மேற்படியார் வந்தாப்பல" என்று சொன்னவுடனே அந்தக்குழுவில் உள்ளோர் அந்த 'மேற்படியார்' யார் என்று புரிந்து கொள்வார்கள். குழுவில் சேராதவர்களுக்குப் புரியாது.
ஏதோ பரிபாஷை என்றால் அய்யர்,அய்யங்கார் சமாச்சாரம் என்று எண்ணி விடாதீர்கள். அரசியலிலும் இது கடைப் பிடிக்கப்படும்.
பேரறிஞர், பேராசிரியர், பெருந்தலைவர்,புரட்சித் தலைவர்,மூதறிஞர்,கலைஞர்,நாவலர், நாஞ்சிலார்,.... இவற்றை சொன்னவுடனேயே யாரைக் குறிப்பிடுகிறேன் என்று உங்களுக்குப் புரிகிறதல்லவா? அவர்களுடைய
முழுப்பெயரைச் சொல்லாமலே புறிகிறதல்லாவா?அதுதான் சங்கேத மொழி. அந்த அந்தக் குழுவில் மட்டுமே அது செல்லுபடியாகும் அல்லது செலவாணியில் இருக்கும்.
அரசியலில் இப்படி பட்டப் பெயர் இல்லாதவர்கள் தங்கள் ஊர் பெயரை சூட்டிக் கொண்டார்கள்.
தஞ்சையார், புதுகையார், நாவல்பட்டார், தாந்தோன்றியார்,என்பது போலப் பலபல.அன்பில் ஊரைச் சேர்ந்தவர் அன்பிலார்! 'அன்பு இல்லாதவர்' என்றும் பொருள் கொள்ளலாகும்தானே!
எல்லாத் தொழிலுக்கும் சங்கேத மொழி உண்டு.கூடப் பணி புரிபவர்களுக்கு சங்கேதப் பேர் எல்லாம் உண்டு.
கட்டிட வேலை நடந்து கொண்டிருந்தது.மேஸ்திரி வந்தார். சித்தாள் ஒருத்தி கூவினாள்,"தண்ணிவண்டி வந்திடிச்சி" மற்றவர்கள் உஷார் ஆனார்கள். எப்போதும் 'மப்'பில் இருக்கும் மேஸ்திரிக்கு சங்கேதப் பெயர் 'தண்ணிவண்டி'
திருமணத்தில் சமையல்வேலை மேற்பார்வையில் இருந்தேன்."சாம்பாரை எடைகட்டு, பாலை எடைகட்டு" என்று சமையல் மேஸ்திரி சொன்னார்.அப்படியென்றால் 'சுடுநீரை எடுத்து சாம்பாரிலோ, பாலிலோ ஊற்று' என்று பொருள். அது அவர்களுக்கு மட்டுமே தெரிந்த சொல்லாட்சி.
'கழுத்து ஆம்படையானிடம் இத்தனை நாள் கஷ்டப்பட்டேன். இப்போ வயத்தாம்படையானிடம் சிரமப்படுகிறேன்' என்றாள் ஒரு மூதாட்டி.கழுத்தில் தாலிகட்டினவன் கழுத்தாம்படையான்.வயற்றில் இடம் பிடித்தவன் வயத்தாம் படையான். அதாவது பெற்ற மகன்.
செருப்பு காணாமல் போய்விட்டது. கிவாஜ சொன்னார் "பரதாழ்வார் வந்து போயுள்ளார்". பொருள் புரிகிறதல்லவா? ஸ்ரீராமனின் பாதுகையை வேண்டிப்பெற்றுச் சென்றார் அல்லவா தம்பி பரதன்?
அந்தக் காலத்தில் அரசு அலுவலகங்களில் லஞ்சப் பணத்திற்குப் பரிபாஷை உண்டு.ஒரு கப்பல் தர வேண்டும். ஒரு மான் தரவேண்டும் என்றால் அந்தப் படம் போட்ட நோட்டை லஞ்சமாகத் தர வேண்டும் என்று பொருள்.
'அறுவை' என்பதும் ஒரு சங்கேதச் சொல்தான். மேற்கொண்டு அறுக்காமல் முடித்துக் கொள்கிறேன்.
எழுத்தாக்கம்
கே.முத்துராம கிருஷ்ணன்
லால்குடி
வாழ்க வளமுடன்!
3.6.11
மந்திகள் எதற்குப் பயப்படும்?
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
மந்திகள் எதற்குப் பயப்படும்?
வெள்ளி மலர்.
இன்றைய வெள்ளி மலரை நமது வகுப்பறையின் மூத்த மாணாக்கர் திரு. கோபாலன் அவர்களின் ஆக்கம் ஒன்று அலங்கரிக்கின்றது. படித்து மகிழுங்கள்
அன்புடன்
வாத்தியார்
_____________________________________________
மந்திகள் பயந்தது ஏன்? மொட்டுக்கள் மலர்ந்தது ஏன்?
திருஞானசம்பந்தப் பெருமான் தலயாத்திரை செய்து கொண்டு வரும்போது, கரைபுரண்டு ஓடும் காவிரி நதியின் வடகரை வழியாகப் பல தலங்களை தரிசித்துக்கொண்டு வருகிறார். காவிரி ஆறு தன்னிரு கரைகளிலும் சோலைகளையும், வயல் வெளிகளையும் பசுமையாகப் பரப்பிக் கொண்டு தவழ்ந்து செல்லும் காட்சியைக் காண்கிறார். ஆங்காங்கே வானளாவ எழுந்து நிற்கும் ஆலய கோபுரங்கள் கண்களுக்குத் தெரிகின்றன. காத தூரம் கடக்குமுன் ஐந்தாறு ஆலயங்கள் தென்பட, அங்கெல்லாம் சென்று வழிபட்டு மேற்கு திசை நோக்கி வந்து கொண்டிருக்கிறார்.
அப்போது தூரத்தே ஓர் உயர்ந்த கோபுரம் கண்களுக்குத் தென்படுகிறது. ஓ! அதுதான் திருவையாற்றுத் தலமோ? சாலையின் இருபுறத்திலும் அடர்ந்து வளர்ந்த சோலைகள். சலசலத்து ஓடும் வாய்க்கால்கள். அந்த வாய்க்கால்களிலிருந்து மதகுகள் வழியாக வயலுக்குத் தண்ணீர் பாயும் ஓசை. பறவைகளின் ஒலி. ஆங்காங்கே புல்லை மேய்ந்து கொண்டிருக்கும் மாடுகளின் கழுத்தில் கட்டிய மணிகளின் ஓசை. இதோ, நெருங்கி வந்து விட்டார் ஐயாறப்பரின் வானுயர்ந்த கோபுரத்துக்கு அருகில்.
ஆலயத்தின் உள்ளிருந்து இசையின் ஒலி கேட்கிறது. அந்த இசைக்குத் தகுந்தாற்போல ஒலிக்கும் சலங்கை ஒலி. அவற்றோடு இணைந்து ஒலிக்கும் மத்தளத்தின் ஒலி. இந்த ஒலிகள் எல்லாம் ஆலயத்தைச் சுற்றி வெகு தூரம் பரவிக் கிடக்கிறது. காவிரிக் கரையில் அமைந்துள்ள பசும் சோலைகளில் பறவைகளின் கானம். பழுத்துத் தொங்கும் பழங்களைச் சுவைத்துச் சாப்பிடும் மந்திகளின் கூட்டம். திடீரென்று ஆலயத்திலிருந்து மத்தளங்களின் ஒலி பலமாகக் காற்றில் மிதந்து வருகிறது.
அந்த ஓசையைக் கேட்ட மாத்திரத்தில் மரத்தில் பழங்களை உண்டு கொண்டிருந்த மந்திகளுக்கிடையே ஓரு சலசலப்பு. அந்த மந்திகள் பழம் சாப்பிடுவதை நிறுத்திவுட்டு ஒலி வந்த திசையை உற்று நோக்குகின்றன. பிறகு திடீரென்று மரத்தின் கிளைவிட்டுக் கிளை தாண்டி, ஓங்கி வளர்ந்த ஒரு மரக் கிளையின் மீது ஏறி மரத்தின் உச்சிக்குச் செல்கின்றன. அங்கிருந்து அவை வானத்தை அண்ணாந்து நோக்குகின்றன. அங்கு அவைகள் என்ன தேடினவோ தெரியவில்லை, அவைகள் ஏமாற்றமடைந்தது போல தோன்றியது. மறுபடியும் அவைகள் பழங்களைத் தின்னத் தொடங்கிவிட்டன.
ஞானக்குழந்தை திருஞானசம்பந்த மூர்த்தி இந்தக் காட்சியை காண்கிறார். மெல்ல சிரித்துக் கொள்கிறார். அவருக்குத் தெரியும் அந்த மந்திகள் ஏன் அப்படி மரத்தின் உச்சிக்குச் சென்று வானவெளியை அண்ணாந்து பார்த்தன, பின் ஏன் ஏமாற்றமடைந்து பழங்களைத் தின்னத் தொடங்கின என்று. ஆலயத்திலிருந்து ஒலித்த அந்த மத்தள ஒலி, அவைகளுக்கு இடியோசை போலக் கேட்டிருக்கிறது. மழை வருகிறதோ, அதற்காக வானம் உறுமுகிறதோ, இடி இடிக்கிறதோ என்று அவை வானத்தை அண்ணாந்து பார்த்தனவாம். அங்கு ஒன்றுமில்லை என்று தெரிந்ததும் பிறகு வழக்கம் போல பழங்களைத் தின்னத் தொடங்கினவாம்.
திருஞானசம்பந்தர் திருவையாற்றை நெருங்கிவரும் நேரம் பார்த்த இந்தக் காட்சிகளை வர்ணித்துப் பாடுகிறார்.
"புலன் ஐந்தும் பொறிகலங்கி நெறிமயங்கி
அறிவு அழிந்திட்டு ஐம்மேல் உந்தி
அலமந்த போதாக அஞ்சேல் என்று
அருள் செய்வான் அமரும் கோயில்;
வலம் வந்த மடவார்கள் நடம் ஆட
முழவு அதிர மழை என்று அஞ்சிச்
சில மந்தி அலமந்து மரம் ஏறி
முகில் பார்க்கும் திரு ஐயாறே!"
மறுபுறம் மான் கூட்டங்கள் ஓடிவருகின்றன. அங்கு வழியில் ஓடும் ஒரு ஓடையைத் தாண்டி அந்த மான்கள் பாய்ந்து ஓடுகின்றன. அப்படி திடீரென்று மான்கள் ஓடிவரவும், அங்கு மரத்தடியில் திரிந்துகொண்டிருந்த மந்திகள் பயந்து போய் மரத்தின் மேல் பாய்ந்து ஏறுகின்றன. அப்படி அவை பாய்ந்த வேகத்தில் மரத்தில் கட்டியிருந்த தேன்கூடு சிதைந்து தேன், ஓடை நீரில் சிந்துகிறது, நீரில் ஏற்பட்ட இந்த சந்தடியால் அங்கு ஓடிக்கொண்டிருந்த மீன்கள் நீருக்கு மேலாகத் துள்ளத் தொடங்கின, மீன்கள் துள்ளி விழுந்ததனால் அங்கு முளைத்து மொட்டு விட்டிருந்த தாமரைகள் மலரத் தொடங்கின. இந்தக் காட்சி அவர் கண்களில் படுகிறது.
"ஊன்பாயும் உடைதலை கொண்டு ஊர் ஊரன்
பலிக்கு உழல்வார் உமையாள் பங்கர்
தான்பாயும் விடை ஏறும் சங்கரனார்
தழல் உருவர் தங்கும் கோயில்;
மான்பாய, வயல் அருகே மரம் ஏறி
மந்தி பாய மடுக்கள் தோறும்
தேன்பாய, மீன்பாயச் செழுங்கமல மொட்டு
அலரும் திருஐயாறே!"
எழுத்தாக்கம்
வி.கோபாலன்
தஞ்சாவூர்
_______________________________________________________________
மகிழ்ச்சியான அறிவிப்பு
வாத்தியார் வெளியூர்ப் பயணம். அவருடைய சொந்த ஊரில் கோவில் திருவிழாக்கள். திரும்பி வர 4 நாட்கள் ஆகும். அதுவரை வகுப்பறைக்கு விடுமுறை. பழைய பாடங்களை மீண்டும் படியுங்கள். அடுத்த வகுப்பு
8.6.2011 புதனன்று நடைபெறும்!
வாரமலர் மட்டும் 5.6.2011 அன்று வெளியாகும் (Through Google blog's auto post option). அதை எழுதியவர் யார்? பொறுத்திருந்து பாருங்கள்
அன்புடன்
வாத்தியார்
வாழ்க வளமுடன்!
மந்திகள் எதற்குப் பயப்படும்?
வெள்ளி மலர்.
இன்றைய வெள்ளி மலரை நமது வகுப்பறையின் மூத்த மாணாக்கர் திரு. கோபாலன் அவர்களின் ஆக்கம் ஒன்று அலங்கரிக்கின்றது. படித்து மகிழுங்கள்
அன்புடன்
வாத்தியார்
_____________________________________________
மந்திகள் பயந்தது ஏன்? மொட்டுக்கள் மலர்ந்தது ஏன்?
திருஞானசம்பந்தப் பெருமான் தலயாத்திரை செய்து கொண்டு வரும்போது, கரைபுரண்டு ஓடும் காவிரி நதியின் வடகரை வழியாகப் பல தலங்களை தரிசித்துக்கொண்டு வருகிறார். காவிரி ஆறு தன்னிரு கரைகளிலும் சோலைகளையும், வயல் வெளிகளையும் பசுமையாகப் பரப்பிக் கொண்டு தவழ்ந்து செல்லும் காட்சியைக் காண்கிறார். ஆங்காங்கே வானளாவ எழுந்து நிற்கும் ஆலய கோபுரங்கள் கண்களுக்குத் தெரிகின்றன. காத தூரம் கடக்குமுன் ஐந்தாறு ஆலயங்கள் தென்பட, அங்கெல்லாம் சென்று வழிபட்டு மேற்கு திசை நோக்கி வந்து கொண்டிருக்கிறார்.
அப்போது தூரத்தே ஓர் உயர்ந்த கோபுரம் கண்களுக்குத் தென்படுகிறது. ஓ! அதுதான் திருவையாற்றுத் தலமோ? சாலையின் இருபுறத்திலும் அடர்ந்து வளர்ந்த சோலைகள். சலசலத்து ஓடும் வாய்க்கால்கள். அந்த வாய்க்கால்களிலிருந்து மதகுகள் வழியாக வயலுக்குத் தண்ணீர் பாயும் ஓசை. பறவைகளின் ஒலி. ஆங்காங்கே புல்லை மேய்ந்து கொண்டிருக்கும் மாடுகளின் கழுத்தில் கட்டிய மணிகளின் ஓசை. இதோ, நெருங்கி வந்து விட்டார் ஐயாறப்பரின் வானுயர்ந்த கோபுரத்துக்கு அருகில்.
ஆலயத்தின் உள்ளிருந்து இசையின் ஒலி கேட்கிறது. அந்த இசைக்குத் தகுந்தாற்போல ஒலிக்கும் சலங்கை ஒலி. அவற்றோடு இணைந்து ஒலிக்கும் மத்தளத்தின் ஒலி. இந்த ஒலிகள் எல்லாம் ஆலயத்தைச் சுற்றி வெகு தூரம் பரவிக் கிடக்கிறது. காவிரிக் கரையில் அமைந்துள்ள பசும் சோலைகளில் பறவைகளின் கானம். பழுத்துத் தொங்கும் பழங்களைச் சுவைத்துச் சாப்பிடும் மந்திகளின் கூட்டம். திடீரென்று ஆலயத்திலிருந்து மத்தளங்களின் ஒலி பலமாகக் காற்றில் மிதந்து வருகிறது.
அந்த ஓசையைக் கேட்ட மாத்திரத்தில் மரத்தில் பழங்களை உண்டு கொண்டிருந்த மந்திகளுக்கிடையே ஓரு சலசலப்பு. அந்த மந்திகள் பழம் சாப்பிடுவதை நிறுத்திவுட்டு ஒலி வந்த திசையை உற்று நோக்குகின்றன. பிறகு திடீரென்று மரத்தின் கிளைவிட்டுக் கிளை தாண்டி, ஓங்கி வளர்ந்த ஒரு மரக் கிளையின் மீது ஏறி மரத்தின் உச்சிக்குச் செல்கின்றன. அங்கிருந்து அவை வானத்தை அண்ணாந்து நோக்குகின்றன. அங்கு அவைகள் என்ன தேடினவோ தெரியவில்லை, அவைகள் ஏமாற்றமடைந்தது போல தோன்றியது. மறுபடியும் அவைகள் பழங்களைத் தின்னத் தொடங்கிவிட்டன.
ஞானக்குழந்தை திருஞானசம்பந்த மூர்த்தி இந்தக் காட்சியை காண்கிறார். மெல்ல சிரித்துக் கொள்கிறார். அவருக்குத் தெரியும் அந்த மந்திகள் ஏன் அப்படி மரத்தின் உச்சிக்குச் சென்று வானவெளியை அண்ணாந்து பார்த்தன, பின் ஏன் ஏமாற்றமடைந்து பழங்களைத் தின்னத் தொடங்கின என்று. ஆலயத்திலிருந்து ஒலித்த அந்த மத்தள ஒலி, அவைகளுக்கு இடியோசை போலக் கேட்டிருக்கிறது. மழை வருகிறதோ, அதற்காக வானம் உறுமுகிறதோ, இடி இடிக்கிறதோ என்று அவை வானத்தை அண்ணாந்து பார்த்தனவாம். அங்கு ஒன்றுமில்லை என்று தெரிந்ததும் பிறகு வழக்கம் போல பழங்களைத் தின்னத் தொடங்கினவாம்.
திருஞானசம்பந்தர் திருவையாற்றை நெருங்கிவரும் நேரம் பார்த்த இந்தக் காட்சிகளை வர்ணித்துப் பாடுகிறார்.
"புலன் ஐந்தும் பொறிகலங்கி நெறிமயங்கி
அறிவு அழிந்திட்டு ஐம்மேல் உந்தி
அலமந்த போதாக அஞ்சேல் என்று
அருள் செய்வான் அமரும் கோயில்;
வலம் வந்த மடவார்கள் நடம் ஆட
முழவு அதிர மழை என்று அஞ்சிச்
சில மந்தி அலமந்து மரம் ஏறி
முகில் பார்க்கும் திரு ஐயாறே!"
மறுபுறம் மான் கூட்டங்கள் ஓடிவருகின்றன. அங்கு வழியில் ஓடும் ஒரு ஓடையைத் தாண்டி அந்த மான்கள் பாய்ந்து ஓடுகின்றன. அப்படி திடீரென்று மான்கள் ஓடிவரவும், அங்கு மரத்தடியில் திரிந்துகொண்டிருந்த மந்திகள் பயந்து போய் மரத்தின் மேல் பாய்ந்து ஏறுகின்றன. அப்படி அவை பாய்ந்த வேகத்தில் மரத்தில் கட்டியிருந்த தேன்கூடு சிதைந்து தேன், ஓடை நீரில் சிந்துகிறது, நீரில் ஏற்பட்ட இந்த சந்தடியால் அங்கு ஓடிக்கொண்டிருந்த மீன்கள் நீருக்கு மேலாகத் துள்ளத் தொடங்கின, மீன்கள் துள்ளி விழுந்ததனால் அங்கு முளைத்து மொட்டு விட்டிருந்த தாமரைகள் மலரத் தொடங்கின. இந்தக் காட்சி அவர் கண்களில் படுகிறது.
"ஊன்பாயும் உடைதலை கொண்டு ஊர் ஊரன்
பலிக்கு உழல்வார் உமையாள் பங்கர்
தான்பாயும் விடை ஏறும் சங்கரனார்
தழல் உருவர் தங்கும் கோயில்;
மான்பாய, வயல் அருகே மரம் ஏறி
மந்தி பாய மடுக்கள் தோறும்
தேன்பாய, மீன்பாயச் செழுங்கமல மொட்டு
அலரும் திருஐயாறே!"
எழுத்தாக்கம்
வி.கோபாலன்
தஞ்சாவூர்
_______________________________________________________________
மகிழ்ச்சியான அறிவிப்பு
வாத்தியார் வெளியூர்ப் பயணம். அவருடைய சொந்த ஊரில் கோவில் திருவிழாக்கள். திரும்பி வர 4 நாட்கள் ஆகும். அதுவரை வகுப்பறைக்கு விடுமுறை. பழைய பாடங்களை மீண்டும் படியுங்கள். அடுத்த வகுப்பு
8.6.2011 புதனன்று நடைபெறும்!
வாரமலர் மட்டும் 5.6.2011 அன்று வெளியாகும் (Through Google blog's auto post option). அதை எழுதியவர் யார்? பொறுத்திருந்து பாருங்கள்
அன்புடன்
வாத்தியார்
வாழ்க வளமுடன்!
Subscribe to:
Posts (Atom)




