பாரதியை எடைபோட முதலில் நமக்கு என்ன வேண்டும்?

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
பாரதியை எடைபோட முதலில் நமக்கு என்ன வேண்டும்?

இன்றைய வாரமலரை தஞ்சைப் பெரியவரின் ஆக்கம் ஒன்று அலங்கரிக்கின்றது. படித்து மகிழுங்கள்

அன்புடன்,
வாத்தியார்
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++           
    மகாகவி பாரதியும் ஷெல்லியும் என்றொரு கட்டுரையை நண்பர் சிங்கப்பூர் ஆலாசியம் எழுதியிருந்தார். பாரதியிடம் பன்னாட்டுக் கவிஞர்களின் தாக்கம் இருந்தது என்பது நாடறிந்த உண்மை. அவன் இயற்கையிலேயே கவிஞனாகப் பிறந்த காரணத்தால் அவன் காலத்துக்கு முற்பட்டு எழுதிச் சென்ற பல மாக்கவிஞர்களின் கருத்துக்களும், அவற்றைப் படிக்காமலேயே அவன் கவிதைகளில் சிந்திக்கிடப்பதைக் காணமுடியும். அவன் படித்து
உள்வாங்கிக் கொண்ட பல அயல்நாட்டுக் கவிஞர்கள், வேத உபநிஷத் கருத்துக்கள் இவைகளெல்லாம் கூட பல சந்தர்ப்பங்களில் அவன் கவிதைகளில் இழையோடியிருப்பதை ஆழ்ந்து படிப்பவர்கள் உணர்ந்து கொள்ள முடியும். நுனிப்புல் மேய்ந்து படிக்கவேண்டிய கவிஞன் அல்ல பாரதி. வானத்துச் சூரியன்போல் உலகத்து ஜீவராசிகள் அனைத்துக்காகவும் ஒளிர்விட்டுப் பிரகாசித்தவன் பாரதி. அவனை எடைபோடக்கூட ஒரு தகுதி வேண்டும்  என்பது என் கருத்து.

    பிரெஞ்சு மொழியில் எழுதிப் புகழ்பெற்ற கவிஞன் பெல்ஜியம் நாட்டுக் கவிஞன் வெர்ஹேரன் என்பவர். இவரை பெல்ஜியத்தின் கவிச்சக்கரவர்த்தி என்று புகழ்கிறார் பாரதி. இவரது காலம் 1855 முதல் 1916 வரை. இலக்கியம் பத்திரிகை இவற்றை வாழ்க்கைக்கு ஆதாரமாக ஏற்றுக் கொண்ட வெர்ஹேரன் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் ஐரோப்பாவில் தோன்றிய கவிதை மறுமலர்ச்சி இயக்கத்தில் பங்கு கொண்டார். அந்தக் காலத்தில் இயற்கையோடு தொடர்புடைய கவிதைகளைக் குறிப்பாக ஓவியக் கலையோடு தொடர்புடைய கவிதைகள் போன்ற வற்றை இவர் எழுதி புகழ்பெற்றார்.

    முதல் உலகப் போரில் பெல்ஜியம் நாட்டை ஜெர்மனி ஆக்கிரமித்துக் கொண்டது. பெல்ஜியத்தின் வீழ்ச்சி கண்டு கவிஞர் வெர்ஹேரன் வருந்தினார். 1916இல் அது குறித்து அவர் ஒரு கவிதையை இயற்றினார். அதன்
தமிழ் மொழி பெயர்ப்பை அறிஞர் பெ.சு.மணி அவர்கள் தன்னுடைய நூலில் கொடுத்திருக்கிறார். மொழிபெயர்ப்பு: பேராசிரியர் முனைவர் ஆர்.கிருஷ்ணமூர்த்தி. அது இதோ:

     "உச்சகட்ட போர் மூண்ட நாள் முதலாய், ஐயகோ!
    உனக்கு உறுதுணையாக நின்றவை
    அச்சமும் அதிர்ஷ்ட மின்மையுமே
    உன் தேசத்தில் இன்று எஞ்சி நிற்பவை
    மணற்குன்றுகளும், தூரத்தில்
    எரிந்து சாம்பலாகும் சமவெளிகளுமே.

    உன்னிடமிருந்து பறிக்கப்பட்ட
    ஆண்ட்வெர்ப் கெணட் லியோன் புருசெல்ஸ் எல்லாம்
    வெகுதூரத்தில் வேதனைக் குரல் எழுப்பிக் கொண்டிருக்கின்றன
    சூழும் கடலோடு சோகத்தில் உறைந்த நீ - அதனிடமிருந்து
    புயலை எதிர்கொள்ள போதனை பெறுகின்றாய்
    நினைத்து நினைத்து நீ அழுதாலும் திகிலாலும் தோல்வியிலும் நீ
    தலை நிமிர்ந்து நிற்கின்றாய்!

    வீழ்ந்த போதும் நீ பெரிதும் உயர்ந்தவன்
    என்பதை நீயே உணர்வாய்
    நாற்புறங்களிலும் நீ ஒளிபரப்பி
    உயர்கீர்த்தி பெற்ற காலம் போல்
    இன்றும் நீ காட்டும் தெளிவு, ஆர்வம்
    உறுதி எள்ளளவும் குறையவில்லை.

    உன் மண்ணில் ஒரு மன்னன் மனம் தளராமல்
    ஆயுதம் ஏந்தி புயலை எதிர்கொள்ளும் இந்த வேளையில்
    அவனுக்கு நீ
    படையும் பீரங்கியும் தந்து, சோகத்திலும்
    இறுதிவரை செல்ல உறுதுணையாய் நிற்கின்றாய்!
    புகழிலும், அழகிலும் ஆழ்ந்த துயரிலும் நீ
    உயர்ந்து நிற்பதால் தனித்து நிற்கின்றாய், அதனால்
    உன் மக்களைப் போல் உலகில் வேறெங்கும் கண்டதில்லை
    உள்ளுக்குள் வியக்கின்றார்! வியந்து பாராட்டுகின்றார்!!
    இந்த அன்புக்கு முன் உன் விதியைப் பற்றிய
    எண்ணம் பாலைவனமானால் என்ன? அழிந்து போனால் என்ன?
    அந்திப் பொழுதில் ஒலிக்கும் சாவு மணி ஓர் இருண்ட
    இதயம் போல்
    வெறுமையாக, ஆழமாக ஒலித்துவிட்டுப் போகட்டுமே!

    தீக்கு இறையான இத் தாய்நாட்டை நாங்கள்
    மண்டியிட்டு வணங்கும்போது
    அடித்து நொறுக்கப்பட்டு ஆட்டம் கண்டிருக்கும்
    சுவர்களில் உடைந்து உருக்குலைந்திருக்கும்
    ஒவ்வொரு கல்லையும் உணர்ச்சிப் பெருக்கால் முத்தமிட்டு
    மகிழ்வோம்!

    நாளையே நயவஞ்சகமும் வெறித்தனமும்
    கொண்ட ஜெர்மானியர் வந்து
    உன் குரல் வளையை நெரித்துக் கடித்துக்
    குதறிவிட்டாலும், எங்கள்
    அன்பின் வடிவான பெல்ஜியமே! உன்
    நம்பிக்கையைத் தளரவிடாதே. சாகடிக்கப்படும்
    உன் தேசம், எங்களுக்குள் சாகாவரம் பெற்றிருக்கும்."

    இதே காலகட்டத்தில் இதே காட்சியை, அதாவது ஜெர்மானியர் பெல்ஜியத்தைப் போரில் விழுங்கிய செய்தி கேட்டு பாரதியார் மனதில் தோன்றிய கருத்தையும் தெரிந்து கொள்ளவேண்டும். இதில் குறிப்பிட வேண்டிய முக்கியமான செய்தியொன்று உண்டு. பாரதியைக் குறைத்து மதிப்பிடும் பெருமக்களுக்காகச் சொல்லுகிறேன். முதல் உலகப் போரில் நடந்த இந்த நிகழ்ச்சி குறித்து வெர்ஹேரன் எழுதிய அந்தக் கவிதை எழுதப் படுவதற்கு முன்னதாகவே பாரதி ஒரு பாட்டை எழுதிவிட்டார். வெர்ஹேரன் கவிதை 1916இல் வெளிவந்தது. அதற்கு ஓராண்டுக்கு முன்பே பாரதியின் கவிதை 1915இல் வெளிவந்துவிட்டது. (பாருங்கள்: அறிஞர் பெ.சு.மணி எழுதிய நூல்: "பாரதியார் பார்வையில் வெர்ஹேரன், விட்மன், நீட்சே", பக்கம் 48, 49.) பாரதியார் எழுதிய அந்தக் கவிதையின்  தலைப்பு "பெல்ஜியம் நாட்டிற்கு வாழ்த்து". இது எழுதப்பெற்ற காலத்தைக் குறித்து பாரதியே அக்கவிதையின் முடிவில் இவ்வாறு எழுதுகிறார். "புதுச்சேரி, 3-2-1915 ஸி.சுப்பிரமணிய பாரதி" என்று. இப்போது பாரதியாரின் பாடலையும் தருகிறேன். இரண்டையும் சற்று ஒப்பிட்டுப் பாருங்கள்.

    பெல்ஜியம் நாட்டிற்கு வாழ்த்து

     "அறத்தினால் வீழ்ந்துவிட்டாய்
    அன்னியன் வலியனாகி
    மறத்தினால் வந்து செய்த
    வன்மையைப் பொறுத்தல் செய்யாய்
    முறத்தினால் புலியைக் காக்கு
    மொய்வரைக் குறப்பெண் போல
    திறத்தினால் எளியையாகிச்
    செய்கையால் உயர்ந்து நின்றாய்.

    வண்மையால் வீழ்ந்து விட்டாய்
    வாரிபோற் பகைவன் சேனை
    திண்மையோடு அடர்க்கும் போதில்
    சிந்தனை மெலிதலின்றி
    ஒண்மைசேர் புகழே மேலென்று
    உளத்திலே உறுதி கொண்டாய்
    உண்மைதேர் கோல நாட்டார்
    உரிமையைக் காத்து நின்றாய்.

    மானத்தால் வீழ்ந்து விட்டாய்
    மதிப்பிலாப் பகைவர் வேந்தன்
    வானத்தாற் பெருமை கொண்ட
    வலிமைதான் உடைய னேனும்
    ஊனத்தால் உள்ள மஞ்சி
    ஒதுங்கிட மனம் ஒவ்வாமல்
    ஆனத்தைச் செய்வோம் என்றே
    அவன் வழி எதிர்த்து நின்றாய்.

    வீரத்தால் வீழ்ந்து விட்டாய்
    மேல்வரை உருளும் காலை
    ஓரத்தே ஒதுங்கித் தன்னை
    ஒளித்திட மனம் ஒவ்வாமல்
    பாரத்தை எளிதாக் கொண்டாய்
    பாம்பினைப் புழுவே என்றாய்
    நேரத்தே பகைவன் தன்னை
    நில்லென முனைந்து நின்றாய்.

    துணிவினால் வீழ்ந்து விட்டாய்
    தொகையிலாப் படைகளோடும்
    பிணிவளர் செருக்கி னோடும்
    பெரும்பகை எதிர்த்த போது
    பணிவது கருத மாட்டாய்
    பதுங்குதல் பயனென் றெண்ணாய்
    தணிவதை நினைக்க மாட்டாய்
    'நில்'லெனத் தடுத்தல் செய்தாய்.

    வெருளதல் அறிவென் றெண்ணாய்
    விபத்தையோர் பொருட்டாக் கொள்ளாய்
    சுருளலை வெள்ளம் போலத்
    தொகையிலாப் படைகள் கொண்டே
    மருளுறு பகைவர் வேந்தன்
    வலிமையால் புகுந்த வேளை
    'உருளுக தலைகள், மானம்
    ஓங்குக' என்றெதிர்த்து நின்றாய்.

    யாருக்கே பகை யென்றாலும்
    யார்மிசை இவன் சென்றாலும்
    ஊருக்குள் எல்லை தாண்டி
    உத்தரவு எண்ணிடாமல்
    போருக்குக் கோலம் பூண்டு
    புகுந்தவன் செருக்குக் காட்டை
    வேருக்கும் இடமில்லாமல்
    வெட்டுவேன் என்று நின்றாய்.

    வேள்வியில் வீழ்வதெல்லாம்
    வீரமும் புகழும் மிக்கு
    மீள்வது உண்டு உலகிற்கு என்றே
    வேதங்கள் விதிக்கும் என்பர்;
    ஆள்வினை செய்யும் போதில்
    அறத்திலே இளைத்து வீழ்ந்தார்
    கேள்வியுண் டுடனே மீளக்
    கிளர்ச்சி கொண்டு உயிர்த்து வாழ்தல்.

    விளக்கொளி மழுங்கிப் போக
    வெயிலொளி தோன்றும் மட்டும்
    களக்கமார் இருளின் மூழ்கும்
    கனக மாளிகையும் உண்டாம்
    அளக்கரும் தீதுற்றாலும்
    அச்சமே உளத்துக் கொள்ளார்
    துளக்கற ஓங்கி நிற்பர்;
    துயருண்டோ துளிவுள் ளோர்க்கே?
    இவ்விரு பாடல்களையும் ஒப்பிட்டுப் பாருங்கள். கருத்துக்கள் எப்படி ஒத்துப் போகின்றன என்று.  நிறைவில் பாரதி பெல்ஜியம் நாட்டைப் பார்த்து "வீழ்ந்த போதும் நீ பெரிதும் உயர்ந்தவன் என்பதை நீயே உணர்வாய்" எனும் கருத்தை எண்ணிப் பாருங்கள். பாரத நாட்டுப் புதல்வன் பாரதி, வேதத்தையும் வேதத்தின் சாரத்தையும் நம்பியவன். அதனால் சொல்கிறான், "வேள்வியில் வீழ்வதெல்லாம் வீரமும் புகழும் மிக்கு மீள்வது  போன்று, பெல்ஜியம் மீண்டும் துளக்கற ஓங்கி நிற்கும்" என்று நம்புகிறான். அவன் நம்பிக்கை வீண் போகவில்லை. ஜெர்மனி வீழ்ந்தது. பெல்ஜியம் மீண்டும் புத்துயிர் பெற்றது. பாரதியின் வாக்கு, அல்ல அல்ல, வேதசாரத்தின்  கருத்து  நிலை பெற்றது.
   
    மீண்டும் ஒருமுறை வலியுறுத்திச் சொல்கிறேன்: பாரதியை எடை போடக்கூட ஒரு தகுதி வேண்டும்!  இது என் கருத்து.

    ஆக்கம்: வி.கோபாலன், தஞ்சாவூர்
  

திருவாளர் வி.கோபாலன் அவர்களின் எழில்மிகு தோற்றம்

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

வாழ்க வளமுடன்!

பிசாசு பிடித்துக்கொண்ட கதை!

 +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
 பிசாசு பிடித்துக்கொண்ட கதை!

இன்றைய இளைஞர் மலரை, நமது வகுப்பறை மாணிவி ஒருவரின் ஆக்கம் ஒன்று அலங்கரிக்கின்றது. அனைவரும் படித்து மகிழுங்கள்
அன்புடன்,
வாத்தியார்
+++++++++++++++++++++++=====
  
அம்மாவிற்கு அடுத்தடுத்து 2 பெண் குழந்தைகள் பிறந்ததால் (வேறு சில காரணங்களாலும்) என்னை பாட்டி வீட்டில் விட்டிருந்தார்கள்.  அம்மாவைப் பிரிந்து குழந்தை ரொம்ப ஏங்கிப் போய் விடுமோ என்ற  நினைப்பில் (மேலும் வீட்டின் முதல் குழந்தை என்ற காரணத்தாலும்) ரொம்பவே செல்லம்.

தாத்தா 93 வயது வரை வாழ்ந்தவர்.  கடைசி வரை ஒரு தலைவலி என்று கூட படுத்தது இல்லை.  ரொம்ப கட்டுக்கோப்புடன் இருப்பார்.  தஞ்சையில் உள்ள ஒரு கோவிலில் குருக்களாக இருந்தார்.  அவரின் தினசரி வாழ்க்கையில் எல்லாமே அந்தந்த நேரத்திற்கு பிறழாமல் நடக்கும்.

விடியற் காலையில் கிணற்று சகடை உருளும் சத்தமும், வாளியோடு தண்ணீரை எடுத்துத் தலையில் ஊற்றிக்கொள்ளும் சத்தமும் கேட்டால் மணி நாலரை என்று அர்த்தம்.  அதன்பின் சிரசாசனம். பின்னர் காப்பி குடித்துவிட்டு கோயிலுக்குப் போனால் காலை உணவு சாப்பிடும் நேரத்திற்குத்தான் வருவார்.  பாதி நாள் பாட்டிக்குத் தெரியாமல் பக்கத்தில் இருக்கும் செட்டியார் உணவகத்தில் இட்லி, தோசை சாப்பிட என்னையும் அழைத்துக்கொண்டு போவார்.

எதற்குமே பெரிதாக அலட்டிக்கொள்ளவோ / கவலைப்படவோ மாட்டார்.

பாட்டி அதற்கு நேரெதிர்.  எதற்கெடுத்தாலும் கவலைப்பட்டே ஆகவேண்டும்.  இல்லாவிடில் அந்த நாள் இனிய நாளாக இருக்காது.  மொத்தம் 6 குழந்தைகள்.  3  பெண்கள்.  அவர்களுக்கு கோயிலில் கிடைக்கும் சொற்ப வருமானத்தில் எப்படி கல்யாணம் செய்து கொடுக்கப்போகிறோம் என்று தினம் விசாரப்பட்டு உருகுவார்.

தாத்தாவோ 'எல்லாத்தையும் காமாட்சி பாத்துப்பா'ன்னு சொல்லிட்டு போயிண்டே இருப்பார்.  இந்த சரணாகதித் தத்துவம் இன்றுவரை எனக்குக் கைவராத ஒன்று.  எதோ அரைகுறையாகத்தான் கடைபிடிக்கிறேன்.  ஆனால் மற்ற விஷயங்களில் அவர்தான் எனக்கு குரு.

முதன்முதலில் என் விரல் பிடித்து அ, ஆ சொல்லிக்கொடுத்தது அவர்தான்.  பள்ளியில் சேருமுன்பே அடிப்படைப் பாடங்களைக் கற்றுக்கொண்டாகிவிட்டது. 

ஜோதிடம் நன்கு தெரிந்தவர்.  ஒரு மொத்த சைஸ் புத்தகம் அவரிடம் இருக்கும்.  அதை அடிக்கடி படித்துக்கொண்டிருப்பார்.  ஜோதிடம் பார்க்க யாராவது வந்துகொண்டேயிருப்பார்கள்.

பதினோரு வயதில் அம்மா வீட்டிற்குப் போய்விட்டேன்.  ஆனாலும் ஒவ்வொரு வருடமும் விடுமுறைக்கு ஊருக்குப் போய்விடுவோம்.

எனக்கு பனிரெண்டு வயது வரை ஜோதிடத்தைப் பற்றி ஒன்றுமே தெரியாது.  ஒருமுறை எதிர்த்த வீட்டில் இருந்த ஒரு அம்மா தன் பெண்ணின் ஜாதகத்தைப் பார்த்து எப்போது கல்யாணம் ஆகும் என்று சொல்லுமாறு கேட்டார்கள்.  அந்தப் பெண்ணிற்கு சொந்தத்தில் பார்த்த எல்லா வரன்களும் தட்டிப்போய்விட்ட நிலையில் மிகுந்த குழப்பத்தில் இருந்தார்கள்.  அவர்களுக்கு அடுத்தடுத்து ஐந்து பெண்கள் வேறு.  தாத்தா பார்த்துவிட்டு ஒரு தேதியைச் சொல்லி அதற்குள் நிச்சயம் ஆகிவிடும், அதுவும் சொந்தத்திலேயே என்று சொன்னதை அவர்கள் அவ்வளவாக நம்பவில்லை என்பதை அவர்கள் முகமே காட்டியது.  சொந்தத்தில் பார்த்த எல்லாரும் வேண்டாம் என்று சொல்லிவிட்டார்கள் என்று இழுத்தார்கள்.  அதற்கு அவர் அப்படி வேண்டாம் என்று சொல்லிவிட்டுப் போனவர்களிலேயே ஒருவர் திரும்ப வந்து கேட்பார் என்று ஆணித்தரமாகக் கூறினார்.

பக்கத்தில் உட்கார்ந்து பராக்கு பார்த்துக்கொண்டிருந்த நானும் அவர் சொன்ன தேதியை மனதில் குறித்துக்கொண்டேன்.  அவர் சொன்னபடியே நடந்ததில் அந்த அம்மாவிற்கு சந்தோசம் தாங்க முடியவில்லை.  எனக்கும் அப்போதிலிருந்துதான் ஜோதிடத்தின் மேல் ஓர் ஈர்ப்பு ஏற்பட்டது.

இது மாதிரி அவர் சொல்லி நடந்த விஷயங்கள் நிறைய.  பணத்தின் மேல் எப்போதுமே அவருக்கு ஈர்ப்பு இருந்ததில்லை.  பரிகாரம் என்று யாருக்கும் எதுவும் சொல்லி நான் கேட்டதே இல்லை.  விதிப்படிதான் எல்லாம் நடக்கும், அதை நம்மால் மாற்ற முடியாது என்பதில் அசாத்திய நம்பிக்கை கொண்டிருந்தார்.  தன் மகன்கள், மகள்கள் என்று யாராவது ஏதாவது கஷ்டம் என்று ஆரம்பித்தால் கூட 'கோயில்ல போய் பதினோரு பிரதட்சணம் பண்ணிட்டு வா, அவ பார்த்துப்பா' என்பதுதான் அவர் சொன்ன அதிகபட்ச பரிகாரம்.

வீட்டு உறுப்பினர்கள் அனைவரின் ஜாதகமும் அவருக்கு அத்துப்படி.  எல்லாருடைய வாழ்க்கையைப்பற்றியும் கணித்துச் சொல்லியிருக்கிறார்.  என் வாழ்க்கையிலும் அவர் கணித்த விஷயங்கள் இதுவரை நடந்தே இருக்கின்றன.  ஆனாலும் அவரிடம் உட்கார்ந்து உருப்படியாக எதையும் கேட்டுக்கொள்ளவில்லையே என்ற வருத்தம் இன்றுவரை இருக்கிறது.  தன் மற்றும் பாட்டியின் முடிவைப்பற்றி அவர் கணித்ததும் சரியாகவே இருந்தது.

அந்த நிகழ்ச்சிக்குப்பின் தாத்தாவே நொந்து போகும் அளவிற்குக் கேள்விகள் கேட்க ஆரம்பித்தேன்.  என்ன மாதிரிக்கேள்விகள்னா, 'அடுத்த திங்கள் எங்க அறிவியல் ஆசிரியை வாரத்தேர்வு வெச்சிருக்கா, அது நடக்குமா, நடக்காதா', 'கணக்கிலே நூறு மதிப்பெண் எடுப்பேனா, மாட்டேனா',  'விடுமுறையில் செய்ய வேண்டிய வீட்டுப்பாடம் எதுவுமே செய்யலியே, அதுக்கு எனக்கு திட்டு விழுமா, விழாதா, ஏதாவது அதிசயம் நடந்து (அதாவது ஆசிரியைக்கு உடல்நிலை சரியில்லாம போய் அவங்க வகுப்புக்கு வராம இருந்து) நான் அடி வாங்காம தப்பிச்சிடுவேனா', 'கேள்வித்தாள் ஈஸியா இருக்குமா, கஷ்டமா இருக்குமா'ன்னு எப்ப பார்த்தாலும் கேள்விக்கணைகளைத் தொடுக்க ஆரம்பித்தேன்.  இதுல காமெடி என்னன்னா இந்தக் கேள்விகளை நான் கேட்டால் அதை சீரியஸ் ஆக எடுத்துக்கொண்டு ஏதோ கணக்கு பண்ணி பதில் சொல்வார்.  இதே என் தம்பி, தங்கை யாராவது கேட்டால் செம திட்டு விழும், இப்படி வெட்டியா கேள்வி கேட்டு வீணடிக்கற நேரத்துல போய் உட்கார்ந்து படின்னு. 

(இப்பவும்  என் சித்தியை கேள்வி கேட்டு நச்சரித்துக் கொண்டு தானிருக் கிறேன்.  அவர்களும் ரொம்ப பொறுமையாக பதில் சொல்வார்கள்.  கேள்வி எந்த விஷயத்தைப் பற்றியதாகவும் இருக்கும்.  ஏனென்றால் என் அம்மா வைவிட நான் மிகவும் நெருக்கமாக உணர்வது அவர்களைத்தான்).

ஒரு இரண்டு வருடம் இப்படிக் கேள்விகளாகவே கேட்டுக்கொண்டிருந்த நான் 'எனக்கு ஜோதிடம் கற்றுத்தா' என்று தாத்தாவைப் பிடுங்க ஆரம்பித்தேன்.  முதலில் ஓரை பார்க்க கத்துக்கோன்னு பஞ்சாங்கம் இல்லாமலே பார்க்கக் கற்றுத் தந்தார்கள்.  அது ஒன்றுதான் நான் அவரிடமிருந்து கற்றுக்கொண்டது.  அதன்பின் ஆர்வம் இருந்தாலும், இருவரும் இருக்குமிடம் வேறு, அப்படியே ஊருக்குப்போனாலும் விளையாடவும், ஊர் சுற்றவுமே நேரம் சரியாக இருந்தது போன்ற காரணங்களால் அப்படியே நின்றுவிட்டது.  ஆனாலும் கிடைத்த புத்தகங்களை எல்லாம் படிக்க ஆரம்பித்தேன்.  இருந்தும் கதைப்புத்தகங்களை ஆழ்ந்து ஒன்றிப்போய் படித்த அளவு இவற்றை ஆழ்ந்து படிக்காததால் மூளையில் ஏறவில்லை.  அஷ்டவர்க்கம் மட்டும் ஒரு புத்தகத்தை ரொம்ப ஆழ்ந்து படித்து கற்றுக்கொண்டேன்.  அதன்பின் திருமணம், பொறுப்பு எல்லாம் சேர்ந்து படிப்பதும் தடைபட்டது.

அலுவலகத்தில் ஒரு நாள் கூகிளில் ஜோதிடம் என்று ஏதோ அடித்து தேடிக்கொண்டிருந்தபோது வாத்தியாரின் வலைப்பூவைக் கண்டுபிடித்தேன்.  அன்றைக்கு இத்தனை நாளாக விட்டிருந்த ஜோதிடப்பிசாசு மீண்டும் பிடித்துக்கொள்ள இப்போது நிறைய ஜாதகங்களை வைத்து ஆராய்ச்சி செய்யும் அளவிற்குக்கொண்டு விட்டிருக்கிறது.

நன்றி,

எஸ்.உமா,

தில்லி

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
வரம் கேக்கிறதிலே கவனமா இருக்கோணும்டா ராசா!
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
மின்னஞ்சலில் வந்தது. உபரியாக அதை இன்றைய வாரமலரில் கொடுத்து இருக்கிறேன். உரிக்காமல் அப்படியே கொடுத்திருக்கிறேன். படித்து மகிழுங்கள்.
அன்புடன்
வாத்தியார்
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
Careful What You Wish For

A man walks into a restaurant with a full-grown ostrich behind him, and as he sits down, the waitress comes over and asks for their order.

The man says, “I’ll have a hamburger, fries and a coke,” and turns to the ostrich. “What’s yours?” “I’ll have the same,” says the ostrich.

A short time later the waitress returns with the order. “That will be $6.40 please,” and the man reaches into his pocket and pulls out exact change for payment.

The next day, the man and the ostrich come again and the man says, “I’ll have a hamburger, fries and a coke,” and the ostrich says, “I’ll have the same.” Once again the man reaches into his pocket and pays with exact change.

This becomes a routine until late one evening, the two enter again. “The usual?” asks the waitress. “No, this is Friday night, so I will have a steak, baked potato and salad,” says the man. “Same for me,” says the ostrich.

A short time later the waitress comes with the order and says, “That will be $12.62.” Once again the man pulls exact change out of his pocket and places it on the table.

The waitress can’t hold back her curiosity any longer.

“Excuse me, sir. How do you manage to always come up with the exact change out of your pocket every time?”

“Well,” says the man, “several years ago I was cleaning the attic and I found an old lamp. When I rubbed it a Genie appeared and offered me two wishes. My first wish was that if I ever had to pay for anything, just put my hand in my pocket, and the right amount of money would always be there.”

“That’s brilliant!” says the waitress. “Most people would wish for a million dollars or something, but you’ll always be as rich as you want for as long as you live!”

“That’s right! Whether it’s a gallon of milk or a Rolls Royce, the exact money is always there,” says the man.

The waitress asks, “One other thing, sir, what’s with the ostrich?”

The man sighs, pauses, and answers, “My second wish was for a tall chick with long legs who agrees with everything I say!”
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
வாழ்க வளமுடன்!

பரங்குன்றத்தின் பெருமை!

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
பரங்குன்றத்தின் பெருமை!

மதுரை மாநகரில் இருந்து ஆறு கிலோமீட்டர் தூரத்தில் இருக்கும் திருப்பரங்குன்றத்திற்கு ஒரு பெருமை உண்டு. முருகப் பெருமானின் முத்ற்படை வீடு அது. அவர் தேவகுல மகள் தெய்வானையை மணம் புரிந்து கொண்டஸ்தலம் அது.  

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
குன்றத்திலே குமரனுக்குக் கொண்டாட்டம் அங்கே
குவிந்ததம்மா பெண்களெல்லாம் வண்டாட்டம் கொண்டாட்டம்
குன்றத்திலே குமரனுக்குக் கொண்டாட்டம் அங்கே
குவிந்ததம்மா பெண்களெல்லாம் வண்டாட்டம் கொண்டாட்டம்
குன்றத்திலே குமரனுக்குக் கொண்டாட்டம்

தெய்வயானை திருமணமாம் திருப்பரங்குன்றம்
தெய்வயானை திருமணமாம் திருப்பரங்குன்றம்
தெருமுழுதும் பக்தர்களின் ஆனந்தமன்றம்
தெருமுழுதும் பக்தர்களின் ஆனந்தமன்றம்

தங்கம் வைரம் பவளம் முத்து தவழும் தெய்வானை
தங்கம் வைரம் பவளம் முத்து தவழும் தெய்வானை
தாங்கிக் கொண்டாள் வாங்கிக் கொண்டாள் முருகப் பெம்மானை
தாங்கிக் கொண்டாள் வாங்கிக் கொண்டாள் முருகப் பெம்மானை
முருகப் பெம்மானை

குன்றத்திலே குமரனுக்குக் கொண்டாட்டம் அங்கே
குவிந்ததம்மா பெண்களெல்லாம் வண்டாட்டம் கொண்டாட்டம்
குன்றத்திலே குமரனுக்குக் கொண்டாட்டம்

உருகிச் சொல்லுங்கள் முருகனின் பேரை
நெருங்கிச் செல்லுங்கள் குமரனின் ஊரை
உருகிக் சொல்லுங்கள் முருகனின் பேரை
நெருங்கிச் செல்லுங்கள் குமரனின் ஊரை

கோரஸ்:
வேல்முருகா வெற்றி வேல்முருகா
வேல்முருகா வெற்றி வேல்முருகா

சந்தனம் பூசுங்கள் குங்குமம் சூடுங்கள்
சந்தனம் பூசுங்கள் குங்குமம் சூடுங்கள்
அரஹரா பாடுங்கள் வருவதைப் பாருங்கள்
அரஹரா பாடுங்கள் வருவதைப் பாருங்கள்

கோரஸ்:
கந்தனுக்கு வேல்வேல் முருகனுக்கு வேல்வேல்
கந்தனுக்கு வேல்வேல் முருகனுக்கு வேல்வேல்
வேல்முருகா வெற்றி வேல்முருகா அரோகரா
வேல்முருகா வெற்றி வேல்முருகா

வெற்றி வேல் முருகனுக்கு அரோகரா
அரோகரா

குழு:
வேல்முருகா வெற்றி வேல்முருகா
வேல்முருகா வெற்றி வேல்முருகா
பாடலாக்கம்: கவியரசர் கண்ணதாசன்
பாடியவர்: பெங்களூர் ரமணீயம்மாள் & குழுவினர்


வாழ்க வளமுடன்!