மாணவர் பதிவேடு (Enrolment Register)

என்னைப் பற்றி

My photo
Coimbatore, Tamil Nadu, India

Contact vaaththiyar

Contact vaaththiyar
Please write to Vaaththiyar

திருமணப் பொருத்தம்

திருமணப் பொருத்தம்
Marriage Matching

My Phone Number and whatsApp number

94430 56624

My email ID

எனது மின்னஞ்சல் முகவரி:
classroom2007@gmail.com
My Phone Number 94430 56624

வந்தவர்களின் எண்ணிக்கை

வாத்தியாரின் புதிய புத்தகங்கள்

வாத்தியாரின் புதிய புத்தகங்கள்
வாங்கி விட்டீர்களா?

வாத்தியாரின் அடுத்த புத்தகம்

வாத்தியாரின் அடுத்த புத்தகம்
தொகுப்பு 4 யோகங்களைப் பற்றிய பாடங்கள் முன்பதிவு செய்பவர்களுக்கு மட்டுமே புத்தகம் கிடைக்கும் குறைந்த எண்ணிக்கையிலேயே புத்தகம் அச்சாகிறது

3.8.16

வேப்பங்குச்சியும், நமது பாரம்பரியமும்!


வேப்பங்குச்சியும், நமது பாரம்பரியமும்!

அந்தக் காலத்தில் காலையில் பற்களைத் துலக்குவதற்கு வீடுகளில், உமிக் கரியையும், உப்பையும் கலந்து சம்படங்களில் அல்லது சில வீடுகளில் பெரிய தேங்காய் சிரட்டைகளில் வைத்திருப்பார்கள். அதைத்தான் பெரியவர்களும் உபயோகிப்பார்கள். வீடுகளில் உள்ள குழந்தைகளும் உபயோகிக்க வேண்டும். பற்களும் நன்றாக இருந்தன. கிராமத்து வீடுகளில் வேப்பங்குச்சிகளால் பற்களைத் துலக்கிவார்கள்.

இப்போது கால மாற்றம் மற்றும் நாகரீகத்தால் எல்லாம் மாறிவிட்டது. நெல் உமிக்கரி பற்பொடியெல்லாம் எந்த வீட்டிலும் இல்லை. வேப்பங்குச்சிகளும் இல்லை.எல்லாருடைய வீடுகளிலும் பற்பசைதான் (Tooth Paste) . விதம்விதமான பற்பசைகள், 4 பேர்கள் உள்ள குடும்பத்திற்கு மாதம் நூறு ரூபாய்களுக்கு பற்பசை வாங்க வேண்டிய சூழ்நிலை உள்ளது.

உங்கள் டூத் பேஸ்ட்டில் உப்பு இருக்கிறதா? என்று தொலைக் காட்சி விளம்பரங்களில் கேட்கத் துவங்கியிருக்கிறார்கள்!

அனால் வெளி நாட்டுக்காரர்கள் அதன் மகத்துவத்தை உணர்ந்து வேப்பங்குச்சிகளை உபயோகிக்கத் துவங்கியிருக்கிறார்கள்.

அங்கே வேப்பங்குச்சிகள் விற்கும் விலையைப் பார்த்தால் நமக்கு மயக்கம் வந்து விடும்.

பத்து வேப்பங்குச்சிகளின் விலை 10 டாலர்
அதாவது 680 ரூபாய் இங்கே பேஸ்டையும் அங்கே வேப்பங்குச்சியையும் விற்கிறார்கள் பல் நாட்டு விற்பனையாளர்கள்.கீழே உள்ள படங்களைப் பாருங்கள் உங்களுக்கே தெரியவரும். நமது பாரம்பரியம் இப்போதாவது உங்களுக்குப் புரிந்தால் சரிதான்!!!!




அன்புடன்
வாத்தியார்
==============================================
வேப்பமரத்தின் மற்ற மருத்துவ உபயோகங்கள்

1. Neem, a tree native to India, is a vital ingredient in Ayurveda. Regarded as a 'one tree pharmacy', the Neem tree has several medicinal uses and forms an integral part of home remedies for the hair and skin.

2. Neem leaf has antifungal and antibacterial properties, making it effective in treating dandruff.

3. It also relieves dryness and itching, strengthens hair and promotes hair growth.

4. Traditionally, neem paste has been used to condition the hair and scalp.

5. It also soothes irritation, prevents dryness and flaking.

6. Neem is mentioned in most Ayurvedic formulations for the treatment of skin disorders because of its detoxifying properties.

7. The growth of acne-causing bacteria such as propionibacterium acnes (P. acnes) and staphylococcus epidermidis is also inhibited by neem.

8. The role of neem in acne is further supported by studies which have shown that it exhibits anti-inflammatory activity by suppressing P. acnes-induced reactive oxygen species (ROS) and the pro-inflammatory cytokines TNF-a and IL-8.

9. Neem oil and neem leaves are excellent skin care ingredients. The oil relieves dry skin and soothes itchiness, redness and irritation.

10. It also improves general skin health and immunity, combating bacterial infections such as acne, boils and ulcers.

11. Its antimicrobial properties help heal wounds without causing any infections or septic conditions.

12. For acne, neem tackles bacteria from the root and prevents the recurrence of pimples and blemishes.

13. It is especially beneficial for skin disorders like eczema and minor skin infections. Neem leaves also eliminate acne-causing bacteria.

14. It is also a gastro protective element and effective in healing ulcers.

15. It contains high level of antioxidants that help protect skin from environmental damage and from aging.

16. Neem oil contains fatty acid and vitamin E that gets absorbed easily into the skin, it helps rejuvenate skin cells and restore elasticity.

17. It helps maintain a glowing skin and balance skin tone.

18. The high fatty-acid content in neem oil helps prevent and treat scars from acne.

19. Neem leaves are also excellent exfoliants; it tightens pores and removes impurities when used as a mask.

20. It is an excellent healer of skin fungal infections.

(Data courtesy: Chandrika Mahendra, Senior Research Scientist, R & D, The Himalaya Drug)
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
வாழ்க வளமுடன்! வளர்க நலமுடன்!

2.8.16

ஆகஸ்ட் 2ம் தேதிக்கு அப்படியென்ன முக்கியத்துவம்?


ஆகஸ்ட் 2ம் தேதிக்கு அப்படியென்ன முக்கியத்துவம்?

இன்று (2-8-2016) நடைபெறும் அதிசயம் ஆனால் உன்மை!

இன்று 2- 8- 2016 ஒரே நாளில் ஆறு சிறப்புகள்!
 
1- ஆடி அமாவாசை
2- ஆடி பெருக்கு ஆடி 18.
3- குரு பெயர்ச்சி
4- திருக்கழுக்குன்றம பனிரென்டு வருடம் ஒரு முறை நிகழும் அதிசயம்
5-  சதுரகிரி சுந்தரமகாலிங்கம் பெருவிழா
6 - ஆடிசெவ்வாய்

நமது வாழ்க்கையில் வரும் மிக அரிதான இப்புனித நாளில் இறைவனை துதிப்பதும், ஆலயங்கள் செல்வதும், கிரிவலம் சுற்றுவதும், பித்ருகடன் தீர்ப்பதும் மிகச் சிறந்த பலனைத் தரும். முக்கியமாக நாம் காணுகின்ற  ஜீவராசிகள் அனைத்திர்க்கும் நம்மால் இயன்ற வரையில் உணவளித்தால், இப்பிறவிப் பயனை சிறிதேனும் அடையலாம்.

2–8–2016 அன்று ஆடி அமாவாசை

மாதந்தோறும் வரும் அமாவாசை தினமானது, இறந்த நமது முன்னோர்களை நினைத்து விரதம் கடைப்பிடிக்க ஏற்ற நாளாகும். இவற்றில் தை அமாவாசை, ஆடி அமாவாசை, புரட்டாசி அமாவாசை போன்றவை முக்கியத்துவம் கொண்டவை. மிகவும் விசேஷமானது ஆடி அமாவாசையாகும். ஆடி மாதத்தில் சந்திரன் உச்சம் பெற்ற கடக ராசியில், சூரியன் சஞ்சரிப்பதே இதற்கு காரணம். சூரியன் சிவ அம்சம். சந்திரன் சக்தியின் அம்சம். இவ்விரண்டு அம்சங்களும் ஆடி அமாவாசை தினத்தில் ஒன்றிணைவதால் ஆடி அமாவாசை முக்கியத்துவம்  பெறுகிறது.

திதி என்பது சூரியனுக்கும் சந்திரனுக்கும் உள்ள தூரத்தை திசையை குறிப்பிடும் சொல்லாகும். சூரியனும், சந்திரனும் ஒரே பாகையில் பூமிக்கு நேராக வரும் பொழுது அமாவாசை திதி உண்டாகிறது. சந்திரன் சூரியனில் இருந்து பிரிந்து பூமியைச் சுற்றிவரும் மார்க்கத்தில், பூமிக்கும் சூரியனுக்கும் 180–வது பாகையில் வரும்பொழுது பவுர்ணமி திதி நிகழும்.

திதிகள் பூர்வபக்கத் திதிகள், அபரபக்கத் திதிகள் என இருவகைப்படும். அமாவாசைக்கு அடுத்த பிரதமை முதல் பவுர்ணமி இறுதியாகஉள்ள 15 திதிகளும் பூர்வபக்கம் எனப்படும். பவுர்ணமிக்கு அடுத்த பிரதமை முதல் அமாவாசை இறுதியாகவுள்ள 15 திதிகளும் அபரபக்கம் எனப்படும். பூர்வபக்கம், அபரபக்கம் என்பன முறையே சுக்ல  பட்சம், கிருஷ்ணபட்சம் என்றும்; வளர்பிறை, தேய்பிறை என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

‘அமா’ என்றால், ஓரிடத்தில் பொருந்தியது (சேர்ந்தது– குவிந்தது) என்று பொருள்படும். ஓர் ராசியில் சூரியன், சந்திரன் இருவரும் சேர்ந்து உறவாகும், வாசியான நாள் ‘அமாவாசி’ எனப்படும்.

சூரியன் ஞானகாரகன், ஆத்மகாரகன் என்று அழைக்கப்படுகிறார். உயிர்களின் ஆத்ம அமைப்பு சூரியனால்தான் நிகழ்கின்றன. ஆண்மை, ஆற்றல், பராக்கிரமம், வீரம், தீரம், தவம் யாவும் சூரியனாலேயே தோன்றுகின்றன.

சந்திரன் மனதிற்கு அதிபதி. மகிழ்ச்சி, தெளிந்த அறிவு, உற்சாகம், இன்பம் முதலியன சந்திரனால் அடையத்தக்கவை. இத்தகைய சூரியர், சந்திரர் ஒரே ராசியில் சஞ்சரிக்கும் நாள் புனிதமான நாள் ஆகும். சகல தேவர்களும் அமாவாசையின் அதிபர்களாவர். சிறப்புமிக்க அமாவாசை தினத்தில் விரதம் மேற்கொள்வது, இறைவனுக்கு மகிழ்ச்சி அளிப்பதும், பெருமை தருவதுமான நன்னாளாகும்.

ஆடி அமாவாசை விரதம் நமது முன்னோர்களை வேண்டி வணங்கும் விரதம் என்றாலும், இறந்த தந்தைக்காக பிள்ளைகள் அனுஷ்டிக்கும் விரதம் என்று கூறுவார்கள். அன்றைய தினம் வீட்டில், மூதாதையர்கள் படத்துக்கு மாலை போட்டு அவர்களுக்கு பிடித்தமான உணவு வகைகளை தலை வாழை இலையில் படைத்து அவர்களை வணங்க வேண்டும். முதலில் காகத்திற்கு உணவிட்டு பின்பு விரதம் முடிக்க கர்ம வினைகள் நீங்கும் என்பது நம்பிக்கையாக உள்ளது.

விரதம் இருக்கும் முறை

ஆடி அமாவாசை விரதம் இருப்பவர்கள், காலையில் எழுந்து அருகில் இருக்கும் கடல், ஆறு போன்ற நீர்நிலைகளுக்கு சென்று குளித்துவிட்டு இறந்த முன்னோர்களுக்கு தர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும். அதன்பிறகு முதியவர்களுக்கு அன்ன தானம் வழங்க வேண்டும். அமாவாசையன்று பெண்கள் காலை உணவு உண்ணாமல் இறந்த மூதாதையர்களுக்கு பிடித்தமான உணவுகளையும், பதார்த்தங்களையும் செய்ய வேண்டும்.

அன்றைய சமையலில் எல்லாவிதமான காய்கறிகளையும் சேர்த்துக்கொள்ள வேண்டும். விரதம் இருப்பவர்கள் எதுவும் சாப்பிடாமல் எத்தனை நபர்களை வணங்க வேண்டுமோ அத்தனை இலைகள் போட்டு சமைத்த உணவு, பதார்த்தங்கள், துணிகள் வைத்து அகல் விளக்கேற்றி, தூப தீபம் காட்டி முன்னோர்களை மனதில் நினைத்து வழிபட வேண்டும். பிறகு படைத்த உணவுகளை வீட்டிற்கு வெளியில் உயரமான இடத்தில் வைத்து காகத்துக்கு படைக்க வேண்டும். காகங்கள் உண்ட பிறகு வீட்டிற்குள் முறைப்படி பரிமாறப்பட்ட இலைகளில் உறவினர்களுடன் அமர்ந்து சாப்பிட வேண்டும். இறந்தவர்களுக்கு படைத்த துணிகளை அவர்களுக்கு பிடித்த மாணவர்கள் அணிந்து கொள்ளலாம். அமாவாசை விரதம் இருப்பவர்கள் காலையில் சாப்பிடக்கூடாது, பிற்பகலில் சாப்பிடலாம். முறைப்படி விரதமிருந்து முன்னோர்களை வழிபடுபவர்களுக்கு அவர்களின் ஆசி கிடைக்கும். முன்னோர் செய்த பாவவினைகள் நீங்கி அவர்களுக்கு முக்திபேறு கிட்டும்.

ராமேசுவரம், வேதாரண்யம், கோடியக்கரை, திருவையாறு ஆகிய இடங்களில் புனித நீராடுவது விசேஷம். ஆடி அமாவாசையன்று விரதம் மேற்கொண்டால் ஆயுள் பலம் கூடும் என்று பக்தர்களின் நம்பிக்கை.

திருவையாறில்  கயிலைக்  காட்சி

தேவார பாடல் ஆசிரியர்களில் ஒருவரான திருநாவுக்கரசர் சிவபெருமானை தரிசிக்க ஆவல் கொண்டு கயிலைக்கு சென்றார். கயிலைக்கு சென்ற அவர் வயோதிகம் காரணமாக நடக்க முடியாமல் தவழ்ந்து சென்றார். அப்போது சிவபெருமான் ஒரு அந்தணர் வடிவில் வந்து அப்பரே இங்குள்ள குளத்தில் மூழ்கிட திருவையாறில் எழுந்தருள்வாய். அங்கே உமக்கு யாம் கயிலைகாட்சி தந்தருள்வோம் என கூறி அருளினார். உடனே திருநாவுக்கரசர் அங்குள்ள குளத்தில் மூழ்கி, திருவையாறு அப்பர் குட்டையில் எழுந்தார். அங்கே சிவபெருமான் உமாதேவியாருடன் காளை வாகனத்தில் வீற்றிருக்கும் கயிலை காட்சியை திருநாவுக்கரசர் காண தரிசனம் தந்தார்.

இந்த அருளாடல் நிகழ்ச்சி ஆடி அமாவாசையன்று நிகழ்ந்தது. இதை நினைவு கூரும் விதத்தில் ஆடி அமாவாசையன்று திருவையாறு ஐயாறப்பர் சன்னிதியில் இந்த நிகழ்ச்சி கயிலைக்காட்சி விழாவாக அதிவிமரிசையாக கொண்டாடப்படுகிறது. தமிழ்நாடு மட்டுமின்றி ஆந்திரா, கர்நாடகா, புதுச்சேரி உள்ளிட்ட பல்வேறு மாநிலங்களில் இருந்தும் பல்லாயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் இதில் கலந்துகொள்கின்றனர்.

தோஷம்  நீக்கும்  தீர்த்தம்

நாகப்பட்டினத்தில் இருந்து 45 கிலோமீட்டர் தூரத்தில் வேதாரண்யத்தில், வேதாரண்யேசுவரர் கோவில் உள்ளது. சிவபெருமான் அகத்திய முனிவருக்கு திருமணக்காட்சி காட்டிய திருத்தலம்.

தேவார பாடல் பெற்ற இந்தக் கோவிலுக்குள் உள்ள மணிகர்ணிகை தீர்த்தத்தில் நீராடினால், கங்கை, யமுனை, நர்மதை, சிந்து, காவிரி போன்ற புண்ணிய நதிகளில் நீராடியதற்கு சமம். இதில் நீராடியவர்கள் தங்கள் பாவங்களை கழுவி கொள்வதுடன், மூதாதையர்கள் செய்த பாவங்களுக்கும் நிவர்த்தி பெற்றுவரலாம். பிரம்மஹத்தி தோஷம், ஒரு உயிரைக்கொன்றால் ஏற்படும். இங்கு நீராடினால் பிரம்மஹத்தி போன்ற கொடிய பாவங்களும் கூட நீங்கும் என்பது ஐதீகம். இக்கோவிலுக்கு எதிரே உள்ள கடல், ‘ஆதி சேது’ என அழைக்கப்படுகிறது. இங்கு நீராடுவது ராமேஸ்வரத்தில் நீராடுவதை விட சிறந்ததாகும். ஆடி அமாவாசை, தை அமாவாசை, மகாளய அமாவாசைகளில் இங்கு ஆயிரக்கணக்கானவர்கள் நீராடுவர்.

ஆடிப்பெருக்கு என்றால் என்ன?

ஆடிப்பெருக்கு என்பது ஆடி மாதம் 18 ஆம் நாள் தமிழக ஆறுகள் பெருக்கெடுத்து ஓடுவதைக் குறிக்கும். இதனை பதினெட்டாம் பெருக்கு என்றும் கூறுவார்கள். தென்மேற்கு பருவத்தில் ஆற்றின் நீர்பிடி இடங்களில் பெய்த மழையினால் ஆறுகளில் புதுப்புனல் பொங்கிவரும். இதனையே ஆற்றுப்பெருக்கு எனக்கூறுவர். இதனால் உழவர்கள் இந்நாளில் நம்பிக்கையுடன் பட்டம் பார்த்து விதை விதைப்பர். இப்பொழுது நெல், கரும்புமுதலியவற்றை விதைத்தால் தான் அவர்கள் தை மாதத்தில் அருவடை செய்ய முடியும். அதற்கு வற்றா நதிகளை தங்கள் கடவுளாக போற்றி மகிழ்ந்து, பூசைகள் செய்து பின் உழவு வேலையை தொடங்குவார்கள். இதனையொட்டியே ஆடிப்பட்டம் தேடிவிதை என்ற பழமொழியும் விளைந்தது.



மக்கள் ஆற்றங்கரைகளில் கூடி ஆற்றுப் பெருக்கைக் கண்டு களிப்பர். இந்து சமயத்தவர் கோயில்களில் சென்று வழிபடவும் செய்வர். அன்றைய நாள் பெண்கள் ஆற்றில் குளித்து ஆற்றங்கரையில் ஒவ்வொருவரும் பூஜை செய்ய ஒரு இடத்தைப் பிடித்துக் கொள்கின்றனர். அந்த இடத்தை சுத்தம் செய்து, பசு சாணத்தால் மெழுகி அதன் மேல் வாழை இலையை விரித்து, பிள்ளையார் சிலை வைத்து அதன் முன் அகல்விளக்கு ஏற்றி வைக்கின்றனர். வழிபாட்டில் வெற்றிலை, பாக்கு, பழம் படைத்து, பத்தி, கற்பூரம் காட்டி, தடங்கல் இல்லாத விளைச்சலுக்கு விநாயகரை வழிபடுகின்றனர். ஆற்றினை வழிபட்டு வாழை மட்டையில் விளக்குகள் ஏற்றி, அதை ஆற்றில் விடுவார்கள். இப்படி செய்தால், நீர் வளம் பெருகியது போல், அவர்கள் வாழ்க்கையிலும் மகிழ்ச்சியும் செல்வமும் பெருகும் என்ற ஆழ்ந்த நம்பிக்கையில் இச்சடங்குகளை செய்வார்கள். அது மட்டும் அல்லாமல் தங்கள் வீட்டில் பல விதமான கலப்பு சாதங்கள் (தேங்காய் சாதம், சர்க்கரைப் பொங்கல், எலுமிச்சம் பழம் சாதம், தக்காளி சாதம், தயிர் சாதம்) செய்து அதை ஏதாவது ஆற்றங்கறையில் வைத்து குடும்பத்துடனும், நண்பர்களுடனும் சேர்ந்து குதூகலமாக உணவை சாப்பிடுவார்கள்.

காவிரிக்கரை:
காவிரியாற்றின் கரையில் உள்ள ஊர்களில் இவ்விழா மிகவும் புகழ்பெற்றது.
தமிழகத்தின் ஒகனேக்கல் நீர்வீழ்ச்சி முதலாக காவிரி சங்கமிக்கும் பூம்புகார் நகரம் வரை இவ்விழா வெகு சிறப்பாகக் கொண்டாடப்படுகிறது.
•         மேட்டூர் அணை,
•         பவானி கூடுதுறை,
•         ஈரோடு, கொடுமுடி,
•         பரமத்தி-வேலூர்,
•         குளித்தலை,
•         திருச்சி,
•         புகார்
சீரங்கத்தில் புகழ்பெற்ற அம்மா மண்டபம் படித்துறையில் காவிரிக்கு சீர்கொடுக்கும் நிகழ்ச்சி வெகு விமரிசையாக நடக்கும். ஆடிப்பெருக்கு நாளன்று சீரங்கம் கோயிலில் இருந்து உற்சவர் நம்பெருமாள் புறப்பாடாகி, அம்மா மண்டபம் படித்துறைக்கு எழுந்தருள்வார். அங்கு சுவாமிக்கு திருமஞ்சனம் நடக்கும். மாலை வரை பெருமாள் அங்கு வீற்றிருப்பார். பெருமாளின் சீதனமாக தாலிப்பொட்டு, பட்டு மற்றும் மங்களப் பொருட்கள் ஆற்றில் விடப்படும்.

நாமக்கல் மற்றும் சேலம் மாவட்டத்தில் அடிப்பெருக்கு நாளில் கொல்லிமலை சென்று அங்குள்ள ஆகாயகங்கை நீர்வீழ்ச்சியில் நீராடி அரப்பளிசுவரரை தொழுவது வழக்கம. ஆடிப்பெருக்கு நாளில் தமிழக அரசு போக்குவரத்து கழகத்தினர் நாமக்கல், சேலம் மற்றும் ராசிபுரத்தில் இருந்து சிறப்பு பேருந்துகள் இயக்குவது வழக்கம்

பழங்காலம் போல் தற்போது எல்லா ஆறுகளிலும் பெருக்கெடுத்து ஓடுவது இல்லை என்றாலும், இந்நாளில் காவிரி போன்ற சில ஆறுகளில் மட்டுமாவதுஅணைகளைத் திறந்து விட்டு நீர் பெருக்கெடுத்து ஓடச் செய்கின்றனர்.

குருபெயர்ச்சி என்றால் என்ன தெரியுமா.?

குரு எனும் வார்த்தைக்கு இரண்டு எழுத்துகள்தான். ஆனால், இந்தியாவை ஆன்மிக பூமியாக அடையாளப்படுத்துவது இந்த ஒரு வார்த்தைதான். ‘‘கோவிந்தன் கைவிட்டால் பிழைத்துக் கொள்ளலாம். ஆனால்,குரு கைவிட்டால் வழியே இல்லை’’ என்று கபீர்தாசர் கூறுவார். குரு என்றால், இருட்டைப் போக்குபவர், கனமானவர் என்றும் பொருள்கள் உண்டு. குருவானவர் பெயர்ச்சி ஆவதைத்தான் ஜோதிடத்தில் குரு பெயர்ச்சி என்கிறார்கள். அது சரி. குரு பெயர்கிறாரா? குரு பெயர்ச்சிக்கும் தட்சிணாமூர்த்திக்கும் என்ன சம்பந்தம் என்பது பலரின் சந்தேகக் கேள்விகள். நவகிரகங்களில் முழுமையான கிரகமான குரு, ஒரு ராசியிலிருந்து மற்றொரு ராசிக்கு பெயர்வதையே குரு பெயர்ச்சி என்கிறோம்.

இந்த குருவை வியாழ பகவான், பிரகஸ்பதி என்றும் அழைப்பர். இவரே தேவர்களுக்கெல்லாம் குரு. இந்த தேவகுருக்கு குருவாக, ஆதி குருவான தட்சிணாமூர்த்தி விளங்குகிறார். இதனை நன்கு தெரிந்து கொண்ட ஆன்றோர்கள் குருபெயர்ச்சியின் போது நேரடியாக தட்சிணாமூர்த்தியையே வணங்கினர். நவகிரக குருவிற்கு உண்டான மஞ்சள் நிற ஆடையையும் கொண்டைக் கடலை நிவேதனம் உள்ளிட்ட சகல பரிகாரங்களையும் தட்சிணாமூர்த்திக்கே செய்தனர். நவகிரக கிரகத்தின் குருத்வத்திற்கு அதாவது, குரு தன்மைக்கு மோன தட்சிணாமூர்த்தியின் பேரருளே காரணம். அதனால்தான் தட்சிணாமூர்த்தியை வணங்குகிறோம்.

பொதுவாக குரு பெயர்ச்சியின் போது சகல சிவாலயங்களிலும் சிறப்பு அபிஷேகங்கள், வழிபாடுகள் நடக்கின்றன. ஆனாலும் குறிப்பிட்ட சில தலங்கள் மட்டுமே குருத் தலங்களாக திகழ்கின்றன. ஆலங்குடி, தென்குடித் திட்டை, சென்னை-பாடி, திருப்புலிவனம் ஆகியவை தனிச் சிறப்பு கொண்டவை. அப்படிப்பட்ட குருத் தலங்களுள் மூன்றாவதாக தக்கோலம் ஜலநாதீஸ்வரர் ஆலயம் விளங்குகிறது. தற்போது தக்கோலத்தை குரு பரிகாரத் தலமாகவே பக்தர்கள் அறிந்துள்ளனர். காரணம், இங்குள்ள தட்சிணாமூர்த்தியின் திருவுருவம் அத்தனை அற்புதமானது. தேவர்களின் குருவாகிய வியாழ பகவானின் தம்பி சம்வர்த்த முனிவர் இங்கு வழிபட்டதாக சேக்கிழார் பெரிய புராணத்தில் கூறுகிறார்.

ஆனால், தலபுராணமோ தேவலோகப் பசுவான காமதேனுவின் சாபத்துக்கு உட்பட்ட வியாழ பகவானின் தம்பியாகிய உததி முனிவர், இத்தலத்திற்கு வந்து வழிபட்டு சாபம் நீங்கப் பெற்றார் என்கிறது. உததி முனிவரும் சம்வர்த்த முனிவர் ஒருவரே என்ற கருத்தும் நிலவுகிறது. சில கோயில்களில் மூலவரைவிட பரிவார, கோஷ்ட தெய்வங்களுக்கே அதிக முக்கியத்துவம் தரப்படுகிறது. உதாரணமாக திருநள்ளாறு தலத்தில் மூலவரான தர்ப்பாரண்யேஸ்வரரைவிட சனி பகவானுக்குத்தான் சிறப்பு வழிபாடுகள் அதிகம். இது ஈசனே தனக்கு இணையாக பரிவார தெய்வங்களை உயர்த்தி அழகு பார்க்கிறார் என்பதனால்தான்.

அதுபோலவே இந்த ஜலநாதீஸ்வரர் ஆலயத்திலும் மோன மூர்த்தமாக தட்சிணாமூர்த்தி முன்னிறுத்தப்படுகிறார்
கருவறை கோஷ்டத்தில் தனி சந்நதியில் குருபகவான் அருள்பாலிக்கிறார். உருவமைப்பை பார்த்தவுடனே பிரமிப்பு தோன்றும். அத்தனை நுணுக்கங்களோடு பகவானின் திருவுரு திகழ்கிறது. விழுதுகளோடு கூடிய ஆலமரத்தின் அடியில் குருபகவான் அமர்ந்திருக்கிறார். காற்றடித்தால் அந்த ஆல இலைகள் அசையுமோ எனும் அளவுக்கு நிஜம் போன்ற தோற்றம்! வழக்கமான தட்சிணாமூர்த்தியின் திருவுருவம் யோக நிலையில் இருக்கும். தமது ஒருகாலை மற்றொரு காலின் மீது மடித்து வைத்திருப்பார். ஆனால், இங்கு அமர்ந்த நிலையில் தமது வலக் காலைச் சற்று வளைத்து கீழே ஊன்றிய நிலையிலும் இடது காலை மடக்கி பீடத்தின் மீதும் வைத்துள்ளார். வலது பின் கையில் அக்க மாலை. இந்த அமைப்பை உத்கடி ஆசனம் என்கின்றனர்.

சீடர்களை ஆட்கொண்டருளும் அடக்கியாளும் கண்டிப்போடு வழிப்படுத்தும் முறை என்று பல கோணங்களில் விவரிக்கிறார்கள். அதேசமயம் தலையை சற்றே சாய்த்து பார்க்கும் லாவண்யம் அபூர்வமானது. பொங்கி வழியும் ஞானத் திருமுகம். அதில் எல்லை காணா வானம்போல சாந்தம், அமைதி! விக்ரகம் கல் என்ற உண்மை மறைந்து ஞான உணர்வு எட்டிப் பார்க்கிறது. திருமுகத்தில் மெலிதான, அகலாத புன்னகை தரிசிப்போரின் நெஞ்சில் குளுமையை பரப்புகிறது. ஜென்ம ஜென்மங்களாய்த் தொடரும் வினைகள் சிதறுண்டு போகின்றன.

கழுத்தில் சவடி என்றழைக்கப்படும் சரடும், அழகான வேலைப்பாடுகளோடு கூடிய சரப்பளி கழுத்தணியும் நெளிந்து படர்ந்து அழகூட்டுகின்றன. இடது பின் கையில் தீப்பந்தமும் அதிலிருந்து வெளிப்படும் தீ ஜுவாலையும் நமக்குள் ஞானாக்னியை கொழுந்துவிட்டெறியச் செய்கிறது. காட்டில் அமர்ந்திருப்பதால் அவரது கால்களுக்கு அருகே மான்கள், பாம்பு... இதுபோன்ற அமைப்பை வேறெங்கும் காண முடியாது. இங்கு குருபகவான் பேசாமல் பேசுகிறார். மௌனத்தினாலேயே ஞானப் பிரகடனம் செய்கிறார், என்று உபநிஷதம் கூறுகிறது. அந்த மௌனம் இங்குதான், இங்குதான் நிலவுகிறது.

வாழ்வில் பிரச்னைகள், கிரக தோஷங்கள் எல்லாம் இந்த சந்நதிக்கு முன்பு எம்மாத்திரம்! வேண்டிக்கொள்ள வந்தவர்கள் வெறும் மௌனத்தை சுமந்து செல்வார்கள். கண்டும் வணங்கியும் எதுவும் வேண்டாமலேயே திரும்பி விடுவர். ஏனெனில், அங்கு ஞானப் பேராறு பிரவாகமாக பொங்கிக் கொண்டிருக்கிறது. அதன்முன்பு நின்று குவளை நீர் கேட்க யாருக்கும் மனம் வராது.

கோயிலின் தலபுராணம் என்ன?

ஈசனை மாப்பிள்ளையாகப் பெற்றும் கூட தட்சனுக்கு அகங்காரத்தை அறுக்கத் தெரியவில்லை.  திடீரென்று பெரிய யாகம் செய்தான். அனைவருக்கும் அழைப்பு விடுத்திருக்க அவர்கள் குழுமியிருந்தார்கள். ஆனால், பிரபஞ்சத்தின் மையச் சக்தியான ஈசனை வேண்டுமென்றே அவன் அழைக்கவில்லை. வேதங்களில் ஈசனைக் குறிக்கும் சப்தங்களை தட்சன் வேண்டுமென்றே தவிர்த்தான். மற்ற எல்லா தேவர்களையும் சப்த ரூபமாக அழைத்தான். ஹோமத் தீயில் அவர்களுக்கு உரித்தானதை ஆகுதியாகக் கொடுத்தான். வேதங்களெல்லாம் யக்ஞம் செய்வதாலேயே ஈசனின் நிலையை ஒருவன் அடைகிறான் என்று கோஷிக்கின்றன. ஆனால், அதே யக்ஞத்தை செய்யும்போது தட்சன் முட்டாள்தனமாக ஈசனை அழையாமல் தவிர்த்தான்.

தட்சன் தாட்சாயிணியையும் வெளியேறும்படி கூறினான். ஆனால், அவளோ அங்கிருந்த யாக குண்டத்தில் இறங்கி யோகாக்னியால் தன்னை எரித்துக் கொண்டாள். ஈசனின் கோபம் பன்மடங்கு கூடியது. அவருக்குள்ளிருந்து வீரபத்திரர் வெளிப்பட்டு தட்சனின் யாகத்தையே சிதைத்தார். தட்சனின் தலையை சீவியெறிந்து ஆட்டின் தலையை பொருத்தினார். அப்போது தக்கன் ஓலமிட்டான். தக்கன் இப்படி ஓலமிட்டதால் இத்தலம் தக்கோலம் என்றழைக்கப்பட்டது. தக்கனின் அகங்காரம் சிதைந்து சத்வ குணம் பெருகியது. ஈசனின் ஆணைப்படியே சீர நதிக்கரையின் ஓரமான இத்தலத்தில் அமர்ந்து ஈசனை பூஜித்தான். ஆட்டின் தலை பொருத்தப்பட்டதால் ஆடு கத்தும் ஒலியாகிய ‘‘மே... மே...’’ என்னும் சமகத்தை சொல்லி பூஜித்தான்.

இது ருத்ரத்தோடு சேர்ந்து வரும். எல்லோருக்கும் எல்லாமும் கிடைக்க வேண்டும் என்கிற பிரார்த்தனை மந்திரங்கள் கொண்டது. தக்கன் வழிபாடு செய்த இத்தலத்திற்கும் பார்வதி தேவி வந்து பூஜித்தாள். அருகேயுள்ள ஆற்றில் வெள்ளம் வந்து லிங்கத்தை அடித்துச் செல்ல முயன்றபோது தேவி தமது இரு கரங்களால் லிங்கத்தை அணைத்து வெள்ளத்திலிருந்து தடுத்தார். நீருற்றின் வடிவமாக இத்தல இறைவன் விளங்குவதால் திருவூறல் என்றே தேவாரப் பதிகங்களில் குறிப்பிடப்படுகிறது. ஜலநாதீஸ்வரர் என்று வடமொழி கூறுகிறது. தக்கனின் தீந்தவமோ என்னவோ, அக்கினிக் கோளமொன்று கருவறையில் சுழன்று கொண்டிருக்கிறது. ஆனால், ஜலநாதீஸ்வரர் என்றே இவருக்குப் பெயர். நீருக்குள் நெருப்பாக ஈசன் இருக்கிறார் என்பது வேத வாக்கியம்.  அது இத்தலத்தில் மிகப் பொருத்தமாக அமைந்திருக்கிறது.

அம்பாள் கிரிராஜகன்னிகாம்பாள் என்றழைக்கப்படுகிறாள். ‘‘என் தந்தை தவறு செய்து விட்டார். உங்களின் பேச்சைக் கேட்காமல், தங்களை ஏன் அழைக்கவில்லை என்று கேட்கத்தான் அந்த யாகத்துக்குச் சென்றேன்’’ என்கிற பரிதவிப்பை அம்பாளின் திருமுகத்தில் இன்றும் காணலாம். தனிச் சந்நதியில் பேரருளோடு கணவனைக் கண்ட திருப்தியோடு பக்தர்களுக்கு அருள்பாலிக்கிறாள். உததி முனிவரின் ஜீவசமாதியென்றும் அவர் பூஜித்தது என்றும் சொல்லப்படும் சிவலிங்கம் ஒன்று குருபகவானுக்கு அருகேயே சற்று உள்ளடங்கியதுபோல இருக்கிறது. தரிசிக்க தரிசிக்க தெவிட்டாத தனியமுதாக இக்கோயில் விளங்குகிறது. சென்னையை அடுத்த பூவிருந்தவல்லியிலிருந்து பேரம்பாக்கம் வழியாகவும் அரக்கோணத்திலிருந்தும் இத்தலத்தை அடையலாம்

..............................................................................
02-08-2016 அன்று அதிசயம்

திருக்கழுக்குன்றம் சங்கு தீர்த்த குலத்தில் சங்கு பிறக்கும்போது என்ன நிகழும்?

திருக்கழுக்குன்றத்தில் 12 ஆண்டுகளுக்கு ஓரு முறை சங்கு பிறக்கும்போது அதுசமயம் குளத்தில் அலைகள் அதிகமாவதுடன் - குளத்தின் ஓரங்களில் நுரை கட்டும்.

சங்கு கரை ஓதுங்கியதும் கோயில் அர்ச்சகர்கள் அதை தட்டில் எடுத்துவைப்பார்கள். அதுசமயம் அதன் உள்ளே உள்ள சங்கு பூச்சியானது தனது சங்கு ஓட்டை பிரித்துவிட்டு மீண்டும் தண்ணீரிலேயே சென்றுவிடும். அந்த நிகழ்வுக்காக அர்ச்சகர்கள் படிகளில் அமர்ந்திருப்பார்கள். இந்த அரிய நிகழ்வை காண பல்லாயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் குலத்தை சுற்றிலும் நிரம்பி இருப்பார்கள்.

சாதாரணமாக உப்பு நீரில் கடலில் தான் சங்கு பிறக்கும். இங்கு மட்டுமே சாதாரண தண்ணீரிலேயே இது தோன்றுகின்றது. மேலும் சரியாக 12 ஆண்டுகளுக்கு ஒரு முறைதான் இதுதோன்றும். இந்த சங்குடன் சேர்த்து இதுவரை பிறந்துள்ள 7 சங்குகள் இங்குள்ள கோயிலில் வைக்கப்பட்டுள்ளது. பக்தர்கள் விரும்பினால் எப்போழுது வேண்டுமானாலும் அதை பார்க்கலாம்.
இப்படிப்பட்ட வரலாற்று சிறப்புமிக்க ஊரில் தான் 12 வருடங்களுக்கு ஒரு முறை நடைபெறும் இலட்சதீப திருவிழா இந்த ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதத்தில் (02/08/16) நடைபெறவுள்ளது.

ஓம்  நமசிவாய.  திருசிற்றம்பலம்

வேதகிரீஸ்வரர் திருக்கோயில், திருக்கழுக்குன்றம், காஞ்சிபுரம் மாவட்டம்
--------------------------------------
'தோடுடையான் ஒருகாதில் தூயகுழை தாழ
ஏடுடையான் தலைகலனாக இரந்துண்ணும்
நாடுடையான் நள்ளிருளேம நடமாடும்
காடுடையான் காதல் செய்கோயில் கழுக்குன்றே.'
-திருஞானசம்பந்தர்.

அப்பர், சுந்தரர், சம்பந்தர் மற்றும் மாணிக்கவாசகர் ஆகிய நால்வராலும் பாடப்பெற்ற தலமான இது செங்கல்பட்டு வட்டம் காஞ்சிபுரம் மாவட்டத்தில் அமைந்தது. தினமும் உச்சி வேளையில் கழுகுகள் வந்து பிரசாதம் உண்ணும் மலைக்கோயில் என்று பிரசித்து பெற்றதாகும் இது.

சுமார் 1400 ஆண்டுகள் தொன்மை வாய்ந்த இக்கோயில் முதலாம் மகேந்திரவர்ம பல்லவன் கட்டிய குடைக்கூளிக் கோயில் என்று கூறுவர்.

தலபுராணம்

சாருப்ய பதவிக்காக தவம் இருந்த பிரம்மனின் எட்டு மானச புத்திரர்கள், நஞ்சுண்டான் வரமருள நேரில் வருகையில் நா தவறி சாருப்ய என்பதற்கு பதில் கழுகு எனப் பொருள்படும் சாயுட்சய என கேட்டதால் கழுகாக மாறி, யுகத்திற்கு இருவர் என கழுகுகளாக இங்கு பிரசாதம் உண்டு செல்வதாக ஐதீகம்.

இந்திரன் பூஜித்த இத்தலத்தில் இன்றும் அவன் பூஜித்து வருகிறான் என்பதற்கு அறிகுறியாக இம்மலைமீதுள்ள கருவறைக்கோபுரக் கலசத்தின் அருகில் உள்ள துவாரத்தின் வழியாக இடிவிழுந்து சிவலிங்கத்தைச் சுற்றிப் பரவிப் பாய்ந்து விடுவதாகவும், இவ்வாறு இரண்டு மூன்று வருடங்களுக்கு ஒரு முறை நிகழ்வதாகவும் மறுநாள் கருவறை திறக்கும்போதும் தாங்கவொண்ணா வெப்பமாக இருக்கும் என்றும் கூறுவர்.

வேதமே கிரியாக (மலையாக) அமைந்த காரணத்தால், இத்தலப் பெருமான் வேதகிரீஸ்வரர் என்று வழங்கப்பெறுகிறார். பக்தவத்சலேஸ்வரர் என்னும் பெயரும் கொண்டிருக்கிறார்.தாயாரின் திருப்பெயர் திரிபுரசுந்தரி என்பதாகும்.

அப்பன் மட்டுமன்றி அம்மையும் இங்கு சுயம்புவானவள் என்பது இத்தலத்தின் தனிச்சிறப்பு.

தலச்சிறப்பு

கடலில் மட்டுமே கிடைப்பதான வலம்புரிச் சங்கு 12 ஆண்டுகளுக்கு ஒரு முறை இத்தலத்துத் திருக்குளத்தில் கிடைக்கப் பெறுகிறது. இது மார்க்கண்டேய தீர்த்தம் என்று ஆடி பதினெட்டு... பதினெட்டாம் பெருக்கு என்றெல்லாம் நதிக்கரைகளில் விசேஷமாகக்
கொண்டாடுவார்கள். அது என்ன 18?

18 என்ற எண் "ஜயத்தை'.... அதாவது வெற்றியைக் குறிக்கும். அதை முன்னிட்டே காவிரிக் கரைகளில் 18 படிகளை அமைத்தார்கள். ""காவிரி இன்றேல், தமிழகத்திற்கு அருளாதாரமும் இல்லை... பொருளாதாரமும் இல்லை...'' என்பார் வாரியார் சுவாமி.
அனைவரையும் வாழ வைக்கும் அந்தக்காவிரி அன்னைக்கு நன்றி செலுத்தும் விதமாகவே,
"ஆடி பதினெட்டாம் விழா' கொண்டாடப்படுகிறது.
ஒரு காலத்தில் இந்த விழா எப்படி கொண்டாடப்பட்டது தெரியுமா?
ஆடி பதினெட்டிற்குப் பத்து நாட்கள் முன்பாக நவதானியங்களை ஒரு தட்டில் தூவி, மண் அல்லது எரு கலந்து மூடி வைப்பார்கள்.
அது வெண்மையாக முளைத்து வளர்ந்திருக்கும். அதை முளைப்பாலிகை அல்லது முளைப்பாரி
என்பார்கள். ஆடி18 அன்று பிற்பகல் வேளையில் முளைபாலிகையை ஏந்தி ஊர்வலமாக ஆற்றுக்குச் செல்வர். ஆற்றங்கரையை அடைய மூன்று மணி நேரமாகும். அங்கே தூய்மையான இடத்தில், பசுஞ்சாணத்தில் பிள்ளையார் பிடித்து வைப்பர். அவரின் முன்னால், முளைப்பாலிகைகளை வரிசையாக வைப்பார்கள். அது முடிந்ததும்....பச்சரிசி, சர்க்கரையை ஒரு பாத்திரத்தில் போட்டு, நீர் ஊற்றிக் கலந்து விநாயகரின் முன்னால் வைத்து வேண்டுவார்கள்.

வயதான சுமங்கலி ஒருவர், அங்கு வந்திருக்கும் பெண்களுக்கு மஞ்சள் தடவிய நூலைக் கொடுப்பார். சிலர் கைகளிலும், சிலர் கழுத்திலுமாக கட்டிக் கொள்வார்கள்.அதன் பின், அவரவர் கொண்டு வந்த முளைப்பாலிகை, பனை ஓலைகளால் செய்யப்பட்ட வட்டமான காதோலை, கருகமணி ஆகியவற்றை நீரில் விடுவர். நுரைத்துச் சுழன்று வரும் காவிரித்தாயின் வரவால் பயிர் பச்சை எல்லாம் தழைக்கப் போகின்றன.

இப்போது அவள் மசக்கையாக இருக்கிறாள் என்ற ஐதீகத்தில் தான், இவையெல்லாம் செய்யப்படுகின்றன. அ@தŒமயத்தில் சிறுவர்கள் சப்பரம் என்ற ஒன்றை (தேர் போல சிறியதாக இருக்கும்) அழகாக அலங்கரித்து, அதிகாலையில் இருந்தே வீதிகளில் சத்தமிட்டு இழுத்தபடி ஓடுவார்கள். மாலையில், அந்தச் சப்பரத்தின் உள்ளே, ஒரு சிறிய அகல்விளக்கை வைத்து மெதுவாக இழுத்து வருவார்கள்
.
தெருவெங்கும் அகல் விளக்குகள் மிதந்து வருவதைப் போல இருக்கும் இந்தக் காட்சி.
சிறுவர்கள் இவ்வாறு குதூகலிக்க, வாலிபர்களோ.... கரையில் இருக்கும் மரங்களின் மீதேறி ஆற்று வெள்ளத்தில் குதித்துக் கும்மாளமிடுவார்கள்.
ஆடிப்பெருக்கு விழாவின் நிறைவாக, விநாயகர் முன்னால் வைக்கப்பட்டிருந்த பச்சரிசி, சர்க்கரை கலவையை எடுத்து வந்திருப்பவர்களுக்கு எல்லாம் வழங்குவார்கள். சிலர் தேங்காய் சாதம் முதலான சித்ரான்னங்களைக் கொண்டு வந்து, ஆற்றங்கரையில் அமர்ந்து உண்பார்கள்.
அனைவரையும் வாழ வைக்கும் காவிரித் தாயை வழிபட்டு நன்றி செலுத்துதல், குடும்ப ஒற்றுமை, ஊர் ஒற்றுமை, குதூகலமான வாழ்வு ஆகியவை மக்களிடையே பரவுவதற்கு ஆடிப்பெருக்கு விழா தூண்டுகோலாக இருக்கிறது. இனியேனும், தண்ணீருக்கு மரியாதை கொடுப்போம். ஆறுகளைச் சுத்தமாக்குவோம். ஆடிப்பெருக்கன்று பழைய களை கட்டட்டும்!
-------------------------------------------------------------------
படித்ததில் பிடித்தது
உங்களுக்கு அறியத் தந்துள்ளேன்!

அன்புடன்
வாத்தியார்
============================================
வாழ்க வளமுடன்!
வளர்க நலமுடன்!

1.8.16

Short Story: சிறுகதை: பசுமடத்து தர்மம்

சிறுகதை 

மாத இதழ் ஒன்றிற்காக அடியவன் எழுதி ஜூன் மாதம் வெளியான  சிறுகதை ஒன்றை உங்கள் பார்வைக்காக இன்று இங்கே பதிவிட்டுள்ளேன். படித்துப் பாருங்கள். உங்கள் கருத்தைச் சொல்லுங்கள்

அன்புடன்
வாத்தியார்
------------------------------------------------

                                 பசுமடத்து தர்மம்
             
---------------------------------------------------------------------------------------------------

”பொன் மகள் வந்தாள்
பொருள் கோடி தந்தாள்”
என்னும் பாடல் தமிழகமெங்கும், பட்டி தொட்டியெல்லாம் ஒலித்துக் கொண்டிருந்த காலம். 1971ம் ஆண்டு என்று வைத்துக்கொள்ளுங்களேன்.

ஆனால் ராமசாமி செட்டியார் வாழ்வில் பொன் மகள் வரவுமில்லை. ஒரு பைசா தரவுமில்லை.

தான் உள்ளூர் மேல்நிலைப் பள்ளியில் பார்க்கும் தமிழ் வாத்தியார் வேலையில் கிடைக்கும் சொற்ப சம்பளத்தில் வாழ்க்கையை நிம்மதியாக ஓட்டிக் கொண்டிருந்தார். எளிய வாழ்க்கை. அதனால் நிம்மதிக்கு ஒன்றும் குறைவில்லை. உள்ளூரில் சொந்த வீடு. வீட்டு வாடகை தொந்தரவு எதுவுமில்லை.

அவர் மனைவி விசாலாட்சி புண்ணியவதி வாயையே திறக்க மாட்டார். அத்துடன் தன் வருத்ததை வெளிப்படுத்தவும் மாட்டார். ஒரே ஒரு பெண் குழந்தை. அவளும் பள்ளி இறுதியாண்டுவரை படித்து முடித்துவிட்டாள். வயது 18 ஆகிறது. அவளுக்குத் திருமணம் செய்ய வேண்டிய சூழ்நிலை.

செட்டியாரிடம் மெதுவாகச் சொன்னால், “அவளுக்கு வியாழ நோக்கம் அடுத்த வருடம்தான் வருகிறது. அப்போது செய்வோம்”

”பணத்திற்கு என்ன செய்வது?”

”இப்போதே கவலைப்பட்டால் முடியமா? மாப்பிள்ளைக்கு வழி செய்யும் பழநியாண்டவர் பணத்திற்கும் வழி செய்வார். பொறுமையாக இரு”

அதற்குப் பிறகு ஆச்சி பேசாமடந்தையாகி வளவு வீட்டிற்குள் சென்று விடுவார்கள்.

ராமசாமி செட்டியாருக்கும் உள் மனதில் கவலை இல்லாமல் இல்லை. சொந்தக்காரர்களிடம் கை நீட்டிப் பணம் வாங்கி, தன் மகளின் திருமணத்தை நடத்துவதில் அவருக்கு விருப்பம் இல்லை. தன்மான உணர்ச்சி மிக்கவர் அவர். கடைசியில் வேறு வழியில்லை என்றால் தங்களுடைய வீட்டில் பாதிப் பங்கை யாருக்காவது விற்றுவிட்டு பெண்ணின் திருமணத்தை நடத்தி விடலாம். அதை இப்போது சொல்ல வேண்டாம். பின்னால் பார்க்கலாம் என்ற முடிவோடு இருந்தார்.

பழநியாண்டவர் பணத்திற்கு வழி செய்தாரா?

செய்யாமல் விடுவாரா?

என்ன செய்தார்? என்ன நடந்தது? தொடர்ந்து படியுங்கள்
                    *****************************************

சித்திரை வெய்யில் சுட்டெரித்துக் கொண்டிருந்தது. அனல் காற்று வீசியது. பகல் 12 மணி. ராமசாமி செட்டியார் பழைய குடை ஒன்றைத் தலைக்கு மேல் பிடித்துக் கொண்டு பொடிநடையாக  வடக்கு ரத  வீதியில் நடந்து கொண்டிருந்தார்.

பள்ளியின் தலைமை ஆசிரியரைப் பார்க்கச் சென்று கொண்டிருந்தார். அன்று விடுமுறை நாள். அவர் வீட்டில்தான் இருப்பார்.

வெய்யிலின் உக்கிரத்தில் வியர்த்து கொட்டியது. எங்காவது பத்து நிமிடங்கள் இருந்து விட்டுப் போகலாம் என்று நினைக்கும்போது, அவர்களுடைய பசுமடம்  நினைவிற்கு வந்தது. அந்தக் காலத்தில் அவருடைய அய்யா சேதுராமன் செட்டியார் கட்டிக்கொடுத்தது. கட்டிடம் கட்டிக் கொடுத்ததுடன் 6 பசுமாடுகளையும் வாங்கிக் கொடுத்திருந்தார். அதன் நிவாகத்தை அப்போதே கோயில் நிர்வாகத்திடம் கொடுத்து விட்டிருந்தார். கோவில் நிர்வாகமே பசுமடத்தைப் பராமரித்துக் கொண்டிருந்தது.அதனால். சென்ற 50 ஆண்டுகளாக பசுமடம் இன்றுவரை நன்றாக நடந்து கொண்டிருந்தது. காலையிலும் மாலையிலும் தலா 20 லிட்டர் பசும்பால் கோயிலுக்குக் கிடைத்துக் கொண்டிருந்தது. சுவாமிக்கும் அம்பாளுக்கும் எல்லா கால அபிஷேகத்திற்கும் முடையில்லாமல் பால் கிடைத்துக் கொண்டிருந்தது.

நான்கே எட்டில் பசுமடைத்தை அடைந்தவர், குடையை மடக்கிக் கொண்டு உள்ளே சென்று முன்பக்கம் இருந்த திண்ணையில் அமர்ந்தார்.

அவரைப் பார்த்தவுடன் பசுமடத்துப் பணியாள் ஓடி வந்தான்.” அப்பச்சி உள்ளே வந்து உட்காருங்கள். தாகத்திற்கு ஏதாவது தரட்டுமா? நல்ல பசுவமோர் இருக்கிறது. ஒரு சொம்பு கொண்டு வந்து தரட்டுமா?” என்றான்

”தண்ணீர் மட்டும் கொடு தம்பி, போதும். பசு மடத்து மோரை எல்லாம் சாப்பிடக்கூடாது. பசு மடத்து பாலை நீ அப்படியே கோவிலில் கொடுக்க வேண்டியதுதானே? எதற்கு மிச்சம் பண்ணி தயிர், மோர் என்று வளர்க்கிறாய்? அது சிவன் சொத்து எந்த வடிவில் எடுத்தாலும், விற்றாலும், கொடுத்தாலும், குடித்தாலும் பாபம்தான்! அதெல்லாம் உனக்கு எங்கே விளங்கப் போகிறது? நீ தண்ணீர் மட்டும் கொடு. தண்ணீர் பஞ்சாயத்துப் போர்டு குழாயில் வரும் தண்ணீர். அதனால் குடிக்கலாம் தவறில்லை” என்று சொல்லிவிட்டுச் சிரித்தார்!

அவன் அசந்து போய் விட்டான். என்னவொரு வியாக்கியானம். மோருக்கே இவ்வளவு வியாக்கியானம் சொல்பவர். கோயில் பள்ளியறையில் நடக்கும் அடாவடிகள் எல்லாம் தெரிந்தால் என்னென்ன சொல்வாரோ என்று நினைத்துக்கொண்டே உள்ளே சென்றவன் ஒரு சொம்பில் பானைத் தண்ணீரையும், ஒரு குவளையையும் கொண்டு வந்து கொடுத்தான்.

ஒரு சொம்புத் தண்ணீரையும் குடித்து முடித்தவர், அவனிடம் சொல்லிக் கொண்டு புறப்பட்டுச் சென்று விட்டார்.

சற்று நேரத்தில் அங்கே வந்த அறங்காவலர்களில் ஒருவரும், பசுமடத்தை மேற்பார்வை செய்பவருமான சண்முகம் செட்டியாரிடம் நடந்ததை உணர்ச்சி பொங்க அப்படியே சொன்னான்.

அவருக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது. இந்தக் கலியுகத்தில் இப்பொடியொரு நல்ல மனிதரா - தர்ம நியாயம் தெரிந்தவரா? என்று நினைத்தவர், பசுமடத்துப் பணியாளிடம் சொன்னார்:

“அப்பனே கோயிலில் கொடுக்கும் சம்பளம் உணக்குப் பற்றவில்லை என்றால் என்னிடம் சொல். நான் என் கையில் இருந்து உனக்கு உபரியாக வேண்டியதைக் கொடுக்கிறேன். அடுத்த கோயில் கூட்டத்தில்தான் கோயில் சிப்பந்திகளுக்கு ஊதியத்தை ஏற்றிக் கொடுப்பதைப் பற்றி முடிவு செய்ய வேண்டும். அதனால் அதுவரை, இங்கே கறக்கும் பால் மொத்தத்தையும் ஒரு சொட்டுக் கூட நீ எடுத்து வைக்காமல் கோயிலில் கொடுத்து விடு. பசுமடத்தில் இருந்து பால், தயிர், மோர், நெய் என்று எதையும் யாருக்கும் விற்காதே, உன் சொந்த உபயோகத்திற்கும் எடுத்துக் கொள்ளாதே - புரிந்ததா?” என்று கண்டித்துச் சொன்னவர், உள்ளே சென்று பசுமடத்தை முழுமையாகப் பார்வையிட்டு விட்டு அடுத்த 20 நிமிடங்களில் தன்னுடைய காரில் புறப்பட்டுச் சென்று விட்டார்.

அவர் பெரிய செல்வந்தர். பக்கத்தில் உள்ள நகரத்தில் நிதி நிறுவனங்களை நடத்தி வருகிறார். ரியல் எஸ்டேட் வணிகத்தையும் நன்றாகச் செய்து கொண்டிருக்கிறார். மிகவும் பிஸியான மனிதர்.ஆனால் தன்னுடைய நேரத்தை ஒதுக்கி, ஒரு ஆர்வத்தில் உள்ளூர் சிவன் கோவிலுக்கு அறங்காவலர்களில் ஒருவராக இருந்து, திருப்பணிகளையும், சமூக சேவைகளையும் செய்து வருகிறார். நலிந்த குடும்பப் பெண்களுக்கு திருமண உதவித் தொகைகளையும் கொடுத்து வருகிறார்.

               *********************************************************

நமது நாயகர் ராமசாமி செட்டியாரும், அவருடைய அய்யா காலத்தில் மிகவும் செல்வாக்காக இருந்த குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்தான். அவருடைய அய்யா சேதுராமன் செட்டியாருக்கு பர்மாவின் டெல்டா பகுதிகளில் நிறைய விளை நிலங்கள் இருந்தன. சுமார் 5,000 ஏக்கர்கள். எல்லா நிலங்களையும் குத்தகைக்கு விட்டு குத்தகைத் தொகையாக ஆண்டு முழுவதும் அபரிதனான நெல் வந்து கொண்டிருந்தது. அவற்றை எல்லாம் உடனுக்குடன் சந்தைகளில் விற்றுப் பணமும் வந்து கொண்டிருந்தது. அத்துடன் ரெங்கோன்  நகரில் கொடுக்கல் வாங்கல் தொழிலையும் செய்து கொண்டிருந்தார், ரெங்கோன் நகரில் பெரிய வீடு இருந்தது. பர்மாவிற்குச் செல்லும் பல நகரத்தார்கள், அவரை வந்து பார்த்துவிட்டுப் போவார்கள்.

அது எல்லாம் பழைய கதை. 1942ம் ஆண்டு இரண்டாம் உலகப் போர் தீவிரமடைந்த நிலையில், இருந்ததை எல்லாம் போட்டது போட்டபடி, பல நகரத்தார்கள், உயிருக்குப் பயந்து, நாட்டிற்குத் திரும்பி வந்த நிலையில், சேதுராமன் செட்டியாரும் கையில் இருந்த ரொக்கம், தங்கத்துடன் திரும்பி வந்து விட்டார். அத்துடன் யுத்தம் முடிந்தவுடன் பர்மாவில் ஏற்பட்ட ஆட்சி மாற்றத்தால் யாரும் அங்கே திரும்பிச்  செல்ல முடியவில்லை. வந்த அத்தனை பேர்களுக்கும் பர்மா வாழ்க்கை முடிந்து விட்டது. பர்மா வாழ்க்கை முடிந்ததெல்லாம் வரலாறு.

பர்மா நன்றாக இருந்த காலத்தில், அடிக்கடி ஊருக்கு வந்த போன சேதுராமன் செட்டியார், உள்ளூர் சிவன் கோயில் திருப்பணிக்கு நிறையப் பணம் கொடுத்ததுடன், 1929ம் ஆண்டு தன் பேரன் ராமசாமி பிறந்த வருடம் தன் சொந்த செலவில், கோயிலுக்கு கும்பாபிஷேகத்தைச் செய்து வைத்தார். அதற்குப் பத்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பே பெரிய பசுமடம் ஒன்றைக் கட்டி கோவிலுக்குக் கொடுத்திருந்தார். அத்துடன் ஊருக்கு வெளியே ஒரு ஏக்கர் இடம் வாங்கி, நந்தவனம் ஒன்றையும் அமைத்துக் கோவிலுக்குக் கொடுத்திருந்தார். கோவிலுக்கு வேண்டிய பூக்கள் எல்லாம் அப்போது அங்கேயிருந்துதான் செல்லும்.

இப்போது நந்தவனம் கட்டாந்தரையாகக் கிடக்கிறது. நந்தவனத்தில் இருந்த பெரிய கிணற்றில் தண்ணீர் இல்லாமல் அது வற்றிப் போனதுதான் அதற்குக் காரணம். பக்கத்தில் இருந்த கண்மாய்கள் எல்லாம் கருவேலக் காடாக மாறி விட்டிருந்தன. அதுவும் ஒரு காரணம்.

1948ம் ஆண்டு ஜனவரித் திங்கள் 30ம் நாள், மகாத்மா காந்தி இறந்த அன்று, சேதுராமன் செட்டியாரும் உடல் நலக்குறைவால் காலமாகிவிட்டார். 14 ஆண்டுகள் எந்தத் தொழிலும் செய்யாமல் வீட்டில் உட்கார்ந்தே சாப்பிட்டதால், ராமசாமி செட்டியாரின் அப்பச்சியும் கஷ்டத்திற்கு ஆளாகி 1956ம் ஆண்டு, பர்மா இனி இல்லை என்று தெரிந்த அன்று அதிர்ச்சியில், மாரடைப்பில் காலமாகிவிட்டார்.

ராமசாமி செட்டியாரின் அப்பத்தாதான் இருந்து, வீட்டிற்கு ஒரே வாரிசான அவரை ஆளாக்கினார். ராமசாமி செட்டியாரும் தமிழ் மீது இருந்த ஆர்வத்தால், தமிழ் வித்வான்  படிப்பைப் படித்து  முடித்து, உள்ளூர் மேல்நிலைப் பள்ளியில் ஆசிரியராகச் சேர்ந்து பணியாற்றி வருகிறார்.

இதுதான் ராமசாமி செட்டியாரின் பூர்வ கதை. வாருங்கள் நடப்புக் கதைக்குப் போவோம்~!

                           8888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888
அன்று வைகாசி விசாகத் திருநாள். முருகப் பெருமானுக்கு உகந்த நாள். உள்ளூரில் இருந்த முருகன் கோவிலுக்குச் சென்று, வழிபட்டுவிட்டு வீட்டிற்குத் திரும்பி வந்த ராமசாமி செட்டியாருக்கு ஒரு ஆச்சரியம் காத்திருந்தது.

செல்வந்தரான சண்முகம் செட்டியார், அவரைப் பார்க்க வந்திருந்தவர், அவருக்காக பெட்டகசாலையில் உள்ள பிரப்பம் பாயில் அமர்ந்து நாளிதழ் ஒன்றைப் படித்தவாறு, அவருக்காகக் காத்துக் கொண்டிருந்தார்.

அவரைப் பார்த்தவுடன், இவர் முகம் மலர ”வாங்க, வாங்க அண்ணே” என்று சொன்னவுடன், அவர் தான் அவரைப் பார்க்க வந்த விஷயத்தை நேரடியாகச் சொல்லத் துவங்கினார்.

“நான் உங்களைப் பற்றி நிறையக் கேள்விப்பட்டேன். மிக்க வியப்பாகவும், மகிழ்ச்சியாகவும் இருந்தது.”

“என்ன கேள்விப்பட்டீர்கள்?” அப்பாவித்தனமாக ராமசாமி செட்டியார் பதிலுரைத்தார்.

“கோட்டூர் கருப்பையா நந்தவனத்து இடத்தை விலைக்குக் கேட்டு வந்தபோது, முடியாது என்று சொல்லிவிட்டீர்களாமே! அத்துடன் அவன் லீசிற்காவது அந்த இடத்தைக் கொடுங்கள், நீங்கள் கேட்கும் தொகையைத் தருகிறேன் என்று சொன்னபோது, நீங்கள் அதற்கும் ஒப்புக்கொள்ளவில்லையாமே. இடம் எங்கள் அப்பச்சி பெயரில்தான் இருக்கிறது. ஆனால் அதை நாங்கள் கோவிலுக்குக் கொடுத்து விட்டோம். அது இப்போது சிவன் சொத்து, நான் செய்வதற்கு ஒன்றுமில்லை என்று சொல்லி விட்டீர்களாமே. வேறு ஆளாக இருந்தால், அந்தக் கட்டாந்தரையை விற்று இந்நேரம் காசு பண்னியிருப்பான்”

“அதுதானே, நான் சொன்னதுதானே  முறை”

“அதே போல, நம் ஊர்ப் பள்ளிக் கூடத்தில் வேலை பார்க்கும் ஆசிரியர்களில் பலர் உபரி வருமானத்திற்காக, காலை மற்றும் மாலை நேரங்களில் பத்து, இருபது மாணவர்களை வைத்து டியூஷன் கிளாஸ் நடத்திக் கொண்டிருப்பதைப் போல நீங்கள் எதுவும் செய்யாமல், அப்படிச் செய்தால், பள்ளிக்கூடத்தில் பாடம் நடத்தும் ஆர்வம் குறைந்து விடும். நாம் செய்யும் வேலைக்கு அது தர்மமாகாது என்றும் சொல்வீர்களாமே!”

”உண்மைதான். ஆனால் அது என்னுடைய எண்ணம் மட்டும்தான். மற்றவர்களுக்கு நான் போதனை செய்வதில்லை.”

“போகட்டும் நான் வந்த விஷயத்திற்கு வருகிறேன். எங்கள் அப்பச்சி காலத்தில் இருந்து நாங்கள் திருமணங்களுக்கு உதவி செய்து கொண்டிருக்கிறோம். உங்கள் பெண்ணின் திருமணத்திற்கும் உதவி செய்ய விரும்புகிறேன். நீங்கள் மறுக்காமல் ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும். உங்களுக்குப் பிடித்த வரனாக இரண்டு மாதங்களுக்குள் பாருங்கள். நானும் பார்க்கிறேன். திருமணத்திற்கு ஆகும் மொத்த செலவையும் நான் ஏற்றுக் கொள்கிறேன். நானும் உங்களைப் போல முருக பக்தன்தான். ஒவ்வொரு கார்த்திகைக்கும், பழநியில் இருக்கும் எங்கள் விடுதியில் வேலுக்கு அபிஷேகம் செய்து 300 பேர்களுக்கு அன்னதானம் செய்கிறோம். ஆகவே முருகப் பெருமான்தான் என்னை உங்களிடம் அனுப்பி வைத்துள்ளார் என்று நினைத்து எங்கள் உதவியை நீங்கள் ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்.”

“நல்லது. அப்பன் முருகனின் பெயரைச் சொல்லிவிட்டீர்கள். ஏற்றுக் கொள்கிறேன். ஆனால் என் மீது உங்களுக்கு இவ்வளவு பற்று, பிடித்தம் வருவதற்கு அடிப்படையாக என்ன காரணம்? அதை மட்டும் சொல்லுங்கள்”

“பசு மடத்தின் மோரைக் குடிக்க மாட்டேன் என்று சொன்னீர்களாமே! அசந்து விட்டேன். அது ஒன்று போதாதா? அன்றே உங்களை எனக்கு மிகவும் பிடித்துப் போய் விட்டது. உங்களைப் போல சிலர் இருப்பதினால்தான் நகரத்தார்களின் இறையுணர்வும், தெய்வ வழிப்பாடும் சிறப்பாக இருக்கிறது. பெருமைக்குரியதாக இருக்கிறது. திருப்பணிகளும் குறைவில்லாமல் நடந்து கொண்டிருக்கின்றன. அடுத்த மஹா சபைக் கூட்டத்தில், உங்களுக்கும் உங்கள் குடும்பத்தார்களுக்கும், நீங்கள் முன்பு செய்த திருப்பணிகளுக்காக ஒரு பாராட்டு விழா நடத்த வேண்டும் என்று சக அறங்காவலர்களிடம் சொல்லியிருக்கிறேன். அவர்களும் சம்மதித்து விட்டார்கள். அதற்குள் உங்கள் பெண்ணின் திருமணத்தை நடத்தி விடுவோம்” என்று சொன்னவர், எழுந்து ராமசாமி செட்டியாரின் கைகளைப் பிடித்து வணங்கி விட்டு, புறப்பட்டுச் சென்று விட்டார்.

ராமசாமி செட்டியாரும், கதவிற்குப் பின்னால் அவர்களின் உரையாடலைக் கேட்டுக் கொண்டு இருந்த ராமசாமி செட்டியாரின் மனைவி சீதை ஆச்சியும் தங்களை மறந்து, கண்கள் பனிக்க நின்று கொண்டிருந்தார்கள். அவர்கள் இருவரும் தங்கள் சுய நினைவிற்கு வருவதற்கு சில மணித்துளிகள் ஆயிற்று!
                   *********************************************
வாழ்க வளமுடன்! வளர்க நலமுடன்!