மாணவர் பதிவேடு (Enrolment Register)

என்னைப் பற்றி

My Photo

எல்லாம் விதித்தபடிதான் நடக்கும் என்னும்போது,  நாம் கவலைப் படுவதற்கு ஒன்றும் இல்லை.

Google+ Followers

Google+ Badge

We and God with us!

We and God with us!
நம்மோடு இருக்கும் தெய்வம்

அறிவிப்பு!

இந்தப் பதிவில் உள்ள ஆக்கங்களை ,பாடங்கள், கட்டுரைகள் மற்றும் கதைகளை புத்தகமாக வெளியிட உள்ளேன். ஆகவே பதிவில் உள்ளவைகள் படிப்பதற்கு மட்டுமே. வாசகர்களின் தனிப்பட்ட பயன்பாட்டிற்கு மட்டுமே! வேறு எந்த மாற்று உபயோகத்திற்கும் என் அனுமதியின்றி பிரதி எடுப்பது மறுக்கப்படுகிறது! காப்பு உரிமை பெறப்பட்டுள்ளது. அதை மனதில் கொள்க!

My email ID

எனது மின்னஞ்சல் முகவரி:
classroom2007@gmail.com

Facts of Life!

Facts of Life!
உபயம்: கூகுள் ஆண்டவர்

2.9.14

மனதை மயக்கிய மந்திரச் சொல்


******************************************************************************
மனதை மயக்கிய மந்திரச் சொல்

விடுபட்டவைகள் - பகுதி 1

என்னுரை

தமிழ்மணம் அரங்கில் 23.3.2008 முதல் 30.3.2008 வரை நட்சத்திர வாரப் பதிவுகளாக மொத்தம் 33 இடுகைகளைப் பதிந்திருந்தேன். அனைவரும் ரசித்துப் படித்து என்னை மிகவும் ஊக்குவித்துப் பாராட்டினார்கள். என்றும் மறக்க முடியாத வாரமாக அது அமைந்தது.

இறுதிப் பதிவில் எழுத முடியாமல் விடுபட்டவைகள் என்று சில மேதைகளின்
பெயர்களையும், மற்றும் சில செய்திகளையும் குறிப்பிட்டிருந்தேன்.

அதைப் படித்த வலையுலக நண்பர்கள் திரு.வடுவூர் குமார், 
திரு.நெல்லை, திரு.இலவசக்கொத்தனார், திரு.ஆயில்யன், திரு.மதுரையம்பதி, திரு.நா.கணேசன், திரு.ராம்ஸ், 
திரு.தெக்கிக்காட்டான்,  திரு.கோவி.கண்ணன், திரு.காசி ஆறுமுகம், திரு.சுரேகா, திருமதி.துளசி கோபால், திரு.குமரன், 
திரு.நாகை சங்கர், திருமதி.மீனா, திரு.ரவி, திரு.யோகன் பாரீஸ் 
போன்று பல அன்பர்கள் விடுபட்டதையும் தொடர்ந்து எழுதுங்கள்
என்று பின்னூட்டத்தில் கேட்டுக்கொண்டார்கள்.

நட்சத்திர வாரத்தில் பல முறைகள் வந்து என்னை மிகவும் 
ஊக்குவித்த திரு.காசி ஆறுமுகம் அவர்களிடம் விடுபட்டதில் 
எதை முதலில் எழுத என்று கேட்டபோது, திரு சின்ன அண்ணாமலை அவர்களைப் பற்றி எழுதுங்கள், தெரிந்து கொள்வோம் என்று அவர் குறிப்பிட்டிருந்தார்.

அவருடைய தெரிவு, உண்மையில் அற்புதமான தெரிவாகும்.

திருவாளர் காசி ஆறுமுகம் அவர்கள் கேட்டிருக்கிறார். ஆகவே
சிரத்தையுடன் சற்று விரிவாக எழுதுவோம் என்று என்னிடம் இருந்த பல குறிப்புகளை ஒருங்கினைத்துச் சின்ன அண்ணாமலை அவர்களின் மேன்மையை என்னால் இயன்றவரை எழுதியுள்ளேன்

இந்தக்கட்டுரையின் மொத்தப்பக்கங்கள் A4 - Sizeல் 25 பக்கங்களாகும்.
இதை எழுதுவதற்கு எடுத்துக் கொண்ட சிரத்தையின் காரணமாக
கால தாமதம் ஏற்பட்டுவிட்டது. காலதாமதத்திற்கு அனைவரும்
அடியவனை மன்னிக்க வேண்டுகிறேன்

என்னுடைய வியாபார அலுவல்கள் மற்றும் சொந்த அலுவல்களுக்
கிடையே உங்கள் அனைவரின் மேல் உள்ள பிரியத்தின் காரணமாகவும், எழுத்தின்மேல் உள்ள ஆர்வத்தின் காரணமாகவும் சற்று விரிவாகவே
இதை எழுதியுள்ளேன். அனைவரும் படித்து, உங்கள் கருத்தை ஒருவார்த்தையில் பின்னூட்டம் இட்டால் எழுதியதன்
பயனை அடைவேன்.

நன்றி,
வணக்கத்துடன்
SP.VR. சுப்பையா

Over to Katturai
---------------------------------------------------------------------------------
இந்தப் பதிவு அன்பர் திரு.காசி ஆறுமுகம் அவர்களுக்கு சமர்ப்பணம்
---------------------------------------------------------------------------------
இது ஒரு மீள் பதிவு. அதை மனதில் கொள்ளவும். ஆறு ஆண்டுகளுக்கு 
முன்பு எனது மற்றொரு பதிவான பல்சுவைப் பதிவில் வெளிவந்ததாகும்
இது. உங்களுக்கு அறியத்தரும் பொருட்டு அதை இன்று வலையில் 
ஏற்றியுள்ளேன்
===============================================
மனதை மயக்கிய மந்திரச்சொல்!

சின்ன அண்ணாமலை

சின்ன அண்ணாமலை - இந்த எட்டெழுத்துப்பெயர் அந்தக்காலத்தில்
ஒரு மந்திரச் சொல்

அந்தக்காலம் என்பதை 1940ஆம் ஆண்டு துவங்கி 1980ஆம்
ஆண்டு வரை என்று எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். தமிழக அரசியல்
மற்றும், இலக்கிய மேடை ரசிகர்களை சுமார் நாற்பது ஆண்டுகள்
மதிமயங்க வைத்த பெயர் அது.

கவிதைக்கு ஒரு கண்ணதாசன் என்றால், மேடைப் பேச்சிற்கு
ஒரு சின்ன அண்ணாமலை என்றிருந்தது. அவருடைய
பேச்சிற்குப் பல தலைவர்களும், எழுத்தாளர்களும் ரசிகர்கள்.
ராஜாஜி, காமராசர், தந்தை பெரியார், அறிஞர் அண்ணா,
நாமக்கல் கவிஞர், கல்கி, என்று பட்டியல் நீளும்.

ஆவேசமாகப் பேசுவார். அசத்தலாகப்பேசுவார். பல குட்டிக்கதைகள், உவமானங்களுடன் பேசுவார். சிரிக்கச் சிரிக்கப்பேசுவார். அவர்
பேசுகின்ற மேடைகளில் மற்ற பேச்சாளர்களின் பேச்சு எடுபடாமல் போய்விடும். அப்படிப்பட்ட அற்புதமான பேச்சாளர் அவர். பேச்சை
வைத்தே பல உள்ளங்களைக் கொள்ளை கொண்டவர்.

18.6.1920ஆம் தேதியன்று உ.சிறுவயல் என்னும் செட்டிநாட்டுக்
கிராமத்தில் பிறந்தவர். சின்ன அண்ணாமலை. இயற்பெயர் நாகப்பன்.
தான் பிறந்த ஊரை விட்டு செட்டி நாட்டின் மற்றொரு ஊரான தேவகோட்டைக்குச் சிறு வயதிலேயே சுவீகாரம் வந்து விட்டார்.
சுவீகாரம் வந்த இடத்தில் அண்ணாமலை ஆனார்.

பின்னாளில் காங்கிரசில் முன்பே ஒரு அண்ணாமலை இருந்ததால்,
ராஜாஜி அவர்களால் சின்ன அண்ணாமலை என்று நாமகரணம் சூட்டப்பெற்றார்.

சிறு வயதில் மலேசியாவில் 4 ஆண்டுகள் படித்தவர், பிறகு ஏழு
ஆண்டுகள் - அதாவது பள்ளி இறுதியாண்டுவரை தேவகோட்டையில்
தான் படித்துத் தேர்ந்தார்.

அந்தக் காலத்து வழக்கப்படி அவருக்குப் சிறு வயதில் திருமணம்
ஆகிவிட்டது. திருமணம் ஆகும்போது அவரின் வயது 13.
அவர் மனைவியின் வயது 12.

செட்டிநாட்டின் இன்னொரு பிரபலமான கம்பன் அடிப்பொடி
திரு.சா.கணேசன் அவர்களின் உறவினர் ஆவார் அவர்.
சிறுவயதில் சுதந்திரப்போராட்ட இயக்கத்தில் தீவிரமாக
இயங்கிய சா.கணேசன் அவர்களால் அவருக்கும் சுதந்திரப்
போராட்டத்தில் சின்ன வயதிலேயே மிகுந்த ஈடுபாடு ஏற்பட்டு
முழு காங்கிரஸ்காரராக மாறி, கடைசிவரை காங்கிரஸ்
இயக்கத்திலேயே இருந்தவர் அவர்.

சா.கணேசன் அவர்களின் காரைக்குடி வீட்டிற்குக் காந்திஜி
அவர்கள் வந்திருந்தபோது (வருடம் 1930), கண்ட மாத்திரத்திலேயே
அவர் மேல் பக்தி கொண்டு, காங்கிரஸ் இயக்கத்தில் சேர்ந்து சுதந்திரத்திற்காகப் போராடிய எண்ணற்ற வீரர்களில் அவரும்
ஒருவர்.

----------------------------------------------------------------------------------
முதல் சொற்பொழிவு

தேவகோட்டை உயர்நிலைப் பள்ளியில் படிக்கும்போது, மாணவர்
கூட்டத்தில்,  'செல்வம்' என்ற தலைப்பில் பேசுவதற்காக, அந்தக் காலகட்டத்தில் ஆனந்தவிகடனின் ஆசியராக இருந்த கல்கி அவர்கள் எழுதியிருந்த 'பெருளாதாரம், பணம், செல்வம்' என்ற தலையங்கத்தை மனப்பாடம் செய்துகொண்டு போய்ப் பேச, முதல் பேச்சிலேயே
பள்ளியில் பிரபலமாகிவிட்டார்.

தொடர்ந்து கல்கி அவர்களின் எழுத்துக்களை விடாமல் மனனம்
செய்ய ஆரம்பித்துள்ளார்.

பேசும் மேடைகளில் எல்லாம் ஆரம்ப காலத்தில் அது கை
கொடுத்திருக்கிறது. விஷயம் அனைத்தும் கல்கியுடையதாக
இருக்கும். குரல் மட்டும் இவருடையதாக இருக்கும்.

ஒருசமயம் ராஜாஜி அவர்கள் தேவகோட்டைக்கு வந்திருந்தபோது, அடித்துபிடித்துச் சான்ஸ் வாங்கி அந்தமேடையில் திரு ராஜாஜி
அவர்களின் முன்னிலையில் சின்ன அண்ணாமலை அவர்கள்
சிறப்பாகப் பேச, கூட்டத்தின் கரகோஷம் காதைப்பிளந்தது.
பேசி முடித்துக் குனிந்து ராஜாஜியின் பாதத்தைத் தொட்டு இவர்
வணங்க, ராஜாஜி சொன்னாராம் “நன்றாக மனப்பாடம்
செய்திருக்கிறாய்”

புத்திக்கூர்மையுள்ளவரல்லவா அவர், ஆகவே கண்டுபிடித்துவிட்டார்.
இவர் சற்றுக் கலக்கத்துடன் ராஜாஜின் பின்புறம் இருந்த இருக்கையில்
அமர, அருகில் இருந்தவர் மெதுவாகக் கேட்டாராம்.

“இதையெல்லாம் எதில் படித்தீர்கள்”

“ஏன்?”

“இல்லை, இதையெல்லாம் நானும் எதிலோ படித்தமாதிரி
இருக்கிறது!”

நமது நாயகர் சின்ன அண்ணாமல், இனி மறைக்கூடாது என்று
உண்மையைச் சொன்னார்

“ஆனந்த விகடனில் படித்தது”

“யார் எழுதியது தெரியுமா?”

“கல்கி”

“கல்கியைத் தெரியுமா?”

“தெரியாது நான் பார்த்ததில்லை”

“பார்த்தால் என்ன செய்வீர்கள்?”

“பார்த்தால் சாஷ்டாங்கமாக விழுந்து நமஸ்காரம் செய்யலாம் என்றிருக்கிறேன்”

இதுவரை தொடர்ந்து கேட்டுக்கொண்டே வந்த அவர் சொன்னார்,
“ சரி, அப்படியானால் என்னையே நமஸ்காரம் பண்ணுங்க!”

இவர், ஏன்?” என்று அவரிடம் கேட்க, அவர் மெதுவாகச் சொன்னாராம்:

“நான்தான் அந்தக் கல்கி!”
-------------------------------------------------------------------------------------
(தொடரும்)

பதிவின் நீளம் கருதியும், உங்களின் பொறுமை மற்றும் படிக்கும் நேரம் கருதியும் இன்று இத்துடன் நிறைவு செய்கிறேன். பதிவின் தொடர்ச்சி
அடுத்து வரும்.

அன்புடன்
வாத்தியார்
=======================================
வாழ்க வளமுடன்!
வளர்க நலமுடன்!

1.9.14

Short Story: சிறுகதை: குப்பாஞ்செட்டியின் கோரிக்கை!



மாணவக் கண்மணிகள் அனைவருக்கும் இனிய காலை வணக்கம்!

அடியவன் எழுதி, சென்ற மாதம், மாத இதழ் ஒன்றில் வெளியாகி,
அனைவரின் பாராட்டுக்களையும் பெற்ற சிறுகதை ஒன்றை
உங்களுக்காக இன்று பதிவிட்டுள்ளேன். அனைவரும் படித்து மகிழுங்கள்!

அன்புடன்,
வாத்தியார்
-------------------------------------------------------
சிறுகதை: குப்பாஞ்செட்டியின் கோரிக்கை!                        

வழக்கமாகக் கதை சொல்லும் உத்தியில் இருந்து விலகி
4 கடிதங்கள் மூலமாக முழுக்கதையையும் சொல்லியிருக்கிறேன்.
படித்துப் பாருங்கள்.

குப்பாஞ் செட்டிக்கு மன உளைச்சல். தன் மன உளைச்சலுக்கு ஒரு
தீர்வை நாடும் முகமாக, அதை கோரிக்கை என்ற பெயரில் நீண்ட
கடிதமாக்கி தன் உற்றார், உறவினர்கள் அனைவருக்கும் அனுப்பி வைத்தார்.தன் பங்காளிகள் 280 பேர்களூக்கும், தன் தந்தைவழி
உறவினர்கள், அதாவது குப்பாஞ்செட்டியின் அத்தை வழிச்
சொந்தங்கள், மற்றும் சகோதரிகள் வழிச் சொந்தங்கள் சுமார் 100 பேர்களுக்கும், அது போல தன் தாயார்வழிச் சொந்தங்கள், அதாவது அவருடைய தாயாரின் உடன் பிறப்புக்கள் மற்றும் அவர்களது குடும்பத்தார்கள் சுமார் 120 பேர்களுக்கும் ஆக மொத்தம் சுமார் 500 பேர்களுக்கும் எழுதிய பொதுக் கடிதம் அது.

ஏ4 அளவு காகிதத்தில் 3 பக்கக் கடிதம். அதை அச்சிட்டு, அனைவருக்கும்
நூல் அஞ்சல் மூலம் அனுப்பி வைத்தார். அதற்கு பதிலாக உடனடியாக
வந்த 3 கடிதங்களும் கூடவே உள்ளன. படித்துப் பாருங்கள்

                               ************************************
சென்னை
7.7.2014

பேரன்பிற்கும், பெருமதிப்பிற்கும் உரிய உறவினர்கள் அனைவருக்கும்,
                 
சித.முரு. குப்பாஞ்செட்டி பணிவாக எழுதிக் கொண்டது. முதற்கண் என்னுடைய அன்பான வணக்கங்கள்!

உறவுகள் என்பது இறைவனால் நமக்கு அளிக்கப்பெற்ற வெகுமதியாகும். எத்தனை பணம் செலவழித்தாலும் யாரும் அதைத் தனித்துப் பெற
முடியாது. கேட்டும் பெறமுடியாது. அது இறைவனால் நமக்கு அளிக்கப்
பெற்ற வரம் என்பதுதான் உண்மை. ஆகவே உறவினர்கள்
அனைவரையும் இறைவன் எனக்கு அளித்த பரிசாக மதிக்கிறேன். போற்றுகிறேன்.

”சொந்தம் எப்போதும் தொடர்கதைதான் முடிவே இல்லாதது
    எங்கே சென்றாலும் தேடி இணைக்கும் இனிய கதை இது” 

என்று கவியரசர் கண்ணதாசன் எழுதியுள்ளார். எத்தனை பெரிய விஷயம்
அது. சர்வ சாதாரணமாக  இரண்டே  வரிகளில் அதை எழுதி வைத்துள்ளார் அந்த மகாகவி!

தாய் தந்தை ஆகிய இருவரையும் எப்படி நாம் கேட்டுப் பெற முடியாதோ, அப்படி உறவுகளையும் நாம் கேட்டுப்  பெற முடியாது. ஆகவே நமக்குக் கிடைத்துள்ள உறவுகளை வித்தியாசமின்றி நேசிக்க வேண்டும்; அவர்கள்
அனைவரிடமும் அனுசரனையாக நடந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதுதான் எங்கள் அப்பச்சி எங்களுக்குச்  சொல்லிக் கொடுத்த முதல் பாடம்.

அதை இன்றுவரை நான் தவறாமல் கடைப் பிடித்து வருகிறேன்.

ஒவ்வொரு முறையும் எனது உறவுகளைச் சந்திக்கும் போதும்,
மேலும் ஊருக்கு வந்து உறவினர்களின் வீட்டு  விஷேசங்களில்
கலந்து கொள்ளும் போதும் நான் அதிக மகிழ்ச்சி அடைகிறேன்.
ஒரு புத்துணர்ச்சி கிடைக்கிறது.

வரும்போது உள்ள சந்தோஷம், உங்களை எல்லாம் சந்தித்துவிட்டுத் திரும்பும்போது இருப்பதில்லை.

ஆண்டிற்கு சுமார் 120 அழைப்பிதழ்கள் வருகின்றன. சராசரியாக
மாதம் 10 என்று வைத்துக்கொள்ளுங்களேன். எல்லாம் விதம் விதமான நிகழ்வுகள், மற்றும் விழாக்களுக்கான அழைப்பிதழ்கள். சில உபரி அழைப்புக்கள் குறுஞ் செய்தியாக அலைபேசி மூலமும் வருகின்றன

திருமண நிகழ்வுகள். 59ஆம் ஆண்டு உக்கிரரத சாந்தி, 60ஆம் ஆண்டு
மணி விழா, 70ஆம் ஆண்டு பீமரத சாந்தி, 80ஆம் ஆண்டு முத்து விழா,
புது மனை புகு விழா, பிறந்த குழந்தையை வீட்டிற்கு அழைத்துக்
கொள்ளும் நிகழ்ச்சி, விளையாட்டுப் பெட்டி வேவு போன்றவற்றிற்கான அழைப்பிதழ்கள்தான் அவற்றில் அதிகமாக இருக்கும்.

பொதுப் படைப்பு, பங்காளிகளுக்குச் சொந்தமான சிவன் கோவிலில் நடைபெறும் பிரம்மோற்ச விழா, மகா சிவராத்திரி விழா, கந்த சஷ்டி விழாவில் திருக்கல்யாண நிகழ்வுகளுக்கும் சென்று கலந்து கொண்டு வருகிறேன்.

ஆடி மாதம் அம்மன் கோவிலில் நடைபெறும்  புள்ளிப் பொங்கல்
நிகழ்ச்சிக்கு,  ஒவ்வொரு ஆண்டும், தவறாமல் என் மனைவியுடன்
சென்று வருகிறேன்.

இவைகள் தவிர உறவினர்கள் காலமான செய்தி வரும்போது
உடனடியாகப் புறப்பட்டுச் சென்று கேதங்களில் கலந்து கொண்டு
விட்டும் வருகிறேன்.

வரும் அழைப்புக்கள் அனைத்தையும் ஏற்றுக்கொண்டு, எல்லாவற்றிலும் கலந்து கொள்ளும் ஆசையும், ஆர்வமும் உள்ளது. ஆனால் சந்தர்ப்பம் சூழ்நிலை காரணமாக அது முழுமையாக சாத்தியப்படுவதில்லை.

சென்ற ஆண்டில் 60 முறைகள் சென்னையில் இருந்து ஊருக்குச்
சென்று திரும்பியிருக்கிறேன்.

எனக்கு விடுப்பு பிரச்சினை கிடையாது. அதாவது லீவு கேட்டு
வாங்கும் பிரச்சினை இல்லை. நான்கு நிறுவனங்களில் பகுதி
நேரக் கணக்காளராகப் பணி புரிகிறேன். கணினியில் அவர்களுடைய,
வரவு செலவுக் கணக்குகளைப் பதிந்து தர வேண்டும். ஊருக்குச்
செல்வதால் அந்தப் பணியில் தொய்வு விழுகாது. ஞாயிற்றுக்
கிழமைகளில் பணி செய்து அவற்றைச் சரி செய்து விடுவேன்.
ஆகவே அவர்கள் ஒன்றும் சொல்வதில்லை.

ஆனால் இப்போது பயணச் செலவுதான் முக்கியமான பிரச்சினை.

விலைவாசி உயர்வு, பேருந்துக் கட்டண உயர்வு போன்ற
காரணங்களால், ஒவ்வொரு முறையும் ஊருக்குச் சென்று
திரும்புவதால், எனக்கும் என் மனைவிக்கும் சேர்த்து சுமார்
இரண்டாயிரம் ரூபாய் செலவாகிறது. சென்ற ஆண்டு மட்டும்
சுமார் ஒரு லட்ச ரூபாய் செலவாகியிருக்கிறது.

அத்துடன் சென்னையில் இருந்து  ஆம்னி பஸ் மூலம் ஊருக்குச்
செல்வதற்கு சுமார் 9 மணி நேரம் பயணம் செய்ய  வேண்டியதாக
உள்ளது. அடிக்கடி அவ்வாறு பயணிப்பதால் அலுப்பு ஏற்பட்டாலும்
அது பெரிதாகத் தெரிவதில்லை.

பயணச் செலவுதான் படுத்தி எடுக்கிறது.

என்னைப் போன்ற நடுத்தரக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்களால்
அச்செலவுகளை எப்படி சமாளிக்க முடியும் என்பதை நீங்களே
சொல்லுங்கள்!

செலவிற்காகப் பயந்து செல்லாமல் இருக்கவும் முடியவில்லை.
ஒருவர் வீட்டிற்கு வராததை, அடுத்த முறை  அவர்களைச் சந்திக்கும்
போது அவர்கள் அதைக் குறையாகச் சொல்கிறார்கள். “என்னப்பா
வராமல் விட்டு விட்டாய்?”  என்கிறார்கள்.

ஒரே வீட்டிற்கு அடுத்தடுத்து வரும் நிகழ்ச்சிகளில் ஒன்றுக்குச்
சென்று அடுத்ததற்குச் செல்லாமல் விட்டாலும், மனக் குறைதான் மிஞ்சுகிறது.

இதற்கு என்ன தீர்வு என்று யோசித்தேன். சென்னையை விட்டு,
ஊருக்கே வந்து நிரந்தரமாகத் தங்கிவிட்டால் நல்லது என்று
தோன்றியது. அனைவருடைய வீட்டு நிகழ்ச்சிகளுக்கும் தவறாமல்
சென்று அவர்களை மகிழ்விப்பதுடன், நாமும் மகிழலாம் என்று
தோன்றியது.

எனக்கு 55 வயதாகிறது. உழைத்துச் சம்பாதித்து, சென்னைத்
தெருக்களில் உழன்றது போதும் என்று ஊருக்கே வந்துவிட்டால்,
 சொந்த ஊர் என்ற நிம்மதியோடு வாழ்க்கை இனியதாகிவிடும்.

ஆனால் அதிலும் ஒரு பிரச்சினை உள்ளது. ஊரில் வருமானத்திற்கு வழியில்லை.

கையில் சொத்து சுகங்களும் இல்லை. சேமிப்பும் இல்லை. எங்கள்
அப்பச்சி காலத்தில் இருந்தே அதே நிலைதான். கடவுள் புண்ணியத்தில்
பூர்வீக வீடு மட்டும் நன்றாக உள்ளது. எனக்கு அவ்வீட்டில் நான்கில்
ஒரு பங்கு என்பதுடன், முகப்பு அறையும் என் பங்கில் உள்ளதால்
தங்கும் பிரச்சினை இல்லை. அத்துடன் சென்னையைப் போல வீட்டு வாடகைப் பிரச்சினையும் இல்லை. ஊருக்கு வந்து சேர்ந்தால் அங்கே
தங்கிக் கொள்ளலாம்.

விலைவாசிகளும் சென்னையை விடக் குறைவுதான்.

ஆனால் வருமானத்திற்கு என்ன செய்வது என்பது மட்டும் புலப்பட
வில்லை! என் சிற்றறிவிற்கு எட்டவுமில்லை. ஆகவே இக்
கோரிக்கையைப் படிக்கும் உங்களில் ஒரு சிலராவது நல்ல
யோசனையைச் சொல்வீர்கள் என்ற நம்பிக்கை எனக்கிருக்கிறது,
அதனால் இந்த நீண்ட கடிதத்தை எழுதியுள்ளேன்.

உங்களுடைய மேலான ஆலோசனையை நல்கும்படி தாழ்மையுடன், கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

என்றென்றும் அன்புடன்,
குப்பாஞ்செட்டி

                          ************************************

திருச்சி
10.7.2017

அன்புள்ள குப்பாஞ்செட்டிக்கு,

        உன் சித்தப்பா நடராஜன் செழுதிக்கொண்டது. நலம். நலமே விளைக!

உன் கடிதம் கிடைத்தது. படித்துப் பார்த்தேன்.

ஊருக்கு வந்து செல்வதில் உள்ள சிரமங்களை விரிவாக எழுதியுள்ளாய். ஆனால் கடிதத்தை ஆழமாகப் படிக்கும்போது, நீ உதவி கேட்டு
எழுதியதைப் போன்ற தொனிதான் தென்படுகிறது.

நகரத்தார்கள் தர்மம் மிக்கவர்கள். உதவி செய்வதற்கும், தான தர்மம் செய்வதற்கும் யோசிக்காதவர்கள். உடனே செய்யக்கூடியவர்கள்.
ஆனால்  தர்மம் செய்வதில் அவர்களிடையே சில கோட்பாடுகள் உண்டு.

கோவில் திருப்பணிகளுக்கு உதவுபவர்கள் இருக்கிறார்கள்.
கல்விக்கு உதவுபவர்கள் இருக்கிறார்கள். திருமணங்களுக்கு
உதவுபவர்கள் இருக்கிறார்கள். ஆனால் நடப்புச் செலவுக்கு யாரும்
உதவ மாட்டார்கள்.

அதாவது பிறருடைய சொந்த செலவிற்கு யாரும் உதவ முன் வரமாட்டார்கள்.

நகரத்தார்களுக்கு சைவமும், தமிழும் எப்படி இரு கண்களோ அதுபோல சுயமரியாதையும், குடும்ப கெளரவமும்  இரு கண் இமைகளாகும். இது போன்ற கோரிக்கைகளை யாருக்கும் இனி எழுதாதே!. இன்றைய சுழ்நிலையில்  பலருக்கும் நேரமின்மைதான் பெரிய பிரச்சினை.
உன்னுடைய கடிதத்தை எத்தனை பேர்கள் படித்து, உனக்குப்  பதில் எழுதுகிறார்கள் என்பதைப் பொறுத்திருந்து பார். அப்போது உனக்கு
உண்மை பிடிபடும்.

அழைப்பிதழ்கள் என்பது முதலில் உனக்கு தகவலைத் தெரியப்
படுத்துவதற் காக வருவது. அழைப்பிதழ் வரவில்லை  என்றால்,
தெரிந்த பிறகு, அழைப்பிதழ்கூட அனுப்பாமல் விட்டு விட்டார்களே
என்று நீ வருத்தப்பட மாட்டாயா?

ஆகவே அழைப்பிதழ்களை சீரியசாக எடுத்துக்கொண்டு
அவதிப்படாதே. உன்னால் முடிந்தவற்றிற்கு மட்டும் நீ  வந்தால்
போதும். எல்லாவற்றிற்கும் வரவேண்டும் என்ற ஆசையை
விட்டுவிடு. நீ வராவிட்டால் உன்னை யாரும் அடிக்கப்
போவதில்லை. உன்னைக் கண்டிக்கப்போவதில்லை. ஆண்டு
முழுவதும்  நீ வராமல் இருந்தாலும் யாரும் கண்டு கொள்ளப்
போவதில்லை. பாவம், முடியவில்லை போலிருக்கிறது என்று
நினைத்துக் கொள்வார்கள். அவ்வளவுதான். என் அனுபவத்தில் நான் எவ்வளவோ பார்த்திருக்கிறேன்.

என்ன, நாளைக்கு உன் வீட்டில் ஒரு விஷேசம் என்றால் யாரும்
வராமல் விட்டு விடுவார்களே என்ற கவலை உனக்கு இருக்கலாம். அதெல்லாம் தேவையில்லாத கவலை. அதை அன்றைய தேதியில்
பார்த்துக் கொள்ளலாம்.

சென்ற மாதம் நம் பங்காளி சிதம்பரம் வீட்டில் நடந்த அவன் மகள் திருமணத்திற்கு எத்தனை பேர்கள் வந்தார்கள் தெரியுமா? பணத்திருப்பை வாங்கிப் பார். வந்தவர்கள் மொத்தம் 50 புள்ளிகள்தான். மிச்சமுள்ள 230 புள்ளிகள் ஏன் வரவில்லை? ஒரே வாரத்தில் அடுத்தடுத்த முகூர்த்தத்தில் நம்மூரில் 14 திருமணங்கள்  நடைபெற்றதாலும், சிதம்பரம் வீட்டுத்
திருமணம் கடைசி முகூர்த்தத்தன்று நடைபெற்றதாலும் எண்ணிக்கை குறைந்துவிட்டது. அதனால் என்ன  குறைந்து விட்டது? திருமணம் நடக்காமலா போய்விட்டது? எதையும் பாஸிட்டிவாக எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்.

ஆகவே உன் பொருளாதார நிலைமை இடம் கொடுத்தால் மட்டுமே
நீ ஊருக்கு வா! இல்லை என்றால் வராதே!

அதுபோல சென்னையை விட்டு விட்டு ஊருக்கு வந்து செட்டிலாகும் யோசனையை விட்டு விடு. கனவில்கூட அதை  நினைக்காதே!

அன்பன்,
அரு. நடராஜன்.

                               *********************************

கோவை
11.7.2014

அன்புசால் பங்காளி குப்பாஞ்செட்டிக்கு,

     உங்களுடைய கடிதம் கிடைத்தது. மனம் நெகிழ்ந்துபோய் விட்டேன். உறவுகளைப்பற்றி நீங்கள் எழுதியிருந்த  வாசகம் அற்புதமானது.

     உங்களுக்கு நானும் என் தம்பி லெட்சுமணனும் உதவி செய்வதாக
முடிவு செய்துள்ளோம். ஆளுக்குப் பத்தாயிரம் ரூபாய் தருகிறோம்.
அதாவது இருவரும் சேர்ந்து ஆண்டு ஒன்றிற்கு இருபதாயிரம் ரூபாய் தருகிறோம்.

நீங்கள் ஊருக்கு வந்து விடலாம். அடுத்த மாதம் ஊருக்கு வரும்போது உங்களைப் பார்த்து அப்பணத்தைத் தருகிறேன். இது போல் வேறு
சிலரும் உதவி செய்வார்கள் என்று நம்புகிறேன். அதனால் உங்களுடைய
வாழ்வாதாரப் பிரச்சினை தீர்ந்து விடும்.

    முருகப் பெருமானை வணங்குங்கள். அவர் உங்கள் நற்செயல்களுக்குத் துணை நிற்பார்!

அன்புடன்,
பங்காளி
நா. பரமசிவம்
கோவை
                             **********************************

மதுரை
12.7.2014

அன்பிற்கு உரிய தம்பி குப்பாஞ்செட்டிக்கு,

         சோம. பழநியப்பன் எழுதிக் கொண்டது.

உங்கள் கடிதத்தைப் பார்த்தேன். நீங்கள் எனக்கு எழுதவில்லை. உங்கள் சின்னத்தாவின் கணவர்  திரு.தியாகராஜன் அவர்களுக்கு எழுதிய
கடிதத்தை அவர் என்னிடம் காண்பித்தார்.அவர் என்னுடைய நெருங்கிய
நண்பர். மற்றும் பக்கத்து வீட்டுக்காரர்.

நகரத்தார்களில் இதுவரை யாரும் இப்படி ஒரு பொதுக் கடிதம் எழுதியதில்லை. அந்த வகையில் உங்களை நான்  பாராட்டுகிறேன்.
அத்துடன் உங்கள் வெகுளித்தனத்தையும், உறவுகளை நேசிக்கும்
பண்பையும் வெகுவாகப் பாராட்டுகிறேன்.

நான் ஒரு தேசிய வங்கியில் பொது மேலாளராகப் பணிபுரிந்து விட்டுப்
பணி ஓய்வில், மதுரை அண்ணா நகரில் வசிக்கின்றேன். நானும் உங்கள் ஊரைச் சேர்ந்தவன்தான்.

உங்களுக்கு என்னால் உதவ முடியும். நீங்கள் ஊருக்கு வந்து அதே
கணக்கு எழுதும்பணியைச் செய்யலாம். காரைக்குடியில் இருக்கும்
இரண்டு நிறுவனங்களிடம் பேசி விட்டேன். அவர்கள் பகுதி நேர
வேலை தருவதாக உறுதியளித்துள்ளார்கள். இரண்டிற்கும் உரிமையாளர் ஒருவர்தான். கட்டுமானம், மற்றும் ஸ்டீல் பிஸினெஸ் என்று  இரண்டு பிஸினெஸ்களைச் செய்கிறார்கள். அவர்களுடைய சிட்டை மற்றும் குறிப்புக்களை நீங்கள் கணினியில் உள்ளிட்டுப் பதிந்து கொடுத்தால்
போதும். மாதம் பதினைந்தாயிரம் ரூபாய் சம்பளம் தருவார்கள். தினமும் 3 மணி நேர அளவு வேலை இருக்கும். வாரத்தில் ஐந்து நாட்கள் வேலை செய்தால் போதும். வாரம் இரண்டு முறைகள் நம் ஊரில் இருந்து காரைக்குடிக்குச் சென்று அவர்களைப் பார்த்து கணக்குகளை வாங்கிக் கொண்டுவந்தால் போதும். மற்ற பணிகளை எல்லாம் நீங்கள் உங்கள்
வீட்டில் இருந்தே செய்யலாம்.கணக்குகளைத் தணிக்கை செய்யும் வேலைகளை எல்லாம் அவர்களுடைய ஆடிட்டர் பார்த்துக் கொள்வார்.
மாதம் ஒருமுறை எழுதிய கணக்குகளை நீங்கள் ஒரு பென் டிரைவில்
காப்பி செய்து அவர்களிடம் கொடுத்துவிட்டால் போதும். மேலும்
இரண்டு கடைகளில் வேலை வாங்கித் தருகிறேன். அதுவும் இது
போன்று பகுதி நேரவேலைதான். ஒவ்வொரு கடைக்கும் தினமும்
ஒரு மணி நேர அளவில் வேலை இருக்கும். நீங்கள் அவர்களிடமும்
சிட்டை குறிப்புக்களை வாங்கிக் கொண்டு சென்று உங்கள் வீட்டில் இருந்தபடியே அந்த வேலைகளையும் செய்யலாம். சென்னையில் கிடைப்பதைவிட, அதிகமான  வருமானம் உங்களுக்கு இங்கே
கிடைக்கும்.

தேவைப்பட்டால், உங்களுக்கு ஒரு புதுக் கணினியை வாங்கித்
தரவும் நான் தயாராக உள்ளேன். ஒருவருக்கு உதவி செய்தால்
முழுமையாகச் செய்ய வேண்டும். அதற்காகத்தான் இதைச் செய்ய விழைகிறேன்.

நம் ஊர்களில் வாய்ப்பு இல்லை என்ற உங்களுடைய எண்ணத்தை
மாற்றிக் கொள்ளுங்கள். இப்படித்தான் ஆறு மாதங்களுக்கு முன்பு வேலையில்லாமல் அவதிப்பட்ட நகரத்தார் இளைஞர் ஒருவருக்கு
சிறு வியாபாரம் செய்யும் வழி முறையைச் சொல்லிக் கொடுத்தேன்.
அவர் இப்போது குறைந்த முதலீட்டில் வியாபாரம் செய்து மாதம்
பத்தாயிரம் ரூபாய் சம்பாதித்துக் கொண்டிருக்கிறார்.  தஞ்சாவூர், ஆறுமுகநேரிப் பகுதிகளில் இருந்து வாழை இலைகளை மொத்தமாக வரவழைத்து, இங்கே உள்ள திருமண வீடுகள், மற்றும் உணவு
விடுதிகளுக்கு சப்ளை  செய்து கொண்டிருக்கிறார்.

ஒரு ஆச்சி கைம்பெண் நிலையில் இரண்டு குழந்தைகளை வைத்துக்
கொண்டு அவதிப்பட்டார். அவருக்கு உள்ளூர் வங்கியில் ஒரு லட்ச
ரூபாய் கடனாக வாங்கிக் கொடுத்தேன். அந்த ஆச்சி  செட்டி நாட்டுப் பலகாரங்களைச் செய்து (snacks) விற்கத் துவங்கியவர், ஒரே ஆண்டில் இப்போது 6 பேர்களை வேலைக்கு வைத்துக் கொள்ளும் நிலைக்கு உயர்ந்துவிட்டார்.

ஆகவே இறைவன் எங்கும் இருப்பதைப் போல, வாய்ப்புக்களும் எங்கும் உள்ளன. நாம்தான் அதைக் கவனிக்கத் தவறுகிறோம்.

நீங்கள் உங்கள் விருப்பப்படி சென்னை விட்டு விட்டு நம் ஊருக்கே
வந்து தங்கிவிடலாம். உங்களுக்கு என்னாலான உதவிகளை
முழுமனதோடு செய்வதற்குத் தயாராக உள்ளேன்.

இறுதியாக ஒன்று. நான் ஏன் வலியவந்து உங்களுக்கு உதவ
விரும்புகிறேன் என்பதற்கு ஒரு வலுவான காரணம் உள்ளது.
கோவில்களின் திருப்பணிகளு க்கு பொருள் கொடுப்பதைப் போல சக மனிதர்களுக்கு உதவி  செய்வதும் ஒரு திருப்பணிதான். அதாவது திருப்பணிக்குச் சமமானது. ஒரு குடும்பத்தை நிலை நிறுத்துவதற்கு 
உதவி செய்த மனத் திருப்தி இருக்கும். ஆகவேதான் பலருக்கும் நான் 
உதவி செய்து கொண்டிருக்கிறேன்

நேரில் சந்திப்போம். நிறையப் பேசுவோம். எனது முகவரி மற்றும்
அலைபேசி எண்களைக் கீழே கொடுத்துள்ளேன்.

வாழ்க வளமுடன்: வளர்க நலமுடன்!

அன்பான உள்ளங்களைப் போற்றி மகிழும்,
அன்பன்,
சோம.பழநியப்பன்.

                         **********************************
பிறகு என்ன நடந்தது?

குப்பாஞ்செட்டி ஊருக்கு வந்து விட்டார். சோம. பழநியப்பனை,
அந்த பழநி அப்பனாகவே நினைத்து வழிபட்டுக்கொண்டிருக்கிறார். குப்பாஞ்செட்டியின் கனவுகள் எல்லாம் நனவாகிவிட்டது.
அதைவிட வேறு என்ன  வேண்டும்?

                     *************************************
கதை எப்படி உள்ளது?. ஒரு வரி எழுதிவிட்டுச் செல்ல வேண்டுகிறேன்!

வாழ்க வளமுடன்!
வளர்க நலமுடன்!
=====================================================

29.8.14

வேறு துணை எனக்கெதுக்கு வேண்டும்?


வேறு துணை எனக்கெதுக்கு வேண்டும்?

பக்தி மலர்

இன்றையப் பக்தி மலரை 'பத்மஸ்ரீ' சீர்காழி கோவிந்தராஜன் பாடிய முருகப் பெருமானின் புகழ்பாடும் பாடல் ஒன்று அலங்கரிக்கின்றது. அனைவரும் படித்து மகிழுங்கள்!

அன்புடன்,
வாத்தியார்
------------------------------------------------
ஆறுமுகம் இருக்க ... அவன் கை வேலிருக்க
வேறு துணை யாரெனக்கு வேண்டும்
வெற்றி வேலன் அவன் தாள் பணிய வேண்டும்
வெற்றி வேலன் அவன் தாள் பணிய வேண்டும்
(ஆறுமுகம் இருக்க ...)

நீரணிந்த நெற்றியுடன் ... நீங்காத பக்தியுடன்
காவடிகள் தூக்கி வர வேண்டும்
முருகன் சேவடியில் மாலையிட வேண்டும் 
... வேண்டும்
(ஆறுமுகம் இருக்க ... )

ஏறுமயில் ஏறிவரும் ... வீரமகன் திருப்புகழை
காலமெல்லாம் பாடும் நிலை வேண்டும் 
பழநி கந்தன் அவன் கருணை செய்ய வேண்டும் 
... வேண்டும்
(ஆறுமுகம் இருக்க ... )

எப்போது நினைத்தாலும் ... பக்கத்திலே இருந்தே
என்னை அவன் பார்த்திருக்கவேண்டும்
என் அன்னையென காத்திருக்க வேண்டும்
... வேண்டும்
(ஆறுமுகம் இருக்க ... ).

பாடலைப் பாடியவர்: 'பத்மஸ்ரீ' சீர்காழி கோவிந்தராஜன். 
====================================================
வாழ்க வளமுடன்!
வளர்க நலமுடன்!

காப்புரிமை பெற்ற வலைப் பதிவு இது

காப்புரிமை பெற்ற வலைப் பதிவு இது
ஆக்கங்களைப் பிரதி எடுத்துக்கொண்டுபோய்த் தவறாகப் பயன்படுத்தவேண்டாம்!