வகுப்பறை

Astrology வாங்கியதும், வாங்க மறந்ததும்!

2012-02-13T03:47:00.003+05:30

Astrology வாங்கியதும், வாங்க மறந்ததும்!

பயிற்சிப்பாடம்

பணம் இருப்பவர்களில் சிலர் செய்யும் அக்கிரமங்களுக்கு அளவே இல்லை! அதீத பணம் இருந்தால் அது வைத்திருப்பவனைச் சும்மா இருக்க விடாது.

"ஒரளவு பணம் இருந்தால் அது உன்னைக் காப்பாற்றும். அதீத, தேவைக்கு மேலே பணம் இருந்தால் அதை நீ காப்பாற்ற வேண்டும்" என்ற் திரைப்பட வசனம் ஒன்று உண்டு. அது உணமை.

அதீத பணம் வைத்திருப்பவன் அதைக் காப்பாற்றுவதற்காகப் போராட வேண்டியதிருக்கும். வங்கியில் போட்டு வைத்தால், அது பாதுகாப்பாக இருக்கும். ஆனால் அங்கே வட்டி குறைவு. இன்றைய நிலையில் பண வீக்கத்தைவிட (inflation) வங்கியில் போட்டு வைத்திருக்கும் பணம் வளரும் விகிதம் குறைவு.

Definition of 'Inflation' The rate at which the general level of prices for goods and services is rising, and, subsequently, purchasing power is falling. பணப்பபுழக்க விகிதம் Statistically determined measure of the rise in price levels and therefore the decline in the value of money. The inflation rate shows the percentage change in price levels over a given period (month, year).

ஆகவே அதைச் செய்வதற்குத் தயங்குவான். பணம் பல மடங்கு பெருக வேண்டும் என்று ஆசைப் படுவான். இடம், நிலம் அல்லது வீடுகளை வாங்கிப்போட ஆசைப்படுவான்.

வசதிக்குத் தகுந்தாற்போல இரண்டு அல்லது நான்கு மனை இடத்தில் உள்ள பெரிய வீட்டை வாங்குவான். தி.நகர், வடபழநி, விருகம்பாக்கம், வளசரவாக்கம் போன்ற பகுதிகளில் வாங்குவதற்கு ஆசைப்படுவான். செங்கல்பட்டு அல்லது காஞ்சிபுரம் போன்ற ஊர்களின் புறநகர்ப் பகுதிகளில் 4 ஏக்கர் அல்லது 8 ஏக்கர் இடத்தை வாங்கிப்போட ஆசைப்படுவான்.

அப்படிப்போட்டவர்களின் கதையை, அவர்கள் வாங்கிய சொத்துக்களால் ஏற்பட்ட பிரச்சினைகளைத் தொடராக எழுதி பெரிய புத்தகமாகப் போடலாம் அந்தஆளவிற்கு என்னிடம் கதைகள் உள்ளன. அப்படிச் செய்து மேன்மை அடைந்த இண்டு பேர்களை நீங்கள் காட்டினால், சிக்கலில் மாட்டிக்கொண்டு தவிக்கும் நான்கு பேர்களை என்னால் அடையாளம் காட்ட முடியும்.

அதற்கெல்லாம் காரணம் என்ன?

எல்லாம் வாங்கி வந்த வரம்!

இருப்பது போதும். வருவது போதும் என்று உங்களால் ஏன் இருக்க முடியவில்லை?

முப்பது ஆண்டுகள் மாங்கு மாங்கென்று துபாயில் குப்பை கொட்டியவன் என்ன சாதித்திருப்பான் என்று பார்த்தால், சென்னை திருவான்மியூர், அடையாறில் போன்ற பகுதிகளில் இரண்டு வீடுகளை வாங்கியிருப்பான். காரைக்குடி அல்லது புதுக்கோட்டையில் ஒரு வீட்டை வாங்கியிருப்பான். மனைவியை, குழந்தைகளை இங்கே விட்டுவிட்டு, இளமையை, இனிமையைத் தொலைத் திருப்பான். வளைக்கரங்களின் அணைப்பைத் தொலைத்திருப்பான், அவள் கைச் சாப்பாட்டைத் தொலைத்திருப்பான். தொலைத்ததெல்லாம் கணக்கில் வராது. அதுதான் அவலம்!

வாங்கியதெல்லாம் கணக்கில் வரும். வாங்க மறந்தது அல்லது வாங்க விடுபட்டதெல்லாம் (அவனுடைய) கணக்கில் வராது!

தினத்தந்தி, மக்கள் தொலைக்காட்சி, பூப்போன்ற சாதம், கருணைக் கிழங்கு கெட்டிக்குழம்பு, வாழைப்பூ உசிலி, அம்பிகா அப்பளம், தயிர்சாதம், மாங்காய் ஊறுகாய், பாஸந்தி, காராச்சேவு, ஃபில்டர் காப்பி, மாலை நேரத்தில் கோவில் வளாகத்தில் வீசும் காற்று, மல்லிகைப்பூ பிடறியை மறைக்க பேசும் கண்களை உடைய பெண்கள் என்று வாழ்க்கையின் பல சுவைகளை இழந்திருப்பான்.

இதற்கு விதிவிலக்கானவர்களும் இருக்கிறார்கள். தங்களின் வ்றுமையான குடும்பச் சூழலை மாற்றியமைப்பதற்காகச் சென்ற தியாக மனப்பான்மை உள்ளவர்களும் இருக்கிறார்கள். தியாக உள்ளங்களுக்கு புறச் சுகங்கள் எல்லாம் பெரிதாகத் தெரியாது.

அப்படிப் பலவற்றைத் தொலைத்து வாங்கிய சொத்துக்களை பிறகு பார்ப்போம். சிலருக்கு வம்சா வழியில் வந்த சொத்துக்களும் பிரச்சினைகளை உண்டாக்கும். தந்தையார் தான் உயிரோடு இருக்கும்போதே பிரித்துக்கொடுக்க மாட்டார். பிரித்துக்கொடுத்தால் பசங்க தன்னைத் திராட்டில் விட்டு விடுவார்கள் என்று பிரித்துக்கொடுக்க மாட்டார். புத்திசாலித் தந்தை உயில் எழுதிவைத்துவிட்டுப்போவார். சில அசமந்தங்கள் அதையும் செய்யாது.

டிக்கெட் வாங்கிக்கொண்டு அப்பா மேலே போன பத்தாம் நாள் காரியம் செய்வதற்குள்ளேயே சண்டை வலுத்து அடிதடிவரை போன குடும்பங்களை எனக்குத் தெரியும். எல்லாவற்றிற்கும் ஆசைதான் காரணம்
--------------------------------------------------------
அசையாத சொத்துக்களின் (immovable properties) நிலைமை என்ன?

அசையாத சொத்துக்கள் இல்லாதவர்களைப் பற்றிக் கவலை இல்லை,
இன்று உலகில் பாதிப் பேர்கள் உறவுகளைத் தவிர வேறு சொத்துக்கள் இல்லாதவர்கள்.சொந்த வீடு, நில புலம் இல்லாதவர்கள். அதனால் கவலை இருந்தாலும், அவற்றை வைத்துப் பிரச்சினை இல்லாதவர்கள். அதே நேரம் கொடுத்து வைத்தவர்கள்

"யாதனின் யாதனின் நீங்கியான் நோதல்
அதனின் அதனின் இலன்"

எந்த பெருளின் மீதும் நாம் பற்று வைக்க கூடாது அப்படி இருந்தால் அந்த பெருளினால் நமக்கு ஒரு துன்பமும் வராது.

என்று சொல்லி வைத்துள்ளார் பொய்யாமொழிப் புலவர்.

அவர் சொல்லிவைத்துள்ளார் என்பதற்காகச் சராசரி மனிதனால் பற்றில்லாமல் இருக்க முடியாது. தங்களுடைய சொத்துக்கள் சிக்கலில் மாட்டிக்கொள்ளும்போது கவலைப் படாமல் இருக்க முடியாது .பட்டினத்தார் போன்ற ஞானிகளுக்கு வேண்டுமென்றால் அது சாத்தியப்படலாம்.

சிக்கல் வருவது எல்லாம் நம் கையிலா இருக்கிறது. அது விதிக்கப்பட்டது. அப்படி வரும்போது, அந்தச் சிக்கல் தீருமா? அல்லது தீராதா? எப்போது தீரும் என்பதை மட்டுமே நாம் பார்க்க வேண்டும்.

அசையாத சொத்துக்களுக்கு அதிபதி 4ஆம் வீட்டுக்காரன். அவன் ஆறாம் வீட்டில் குடியிருந்தாலோ, அதாவது அமர்ந்திருந்தாலோ, அல்லது ஜாதகத்தில் நீசமாகியிருந்தாலோ. அசையாத சொத்துக்கள் கிடைப்பது சிக்கலாகிவிடும்

ஒரு உதாரண ஜாதகம் கொடுத்துள்ளேன். பாருங்கள்.

1. 4ஆம் அதிபதி சனி நீசம்.
2. 2ஆம் அதிபதி குரு ஆறில்
3. லாபாதிபதி புதன் நீசம். கேதுவோடு கூட்டு! லாப ஸ்தானத்தில் ராகு
4. சுக்கிரன் எட்டில்

இந்த அமைப்புக்களால், சொத்துக்களை வைத்து ஜாதகனுக்கு ஏகப்பட்ட சிக்கல்கள். வம்பு, வழக்கு எதிரிகள் என்று பல அவஸ்தைகளைச் ஜாதகன் சந்திக்க வேண்டியதாயிற்று.

இதுபோன்ற அமைப்பு இருந்தால் சொத்தும் வேண்டாம், ஒரு மண்ணும் வேண்டாம் என்று சும்மா இருக்க வேண்டியதுதான்

இருக்க முடியுமா?

விதி இருக்க விடாது!

அதுதான் விதி. விதிப்படிதான் வாழ்க்கை!

ஜாதகப்படி சொத்து கிடைக்கும் என்றால் கிடைக்கும்
ஜாதகப்படி சொத்து கிடைக்காது என்றால் கிடைக்காது
ஜாதகப்படி சொத்து நிலைக்கும் என்றால் நிலைக்கும்
ஜாதகப்படி சொத்து நிலைக்காது என்றால் நிலைக்காது

இறைவழிபாடு ஒன்றுதான் சற்று நிம்மதியைத் தரும். கூடுதலாக மகிழ்ச்சியைத் தரும்!

அன்புடன்
வாத்தியார்
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
வாழ்க வளமுடன்!

Magazine பித்துப் பிடித்த மக்களால் என்னென்ன தொலைந்தடா சாமி!

2012-02-12T03:18:00.001+05:30

தில்லி உமா அக்காவிற்கான இரட்டையர்கள் படம்

---------------------------------------------------------------------------------------------
மாணவர் மலர்

இன்றைய மாணவர் மலரை 6 கண்மணிகளின் 7 ஆக்கங்கள் அலங்கரிக்கின்றன. படித்து மகிழுங்கள்

அன்புடன்
வாத்தியார்
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

பித்துப் பிடித்த மக்களால் என்னென்ன தொலைந்தடா சாமி!

1
மண் ஆசை
ஆக்கம்: தனுசு
++++++++++++++++++++++++++++++++++
விளைநிலங்கள் எனும் நில மகள்
புலம் பெயர்ந்து
விண்ணுக்கு சென்றுவிட்டாள்
பொன்மகள் என்ற அடைமொழியோடு.

நன்செய் நிலமும் நலிந்துவிட்டது
புன்செய் நிலமும் பொசுங்கி விட்டது -
இவை யாவும்
பணம்செய் நிலமாய் மாறிவிட்டது.

நெல்லுக்கும் இடமில்லை
கரும்புக்கும் களமில்லை
வாழைக்கும் காலமில்லை-நடக்கும்
வழிதடதிற்கும் வழியில்லை.

மாந்தோப்பும் மறைந்து விட்டது
தென்னந்தோப்பும் தொலைந்து விட்டது
புளியந்தோப்பும் புதைந்துவிட்டது
பூந்தோட்டதிற்கும் பூமாலை போட்டாகிவிட்டது.

கரிசல் மண்ணும் கால்கோடி
களி மண்ணும் முக்கால் கோடி
வெறும் மண்ணும் பலகோடி
கருங்கல் இடமும் நிறைக்கும் கோடி

ஏறுமலை ஏறு என வீறு கொண்டு ஏறுவது
விளைநிலத்தின் நிலையில்லா விலைகளா?- மண்
பித்துகொண்டு அலையும்
பணம் கொண்ட மனங்களின் கொலை வெறியா?.

காலடியில்கிடக்கும் மண் மீது
ஆசைஏனடா மனிதா - நீ
ஊரை சுருட்டி உயிலாக்கி கொண்டாலும்
இறுதியில் இருக்கப்போவது
இலவச மண்ணில்தான்.
-தனுசு-

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
2

ராதையும் கிருஷ்ணரும்

ஓவியம் ஆக்கம் தேமொழி

தேமொழி அவர்கள் தன் பதினம் வயதில் தீட்டிய ஓவியங்களில் ஒன்று. ஒரு மாத நாட்காட்டியில் உள்ள ஓவியம் ஒன்றினைப் பார்த்து அவர் வரைந்தது. வாட்டர் கலரில் வாஷ் டிராயிங் போல் இல்லாமல் ஆயில் பெயிண்ட்டிங் எஃபெக்ட் வருவது போல வரைவது அவருக்குப் பிடித்த முறை. அதன்படியே வரைந்துள்ளார். வரைந்து வண்ணம் தீட்ட உபயோகித்து HB pencil, Water colours, Round Brushes (probably size numbers 0 to 5), and Sketch Pens (camel products of http://www.camlin.com )

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
3

ஜெய்ப்பூர் நகரம்

ஏன் சிரித்தார்கள்?

தன் அனுபவத்தைப் பகிர்ந்து கொள்கிறார். திருமதி.S. உமா, தில்லி

ஜெய்ப்பூருக்கு முதன்முதலில் கிளம்பும்போது அங்கு மொழிப்பிரச்சனை ஏற்படும் என முதலில் நான் கனவில் கூட நினைக்கவில்லை. சரி நாம்தான் ஹிந்தி படித்திருக்கிறோமோ, எழுதப்படிக்கத் தெரியும், பேசவும் இரண்டொரு மாதங்களில் வந்துவிடும் என்ற நம்பிக்கை இருந்தது. ரயிலில் ஏறியதுமே நான் நினைத்தது தவறு எனப்புரிந்தது. அவர்கள் ஹிந்தியில் கேட்பது அவ்வளவு எளிதாகப்புரியவில்லை. இரண்டு மூன்று முறை 'என்ன? என்ன?' என்று கேட்டபின்பே புரிந்தது.

திரும்ப பதில் பேசுவதிலும் சிரமமிருந்தது.

ஜெய்ப்பூர் போனதும் பிரச்சனை அதிகமாகவே இருந்தது. ராஜஸ்தானிகள் பேசும்போது அவர்கள் மொழியும் கலந்து பேசுவதால் தலையும் புரியாது, வாலும் புரியாது. வீட்டில் சித்தப்பா குடும்பத்தினருடன் தமிழில்தான் உரையாடல். வேலையில் ஆங்கிலம், ஹிந்தி என்று கலந்துகட்டி அடித்ததால் ஆறு மாதங்களில் ஓரளவு சமாளிக்கும் அளவு தேறியிருந்தேன். ஆனாலும் இன்றுவரை நிறைய வார்த்தைகள் புரியாது.

வேலையில் சேர்ந்து எட்டு மாதங்களிலேயே அதைவிட இன்னொரு நல்ல வாய்ப்பு கிடைக்கவே மாறினேன். சித்தப்பா பெண்கள் இருவரும் பார்ட்டி கேட்டதால் சினிமா போகலாம் என முடிவு செய்தோம். 'ஜுட்வா' (judwah) என்ற
ஹிந்திப்படத்திற்குப்போகலாம் என முடிவானது. டிக்கெட் வாங்கிவிட்டு வெளியில் நின்று பேசிக்கொண்டிருந்தோம். அப்போது என் கவனம் அங்கே ஒட்டியிருந்த போஸ்டரின் பக்கம் சென்றது. சல்மான்கான் இரண்டு வேறு வேறு கெட் - அப்புகளில் இருந்தார். நான் சும்மா இருக்காமல் தங்கைகளிடம் 'இந்த படத்தில் சல்மான்கான் இரண்டு வேடங்களில் நடித்திருக்கிறார் போல' என்றேன். அவ்வளவுதான் எல்லாரும் சேர்ந்து சிரிக்க ஆரம்பித்தனர். எதற்கு என்று புரியவில்லை.

அவர்களும் நிறுத்தும் வழியாய் இல்லை. நானும் பொறுமையை இழந்து 'இப்போ நான் என்ன சொல்லிட்டேன்னு இப்படி ஆளாளுக்கு சிரிக்கிறீர்கள்' என்று கேட்டதற்கு என் பெரிய தங்கை சொன்ன பதில்

"உமாக்கா, ஜுட்வா என்றால் இரட்டைப்பிறவி என்று அர்த்தம்"

- S. உமா, தில்லி
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
4

குழந்தைகளின் உலகமே தனி!
ஆக்கம்: By K.முத்துராமகிருஷ்ணன், லால்குடி

ஒவ்வொன்றையும் ஆய்ந்து,பார்த்து அறிந்து, தொட்டு, சுவைத்து,கேட்டு அறியும் குட்டி விஞ்ஞானிகள்தான் குழந்தைகள். மலர்கள் மொட்டு அவிழ்வதுபோல அவர்களுக்கு இந்த உலகத்தின் ஆச்சரியங்களும், இந்த உலகத்திற்குக் குழந்தைகளும் மலர்கிறார்கள்.

இந்த உலகம் கண்கள் விரிய முக மலர்ச்சியுடன் குழந்தைகளைப் பார்த்துக் கொண்டு இருக்கிறது.

பதிலுக்குக் குழந்தைகளும் உலகத்தை ஆனந்தமாக அனுபவிக்கின்றன.

'உள்ள நிறைவினில் கள்ளம் புகுந்திடில் உள்ள நிறைவாமோ...?' கள்ளம் அறியாத குழந்தைகள் உள்ள நிறைவுடன் வளைய வரும்.
உலகாயதம் என்ற நஞ்சு கலவாத தேன் போன்றவர்கள் குழந்தைகள்.
போலியான முகத் திரையயோ, உள்ளத்தில் இருப்பதை வார்த்தையில் மறைக்கும் கபடமோ குழந்தைகளிடம் இல்லை.

ஒரு குழந்தை துள்ளி விளையாடும் இடத்தில் எல்லா உயிர்களும் புத்துணர்ச்சி அடைகின்றன.8 வயதுவரை இந்த நிலை தொடர்கிறது.

அவர்களுடைய சிந்தனை ஓட்டத்தை யாராலும் கணிக்க முடியாது. நாம் அவர்களிடம் எதிபார்ப்பது ஒற்றைப் பாதை சிந்தனையே. வீட்டிலும், பள்ளியிலும் நாம் போட்டு வைத்துள்ள சட்டகத்தில் அவர்கள் அடங்க வேண்டும்/பொருத்திக் கொள்ள வேண்டும் என்று எதிர் பார்க்கிறோம்.
அதற்குள் தங்களை பொருத்திக் கொள்ள முடியாத குழந்தைகளை மன நிலைக் குறைபாடு உள்ளவர்கள் என்று நாமே முத்திரை குத்துகிறோம்.

அமெரிக்காவில் வித்தியாசமாகப் பள்ளிகள் இருக்கும் என்று ஒரு நினைப்பு இங்கு உள்ளது.அப்படி அல்ல. அங்கேயும் 'நான் சொன்னபடி புரிந்துகொள்' என்ற ஆசிரியர்கள் உண்டு என்பதை அறிந்தேன்.

2 வது வகுப்புப் படிக்கும் மாணவர்களிடம் வித்தியாசமானதைக் காணும் பயிற்சி அளிக்கப்படுகிறது.(Odd man out)

ஒரு மனிதன், ஒரு நாய்,ஒரு பன்றி ஆகியவற்றின் படங்கள் உள்ள தாள் ஒவ்வொரு குழந்தையின் கைகளிலும் கொடுக்கப் பட்டது. 'இவற்றில் எது வித்தியாசமானது' என்று ஆசிரியை கேட்கிறார். ஆசிரியையின் எதிர்பார்ப்பு குழந்தைகள் மனிதனைச் சொல்ல வேண்டும்; ஏனெனில் மற்ற இரண்டும் மிருகங்கள். ஒரு பையன் பன்றியைச் சொல்கிறான்.

காரண்ம் கேட்டதற்கு இப்படிச் சொன்னான்:'நாயும் மனிதனும் ஒன்றாக ஒரே வீட்டில் வசிக்கிறார்கள். பன்றியை அதுபோல ஒரு 'பெட்' ஆகப் பெரும் பான்மையோர் வைத்துக்கொள்வதில்லை. அதனால் இந்த மூவரில் பன்றியே
வித்தியாசமானது."

இதில் என்ன தவறு? இப்படிச் சொல்வதும் ஒரு கோணம்தானே?

ஆனால் அந்தப் பையனுக்கு 'கோணப் பார்வை' என்று பெயர் கிடைத்தது.

இன்னொரு பையன் பசுமாட்டைப்பற்றி 4 வரிகள் எழுதச் சொன்னால் இவ்வாறு எழுதினான்: "பசுவிற்கு 4 காலுண்டு.இரண்டு கொம்பு உண்டு. கிட்டப்போனால் முட்டிவிடும்."

தனக்குத் தெரிந்ததை சொந்தமாக தனக்குத் தெரிந்த மொழியில் எழுதினான் சிறுவன்.

ஆசிரியர் எதிர்பார்த்ததோ,"பசு ஒரு சாதுவான பிராணி. அது நமக்குப் பாலைத் தருகிறது. பால் நமது உடல்/எலும்பு வளர்ச்சிக்கு அவசியமாகிறது'

பையனுக்கு வித்தியாசமான மூளை என்று பட்டம் கட்டப்பட்டான்.
********************************************************
இது நான் தஞ்சையில் ஒரு பள்ளியினுடன் தொடர்பில் இருந்த போது நடந்த சம்பவம்.

ஒரு சிறுவன் பிராமண வகுப்பைச் சார்ந்தவன்.வீட்டில் அவர்கள் வழக்கப்படி அசைவம் சமையல் முற்றிலும் விலக்கப்பட்ட சூழல். நல்ல‌ சூடிக்கையான பையன்.அவனால் சும்மா ஒரு நிமிடம் கூட உட்கார முடியாது.

ஒரு நாள் வகுப்பறையின் மூலையில் பெரிய கூட்டம். ஆசிரியை சத்தம் கொடுக்காமல் சிறார்களின் பின்னால் நின்று என்ன‌ என்று க‌வனித்துள்ளர்.
ஒரு சிறிய கண்ணாடிக் குடுவையில் இரண்டு தங்கமீன்கள் வளைய வருகின்றன. அதனை மாணவர்கள் ஆர்வமுடன் போய் போய் பார்க்கின்றனர்.அதனை அவர்களுக்குக் காட்டுபவன் அந்த அந்தணச் சிறுவன்.

ஆசிரியை தன் இருப்பைக் காட்டிக் கொண்டு விசாரணையைத் துவக்குகிறார்.

அந்த 'மீனவ நண்பனை'விசாரிக்கிறார். அவன் அந்த மீன் பற்றிய எல்லாத் தகவல்களையும் சொல்கிறான். அந்த மீனின் அறிவியல் பெயர், அதன் உணவு முறை,அது கிடைக்கும் கடலின் பெயர், அது இருக்கும் இடத்தில் அமைதியும்
நல்லெண்ணமும் இருக்கும் என்ற மக்களின் நம்பிக்கை, தன் வகுப்பறையில் எல்லோருக்கும் நட்பு வளர்ந்து ,அனைவரின் மதிப்பெண்களும் உயர‌ வேண்டும் என்று தான் எடுத்துள்ள முன் முயற்சி .. என்று ஆர்வத்துடன் ஆசிரியைக்குப் பாடம் நடத்துகிறான் அந்த மாணவன்.

ஆசிரியர்களுடைய ஒரு மனோபாவம் என்னவெனில், அவர்களுக்கு மற்றவர்கள் விவரமாகப் பேசினால் பிடிக்காது. (நம்ம வாத்தியார் ஐயா மட்டும்தான் எக்ஸெப்ஷன்.)

பையன் வகுப்பின் அமைதிக்கும், கட்டுக் கோப்புக்கும் சவால் விடுகிறான் என்று சத்தம் போட்டார் ஆசிரியை. அந்த மீன்களை அவன் கதறக் கதறக் கேட்காமல் ஜன்னல் வழியே வெளியில் கொட்டினார்.அவற்றினை நாயும், காகமும் வந்து கவ்விப் போவதைப் பார்த்துக் கேவிக் கேவி அழுதான் சிறுவன்.

அதன் பின்னர் அந்தப் பையன் படிப்பில் காட்டிய ஆர்வம் குறைந்தது. அவனுடைய ஊக்கம் தூக்கத்தைத் தழுவியது. வீட்டுக்கு அவன் மீன் வளர்த்த செய்தி சொல்லப்பட்டது.

"ஒரு பிராமணனாப் பொறந்துட்டு இப்படிச் செய்யலாமாடா? நம்ம குல மானமே போச்சுடா"என்று அப்பா அவனை மேலும் மன அழுத்தத்திற்கு ஆளாக்கினார்.

அவனால் இந்த சமூகத்தைப் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை.

தவறாகச் சொல்கிறேன்.

இந்தச் சமூகத்தால் அவனைப் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை என்பதே சரி.

வீட்டிலும் பள்ளியிலும் மட்டம் தட்டப்பட்டு உதவாக்கரை என்று பெயர் எடுத்தான்.அப்படியே ஆகியும் விட்டான்.

குழந்தைகளைப் புரிந்து கொள்ளுவோம்.குழந்தையும் தெய்வமும் கொண்டாடும் இடத்திலே.

"இன்பம் எனச் சில கதைகள் -- எனக்கு
ஏற்றம் என்றும் வெற்றி என்றும் சில கதைகள்
துன்பமெனச் சில கதைகள் -- கெட்ட‌
தோல்வி என்றும் வீழ்ச்சி என்றும் சிலகதைகள்
என் பருவம் என்றன் விருப்பம் -- எனும்
இவற்றினுக்கு இணங்க என்னுளம் அறிந்தே
அன்பொடு அவள் சொல்லிவருவாள்; -- அதில
அற்புதமுண் டாய்ப் பரவசம் அடைவேன்."

"கண்ணன் என் தாய்" பாரதியின் பாடலில் கண்டுள்ளபடி தாயோ, ஆசிரியையோ அல்லது இருவருமோ அமைந்து விட்டால் குழந்தையின் மன‌வளர்ச்சி சும்மா 'ஜெட்' வேகம் பிடிக்கும்.

குழந்தைகளைப் புரிந்து கொள்ளுவோம்.குழந்தையும் தெய்வமும் கொண்டாடும் இடத்திலே. !

நன்றி வணக்கம்! வாழ்க வளமுடன்!

ஆக்கியோன்: கே.முத்துராமகிருஷ்ணன்(லால்குடி)

கீழே உள்ள கானொளியும் அவர் அனுப்பியதுதான். அதையும் பாருங்கள்!

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
5

தண்ணீர்மலை முருகன் கோவிலின் நுழைவாயில்

தண்ணீர் மலையானே, தங்கமயில் ஏறி வருவாய் நீயே!

கவிதை ஆக்கம்: ஆலாசியம்.கோ, சிங்கப்பூர்

விநாயகர் காப்பு!

ஆனை முகத்தோனே ஆறுமுகனுக்கு மூத்தோனே

வினைதீர்க்கும் நாயகனே வேத முதல்வனே

சுனைக் கடிகமலமலர் பூத்தக் கற்பகமே

நினைச் சரணமென்று பணிகிறேன்!

வெண்பா!

தண்ணீர்மலை உறையும் முருகா! -நாங்கள்

வேண்டும் வரம்தர வேண்டும் இறைவா!

வெள்ளை மனம்வேண்டும் முருகா! -வீணான

தொல்லை தரும் இருள் நீங்கவே - சிறு

பிள்ளை குணமது வேண்டும் முருகா! -நெஞ்சில்

கள்ளமில்லா எண்ணமதை நாளும் பெறவே

உள்ளன்போடு தொழுகிறோம் முருகா! -உணர்வில்

உயிரில் உறைந்திடுவாய் குமரா! (1)

சத்தியத்தின் திருவுருவே முருகா! -சலிப்பில்லா

சத்திய மனம் தருவாய் சக்திகுமரா!

சங்கடம் தீர்ப்பவனே முருகா! -ஒப்பில்லா

சங்கரனின் புத்திரனே முத்தமிழ் குமரா!

சரவணப் பொய்கையிலே உதித்தவனே முருகா!

சரணகோஷம் பாடிப்பணிகின்றோம் தலைவா! -சிவ

சக்தியின் மைந்தனே முருகா! -அளவிலா

சக்தியைத் தருபவனே சுவாமிநாதா!(2)

கருணையில்லையோ? என்மேல் உனக்கு கனிவுமில்லையோ?

கருத்தநாயகியின் கணவனேத் தொந்திபெருத்த நாதனின்சோதரனே!

வறுத்து எடுக்குதையா! வறுமையது -எனையாவரும்

வெறுத்து ஒதுக்கிடவே; நொறுக்கியே போட்டதையா!

தடுத்து நிறுத்துமையா! எந்தன் தரித்திரியம் போய்விடவே

விடுத்து எழுந்திடேன் நிந்தன் பாதமலர்தனையே!

பொறுக்க முடியலையே முருகா! நீயுமின்னும்

பொறுப்பதேனோ? எனைக்காக்க மறுப்பதேனோ?(3)

நோய்தீர்ப்பாய் முருகா! மனப் பேயால் -வந்த

நோய்தீர்ப்பாய் முருகா! காணும் யாவிலும்

மெய்யதையே கண்டுணரும் வழியதைக் கூறாயோ!

ஐய! தேனினும் இனியனே தென்பழனி முருகனே

மெய்யா! ஊனிளுரைந்து உயிரில் கலந்தோனோ!

பொய்யர்தம் பொய்யுரையை பொறுக்கும் மனமதை

மையல் கொள்ளச் செய்வாயே மயில்வாகனனே!

தையல் நாயகியின் புதல்வனே!(4)

வேலை வேண்டும்; வேலையா! ஏதாவதொரு

வேலை வேண்டும் முருகையா! -நாங்கள்

தங்கவோர் வீடுவேண்டும் வேலையா! தங்கவேலையா!

அங்கமெல்லாம் மின்னவே தங்கவைர நகைவேண்டும்

தங்கமான வேலையா! வைரவேலையா! -உந்தன்

மயில்மேய நன்புஞ்சைக் காடுவேண்டும் கதிர்வேலையா!

மயிலோடுவந்த சேவல்கூவ கேணிமேடுவேண்டும் கந்தையா!

மயிலேரிவந்தேநீ வாழ்த்தவேண்டும் சுப்பையா!(5)

இல்லறம் நல்லறமாம் முருகா! -அந்த

நல்லறம் எனக்குமின்னும் வாய்க்கவில்லையே -திருக்குமரா!

சொல்லறம் கொண்டிங்குனைப் பணிகின்றேன் -நீயெனக்கு

நல்லதைச் செய்வாயென நம்பியுனை போற்றுகின்றேன்

கள்ளமில்லா நல்லோனை கடமைத்தவறா வல்லோனை

உள்ளமெல்லாம் நினைத்தவிர வேறொன்றை நினையாதானை

நல்கணவனை யான்பெற்றிடவே -எல்லையிலா நினது

நல்கருணை பொழிவாய் தேவதேவனே!(6)

பிள்ளையொன்று வேண்டிநின்றோம் முருகா! -நீயும்

பேசாமல் இருப்பதேன் முத்துக்குமரா

கிள்ளைமொழி கேட்டிடவேங்கும் நெஞ்சம் -எந்தன்

சொல்லை நீயும்கேளா மலிருப்பதேனோ? கந்தா!

கொள்ளை இன்பம் கோடிப்பணமிவை -எல்லையில்லா

பிள்ளையன்பு முத்தத்திற்கு ஈடாகுமோ? நாதா!

சொல்லித்தான் தெரியுமோ? முருகா! -உந்தன்

பிள்ளைநான் படும்பாடறியாயோ! சிவபாலா! (7)

பாராமுகமேனோ? ஆராமுதனே! ஆறுமுகனே! -பதில்

கூறாயோ! நினது திருவாய் மலர்ந்தே!

தீராயோ! ஏழையென் பாவங்களை வேரோடுப்பிடிங்கி

ஆரத்தழுவாயோ! உயிர்கசிய ஊனுருக்கி பணிகின்றேன்

தாராயோ! எனதொப்புள்க் கொடிமுல்லை துயர்போக்கி

பார்த்தாயோ! பாவிநான் படும்பாட்டை -அன்புக்கடலே

அருள்வாயோ! அற்பமான வாழ்வதையும் ஆனந்தமாக்க

உதறுவாயோ! இறுகப்பிடித்தேனின் மலர்ப்பாதத்தை.(8)

ஆணவம் போக்கவேண்டும் முருகா! -வாழ்வில்

ஆனந்தம் பூக்கவேண்டும் ஆறுமுகா! - கொடும்

அகந்தையை அழிக்கவேண்டும் முருகா! -மனதில்

அகமாயையை நீக்கவேண்டும் மாயோன் மருகா!

கர்வம் களையவேண்டும் முருகா! -இப்பிறப்பில்

கர்மவினை யாவும்கரைந்தோட வேண்டும் கந்தா!

சர்வமும் நீயானாய் முருகா! -அந்த

சர்வேசன் செல்லமான சிவகுமரா!(9)

ஊனமதை போக்குவாய் முருகா -மனயீன

ஊனமதை போக்குவாய், கோபமும்; குரோதமும்

தானென்ற அகந்தையும்; தகமையில்லா ஆணவமும்;

வீணான ஆசையும்; வேண்டாத மோகமும்

தானாகப்போகவே தயைசெய்வாய் எந்தையே! ஞானவேலா!

தேனான பாடல்களை தினந்தோறும் வார்த்திடவே

கானமழையில் நாளும் நானுனை நனைத்திடவே

ஞானமதை எனக்கருள்வாய் ஞானக்கடலே!(10)

எங்கும் நிறைந்தவனே முருகா! இங்கில்லாமல் போவாயோ!

சங்கடத்தில் மூழ்கித் தவிக்கின்றேன் -நான்வலம்புரி

சங்கெடுத்தூதி அழைகின்றேன்நின் சங்குப்பூக் காதில்விழவில்லையோ?

அங்கமெல்லாம் சிலிர்க்கவே ஆறுமுகனுனை நினைகின்றேன்

தங்கமயிலேறி வாராயோ! வெகுதூரம் சென்றுமறைவாயோ?

பொங்கிப் பெருகும் துக்கத்தால் நெஞ்சடைத்து நிற்கின்றேன்

கங்கையெனப்பெருகும் கண்ணீரால் நின்தங்கப்பாதம் நனைக்கின்றேன்

தயங்காமல் வந்தென்னைக்காவாய் பெம்மானே!(11)

கனவா இல்லை நினைவா கந்தையா!

கணநேரம் கண்டக் காட்சியது முருகையா!

மனமது உன்னினைவில் மஞ்சத்தில் படுத்திருந்தேன்

மணக்கோல உன்படத்தில் மல்லிகைப் பூக்கக்கண்டேன்

மணம்பரப்பும் மல்லிகைவாசம் என்னுயிர்வரை வீசகொண்டேன்

நினது கோளவிழிகள் அசையக்கண்டேன் -நினதிருக்கர

ஞானவேலது பறந்தெனைவலம் வந்துனை அடையக்கண்டேன்

தேனான அனுபவமது தேனினுமினியனே!(12)

ஆக்கம்: ஆலாசியம்.கோ, சிங்கப்பூர்

---------------------------------

வாத்தியாரின் அடிக்குறிப்பு:

வெண்பா என்றால் நாலடிதானே வரும் என்று நினைப்பவர்கள், கீழே உள்ள தளத்தைப் பாருங்கள். அதில்வெண்பாவிற்கு உரிய இலக்கணத்தை விவரமாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார்கள். ஆலாசியம் எழுதிய வெண்பா பஃறொடை வெண்பா என்ற பிரிவில் வரும். 5 முதல் 12 அடிவரையில் அமையும். ஓரெதுகையோ, பல எதுகையோ பெற்று வரும்.

http://www.tamilvu.org/courses/degree/p203/p2031/html/p2031332.htm

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
6.

எனக்குத் தெரியாதா கவிதை எழுத? என்று சொல்லி, நமது லால்குடிக்காரரும் ஒரு கவிதை எழுதி அனுப்பியுள்ளார்

இந்தக்கவிதை ஒரு சம்ஸ்கிருதக் கவிதையாம். கவிஞர் பெயர் தெரியவில்லையாம். ஆங்கிலத்தில் மொழி மாற்றம் செய்தவர் பே நா அப்புசாமி. தமிழில் எழுதியவர். கே.முத்துராமகிருஷ்ணன், லால்குடி

"உந்தன் கல் இதயம்"
==================

உன் கண்களை
லில்லிபூவின் நீலத்தில் படைத்தான்
உன் எழில் முகத்தை
அன்றலர்ந்த தாமரையாற் செய்தான்
உன் பற்களை
வெண்மை பளிரீடும் மல்லியால் செதுக்கினான்
உன் அதரத்தை
புத்தம் புதிய துளிர் இலைகளால் ஆக்கினான்
உன் கரங்களை
சம்பக மலரின் இதழ்களால் உருவமைத்தான்

அது எப்படி, என் அன்பே!
அவன்,(அதுதான் உன்னைப் ப‌டைத்தவன்)
உன் இதயத்தை மட்டும் கல்லால் சமைத்தான்?
- கே.முத்துராமகிருஷ்ணன்

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
7

நகைச்சுவை

ஒரு பன்னாட்டு நிறுவனத்தில் தரக்கட்டுப்பாடு பொறியாளராக இருக்கும் நம் நாயகன், ஒரு பெண்ணை மணந்துகொண்டார். சுமாரான அழகு உள்ளவள். அத்துடன் குணக்கேடானவள். இரண்டாண்டு வாழ்க்கைக்குப் பிறகு ஓய்ந்து போன நமது நாயகன் மாமனாருக்கு கோபத்துடன் மின்னஞ்சல் அனுப்பினான்.

Your product not meeting my requirement
உங்களுடைய தயாரிப்பு என்னுடைய தேவைகளுக்குப் பொருந்திவரவில்லை!

உடனே மாமனாரிடம் இருந்து பதில் வந்தது:

Warranty expired.Manufacturer not responsible
வாரன்ட்டி பிரீயட் முடிந்து விட்டது தயாரிப்பாளர் அதற்குப் பொறுப்பில்லை

Sent by G.அனந்தமுருகன்

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

வாழ்க வளமுடன்!

Cinema கதாநாயகி குதித்த குதியில் பூமிக்குள் போய்விட்ட பாடல்!

2012-02-11T03:30:00.004+05:30

Cinema கதாநாயகி குதித்த குதியில் பூமிக்குள் போய்விட்ட பாடல்!

கதாநாயகி இந்தக் குதிகுதித்தால் பாடல் எப்படி விளங்கும்? அதாவது மண்டைக்குள் போகும். கண்ணை மூடிக்கொண்டு பார்த்தால்தான் பாடல் வரிகளும், இசையும், அத்துடன் யுவனின் அதிரடி டண்டனக்கா டக்கா தாளமும் நமக்குப் பிடிபடும். இல்லையென்றால் நோ சான்ஸ்

முதல் தடவை பார்க்கும்போது தமன்னா மட்டும்தான் தெரிகிறார். 100 கோடி ரூபாய்கள் லாட்டரியில் விழுந்தது போல அவர் அந்த்க் குதி குதிக்கிறார்.
அவர் குதிக்கும் அழகு மட்டும்தான் கண்ணுக்குத் தெரிகிறது. பாடலுடன் சேர்ந்து நாமும் பூமிக்குள் போய்விடுகிறோம்.

அதனால் கண்ணை மூடிக்கொண்டு பாடலை மட்டும் கேட்பது உத்தமம். அதாவது நல்லது

அன்புடன்
வாத்தியார்
------------------------------------------------------
நெஞ்சைத் தொட்ட புதுப் பாடல் - பகுதி ஆறு

பாடல்:
"அடடா மழைடா அட மழைடா
அழகா சிரிச்சா புயல் மழைடா"

காணொளி
http://youtu.be/e22QxrZ86Oc
Our sincere thanks to person who uploaded the video clipping

பாடல் வரிகள்:

அடடா மழைடா அட மழைடா
அழகா சிரிச்சா புயல் மழைடா
அடடா மழைடா அட மழைடா
அழகா சிரிச்சா புயல் மழைடா

மாறி மாறி மழை அடிக்க
மனசுக்குள்ள குடை பிடிக்க
கால்கள் நாலாச்சு கைகள் எட்டாச்சு
என்னாச்சு ஏதாச்சு ஏதேதோ ஆயாச்சு

மயில் தோக போல இவ மழையில் ஆடும் போது
ரயில் பாலம் போல என் மனசும் ஆடும் பாரு
என்னாச்சு ஏதாச்சு ஏதேதோ ஆயாச்சு

அடடா மழைடா அட மழைடா
அழகா சிரிச்சா புயல் மழைடா

பாட்டு பாட்டு பாடாத பாட்டு
மழை தான் பாடுது கேட்காத பாட்டு
உன்னை என்னை சேர்த்து வெச்ச
மழைக்கொரு சலாம் போடு

என்னை கொஞ்சம் காணலயே
உனக்குள்ளே தேடி பாரு
மந்திரம் போல இருக்கு
புது தந்திரம் போல இருக்கு
பம்பரம் போல எனக்கு
தல மத்தியில் சுத்துது கிறுக்கு

தேவதை எங்கே என் தேவதை எங்கே
அது சந்தோஷமா ஆடுது இங்கே

உன்னப்போல வேறாறும் இல்ல
என்னவிட்டா வேறாறு சொல்ல
சின்ன சின்ன கண்ணு ரெண்ட
கொடுத்தென்ன அனுப்பி வெச்சான்
இந்த கண்ணு போதலயே
எதுக்கிவள படைச்சி வெச்சான்

பட்டாம்பூச்சி பொண்ணு
நெஞ்சு படபடக்கும் நின்னு
பூவும் இவளும் ஒண்ணு
என்னை கொன்னுப்புட்டா கொன்னு

போவது எங்கே நான் போவது எங்கே
மனம் தள்ளாடுதே போதையில் இங்கே

அடடா மழைடா அட மழைடா
அழகா சிரிச்சா அனல் மழைடா
அடடா மழைடா அட மழைடா
அழகா சிரிச்சா அனல் மழைடா

பின்னி பின்னி மழை அடிக்க
மின்னல் வந்து குடை பிடிக்க
வானம் ரெண்டாச்சு பூமி துண்டாச்ச்சு
என் மூச்சு காத்தால மழை கூட சூடாச்சு

குடையை நீட்டி யாரும்
இந்த மழையை தடுக்க வேணாம்
அணைய போட்டு யாரும்
என் மனச அடக்க வேணாம்
கொண்டாடு கொண்டாடு கூத்தாடி கொண்டாடு
--------------------------------
படம்: பையா (2010)
இசை: யுவன் சங்கர் ராஜா
பாடியவர்கள்: ராகுல்நம்பியார், சந்தவி
பாடலாக்கம்: கவிஞர். நா. முத்துக்குமார்
நடிப்பு: தமன்னா
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

வாழ்க வளமுடன்!

Devotion பதிவிற்கு அப்பாற்பட்ட வாகனம் எது?

2012-02-10T05:09:00.000+05:30

Devotion பதிவிற்கு அப்பாற்பட்ட வாகனம் எது?

RTO (Regional Transport Office) அலுவலகத்தில் பதிவு செய்யப்படாத வாகனத்தை யாரும் வைத்துக்கொள்ள முடியாது. அதை ஓட்டவும் முடியாது. அதில் பயணிக்கவும் முடியாது. வாகன உற்பத்தியாளர்களே உங்களுக்கு வாகனத்தை விற்பனை செய்யும்போதே அதைப் பதிவு செய்துதான் விற்பார்கள்.

ஆனால் பதிவிற்கு அப்பாற்பட்ட,விதிவிலக்கான வாகனம் ஒன்று இருந்திருக்கிறது. அதுதான் மயில். மனிதர்கள் யாரும் அதில் பயணிக்க முடியாது. நம் தமிழ்க் கடவுளான முருகப் பெருமானின் வாகனம். அதில்தான் அவர் வலம் வருவார். அவரிடம்போய் யார் ரிஜிஸ்ட்ரேசன் எண்ணைக் கேட்க முடியும்? தெரிந்தோ தெரியாமலோ அதைத்தான் அரசு நாட்டின் தேசியப் பறவையாகக் கொண்டிருக்கிறது.
-----------------------------------------------------------
பக்தி என்பது பற்று வைத்தல், வழிபடுதல், வணங்குதல் என்று பொருள்படும் (Devotion means Act of devotedness or devoutness; manifestation of strong attachment; act of worship; prayer)

மக்களுக்கு பணததின் மீதுதான அதிகப் பற்று. அதைத் தவறு என்று சொல்ல முடியாது. இன்றைய பொருளாதாரம் சார்ந்த உலகில் சர்வமும் பணத்தைச் சர்ர்ந்திருப்பதால், மக்களுக்கும் அதன் மீதே சிந்தனை. அழுத்தமாகச் சொன்னால் அதன் மீதே பக்தி!

வாரம் ஒரு நாளாவது அதை மறந்து, நம் பக்தியை இறைவன் மீது செலுத்துவோம்
-----------------------------------------------------------
இன்று உங்களுக்காக, ஒரு நல்ல பக்திப் பாடலை வலை ஏற்றியுள்ளேன். கேட்டு மகிழுங்கள்

ஞாலத்தை வலம் வந்த முருகப் பெருமானின் அருளை நாமும் கேட்டுப் பெறுவோம்
-----------------------------------------------------------
ஞாலம் என்றால் பூமி (earth) என்று பொருள்

தமிழில் மொத்தம் 17 சொற்கள் மட்டுமே ஞா' என்ற எழுத்தை முதல் எழுத்தாகக் கொண்ட சொற்களாகும்.

ஞாயிறு, ஞானம், ஞானி, ஞாபகம் என்ற சொற்கள் முக்கியமானவையாகும். மற்ற சொற்கள் அதனுடன் தொற்றிக்கொண்டுவரும். உதாரணம்: ஞானோதயம், ஞான சூனியம்

அன்புடன்
வாத்தியார்
------------------------------------------------------------
இப்போது பாடல்

நீல மயில் மீது ஞாலம் வலம் வந்த
நீ தான் எனக்கருள வேண்டும் - முருகா
(நீல)

நீலத் திருமாலின் சிந்தை மகிழ் மருகா
சேவற்கொடி அழகாய் தாங்கி நிற்கும் சண்முகா
(நீல)

வேலினைக் கையில் ஏந்தும் வேலவனே எழில்
வேழ முகம் படைத்தோன் சோதரனே
வேல் விழி குறமாதின் மணாளனே என்
சிந்தைக்கு உகந்தவனே கந்தனே குகனே
(நீல)

பாடலைப் பாடியவர் சீர்காழி கோவிந்தராஜன். எழுதியவரின் பெயர் தெரியவில்லை. தெரிந்தவர்கள் சொல்லலாம்.

காணொளி

------------------------------------
முருகன் குறித்த பழமொழிகள்

உபயதாரர் விக்கி காமாட்சி (அவருக்கு நம் நமது நன்றியைத் தெரிவித்துக் கொள்வோம்)

வேலை வணங்குவதே வேலை.
சுக்குக்கு மிஞ்சிய வைத்தியமில்லை; சுப்பிரமணியருக்கு மிஞ்சிய தெய்வமில்லை.
வயலூர் இருக்க அயலூர் தேவையா?
காசுக்குக் கம்பன் கருணைக்கு அருணகிரி.
அப்பனைப் பாடிய வாயால் - ஆண்டிச் சுப்பனைப் பாடுவேனா?
முருகனுக்கு மிஞ்சிய தெவமில்லை;மிளகுக்கு மிஞ்சிய மருத்துவம் இல்லை.
சட்டியில் இருந்தால் அகப்பையில் வரும் (சஷ்டியில் இருந்தால் அகப்பையில் வரும்)
கந்தபுராணத்தில் இல்லாதது எந்த புராணத்திலும் இல்லை.
கந்தன் களவுக்குக் கணபதி சாட்சியாம்
பழநி பழநின்னா பஞ்சாமிர்தம் வந்திடுமா?
சென்னிமலை சிவன்மலை சேர்ந்ததோர் பழனிமலை.
செந்தில் நமக்கிருக்கச் சொந்தம் நமக்கெதற்கு?
திருத்தணி முருகன் வழித்துணை வருவான்
வேலனுக்கு ஆனை சாட்சி.
வேலிருக்க வினையுமில்லை; மயிலிருக்கப் பயமுமில்லை.
செட்டிக் கப்பலுக்குச் செந்தூரான் துணை.
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

வாழ்க வளமுடன்!

Cinema நம்மைக் கிறங்க அடிக்கும் குரல்கள்

2012-02-09T04:53:00.001+05:30

Cinema நம்மைக் கிறங்க அடிக்கும் குரல்கள்

குரல் வளம் மிக்கவர்கள் என்று சொல்லும்போது, பலரையும் சொல்லலாம். நம்மைக் கிறங்க அடிக்கும் குரல்கள் என்று சொல்லும்போது, ஒரு சிலரைத்தான் குறிப்பிட முடியும்.

என் மனத்திரையில் எப்போதும் ஒலித்துக் கொண்டிருக்கும் சிலருடைய குரல்களை இன்று பதிவிடுகிறேன்

1. முகமது ரஃபி, பின்னணிப் பாடகர்

24.12.1924 ஆம் ஆண்டு பஞ்சாப் மாநிலத்தில் அமிர்த சரசரஸிற்கு அருகே உள்ள கிராமம் ஒன்றில் பிறந்த இந்த மேதை. திரை இசைக்கு தனது 20ஆவது வயதில் அடியெடுத்து வைத்தார் (1944) 1949ஆம் ஆண்டு முதல் 1970ஆம் ஆண்டு வரை இந்தியத் திரை இசையில் இவரது கொடிதான் பறந்த்து. லட்சக்கணக்கான மக்களின் உள்ளங்களைக் கொள்ளை கொண்டார். எண்ணற்ற பாடல்களைப் பாடினார்

நமது வகுப்பறை மாணவி தேமொழியின் தோழி விக்கி காமாட்சியிடம் ரஃபியைப் பற்றிய எண்ணற்ற செய்திகள் உள்ளன. கேட்டு வாங்கிப் படித்து மகிழுங்கள்

எந்த ஸ்தாயில் வேண்டுமென்றாலும் அசத்தலாகப் பாடக்கூடியவர். எந்த உணர்வை வேண்டுமென்றாலும் நொடியில் தன் பாடல் மூலம் வெளிப்படுத்தக் கூடியவர். பிரபல பின்னணிப்பாடகர் கே.ஜே.ஜேசுதாசே நான் அவருடைய ஆத்மார்த்தமான ரசிகர் என்று சொல்லியுள்ளார். அதைவிட வேறு என்ன சான்றிதழ் வேண்டும்?

எடுத்துக்காட்டிற்கு ஒரு பாடலைக் கொடுத்துள்ளேன்:

பாடலும் படமும் ; Chahunga Mainh Tujhe / Film: Dosti (1964)

----------------------------------------------------------------------------------

அசத்தலான குரல் வளம் மிக்க நடிகர்கள் என்னும்போது சட்டென்று என் மனத்திரையில் நிற்பவர்கள் 3 பேர்கள். ஒருவரை இன்று பார்ப்போம். மற்றவர்களை அடுத்த் வாரம் பார்ப்போம்:

எம்.ஆர்.ராதா

மெட்ராஸ் ராஜகோபால ராதாகிருஷ்ண நாயுடு என்னும் பெயர் சுருக்கமாக எம்.ஆர்.ராதா என்றாகியது.

21.2.1907 ஆம் தேதியன்று திருச்சியில் பிறந்தவர். 72 ஆண்டு காலம் புகழோடு வாழ்ந்துள்ளார்.

6.11.1954ல் திரையுலகிற்கு வந்தவர் தன்னுடைய நடிப்பு மற்றும் குரல் வளம் மூலம் பலரது மனதிலும் இடம் பிடித்தார். அதற்கு முன் நாடக மேடைகளில் கொடிகட்டி பறந்தார். சுமார் 5,000ற்கும் மேற்பட்ட நாடக் நிகழ்ச்சிகளை பல ஊர்களில் அரங்கேற்றியுள்ளார்.

எடுத்துக்காட்டிற்கு ஒரு காட்சியைக் கொடுத்துள்ளேன்:

படம்: ரத்தக் கண்ணீர். (1954)

Our sincere thanks to persons who uploaded the video clippings

அன்புடன்
வாத்தியார்
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

வாழ்க வளமுடன்!

Astrology பாபமாவது, கர்த்தாரியாவது - ஏன்டா குழப்புறீங்க?

2012-02-08T06:16:00.000+05:30

Astrology பாபமாவது, கர்த்தாரியாவது - ஏன்டா குழப்புறீங்க?

பயிற்சிப் பாடம் - Key Points - பகுதி 3

உங்கள் வீட்டிற்கு இரு புறமும் தாதாக்கள் குடியிருந்தால் என்ன ஆகும்? ஏதாவது அடிதடி என்றால் உங்களுக்கும் சேர்த்து அடிவிழுகும். அல்லது அருகில் உள்ள காவல்நிலையத்தில் விசாரணக்காக - என்ன நடந்தது என்று தெரிந்து கொள்வதற்காக - உங்களையும் கூட்டிக் கொண்டுபோய் வதைக்கலாம்.

இன்னொன்றையும் யோசியுங்கள். அந்தக் காலத்தில் பொதுமகளிர் எல்லாம் வீடுகளில் குடியிருந்து கொண்டே தொழில் செய்தார்களாம். அதுபோல உங்கள் வீட்டிற்கு இரு புறமும் அந்த மாதிரிப் பெண்கள் இருந்தால் உங்கள் நிலை என்ன ஆகும். சரக்கடித்துவிட்டு, அவர்களைத் தேடி வருகிறவன், குடி மயக்கத்தில் உங்கள் வீட்டுக் கதவையும் தட்டித் திறக்கச் சொல்லி தகராறு செய்யும் அபாயம் இருக்கும்

அதனால் அக்கம் பக்கத்தில் குடியிருப்பவர்கள நமக்கு முக்கியம். நமது நன்மைக்கும், அமைதிக்கும் முக்கியம்.

அதுபோல ஜாதகத்தில் ஒருவீட்டின் இருப்க்கமும் தீய கிரகங்கள் இருந்தால், அந்த வீட்டிற்கு அது கேடானது.

அதற்குப் பாபகர்த்தாரி யோகம் என்று பெயர். பாபிகளால் சூழப்பெற்ற வீடு - அதற்குரிய கேடுகளை அனுபவிக்க வேண்டும் என்று பொருள்

இன்று அதைப் பற்றி ஒரு பர்ர்வை பார்ப்போம்!
----------------------------------

பாபகர்த்தாரி யோகத்தால் பாதிக்கப்பெறும் வீடுகளுக்கான பொதுப்பலன்கள்

இது ஒரு அவயோகம். அதை முதலில் நினைவில் வையுங்கள்.

ஒரு வீட்டின் இருபுறமும் தீய கிரகங்கள் நின்றால் அதாவது இருந்தால், அந்த வீடு இந்த பாப கர்த்தாரி யோகத்தால் பாதிக்கப்படும்.

1
ஒன்றாம் வீடு - அதாவது லக்கினம் பாபகர்த்தாரி யோகத்தால் பாதிக்கப்பெற்றிருந்தால், அந்த ஜாதகன் அடிக்கடி நோய்வாய்ப்படுவான். விபத்துக்கள் நேரிடும். எப்போதும் ஏதாவது ஒரு மன அழுத்தம் (Tension) இருக்கும்.

2.
இரண்டாம் வீடு: இழப்புக்கள் ஏற்படும். அது பெரும்பாலும் பணம் சம்பந்தப்பட்டதாக இருக்கும். (2nd house is the house of finance and family affairs) குடும்ப வாழ்க்கையில் பிரச்சினைகள் உண்டாகும். குடும்பத்தைவிட்டுப் பிரிந்திருக்க நேரிடும். குடும்பத்தை வைத்து மன அழுத்தங்கள் உண்டாகும்

3.
மூன்றாம் வீடு: மரியாதைக்கு பங்கம் ஏற்படும். உடன்பிறப்புக்களை இழக்க நேரிடும் (Loss of siblings) உடன்பிறப்புக்கள், மற்றும் நண்பர்களுடன் தேவையில்லாத விரோதங்கள் ஏற்படும்.

4.
நான்காம் வீடு: பெற்றோர்களை இழக்க நேரிடும். வாழ்க்கையில் சுகங்களை இழக்க நேரிடும். அமைதியை இழக்க நேரிடும். தண்ணீரில் கண்டங்கள் ஏற்படும்.

5.
ஐந்தாம் வீடு: குழந்தைகளுக்கு, குழந்தைகளை வைத்து ஜாதகனுக்கு சிரமங்கள், கஷ்டங்கள், துன்பங்கள் ஏற்படும். எப்போதும் மன நிம்மதி இருக்காது.

6.
ஆறாம் வீடு: தொழிலில், வேலையில் கஷ்டங்கள் உண்டாகும். விரோதிகளால், விரோதங்களால் அடிக்கடி மனதில் பய உணர்வு மேலோங்கி இருக்கும்.

7.
ஏழாம் வீடு: மனைவி அல்லது கணவன் அடிக்கடி நோய்வாய்ப்படுவான். அவர்களால் சிரமப்பட நேரிடும். அவர்களால் விரையங்கள் ஏற்படும்.

8.
எட்டாம் வீடு: வறுமை நிலவும். கடன்கள் உண்டாகும். நோய்கள் உண்டாகும். சிரமமான வழ்க்கை வாழ நேரிடும். பயணங்கள் அலுப்பை ஏற்படுத்தும்.

9.
ஒன்பதாம் வீடு: தந்தையை இழக்க நேரிடும். வறுமையான சூழல்கள் உண்டாகும். வறுமை வாட்டி எடுக்கும்.

10.
பத்தாம் வீடு: வேலையில், தொழிலில் பல பின்னடைவுகள் ஏற்படும் (There will be set backs in career)

11.
பதினொன்றாம் வீடு: காதுகளில் பிரச்சினைகள் ஏற்படும். கேட்கும் தன்மையில் குறைபாடுகள் உண்டாகும். வீட்டு மாப்பிள்ளையைப் பறிகொடுக்க நேரிடும்.

12
பன்னிரெண்டாம் வீடு: தூக்கமின்மையால் அவதிப்பட நேரிடும். ஆரோக்கியம் கெட்டு மருத்துவமனைக்கு அலைய நேரிடும். பலவிதமான பணச் செலவுகள் ஏற்பட்டு படுத்தி எடுக்கும்.

எல்லாமே பொதுப்பலன்கள். அவரவர்களின் ஜாதகத்தின் தன்மையைப் பொறுத்து இது கூடலாம் அல்லது குறையலாம் அல்லது இல்லாமல் போகலாம். அதையும் மனதில் கொள்ளவும்

சரி, சுப கர்த்தாரி யோகம் என்கிறார்களே - அது என்ன? அதன் பல என்ன?

அது மேல் நிலைப் பாடம் அதை இன்னொரு நாள் விரிவாகப் பார்ப்போம்!

என்ன பாடம் பயன் உள்ளதாக இருக்கிறதா? ஒருவரி எழுதுங்கள்!

அன்புடன்
வாத்தியார்
8.2.2012

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

வாழ்க வளமுடன்!

Astrology: எப்போது (டா) என் பணப்பிரச்சினை தீரும்?

2012-02-07T04:49:00.000+05:30

7..2..2012 செவ்வாய்க் கிழமை

Astrology: எப்போது (டா) என் பணப்பிரச்சினை தீரும்?
பயிற்சிப்பாடம்

"காசேதான் கடவுளப்பா - அந்தக்
கடவுளுக்கும் இது தெரியுமப்பா
கைக்குக் கைமாறும் பணமே - உன்னைக்
கைப்பற்ற நினைக்குது மனமே
நீதேடும்போது வருவதுண்டோ
விட்டுப்போகும்போது சொல்வதுண்டோ

என்ற பாடல் வரிகள் 1972ஆம் ஆண்டு வந்த திரைப்படப் பாடல் ஒன்றின் வரிகள். பாடல் அசத்தலாக இருக்கும். காணொளியின் சுட்டியைக்
கீழே கொடுத்துள்ளேன். அதைக் கிளிக்கிப் பிறகு பாருங்கள்.
இப்போது பதிவைப் படியுங்கள்
-----------------------------------------------------------------
பெற்ற தாய், தந்தையைத் தவிர மனிதனால்
எதையும் விலைக்கு வாங்கமுடியும். ஆனால் காசை வைத்து
அப்படிச் சொல்லும் மனிதனையே விலைக்கு வாங்கமுடியும்.
அதுதான் இன்றைய நிலை!

பொருளாதாரம் சார்ந்த நவ நாகரீக உலகில் அனைவருக்கும் பணம் அதி முக்கியமாகத் தேவையானதாகும். யாரும் பணத்தைத் தேவையில்லை
என்று சொல்ல முடியாது. பணத்தை வேண்டாம் என்று சொல்ல முடியாது. துறவறம் மேற்கொண்டுள்ளவர்கள் கூடப் பணம் இன்றி உயிர் வாழமுடியாது. பிறந்தது முதல் இறைவனடி சேரும்வரை பணம் இன்றி வாழ்க்கையில்லை.
-----------------------------------------------------------------
தேவை வேறு ஆசை வேறு!

எல்லோருக்கும் தேவையான அளவு பணம் கிடைக்கிறதா?

அதுதான் இல்லை.

தொகைதான் வித்தியாசம். எண்ணிற்குப் பின்னால் வரும் ஜீரோக்கள்தான் வித்தியாசம். உங்களுக்கும் எனக்கும் பணம் ஆயிரங்களில் வேண்டும். ஆனால் அம்பானிகளுக்கும், பிர்லாக்களுக்கும், மோடிகளுக்கும், மிட்டல்களுக்கும் கோடிகளில் வேண்டும்.

சரி தேவையை விட்டு விடுவோம்.

பணம் பற்றாமல் short fall ல் வாழ்பவர்களையும், கடன் சுமையோடு வாழ்பவர்களையும் எண்ணிப்பாருங்கள்.

அவர்கள் மனதில் தோன்றுவதெல்லாம் அல்லது கேட்பது எல்லாம் “எங்கள் பணப்பிரச்சினை எப்போது தீரும்?”

அதற்குரிய நேரம் வரும்போது தீரும்.

நேரம் எப்போது வரும் என்று எப்படித் தெரிந்துகொள்வது?

ஜாதக ரீதியாக ஒரு சிறு அலசல் அலசுவோம்!

1. ஏழரைச் சனி நடைபெறும்போது பணப் பிரச்சினைகள் உண்டாகும்
2. ஆறாம் இடத்து அதிபதியின் திசை அல்லது புத்தி நடைபெறும்போது பணப் பிரச்சினைகள் உண்டாகும்
3. ஜாதகத்தில் மாந்தி அமர்ந்த இடத்தின் அதிபதியின் திசை அல்லது புத்தி நடைபெறும்போது பணப் பிரச்சினைகள் உண்டாகும்
4. ஆறாம் இடத்து அதிபதி, பத்தாம் இடத்தானுடன் கூட்டாக இருந்து, தீய கிரகத்தின் பார்வை பெற்றிருந்தால், அவர்களுடைய திசை

அல்லது புத்தி நடைபெறும்போது பணப் பிரச்சினைகள் உண்டாகும்

ஜாதகத்தைப் பாருங்கள்.

1. இரண்டாம் அதிபதி சுக்கிரன் 4ஆம் அதிபதி சந்திரனுடன் சேர்ந்து பன்னிரெண்டில். நான்கில் ராகு. சுகக்கேடான ஜாதகம்.
2. இரண்டாம் அதிபதி (Lord for house of finance) சுக்கிரன் பன்னிரெண்டில் அமர்ந்ததால், ஜாதகனுக்குக் கடும் பணப் பிரச்சினை உண்டானது.

ஆனால் அவன் ஜாதகத்தில் உச்சம் பெற்று நல்ல நிலையில் உள்ளதால், தன்னுடைய திசையில் ஜாதகனின் பணப்பிரச்சினைகள அனைத்தையும் தீர்த்துவைத்தான்.

உச்சமான கிரகங்கள், தங்களுடைய திசைகளில் பலத்த நன்மைகளைச் செய்யும். அதுவும் சுபக்கிரகமாக இருந்தால் நன்மையான பலன்களே அதிகமாக இருக்கும். அதை மனதில் வையுங்கள்.

பண வரவிற்கு இன்னும் சில அமைப்புக்கள் உள்ளன. அது மேல் நிலைப் பாடத்தில் வரும். இங்கே அல்ல. இங்கே வந்தால் திருட்டுப்போய்விடும். ஆகவே வாத்தியாரின் தனி இணைய தளத்தில் வரும். இரண்டு ஆண்டுகள் கழித்து மேல் நிலைப் பாடங்கள் புத்தகமாக வரும் அப்போது அனைவரும் படிக்கலாம்.
-----------------------------------------------
"வாத்தி (யார்), இரண்டு ஆண்டுகள் எதற்கு? அதற்கு முன்னதாகவே வராதா?"

"முதலில் இதுவரை எழுதிய பாடங்கள் அனைத்தும் புத்தகங்களாக வரும். மொத்தம் 3 அல்லது 4 பகுதிகள். அவைகளுக்கு உள்ள ஆதரவைப் பார்த்துவிட்டு, அவைகள் விற்றுத் தீர்ந்தவுடன், அடுத்த பகுதிகள் அச்சிடப்பெறும். அதற்குத்தான் அந்த இடைவெளி கண்ணா!

"அதெல்லாம் விற்றுவிடும். பதிப்பகத்தாரிடம் சொல்லி, வரிசையாகத் தொடர்ந்து வெளியிடுங்கள்"

"எனக்கு மக்களின் மேல் பாதி நம்பிக்கை உள்ளது. ஆனால் மக்களுக்கு இலவசங்கள் மீதல்லவா காதல் இருக்கிறது!"

http://youtu.be/2gNNDIjDXKE: Our sincere thanks to the person who uploaded the video clipping

-----------------------------------------------

அன்புடன்

வாத்தியார்

வாழ்க வளமுடன்!

நச்’ சென்று எதைச் சொன்னார் நம்ம சூப்பர் ஸ்டார்?

2012-02-06T17:10:00.002+05:30

நச்’ சென்று எதைச் சொன்னார் நம்ம சூப்பர் ஸ்டார்?

நிகழ்ச்சி ஒன்றில் உரையாற்றிய நமது சூப்பர் ஸ்டார் ரஜினி காந்த் அவர்கள் நச்’ சென்று ஒரு கதை சொன்னாராம். அதை நீங்களும் படித்து மகிழக் கீழே
கொடுத்துள்ளேன். சொந்த சரக்கல்ல. இறக்குமதிச் சரக்கு. மின்னஞ்சலில் வந்தது. அனுப்பிய நண்பருக்கு நம் நன்றிகள் உரித்தாகுக!

அன்புடன்
வாத்தியார்
--------------------------------------------
over to his short story

"ஆண்டவன் இருக்கான்... இல்லேன்னு யுகம் யுகமா பேசிக்கிட்டிருக்காங்க. வசிஷ்டருக்கும் விஸ்வாமித்திரருக்கும் சண்டை வருது. வசிஷ்டர் வாயால நான் பிரம்ம ரிஷி பட்டம் வாங்கறேன்னு. விஸ்வாமித்திரர் ஒரு அகோரி. கடவுள் நம்பிக்ககை இல்லாதவர். வசிஷ்டர் சாஸ்துவோக்தமா... கடவுள், கைலாசம், வைகுந்தம், வேதம் அப்டி போறவரு. விஸ்வாமித்திரர் கடவுளை நம்பாதவர், பஞ்ச பூதங்களை நம்புறவர். அப்படிப்பட்ட விஸ்வாமித்திரர் வசிஷ்டரிடமிருந்து பிரம்ம ரிஷி பட்டம் வாங்கினார். ஆக அந்த காலத்திலேருந்தே கடவுள் இருக்கானா இல்லையான்னு விவாதம் நடந்துகிட்டுதானிருக்கு.

இப்ப ரீசன்டா, டிடி ரங்கராஜனோட டிஸ்கோர்ஸ் பார்த்தேன். அவர் ஒரு சம்பவம் சொல்றார். அவர் அமெரிக்காவில் ஒரு ட்ரெயின்ல ஒரு சயின்டிஸ்ட்.
அவருக்கு முன்னால கொஞ்சம் சின்ன வயசு... பைபிள் படிச்சிக்கிட்டிருக்கார்.
உடனே சயின்டிஸ்ட் அந்த இளைஞரிடம், 'என்ன பண்றீங்க'ன்னு கேக்கறார். உடனே பைபிள் படிச்சிக்கிட்டிருக்கேன்னு சொல்றார். 'இல்ல, என்ன வேலை செய்யறீங்கன்னு' கேக்கறார்.

உடனே 'சயின்டிஸ்ட்' என்கிறார் இளைஞர்...

'ஓ.. சயின்டிஸ்டா, சரி என்ன படிச்சிக்கிட்டிருக்கே'...

'பைபிள்'.. அப்படீன்னு இளைஞர் சொல்றார்.

உடனே, 'ஏம்பா, அறிவிருக்கா... இது சயின்டிபிக் யுகம், சயின்டிபிக் காலம், எங்கேயோ போய்க் கொண்டிருக்கிறோம்... நீயும் சயின்டிஸ்ட் என்கிறாய். இன்னும் நீ மதம், கடவுள், பைபிள், கிறைஸ்ட்டுனு படிச்சிக்கிட்டு உட்காந்திருக்கியே, நாமளே இப்படி உட்கார்ந்துட்டா, எப்படி நாடு முன்னேறும். மக்கள் என்ன ஆவறது. கொஞ்சமாவது அறிவை வளத்துக்க வேண்டாமா.. இனிமேலாவது இந்த புக்கு, பைபிளையெல்லாம் தூக்கி போடு, கடவுளு, மண்ணாங்கட்டின்னு' சொல்லிட்டார்.

'சரி'..ன்னு கேட்டுக்கிட்டார்.

'நீ ப்ரீயா இருக்கும்போது என்னை வந்து பார். இந்தா என் கார்டு... பேசலாம்ட-னு சொல்றார் சயின்டிஸ்ட்.

ஸ்டேஷன் வந்ததும், இறங்குறாங்க. கிளம்பும்போது, 'சரி, நான் என்னை உன்கிட்ட அறிமுகப்படுத்திக்கிட்டேன். நீ உன்னை என்கிட்ட அறிமுகப் படுத்திக்கவே இல்லையே'ன்னு கேட்டார் சயின்டிஸ்ட்.

உடனே, அந்த இளைஞர் தன் கார்டை கொடுக்கிறாங்க. அதை திருப்பி பார்த்தா, அது தாமஸ் ஆல்வா எடிசன்!

உடனே அந்த சயின்டிஸ்ட், 'சார் மன்னிக்கணும்... நீங்க எனக்கு அப்பாயின்ட்மெண்ட் கொடுக்கணும். உங்களைப் பார்க்கணும்னு', கேட்கிறார்.

'சரி வாங்கன்னு' சொல்லி டைம் கொடுத்தார் எடிசன். அந்த டைமுக்கு தாமஸ் ஆல்வா எடிசன் லேபுக்கு இந்த சயின்டிஸ்ட் போறாங்க.

அந்த லேபுல, ஒரு பெரிய சோலார் சிஸ்டம் மாடல் ஒன்றை தாமஸ் ஆல்வா எடிசன் செஞ்சு வச்சிருக்கார். அதைப் பார்த்துவிட்ட சயின்டிஸ்ட், 'என்ன சார்..
இவ்வளவு அருமையா இருக்கு, இதை யார் செஞ்சாங்க, எத்தனை பேர் செஞ்சாங்க, பார்ட்ஸ் எங்கே கிடைச்சது'.. ன்னு கேட்டார்.

அதற்கு தாமஸ் ஆல்வா எடிசன், 'திடீர்னு ஒரு நாள் கதவைத் திறந்து பார்த்தேன். இந்த மிஷின் இருந்துச்சி'ன்னு சொல்றார்.

'சார், தமாஷ் பண்ணாதீங்க. நான் சீரியஸா கேக்கறேன். இதை எப்படி செஞ்சீங்க'ன்னு கேக்கறார் சயின்டிஸ்ட்.

'இல்லப்பா.. உண்மையிலேயே நான் ஒண்ணும் பண்ணல. திடீர்னு கதவை திறந்து பார்த்தேன். இது இங்கே இருந்தது'...ன்னு எடிசன் சொன்னாங்க.

'சார்... சீரியஸாவே நான் கேக்கறேன்.. நான் தெரிஞ்சிக்க ஆசைப்படறேன்... சொல்லுங்க'ன்னு கேட்டார் சயின்டிஸ்ட்.

'ஏம்ப்பா... நீங்க சயின்டிஸ்ட்டுங்க.. திடீர்னு ஒரு நாள் காஸ்மோஸ் (பிரபஞ்சவெளி) உருவாச்சின்னு சொல்றீங்க. திடீர்னு காஸ்மோஸ் உருவாகும்போது, இது உருவாகக் கூடாதா? கிரியேஷன்... Where there is a creation there should be a creator... படைப்பு இருந்தா, படைப்பாளி இருந்துதான் ஆகணும். Without the creator there is no creation. So கடவுள் இருக்கார்!', சயின்டிஸ்ட் சைலன்ட் ஆகிட்டார்.

இதை ஏன் சொல்றேன்னா... இது வந்து நடந்ததா இல்லையா என்பது வேறு.. தாமஸ் ஆல்வா எடிசன் அங்கே இருந்தாரா இல்லையான்றது டிஃப்ரன்ட்...
சொன்னவர் இதை எங்கேயாவது படிச்சிருப்பார் டெபனிட்டா...ஆனா, இதை எழுதினவர் என்ன சொல்ல விரும்பினார்... கடவுள் இருக்கார்னு சொல்றதுக்கு, இவர் இந்த சப்ஜெக்டை எடுத்துக்கிட்டார். இதுக்கு இந்த சிச்சுவேஷன் கிரியேட் பண்ணார். இதுக்கு ரெண்டு சயின்டிஸ்டை உருவாக்கினார். தாமஸ் ஆல்வா எடிசனை கொண்டு வந்தார். அவர் வாயால சொல்ல வச்சதாலதான், இது இந்த அளவு ஆழமா இது போகுது. இதான் ரைட்டருடைய வேலை. அந்த எழுத்தோட்டம் இருக்கு பாருங்க... அது ப்யூட்டிபுல்.

இந்த மாதிரி ஒரு ஓட்டத்தை நான் ராமகிருஷ்ணனிடம் பார்த்தேன். புதுசா இருக்கு. கண்டுபிடிக்கிற சிச்சுவேஷன்ஸ் டிஃபரெண்டா இருக்கு. பாத்திரங்கள்
வித்தியாசமா இருக்கு. ஒண்ணொன்னும் வித்தியாசமா இருக்கு. எழுத்துங்கறது எவ்வளவு பவர்புல்னு நான் சொல்லி நீங்க தெரிஞ்சிக்க வேண்டிய நிலை இல்லை!

கம்ப ராமாயணத்தை கொளுத்த முயன்ற கண்ணதாசன்

கவிஞர் கண்ணதாசன் கொஞ்சகாலம் நாத்திகராக இருந்தார். அப்போ, கம்பராமாயணத்தை எரிக்க முயன்றார். கெரசின், தீப்பெட்டி, கையில் கம்பராமாயணம்... கொளுத்த வேண்டியதுதான் பாக்கி. ஒரு நிமிஷம் யோசிச்ச கண்ணதாசன், சரி... அப்படி என்னதான் இருக்கு இதுல. ஒருவாட்டி படிச்சுட்டு எரிச்சிடலாம்னு, படிக்க முயன்றார். பின்னர் அவர் அந்த புத்தகத்தை வைக்கவே இல்லை. முழுவதுமாக படித்து முடித்த பிறகு, அந்தப் புத்தகத்தை வைத்து அதன் முன் விழுந்து வணங்கினார். நாத்திகராக இருந்த கண்ணதாசன் ஆத்திகராக மாறிட்டார்!

படைப்பாளி கஷ்டப்படக் கூடாது!

எழுத்துக்கு, வார்த்தைக்கு அவ்வளவு சக்தி உள்ளது. படைப்புகளுக்கே இவ்வளவு சக்தி என்றால், படைப்பாளிகளுக்கு எவ்வளவு சக்தி இருக்கும். நாம்
படைப்பாளிகளை நன்றாக வைத்திருந்தால், அவர்கள் பல நல்ல படைப்புகளை தந்து கொண்டே இருப்பார்கள். ராமகிருஷ்ணன் மேலும் பல சாதனைகளை
படைக்க வாழ்த்துகிறேன். படைப்பாளி கஷ்டப்படக்கூடாது. அவர்களா நன்றாக வைத்துக் கொள்ள வேண்டும். நல்ல சூழலில் இருக்க நாமெல்லாரும் துணை
நிற்க வேண்டும்," என்றார்.

வாழ்க வளமுடன்!

பக்தியும் மனிதாபிமானமும் ஒன்றா அல்லது வெவ்வேறா?

2012-02-04T22:08:00.003+05:30

மாணவர் மலர்

இன்றைய மாணவர் மலரைப் பத்து ஆக்கங்கள் அலங்கரிக்கின்றன. படித்து மகிழுங்கள். உங்கள் கருத்தைப் பின்னூட்டமிடுங்கள். அதற்கு செலவு ஒன்றுமில்லை. ஆகவே தயக்கமின்றிப் பின்னூட்டமிடுங்கள்.

அன்புடன்

வாத்தியார்

---------------------------------------------------------------------------------------------------
1

மாற்றம் நிச்சயம் வேண்டுமடா!
ஆக்கம்: தனுசு
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
போனால் போகட்டும் போடா
பழமையை நினைப்பது ஏனடா
சூரியன் மறைந்தால் சூனியம் இல்லையடா
சீக்கிரம் புலரும் இன்னும் ஒரு பொழுதடா

பூத்த பூ உதிர்ந்தால் என்னடா? புதிதாய்ப் பூக்க
மொட்டு ஒன்று துளிர்த்திருக்கு பாரடா! - கொடியில்
பழுத்த கனி கெட்டால் என்னடா? பழுக்க
பச்சை காய் ஒன்று காத்திருக்கு பாரடா !

குழந்தை வளர்ந்தால் குமரியடா
குமரி பழுத்தால் கிழவியடா
குமரியாவது வளர்ச்சியடா
கிழவியாவது இயற்கையடா .

இரவு முடிந்தால் என்னடா
இன்னொரு பொழுது புலருமடா
விட்டதை நினைப்பது வீனடா
தொட்டதை மீட்டிப் பாரடா.

நேற்றையப் பொழுது நினைவடா - அதைவிட
இன்றையப் பொழுது இனிமையடா
பின்பாதம் விட்டாலே - அடுத்து உன்
முன்பாதம் செல்லுமடா

பழைமை என்பது பொக்கிஷம்
புதுமை என்பது வேஷம்
வேஷமும் பொக்கிஷமாகும் -அந்த
பொக்கிஷமும் நமக்கே வேதமாக மாறும் .

சீற்றமின்றி கேளடா - பெரும்
குற்றம் ஒன்றும் இல்லையடா
ஏற்றம் என்றும் வேண்டுமென்றால்
மாற்றம் நிச்சயம் வேண்டுமடா!
-தனுசு-
+++++++++++++++++++++++++++++++++
2

பக்தியும் மனிதாபிமானமும் ஒன்றா அல்லது வெவ்வேறா?
ஆக்கம்: வெ.கோபாலன், தஞ்சாவூர்

ஒவ்வொருவர் வாழ்க்கையிலும் பக்தி என்பதைக் குழந்தைப் பிராயத்திலிருந்து நம் மனங்களில் ஊட்டிவிடுகிறார்கள். அனேகமாக எல்லோருடைய வீட்டிலும் சில கடவுளர்களின் படங்கள் மாட்டப்பட்டிருக்கும். அதற்கு தினசரி விளக்கேற்றி, பூக்களைச் சூட்டி, நெற்றியில் திருநீறு, குங்குமம், சந்தனம், ஸ்ரீசூர்ணம் இதில் எதையாவது அணிந்து கொண்டு கண்களை மூடிச் சிறிது நேரம் தியானம் செய்து (அல்லது தனக்கு இன்னன்ன வேண்டுமென்று) கடவுளிடம் முறையிட்டுச் சென்றால் அது பக்தியின் ஒரு அங்கமாகக் கருதப்படுகிறது.

மற்ற சிலர் எந்தக் காரியத்தைச் செய்தாலும் அவ்வப்போது இறைவனை சிந்தை செய்துகொண்டு மானசீகமாக வணங்கிவிட்டுக் காரியங்களைத் தொடங்குவார்கள். சில திருமணங்களில் மணமக்கள் திருமண பந்தத்தில் ஈடுபடும் சடங்கிற்கு முன்பாக உறவினர்கள் மாப்பிள்ளைக்கும், பெண்ணுக்கும் ஒரே மாலையைத் திரும்பத் திரும்ப அணிவித்து அவையைப் பார்த்து, அல்லது ஆகாயத்தை அண்ணாந்து பார்த்து கண்களை மூடி ஏதோ தியானித்துவிட்டு அந்த மாலையை மணப்பெண் அல்லது மாப்பிள்ளை கழுத்தில் அணிவிப்பார்கள்.

கோயிலுக்குப் போனால் பக்தியின் பன்முகப் பரிமாணங்களைப் பார்க்கலாம். ஆலய வழிபாடு என்பது நமது பண்பாட்டில் வழிவழியாக வந்ததொன்று. முதலில் எங்கு செல்ல வேண்டும், எதையெதையெல்லாம் வழிபட வேண்டும் என்கிற முறை இருக்கிறது. சிலர் வழியில் தென்படும் எல்லா தூண்கள், மேடைகள், படிகள் என்று அனைத்தையும் பக்தி சிரத்தையோடு தொட்டுக் கண்ணில் ஒற்றிக் கொண்டு போவார்கள். அதுவும் நம் பண்பாட்டில் வந்த ஒன்றுதான். நமது முன்னோர்கள் கோயிலின் வாயிற்படியிலும், புஷ்கரணி அல்லது திருக்குளப் படிக்கட்டில் தன் உருவத்தை கல்வெட்டில் செதுக்கி வைத்து, அதன்மீது அடியார்கள் பாதங்கள் படவேண்டுமென்று விரும்பியிருக்கிறார்கள்.

சிலர் சாலையில் செல்லும் போது வழியில் தென்படும் ஆலயங்கள் முன்பெல்லாம் கையெடுத்துக் கும்பிட்டுவிட்டுச் செல்வார்கள். அதிலும் பெண்கள் கும்பிடுவது சற்று விசித்திரமாக இருக்கும். அவர்கள் கைகளைக் கூப்பி வணங்குவதில்லை. ஒரு கையால் நெஞ்சில் கைவைத்துவிட்டுப் பின்னர் உதட்டில் முத்தமிடுவதைப் போல தனது வழிபாட்டைச் செய்வார்கள். அது என்ன என்பது தெரியவில்லை. தெரிந்தவர்கள் சொல்லலாம்.

ஆலயங்களில், அதிலும் சாலையோரச் சின்ன கோயில்களில் பக்தர்கள் வரும்போதெல்லாம் அங்கு பூசை செய்யும் மனிதர் ஒரு தட்டில் சிறிது கற்பூரத்தை வைத்து ஏற்றி தீபாராதனை காட்டிவிட்டுப் பின்னர் பக்தர்கள் வரிசைக்கு வந்து அந்த தட்டிலுள்ள விபூதியை எடுத்துக் கொடுக்க, பக்தர்கள் கும்பிட்டு முடிந்து அந்த விபூதி பிரசாதத்தை வாங்கி நெற்றியில் பூசிக்கொள்கிறார்கள்.

சில வசதி படைத்த பெரிய மனிதர்கள் கிராமக் கோயில்களுக்குக் காரில் வரும்போது பூ, பழம், வெற்றிலை பாக்கு, மாலைகள் என்று வாங்கிக் கொண்டு வந்து எல்லா சந்நிதிகளிலும் அர்ச்சனை செய்யச் சொல்லி வணங்கிவிட்டு பக்தி சிரத்தையோடு செல்கிறார்கள். அப்படி பிரபலமான சில கோயில்களில் வரும் மனிதர்களுக்குச் சிறப்பு வரவேற்பினை பூஜை செய்பவர்கள் தருவார்கள். நம்மைப் போல வெறும் கையோடு வந்து தினசரி சுவாமியைக் கும்பிட்டுவிட்டு தட்சணை எதுவும் போடாமல், அவர் கொடுக்கும் விபூதியை வாங்க கைமேல் கைவைத்து பவ்யமாக வாங்கி பூசிக்கொண்டு நகர்ந்துவிடும் நபர்களை அவர்கள் அவ்வளவாக மதிப்பதில்லை.

மிக பிரபலமான ஒரு கோயிலுக்குச் சென்றிருந்தேன். அங்கு சாதாரணமாக உள்ளே செல்வதே முடியாது. அத்தனை கூட்டம் இருக்கும். நான் போன நேரம் அங்கு கூட்டமே இல்லை. தெரியாமல் உள்ளே சென்று சிறப்பு தரிசனம் செய்ய நுழைவுச் சீட்டினை வாங்கிவிட்டேன். அங்கிருந்த ஒருவர் என் கையில் சீட்டு இருப்பதைப் பார்த்து, இன்னும் உள்ளே வந்து தரிசனம் செய்யச் சொல்லி கூப்பிட்டார். அவர் நல்ல மனதைப் பாராட்டிவிட்டு உள்ளே சென்று சிவலிங்கத்தை தரிசனம் செய்துவிட்டு வெளியே வந்து அங்கு உட்கார்ந்துகொண்டு வைசையில் வருபவர்களுக்கு விபூதி கொடுத்தவரை நெருங்கினேன். அவர் தட்டில் பத்து ரூபாய் வைத்தவர்களுக்கு ஒரு பூ, ஒரு விபூதி பொட்டலம் கொடுத்தார். என்னைப் போன்ற வெறும் ஆள் கையை நீட்ட நினைத்தபோது, ஊம் ஊம் தட்சனை என்று உரத்த குரலில் கேட்டார். நான் வேண்டுமென்றே கொடுக்காமல் கையை நீட்டினேன். கையில் ஒன்றும் விழவில்லை, அடி உட்பட. காசு கொடுத்தால்தான் விபூதியா, தெரியவில்லை. அப்படியொரு பக்தி.

அறுபது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு மார்கழி மாதக் குளிரில் விடியற்காலை நான்கு மணிக்கு வாயிலில் சிலர் ஒன்றுகூடி பஜனைப் பாடல்களை, பக்க வாத்தியங்களோடு பாடிக்கொண்டு வருவார்கள். பனிக்கு பாதுகாப்பாக தலைக்கு மஃப்ளர் அல்லது துண்டு கட்டிக் கொண்டிருப்பார்கள். அவர்களோடு கோயிலுக்கோ அல்லது பஜனை மடத்துக்கோ சென்றால் சுடச்சுட வெண்பொங்கல் கிடைக்கும்.

இப்போதும் பெரு நகரங்களின் புறநகர்ப் பகுதிகளில் ஆங்காங்கே சிறு கோயில்களை அந்தப் பகுதி மக்களே நிர்வாகம் செய்து வருகிறார்கள். அங்கு வாழும் மக்கள் மிகச் சிறப்பாக விசேஷ நாட்களில் கோயிலில் விழாக்களை நடத்தி, கலை நிகச்சிகள் உட்பட நடத்தி முடிவில் நல்ல பிரசாதம் வழங்குகிறார்கள்.

இப்படி நமது பக்தி என்பது பன்முகப் பரிமாணத்தோடு விதம் விதமாக இருந்தாலும், அடிப்படையில் பக்தி என்பது நம் மனம், வாக்கு, காயம் அனைத்தையும் சர்வ வல்லமை படைத்த இறைவன் முன்பாக அடைக்கலமாக்கி விடுவது என்பதுதான். அப்படிச் செய்யும்போது தனிப்பட்ட வேண்டுதல்கள் என்பது தவிர்க்க முடியாததாகிவிட்டாலும், இறுதியில் இவ்வுலக ஜீவராசிகள் அனைத்தும் துன்பம் நீங்கி இன்புற்று வாழ அருள்புரிவாயாக என்று வேண்டிக் கொள்வதே சிறப்பு.

முன்பெல்லாம் நம் கிராமங்கள், சிறு ஊர்கள் இங்கெல்லாம் ராமர் கோயில், பஜனை மடம் இங்கெல்லாம் விசேஷ நாட்களில் அல்லது வாரத்தில் சில நாட்களில் பஜனை என்பது நடப்பது உண்டு. ஆனால் இப்போதெல்லாம் பெரு நகரங்களில் அந்த பஜனையை மியுசிக் அகாதமி, நாரத கான சபா போன்ற இடங்களில் எப்படி எம்.எஸ்., டி.கே.பட்டம்மாள், மகாராஜபுரம் இவர்கள் கச்சேரிகளைக் கேட்கக் கூடுவார்களோ அப்படி சில பஜனை கோஷ்டியினர் மேடையில் அமர்ந்து பக்க வாத்தியங்களுடன் பாட, கூடியிருக்கும் ஆயிரக்கணக்கானோர் பக்தி பரவசத்துடன் கரங்களைத் தலைக்கு மேலே தூக்கி தாளம் போட்டுக் கொண்டு இரண்டு மணி நேரம் கேட்டு இன்புறுகிறார்கள். இப்படி நவநாகரிக பஜனைகளில் பாடல் அருமையாக அமைந்து விடுகிறது. எல்லோருமே இசையில் தலைசிறந்தவர்களாகவும், நல்ல குரல் வளம் மிக்கவர்களாகவும் இருக்கிறார்கள். கூட்டமாக மேடையில் அமர்ந்து ஒவ்வொரு பாட்டை ஒவ்வொருவர் பாட மற்றவர்கள் எடுத்துப் பாடுவதும் சுகமாகத்தான் இருக்கிறது. இதில் ஒன்றுமட்டும் புரியவில்லை. இவைகள் எல்லாம் பொழுது போக்கா, இசையை ரசிக்கவா, அல்லது பக்தியினாலா?

பெரிய புராணத்தில் பூசலார் நாயனார் புராணம் உண்டு. அதில் பூசலார் ஈசனுக்குக் கோயில் கட்ட விரும்பியும் வசதி இல்லாததால் தன் வீட்டுத் திண்ணையில் தியானத்தில் அமர்ந்துகொண்டு மனத்திற்குள் ஒரு கோயில் கட்டத் தொடங்கினார். சும்மா ஜீ பூம்பா போல நினைத்த மாத்திரத்தில் ஒரு கோயிலை மனதில் கொண்டு வரவில்லை. ஒருவன் கட்டுமானத்துக்கு எத்தனை நாள் மண் தோண்டுவானோ, கற்கள் கொண்டுவருவானோ, பின் கட்டடம் கட்டுவானோ அப்படி ஒவ்வொரு வேலையையும் மனத்தால் செய்து கட்டி முடித்தார். அதே நேரம் பல்லவ மன்னனும் ஒரு கற்கோயில் எழுப்பி அதற்கு குடமுழுக்குக்கு நாளும் குறித்தான். ஒரு அதிசயம், பூசலார் தன் மனக்கோயிலுக்கு குடமுழுக்கு செய்வதாக நினைத்திருந்த அதே நாளில்தான் பல்லவ மன்னனும் நாள் குறித்திருந்தான்.

ஒரு நாள் இரவில் இறைவன் பல்லவ மன்னன் மனதில் தோன்றி, மன்னா! நீ குடமுழுக்கு செய்ய நினைக்கும் நாளில் எம் பக்தன் ஒருவன் கட்டியுள்ள கோயிலுக்கும் குடமுழுக்கு நடக்கிறது. நான் அன்று அங்கு இருப்பேன், நீ வேறொரு நாளில் வைத்துக் கொள் என்றார். விழித்தெழுந்த மன்னனுக்கு அதிசயம். நான் மன்னன், பெரும் கோயில் எழுப்பினேன், ஈசன் இங்கு வராமல் யாரோ கட்டியிருக்கிற கோயிலுக்குப் போகிறாராமே. உடனே அரசன் திருநின்றவூர் எனும் பூசலார் வாழ்ந்த ஊருக்குச் சென்று இங்கு எங்கே கோயில் கட்டப்பட்டிருக்கிறது என்று வினவினான். மக்கள் அப்படியொரு கோயில் இங்கு கட்டப்படவில்லையே என்றனர்.

அப்போது ஒருவர் சொன்னார், இங்கு பூசலார் என்றொரு அடியார் இருக்கிறார். அவரைக் கேளுங்கள் என்றார். மன்னன் அவர் எங்கே இருக்கிறார் என்று கேட்க, தூரத்தில் ஒரு குடிசை வாயிலில் கண்களை மூடி அமர்ந்திருந்த பூசலாரைக் காண்பித்தார். அரசன் போய் அவரிடம் ஐயா தாங்கள் கட்டிய கோயில் எங்கே என்றான். ஐயா நான் கல்லையும் மண்ணையும் கொண்டு கோயில் எதுவும் கட்டவில்லையே. என் மனத்தில் மானசீகமாகவல்லவா கோயில் கட்டினேன் என்றார்.

மன்னனுக்கு அதிசயம். நடந்தவற்றை அவரிடம் சொல்லிவிட்டு அவர் காலில் வீழ்ந்தான். பூசலாரின் பக்தியை மெச்சினான்.

இந்த கதை என் நினைவில் அசைபோட சாலையில் நடந்து கொண்டிருந்தேன். அப்போது உணவு இடைவேளை. ஒரு அலுவலகத்திலிருந்து ஒருவர் வெளியே வந்தார். அவருடன் மற்றொருவர், கையில் பெரிய கூடையைச் சுமந்து கொண்டு வந்தார். இருவரும் ரயில் நிலையத்துக்கு வெளியே, வெயிலிலும், மர நிழலிலும் சுருண்டு படுத்துக் கொண்டிருக்கும் சிலரை எழுப்பி அவர்கள் கைகளில் தாங்கள் கூடையில் கொண்டு வந்திருந்த உணவுப் பொட்டலங்களைக் கொடுத்தார்கள். அவர்கள் கண்கள் விரிய வாயில் அடைத்துக் கொண்டு தின்றுவிட்டுத் தண்ணீர் என்று கேட்க, கூடையில் இருந்த பாட்டிலில் இருந்து தண்ணீரையும் கொடுத்துவிட்டு அலுவலகத்துக்குத் திரும்பிவிட்டனர்.

யார் ஐயா இது. இப்படியும் ஒரு தர்மமா என்று நீங்கள் நினைப்பவராக இருந்தால், அவரைச் சென்று பார்க்க வேண்டுமென்று விரும்பினால் நீங்கள் லால்குடி வரை போகவேண்டியிருக்கும். போகலாமா?

பக்தி என்பது என்ன மனிதாபிமானம் என்பது என்ன, இரண்டும் ஒன்றா, வெவ்வேறா, பக்திக்கு புறச் செயல்கள் எவை, மனிதாபிமானத்துக்குச் செயல்பாடுகள் எவை. இவ்விரு பக்தியில் குளிர்சாதன வசதியூட்டப்பட்ட ஹாலில் கைதட்டி அனுபவிக்கும் பஜனையா, நட்டநடு வெயில் வேளையில் கூடையைச் சுமந்துகொண்டு சென்று தேவைப்படும் ஏழைகளுக்கு உணவளிப்பதா? எனக்கு உண்மை விளங்கவில்லை. உங்களுக்கு விளங்கினால் சொல்லுங்கள் கேட்கத் தயாராக இருக்கிறேன்.

ஆக்கம்: வெ.கோபாலன், தஞ்சாவூர்
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
3

சொல்லடைவா அல்லது சொல்லடையா?
ஆக்கம்: கே.முத்துராமகிருஷ்ணன், லால்குடி

சொல்லடைவு என்பதையே சொல்லடை என்றும் சொல்கிறார்கள்.

"கடுகைத் துளைத்து ஏழ் கடலைப் புகுத்தி குறுகத் தரித்த குறள்."

ஒரு புத்தகம் எழுதி விளங்க வைக்க வேண்டிய ஒரு நுணூக்கமான செய்தியைஓரிரு சொற்களில் அடைத்துப் 'பளிச்' என்று புரிந்து கொள்ளச் செய்வது சொல்லடைவு.

கும்பகோண‌ம் நகரில் நாராயணன் என்பவர் குளத்தில் தவ‌றி விழுந்து இறந்து விட்டார்.இந்த சாவுச் செய்தியை ஊர் முழுதும் சொல்ல சாவோலை எழுதி ஒரு ஆள்காரனிடம் கொடுத்து செய்தி பரப்பச் சொன்னார்கள்.

சாவோலை கூறியது:

"திருக்குடந்தை திருநகர் திருவைணவ திருநாரயண‌ஸ்வாமி, திருக்குளத்தில்
திருமுழுக்குச் செய்யச் சென்ற போது திருப்படி வழுக்கி திருக்குளத்தில் விழுந்து திருமேனி துறந்து திருவைகுண்டம் திருத்தேர் ஏறி ஏகினார்"

செய்தி பரப்பாளன் இதை அப்படியே இரண்டு இடத்தில் படித்தான்.அதன் பின்னர்சலிப்படைந்தான் மூன்றாவது இடத்தில் இருந்து "கும்பகோணத்துப் பார்ப்பான் குட்டையில் விழுந்து செத்தான்"என்று சுருங்கச் சொல்லி விட்டு விரைந்தான்.

இப்படித்தான் செய்திகளை ஒரு சிறுவாக்கியத்தில் பொருள் செரிவோடு(அர்த்த புஷ்டியுடன்) சொவதுதான் சொல்லடைவு. சொல்லடை அல்லது சொலவடை (அதென்ன ஆமைவடை,மெதுவடை, தவலைவடை, த‌யிர்வடை போல ஒரு வடையா என்னும் சாப்பாட்டுப் பிரியர்கள் பதிவை விட்டு விலகவும்) என்றும் பேச்சு வழக்கில் கூறுவார்கள்.

"BE BRIEF" என்பதுதான் சொல்லடைவுகளின் இலக்கணம்.இக்கால பேச்சு வழ்க்கப் படி 'நச்' சென்று சொல்வதுதான் சொல்லடைவு. சொல்+அடைவு=சொல்லடைவு.அடைவு என்பது 'packed' என்று பொருள் படும்

முன்னர் ஒரு 10 சொல்லடைவுகளை எழுதியுள்ளேன்.இப்போதும் ஒரு சில சொல்லடைவுகளைக் கூறுகிறேன்.
***********************************************************************
ஒரு ஊரில் மூன்று வாழைப்பழ சோம்பேரிகள் இருந்தார்கள். ஊர் சத்திரத்தில் சாப்பிட்டுவிட்டு சத்திரத்து திண்ணையிலேயே உறங்கிக் கொண்டு காலம் கழிப்பார்கள்.இப்படி வழிப் போக்கர்களுக்கான சத்திரத்தில் ஒவ்வொரு நாளும் உண்டு கொண்டு வேலை ஏதும் செய்யாத மூவரையும் வெளியேற்ற எவ்வளவோ முயற்சி செய்தார் சத்திர நிர்வாகி. ஒன்றும் உதவத‌தால் ஒரு நாள் கோவத்தில் சத்திரத்தையே கொளுத்திவிட்டார்.

சத்திரம் பற்றி எரிவதைப் பார்த்த முதல் சோம்பேரி"அமபலம் வேகுது"என்று சொல்லி விட்டுத் திரும்பிப் படுத்தான்.

இரண்டாம் சோம்பேரி"அதைச் சொல்லுவானேன், வாய்தான் நோவானேன்" என்று கூறிவிட்டு மறு பக்கம் ஒருக்களித்துப் படுத்தான்.

மூன்றாம் சோம்பேரி, "சந்தை இரைச்சலிலே குடியிருந்து கெட்டேனே" என்று அங்கலாய்த்தான்.

இந்த மூன்று கூற்றுக்களையும் சேர்த்து இந்தக் கதையை உள் வாங்கிய சொல்லடைவு மிகவும் பிரபலம்.
‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍************************************************************************
சொல்லடைவுகளைச் சொல்லும் போது ஓரோர் தலைப்பாகக் கொஞ்சம் சொல்லலாம் என்று எண்ணுகிறேன். இந்த வாரம் சோதிடம் பற்றிய சொல்லடைவுகளைக் காண்போமா?

1. ஆகாத வேளையில் பிள்ளை பிறந்தால் பஞ்சாங்கக்காரனை என்ன செய்யும்?

பிள்ளைக்கு ஜாதகம் எழுதச் சொன்னாள் ஒரு தாய். சோதிடனும் எழுதிக் கொடுத்தான்.பையன் ஜாதகம் அவ்வளவு சுவாரஸ்யம் இல்லை. இதைச் சொன்ன பஞ்சாங்கக்காரனை 'நாசமாகப்போ' என்று சாபமிட்டாளாம் தாய்.
அந்த சாபம் பஞ்சாங்கம் சொன்னவனை என்ன செய்யும்?

2.சாகிற வரை வைத்தியன் விடான்.
செத்தாலும் விடான் பஞ்சாங்கக்காரன்.

உயிரைப் பிழைக்க வைக்கத் தனக்குத் தெரிந்த அனைத்தையும் முயற்சி செய்வான் ஒரு மருத்துவன்.இறந்தபிறகுதான் நிறுத்துவான். சிலசமயம் செய்யும் வைத்தியத்தாலேயே சாவு வந்துவிடும்.(இப்போதெல்லாம் செத்த பிணத்தை வைத்துக்கொண்டு பணம் கற‌க்கிறார்கள்)

செத்தபின்னர் ஆரம்பிகிறது சடங்கு செய்விக்கும் பஞ்சாங்கக்கார அந்தணனின் வேலை.அவன் பிழைப்பு அதில்தான். என்ன செய்ய?

3.பால சோதிடனும் விருத்த வைத்தியனும் நன்று.

பால சோதிடன் காலக் கணக்கை சரியாகப் போடுவான் தவறு இருக்காது.
அது போல உள்ளது உள்ளது போலச் சொல்லி விடுவான். சொற்களில் மறைத்துப் பக்குவமாகச் சொல்ல மாட்டான்.

விருத்த என்றால் வயது முதிர்ந்த என்று பொருள்.வயதான டாக்டர் நிறைய நோயாளிகள் பார்த்துப் பழகியதால் அவருடைய 'டயக்னோசிஸ்' சரியாக இருக்கும்.

4.வைத்தியம், ஜோசியம், சங்கீதம் மந்திரம் தெரியாதவர்கள் இல்லை.

இந்த நான்கும் தெரிந்தவர்களை அறிஞர்களாகப் போற்றும் வழக்கம் இருந்துள்ளது. என‌வே தன்னை அறிவாளியாகக் காட்டிக் கொள்பவர்கள் அனைவரும் இந்த நான்கைப் பற்றி சிறிதாவது தெரிந்து கொண்டிருப்பார்கள்.
தெரியாது என்றால் முட்டாள் பட்டம் கிடைத்துவிடுமே.எனவே எல்லோரும் தனக்குத் தெரியும் என்பார்கள்.

5.பொங்கு சனி போய் மங்கு சனி வந்தது
மங்கு சனி போய் குங்கு சனி வந்தது

சனி பகவான் மாறி மாறி வந்து கொடுக்கும் கஷ்டத்தைச் சொல்கிறது இது

இனி, அதிகமாக சொல்லடைவு பெற்றவர் சனிபகவானே! அந்தப் பட்டியலைத் தருகிறேன்:

அஷ்ச்டமத்துச்சனியை வட்டிக்கு வாங்கியதுபோல‌

அஷ்டமத்துச்சனி பிடித்தது புட்டத்துத்துணியும் உரிந்து கொண்டது

அவன் எனக்கு அஷ்டமத்துச் சனி

போன சனியனை தாம்பூலம் வைத்து அழைத்ததுபோல‌

காலைப் பிடித்த சனியன் ஊரைச்சுற்றி அடிக்கும்

அகப்பட்டவனுக்கு அஷ்டமத்துச்சனி;ஓடிப்போனவனுக்கு ஒன்பதில் குரு

சளிபிடித்ததோ சனிபிடித்ததோ.

சூரியனை ராகு பிடித்தது போல என்னைச் சனி பிடித்தது

போன சனியன் போச்சுது என்று இருந்தேன், முடிக்குள் இருந்து கீச் கீச் என்கிறது

ஊரைப் பிடித்த சனி பிள்ளையாரையும் பிடித்தது.
பிள்ளையாரைப் பிடிதத சனி அரச மரத்தையும் பிடிததது

சந்திரனைப் பார்த்த கண்ணுக்கு சனியனைப் பார்த்தது போல.

வாழ்க வளமுடன்!
தொகுத்தோன்: கே.முத்துராமகிருஷ்ணன்(லால்குடி)

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
4

கைமாறும் கம்பெனிகள்.
ஆக்கம்: மைனர், ஜப்பான்

இருமருங்கிலும் பசுமையான வயல்களினூடே அந்த வேன் ஊரிலிருந்து கிளம்பி அரைமணிநேரம் கடந்திருந்தது.. திருவாரூர் கடந்து பேரளம்போய்ச் சேர்ந்து அங்கிருந்து திருநள்ளார் போவதுதான் மைலேஜ் கம்மி என்பதுதான் டிரைவர் கணக்குப் பண்ணிய வழி இருந்தாலும் வண்டி புக் பண்ணிய சின்னவர் போட்ட ஆர்டரின் படி திருவாரூர் தாண்டி நாகப்பட்டினம் வந்து அங்கிருந்து காரைக்கால் போவது கொஞ்சம் சுத்துதான் என்றாலுமே நேஷனல் ஹைவே ரோடு நல்லா இருக்கும் என்பதால் இந்த வழியில் போய்க்கொண்டிருந்தார் டிரைவர்.

இன்னும் ஒரு மணி நேரத்துக்குள் போய்ச் சேர்ந்துவிடலாம் என்பதே அவர்களின் கணக்கு. பதினாலு பேர் அமரக்கூடிய ஃபோர்ட்டீன் சீட்டர் டொயோட்டா கோஸ்ட்டர் வேனில் ரிக்ளைனிங் சீட்டிலே சாய்ந்தவாறு சுகமாகவே பயணித்த போதிலும் அவர்களுக்குள் மனச்சுமையின் அழுத்தத்தால் சூழல் மிகவும் இறுக்கமாகவே இருந்தது..

கனவிலும் எதிர்பார்க்காத ஒரு பெரிய மாறுதலால் நிலைகுலைந்து போயிருந்த அந்தப் பதினாலு பேரும் குடும்பமாக திருநள்ளார் போக வேண்டிய சூழல்.

சின்னவர் தான் பேச்சை ஆரம்பித்தார்.

“என்னதான் இருந்தாலும் நீங்க இப்படிப் பண்ணியிருக்கக் கூடாது சித்தப்பா! எங்களை எல்லாம் இந்தக் கதிக்கு ஆளாக்கினது நீங்கதான்.நீங்க போட்ட
திட்டம்தான்.” என அடக்கமுடியாத ஆதங்கத்தை வெளிக் காட்டினார்.

வேகவேகமாய் வேனைக் கடந்து சென்ற தூரத்து வயல்களை வெறித்துப் பார்த்தபடியே சித்தப்பா ஆழ்ந்த மவுனத்தையே பதிலாகக் கொண்டிருந்தார்.

“அவரைக் குத்தம் சொல்றதை நிறுத்து முதல்லே....பேசி ஒண்ணும் ஆகப் போறதில்லே.....மேற்கொண்டு எதுவும் பேசவேண்டாம்..எல்லாத்துலேயும்
எல்லோருக்குமே பங்கிருக்கு..நீயும் ஒண்ணும் செய்யாமலில்லே..ரீசண்ட்டா சைலன்ட்டா இருந்துட்டதாலே உன் மேல தப்பே இல்லேன்னு ஆகிடுமா?” என்று அழுகையும் ஆத்திரமுமாய் வேகமாய் பொரிந்த சின்னம்மாவின் கண்களில் தெரிந்த கோபக்கனல் சுட்டெரிக்க, சின்னவர் அப்படியே அடங்கிப் போனார்..

பேச்சுதான் வேகமாக இருந்ததே தவிர அந்த அம்மாவால் பொத்துக் கொண்டு பீறிட்ட அழுகையை அடக்கமுடியாமல் கண்களில் இருந்து பொலபொலவென
கண்ணீர் தாரை தாரையாய்க் கொப்புளித்துக் கொட்டியது, ஆற்றாமையால். சேலைத் தலைப்பை எடுத்து கண்களைத் துடைத்தபடி வாயை அடைத்தபடி கேவிக் கேவி அழுத அவரை ஆறுதலாகத் தாங்கிப் பிடித்துத் தேற்றும் எண்ணத்துடன் பக்கத்தில் இருந்த பெரியவர் கைகளை அந்த அம்மாவின் கரங்களை இறுகப் பற்றிய வண்ணம் விரல்களால் நீவி விட்டபடியே, “ஏய்..விடு..விடு..இன்னும் எத்தினி நாளைக்குத்தான் அதையே நினைச்சு அழுவே..என்னைத்தானே பேசினான்..

அவன்தான் ஏதோ கோவத்துலே பேசினான்னா நீயும் பதிலுக்குக் கோபப்பட்டுட்டு..” என்று ஆறுதலாக ஏதோ பேச வேண்டுமேயென்று பேசிக் கொண்டிருந்தார்.

திரும்பவும் சட்டென்று ஆழ்ந்த மவுனம் அங்கே புகுந்து தன் நங்கீரத்தை ஆழமாகப் பாய்ச்சிக்கொண்டது.உதட்டுக்கு பூட்டு போடும் அளவில்மட்டுமே இருந்தது

அந்த நங்கீரத்தின் பவரெல்லாம். மனத்தில் சுனாமியாய் எழுந்து ஆர்ப்பரித்த வேக அலைகளைத் தாங்கும் சக்தி கொஞ்சமும் அந்த நங்கூரத்துக்கு
இருக்கவில்லை. கோல்ட் பிரேம் போட்ட அந்தக் கண்ணாடியைக் கழட்டாமலே பெரியவர் தன் கனத்த இமைகளை மூடினார்.

அது ஒரு வசந்த காலம்.. நல்லதோர் மாலைப் பொழுதில் நண்பர்களுடன் கிளப்பில் ஜாலியாக அரட்டை அடித்து ரம்மி ஆடிக் கொண்டிருந்தபோதுதான்
ராஜராஜனுக்கு அவரைத் தன் நண்பர் விக்னேஷ் அறிமுகப்படுத்தினார்.

ஏதோ வழக்கமான சந்திப்பு என்று அலட்சியமாக பேசிக் கொண்டிருந்தவர் அந்த பிரமுகர் கிளப்பை விட்டு கிளம்பியதும் அந்த ஆளின் பின்புலத்தைப் பற்றி
விக்னேஷ் சொல்லக் கேட்டதும் சற்று அரண்டே போய்விட்டார். ஆமாம், இருபத்தைந்து வருடங்களுக்கு முன் நடந்த அந்த சந்திப்பு தன் வாழ்க்கையையே புரட்டிப் போடும் என்று அவர் அன்று வரை கனவிலும் கூட நினைத்ததில்லை.

அந்தப் பிரமுகர் ஒரு மிகப் பெரிய ஃபார்ச்சூன் பைவ் ஹன்ட்ரட் கம்பெனியின் ஏகபோக உரிமையாளர் ஜெயசிம்மன்...பிக் ஷாட். நினைத்ததை முடிக்கும்
அதிசயப் பிறவி.. சராசரிகள் வாழ்க்கையில் கனவாக எண்ணி எண்ணி ஏங்கும் அனைத்தையுமே அனுபவித்து அனுபவித்துச் சிறுவயதிலேயே சலிப்புத்
தட்டிவிட்டது. மது ஒன்றைத் தவிர.

புதிதாய் முளைத்த குடும்பச் சிக்கல்கள்வேறு தலைதூக்க..தனிமரமாகிப் போனார். ஆமாம்..குடியைத் தவிர வேறெல்லாம் அவரைவிட்டுக் காணாமல் போகத் தொடங்கியிருந்தது. இந்தக் காரணங்களால் கம்பெனி நிர்வாகமும் இழுபறியில் இருக்க கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் வாழ்க்கையில் பிடிப்பு விடுபட்டுப் போய்க் கொண்டிருந்த காலகட்டத்திலேதான் ராஜராஜனுக்கு இந்த அறிமுகம் கிடைத்தது.

பின்வந்த நாட்களில் கிளப்பிலே அடிக்கடி சந்திப்புகள் நிகழ ராஜராஜனின் கைகளில் இருந்த சீட்டைக் கட்டும் மாயமந்திர வித்தைக்கு அந்த கோமான்
ஜெயசிம்மன் கட்டுண்டு போனார். கோல்ஃப் க்ளப்..டென்னிஸ். சினிமாப் பட ஷூட்டிங் ஸ்பாட்டுகள். சில முன்னணி நடிகைகள் தொடர்பு என்று ராஜராஜன்
இறக்கிய ஒவ்வொரு கார்டுக்கும் ஜெயசிம்மன் கொஞ்சம்கொஞ்சமாகச் சரிய ஒரு கட்டத்தில் ஆட்டத்துக்கு ‘ஸ்கூட்’ விட்டுக் கவிழ்ந்தே போனார்.

நீங்களே தொடர்ந்து ஆடுங்கள் என்று ராஜராஜனையே ஆடச் சொல்லி வேடிக்கை பார்க்கும் அளவுக்கு வந்துவிட, ஒருகட்டத்தில் ராஜராஜன், ஆட்டத்தை டிக்ளேர் செய்துவிட்டார்.

கம்பெனி நிர்வாகத்துக்கு ராஜராஜன் நுழைந்தபோது கொஞ்சம் மலைப்பாகத்தான் இருந்தது. ஆனாலும் ஜெயசிம்மனின் எழுதபடாத பவர் ஆஃப் அட்டர்னி என்ற அந்தஸ்து ராஜராஜனுக்குப் புரியுமுன்பே ஜெயசிம்மனின் கம்பெனி போர்டு ஆஃப் டைரக்டர்களுக்கும் ஆடிட்டர்களுக்கும் தெளிவாகப் புரிந்திருக்க ராஜராஜன் சீஃப் எக்ஸ்ஸிக்யுட்டிவ் ஆஃபிசராக ஆனதும் அதன்பின் மளமளவென அவனின் ஆதிக்க சாம்ராஜ்யம் கம்பெனியில் எல்லையில்லாது விரிந்தததும் ஒன்றும் பெரிய கடினமான சாதனையில்லை..

சரியான வாய்ப்புகள் கிடைக்கும் வரை இந்த மனிதன் இதுவரை எங்கிருந்தான் என்று யாருக்குமே தெரிவதில்லை..எல்லோருக்குமே வாழ்வில் அப்படி
வாய்ப்புகள் கிடைத்துவிடுவதுமில்லை. அப்படித்தான் இந்த அசுர வளர்ச்சியை அண்ணாந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தது சுற்றுவட்டாரம்.

பெரிய இடத்துப் பிள்ளைகளுக்கே என்று எடுப்பார் கைப்பிள்ளையாக ஒரு தினுசான குணங்கள் இருக்கும். அது ஜெயசிம்மனுக்கும் இருந்தது. சுய உழைப்பு இல்லாமல் வசதி வாய்ப்புகள் வந்துவிடுவதால் தன் உண்மையாக சுயபலம் என்ன என்பதெல்லாம் இவர்களுக்குத் தெரியாது. வெகு நைச்சியமாக முகஸ்துதி மகுடி ஊதத் தெரிந்தவன் காட்டில் அடைமழைதான். அது ராஜராஜனுக்குக் கைவந்த கலை. திறமை பலவகை. அதில் இது ஒருவகை.

தலைநகருக்கு வந்து செட்டிலாகுமுன் சொந்த ஊரில் ஜோசியர் குமார் 'உங்க வீட்டுக்காரம்மா ஜாதகத்திலே செவ்வாய் சுக்கிரன் பரிவர்த்தனை ஆகியிருக்கு. அது உங்களை எங்கேயோ உசரத்துக்குக் கொண்டு போகப் போகுது. ஆறாமாதிபதி செவ்வாய் பனிரெண்டாமிடத்தில் பரிவர்த்தனையில் உச்ச பலம் பெற்று இருப்பதால் எதிரிகளை வென்று வாகை சூடி அடுத்தவனின் யோகத்தை பறித்து உங்களை அனுபவிக்க வைக்கும் அமைப்பு இது' என்று சொன்னபோது ‘ஏதோ புகழ்ந்து சொல்லி நம்மிடம் காசுபறிக்கப் ப்ளான் பண்றான், கதையைக் குடுக்குறான் இந்தாளு’ என்று நம்பாத ராஜராஜனுக்கு வாழ்விலே இப்படி எதிர்பாராமல் வந்தமைந்துவிட்ட வசதி வாய்ப்புகளில் அந்த சோதிடத்தை மறந்து ஒதுக்கிவிடமுடியவில்லை. நம்பாமல் இருந்தும் விடமுடியவில்லை..

********************************************************************

அந்தக் கம்பெனி ஒரு வெளிமாநிலத்தவரின் கம்பெனி.

ஃபுட் ப்ராடக்ட் மனுபாக்ச்சரிங் கம்பெனி.. தரமான உணவைத் தன் வாடிக்கையாளர்களுக்குத் தருவதாய் வாக்குறுதியை மனதில் பதியவைத்துக்
வெற்றிக்கொடிகட்டிக் கொண்டிருந்த கம்பெனி அது.. அதில் இந்தக் கம்பெனி 'அல்வா' ரொம்ப ரொம்பப் பிரசித்தம். நிறுவனர் கம்பெனியை நிறுவி 'ஓகோ' என்ற நிலைக்குக் கொண்டு வந்துவிட்டு 'அம்போ' வென்று மேலே போய்விட்டார்..எடுத்து நடத்தச் சரியான ஆளில்லாது இருந்தபோதுதான் ஜெயசிம்மனின் பிரசன்னம்.. ஜெயசிம்மனின் கைக்குக் கம்பெனி வந்ததே வேறு தனிக் கதை..

தலைமையிலிருப்போருக்கு யாரோ ஒருவரிடம் திடீரெனத் தோன்றும் அளவுகடந்த அபிமானமும் இனம்புரியாத கவர்ச்சியும் காரணமாய் இந்தக் கம்பெனித் தலைமை ஒருத்தரிடமிருந்து வேறொருத்தருக்கு கைமாறிப் போய்க் கொண்டிருக்கும் வரலாறு தொடர்வது கண்டு உண்மையில் விசுவாசியாய்க் பதினெட்டு வயதில் கம்பெனிக்குள் நுழைந்து காலங்காலமாய் உழைத்து உழைத்து ஓடாய்த் தேய்ந்து கொண்டிருக்கும் கம்பெனியின் கடைக் கோடி ஊழியன் ஒவ்வொருவனும் தினமும் கம்பெனி இடைவேளை நேரங்களில் சக ஊழியர்களுடன் பெரும்பாலும் ஆறாமல் புலம்பிக் கொண்டிருக்கும் விஷயமே இதுதான். FMCG கம்பெனி என்பதால் பலத்த டீலர் நெட்வொர்க் தேவையாக இருந்தது.. கம்பெனி மேலிடத்து ஆட்கள் வெளிமாநிலத்துக்காரர்கள் என்பதால் இந்த அடிமட்டத்துக் கட்டமைப்பை அமைப்பதில் அதிகமான சிரமங்கள் இருந்ததன..இந்தக் சிரமத்தை அடையாளம் கண்டுகொண்ட ராஜராஜன் சொந்த ஊரில் படித்துவிட்டு வேலை வெட்டி அமையாமல் சுற்றித் திரிந்த உறவினர் கூட்டத்தை கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் கம்பெனி நிர்வாகத்துக்குள் இழுத்தான்..சிறிய கூட்டமல்ல அது.. வெகுநாட் களாய் வெறியுடன் வேலையில்லாமல் காசுக்கும் வழியில்லாமல் ஏங்கித் தவித்திருந்த கூட்டம்..அந்த வெறி தீப்பொறியாய்ப் பற்றி ஜ்வாலையாய்க் கொழுந்துவிட்டு எரிய ஆரம்பித்தது..கம்பெனி நிர்வாகம் இப்படியாய்ச் சூடுபிடிக்க நாடெங்கிலும் நாளெங்கிலும் வர்த்தகம் மேம்பாடு அடைந்து
படுத்த படுக்கையாய்க் கிடந்த கம்பெனி ப்ராஃபிட் கர்வேச்சர் கிராஃப் அப்வார்ட் ட்ரென்ட்டிலே கொஞ்சம்கொஞ்சமாய் எழும்பஆரம்பித்தது..

கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் டீலர்ஷிப்புகளை அதிகரித்து வலுவான தமது உறவினர்களுக்கே என்று கவர்ச்சிநிறைந்த திட்டங்களை அறிமுகப்படுத்தி டிவி,லோக்கல் சான்னல்கள் மூலமும் விளம்பரங்கள் செய்து மாநிலம் முழுவதும் மாவட்ட வாரியாய் ஒவ்வொரு பெரு ,சிறு , குறு நகரங்கள், வீதிகள், சந்து பொந்துகள், இண்டு இடுக்குகள் என்று பெரிய பெரிய விளம்பரங்கள் செய்து ஏற்கனவே நன்கு பிரபலமாகியிருந்தும் நடுவிலே ஜெயசிம்மனின் போக்கால் சரிவைக் கண்டிருந்த கம்பெனியின் பசுமையான சின்னத்தை மக்களின் மனத்திலே பதியவைப்பதிலே நவநாகரீக யுத்திகள் அனைத்தையும் கையாண்டு வெற்றியும் பெற்றுவிட்டான்..போட்டி நிறைந்த வியாபாரக் களத்திலே எதிராளிகளை நாடி பிடித்து சாம, பேத, தான தண்ட வகைகளில் எல்லா வகையையும் சாமர்த்தியமாகக் கையாண்டு எதிரிகளை வீழ்த்தி பல கில்லாடி உள்ளடிவேலைகள் செய்து யாரையும் குறுக்கே வராமல் சுக்கு நூறாய் உடைத்துத் துவம்சம் செய்து சாதித்துக் காட்டிவிட்டான்.. எங்கிருந் தாவது யாராவது இவனின் ராஜ்ஜியத்துக்கெதிராக புலம்புவதாக செய்தி உளவாளிகள் மூலம் கிடைத்தாலுமே இப்படி புலம்பும் ஆட்களைக் கூடத் தூக்கிக் கடாசிவிடுவான் ராஜராஜன்.. யாராவது எதிராக பேச மனதிலே நினைத்தால் கூட அவர்கள் இருக்குமிடம் தெரியாமல் போகப் பண்ணிவிடுவது அவனுக்குப் பொழுதுபோக்காக ஆகியிருந்தது..

நல்ல யோகமான காலகட்டத்தில் கண்மண் தெரிவதில்லை..நெருங்கியவர் சொல்லும் அறிவுரைகள் காதில் ஏறுவதில்லை..'நான் வைத்ததுதான் சட்டம்..நீ
அடிபணிந்து கிட'என்று ஆணவம் போதையாகத் தலைக்கேறி உடலை முறுக்கேற்றி விடுகிறது..துரதிர்ஷ்டவசமாக வெற்றியுடன் கூட்டணி சேர்ந்து இந்த மமதையும் வந்துவிடுவதுதான் வேதனை..இதனை பில்ட்டர் பண்ணி வெற்றிபோதையை மட்டுமே சுவைப்பது பொதுவாக எல்லோருக்கும் கடினம்..இதே நிலையில்தான் ராஜராஜனும் இருந்தான்.

கம்பெனிக்கு ரா மெட்டேரியல் சப்ளையாரில் இருந்து ஸ்டாஃப் டிஸ்பேட்ச் கம்பெனி, சிஸ்டம் மெயின்டேனன்ஸ் கம்பெனி, லாஜிஸ்டிக்ஸ் ஆபெரேடர் லொட்டு லொசுக்கு என்று அத்தினி கஸ்டமர் வகையறாக்களும் இவர் வைத்த ஆட்கள்தான்.

பிசினஸ்டெவெலோப்மென்ட் மானேஜர்ஸ், நெட்வொர்க்கிங் அஸ்ஸோ சியேட்ஸ் என்று ஏரியா வாரியாக இன்சென்டிவ்ஸ்கீம்களை அறிவித்து எதிர் கம்பெனிக் கார ஆட்களையும் தனதாக்கி கமிஷன் அடித்து ரீடைலிங் கடைகளில் தன் சரக்கு மட்டுமே சந்தையில் நிற்கும்படிப் பார்த்து உள்ளடி வேலைகளைச் செய்துவிட்டான்.. ஆங்காங்கே கிரெடிட்டில் சரக்கை இறக்கிவிட்டு மெதுவாக வசூல் என்று ஆரம்பித்து காலகட்டத்துக்குள் கடனைத் திருப்பிக் கட்டாதவர்களின் வட்டியை உயர்த்தி கந்துவட்டியாக்கி ஒரு கட்டத்தில் அவர்களை ஆட்டத்தைவிட்டே கவிழ்த்தி தன் சொந்தங் களையே ஆங்காங்கே கோலோச்ச வைத்தான்.. இந்த இருபத்து ஐந்து வருஷங்களில் இத்தனையயும் செயல்படுத்த மூளையாய் இருந்து ரகசியக் கூட்டங்கள் நடத்திய தூங்காத இரவுகளின் எண்ணிக்கையே ஒருசில வருஷங்களைத் தாண்டும்.

இப்படியான அதிரடி வேலைகளால் ஒவ்வொரு ஐந்தாண்டுக்கும் நடக்கும் நேஷனல் லெவல் காம்பெடிஷன்னிலே கம்பெனியை முதலிடத்துக்கு கொண்டு வந்துவிட்டிருந்தான்.

இப்படியாக பாதிக்கப்பட்ட மறைமுக எதிராளிகளும் அதிகரிக்க ஒரு கட்டத்தில் ராஜராஜனின் கடைக்கண் பார்வை பட்டுவிட்டாலே கோடீஸ்வரன்தான் என்கிற அளவிற்கு இன்ஃப்ளுயென்ஷியலான ஆளாக மிரட்டலுடன் கூடிய அடியாட்கள் சகிதம் வலம் வர ஏக தடபுடலான சாம்ராஜ்யம்தான்..
எதிராளிகள் பயம் வரவர வெகுஜனங்களை நேரிடையாய்ச் சந்திக்கும் பழக்கமும் குறைந்து போக கூண்டுக் கிளியாய் அடைந்து மிருத்யங்க யாகம் நடத்தும் அளவிற்கு எந்த நேரத்தில் எது வருமோ என்ற பயத்தில் இருந்தாலும் பணபலமும் படைபலமும் கொடுத்த தைரியத்தில் காலத்தை ஓட்ட வேண்டியதாய்ப் போயிற்று.. இதை காரணமாக்கி இவன் வளர்த்துவிட்ட உறவினர் கூட்டம் ஆங்காங்கே குறுநில மன்னர்களாய் வசூல்வேட்டையிலும் பஞ்சாயத்துக்களிலும் இறங்கி ராஜ்ஜியம் நடத்திக் கொண்டிருந்தது..டீ சென்ட்ரலைசேஷன் ஓஃப் பவர்ஸ் என்ற தத்துவ ரீதியிலே கண்டும் காணாததுமாகவே இருந்து வைப்பது ராஜராஜனுக்கு வழக்கமாகியிருந்தது.. மொத்தத்தில் இப்படிப் பெரியமனுஷத்தனத்தின் வீச்சு ராஜராஜனின் வாழ்க்கையில் அதிகமாகவே இருந்தது..

இடையிடையே ஆஸ்தான ஜோசியரின் வழிகாட்டலுக்கேற்ப ஆங்காங்கே கோவில்களுக்குப் போக ஆரம்பிக்க அவ்வப்போது நன்கொடை, ஆலயத் திருப்பணி, யாகங்கள்,திருவிழாக்கள் என்று ஆன்மீக கலாட்டாக்களையும் செய்துவைக்க எங்கு சென்றாலும் பூரண கும்பம் முதல் மரியாதை என்று ஒரே ஏகபோகம்தான்..

சராசரி மக்களை மலைக்கவைத்தே பழகிவிட்ட பணக்காரவர்க்கத்தின் இந்த வகை அணுகுமுறைகள் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ராஜராஜனுக்கும் பழகிப்
போய்விட்டது.. யாருக்கும் எளிதில் கிடைக்காத இந்த சுகபோக ராஜவாழ்க்கை இயல்பிலே வந்தமைந்ததாகவே எண்ணிஅசந்து நிம்மதியாய் சுகபோதையில்
திளைத்துக் கண்ணயர்ந்திருந்தான் ராஜராஜன்.

'க்ரீச்'என்று பெரும் சத்தத்துடன் வேன் குலுங்கி நிற்க டிரைவர் போட்ட சடன் ப்ரேக்கில் ஆடிப்போய்க் கண் விழித்தார் பெரியவர் இராசராசன்..வேன் மேலும்
சிலகணங்கள் முன்புறமாய் குலுங்கலைத் தொடர்ந்தது.

வேனின் குலுக்கலில் அவரது கோல்ட் பிரேம் கண்ணாடி விசிறி எறியப்பட்டு இரண்டு சீட்டுகள் முன்னால் போய் விழுந்திருந்தது..சமாளித்து கையை உயர்த்தி முன்சீட்டின் மேல் புறத்தைத் தாங்கிப் பிடித்து எழுந்தவர் வேஷ்டி கொஞ்சம் நழுவியிருக்க ஒருமுறை கொஞ்சம் இடுப்பு முடிச்சைத் தளர்த்தி இறுகக் கட்டிக் கொண்டார்..இதே குலுக்கலில் சின்ன மைத்துனரும் தான் கண்டுகொண்டிருந்த கனவு கலைந்திருக்க கண்ணைக் கசக்கியவண்ணம் தன் மீது வந்து விழுந்துகிடந்த மாமாவின் கண்ணாடியை எடுத்து பவ்வியமாக நீட்ட வாங்கி அணிந்துகொண்டவர் மீண்டும் இருக்கையில் அமர்ந்தார்..பெண்கள் அயர்ந்து தூங்கி விட்டிருந்தார்கள்.

'டிரைவர்..என்னாச்சுப்பா?'

'ஒண்ணும் இல்லீங்கையா..ஒரு நாய் திடீர்ன்னு குறுக்கே பூந்துடுச்சி..அதான்..'

'சரி..சரி..பார்த்துப் போப்பா'

'சரீங்கையா'

'இன்னும் எவ்வளோ நேரம் ஆகும்?'

'ட்ராபிக்கா இருக்குறதாலே ஒரு இருபது நிமிஷம்..'

'சரி.. பார்த்து மெதுவா ஒட்டு..'

இந்த நாய் மட்டும் குறுக்கே புகாமல் இருந்திருந்தால் இனிமையான நினைவுகளில் மூழ்கிக் கிடந்திருப்பார் இராசராசனார்.(ஆமாம் இப்போதெல்லாம் எல்லோருமே இராசராசனார் என்றுதான் அழைக்கிறார்கள்.)

இராசராசனாரின் வாழ்க்கையிலும் அதே போல சில ஆட்கள் சமீபத்தில் குறுக்கே புகுந்திருந்தார்கள்.யாரோ ஜெயசிம்மனின் தூரத்து சொந்தமாம்.. இருபத்துஐந்து வருடமாக இல்லாமல் இப்போது என்ன சொந்தம் கொண்டாடப் புதிதாகக் கிளம்பி வந்திருக்கிறார்கள் இவர்கள்.?.ஜெயசிம்மன் ஒண்டிக்கட்டை யாய் கிடந்து அவஸ்தைப் பட்டபோது இவர்களெல்லாம் எங்கே ஓடினார்கள் என்று தெரியவில்லை..கம்பெனி நல்ல நிலையில் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது.. கொள்ளை லாபம் பார்க்கலாம் என்றதும் வந்து சேர்ந்துவிடுகிறார்கள்..இந்த ஜெயசிம்மனுக்கும் புத்தி எங்கே போச்சு என்று தெரியவில்லை..அவர்கள் சொல்படிக் கேட்டு ஆடிக் கொண்டிருக்கிறார்..கொஞ்சம் கூடப் பழசை யெல்லாம் நினைச்சுப் பார்க்கவே

இல்லை..என்ன மாயமந்திரம் ஓதினார்களோ என்னவோ கம்பெனிப் பொறுப்பில் இராசராசனாரின் விசுவாசிகளாய்ப் பார்த்துக் கழட்டித் தூக்கி வெளியில் எறிந்திருக்கிறார்கள்..கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் நாலாவட்டங்களில் இருந்தும் இதே செய்தியைக் கேட்டுக் கேட்டு வெறுப்பே தட்டிவிட்டது இராசராசனாருக்கு..ஒரு கட்டத்தில் குடும்பத்தார் அனைவரையுமே கம்பனியிலிருந்து விலக்கிவிட்டதாகச் சொல்லி சுற்றறிக்கையும் ஆர்டரும் வந்துவிட்டது.

இந்த இருபத்து ஐந்து வருட உழைப்பை இந்தக் குடும்பம் வேறெந்தக் கம்பெனியிலாவது செலவிட்டிருந்தால் இந்நேரம் கம்பெனியே அல்லவா சொந்தமாகி இருந்திருக்கும்..வெறும் அதிகாரப் பதவிகளில் மட்டுமே இருந்துவிட்டு செயல்பட வைத்து உழைப்பைச் சுரண்டி லாபம் பார்த்துவிட்டு இப்போது கறிவேப்பிலையாக வெளியில் எறிந்திருக்கிறார்கள்..பத்து வருடம் குடியிருந்துவிட்டாலே வாழும் வீட்டிலே உரிமை கோரலாம் என்றெல்லாம் சட்டங்கள் இருந்தும் இப்படி ப்ரைவேட் கம்பெனியின் குட்வில் மற்றும் நீண்டகால லாபத்திலே பங்குகள் எதுவும் கிடைக்காது என்பது எந்தநிலை

மேல்மட்டமானேஜ்மென்ட் ஆட்களுக்கும் எப்படிப் பொதுவானதோ அதேபோல ஒரு நிலையிலேயே தொடர்ந்து இருந்துவிட்டு இன்று அதுவும் இல்லை ஒரு
ஒரு மண்ணும் இல்லை.. என்று விரட்டப்பட்டுவிட்டதால் சுற்றத்தார் எல்லோரயுமே அவலநிலையில் இழுத்து விட்டுவிட்டார் என்று சின்னவன் கோபப்படுவதில் உள்ள தார்மீக அர்த்தம் புரிந்ததுதான் என்றாலும் ஒன்றுமே செய்யமுடியாமல் இயற்கையின் விளையாட்டு என்று எடுத்துக் கொள்ளவும் முடியாமல் குழம்பிக் கிடக்கிறார்.. இராசராசன்.

“எது சரி?..எது தவறு?..அவரவருக்கு அவரவர் செய்வது சரி..நான் நல்லவனா?கெட்டவனா?எது நல்லது?எது கெட்டது?இதுநாள் வரை கால் செஞ்சுரி காலகட்டமாய் இந்த நிலையை ஆதரித்து தொடர் வெற்றியை வழங்கிய மக்கள் சார்ந்த இந்த இயற்கை இன்று திடீரென்று மாறிப் போன மர்மம் என்ன? வெற்றி தோல்வியின் பக்கம் நிர்ணயிக்கப் படுவது எந்த அடிப்படையில்?”

என்று எல்லோருக்கும் வரும் வழக்கமான கேள்விகள் இராசராசனார் மனதிலும்..எல்லாம் சனிப் பெயர்ச்சியால் வந்த வினையாம்..குடும்பத்தாரின் சொல்படி திருநள்ளார் சென்று பிரார்த்தனை செய்துவந்தால் ஏதும் மாற்றம் வருமாம்..வருமா?
ஆக்கம்: மைனர், ஜப்பான்
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
5

"சற்றே இளைப்பாற"
ஆக்கம்: தேமொழி

பந்தலடியில் இருந்து காந்தி ரோடில் வடக்கு நோக்கித் திரும்பி கொஞ்சதூரம்தான் நடந்திருப்பேன். சட்டென்று மின்விளக்குகள் அணைந்து தெருவே இருளில் மூழ்கியது. யாரோ ஒரு அம்மா "நாசமாப் போக, இப்படி சொல்லாம கொள்ளாம கரண்ட்ட எடுத்து உயிர வாங்குரானுவோ, புள்ளைங்க பரிட்சைக்கு படிக்கிறதா வேணாமா?" என்று தமிழ்நாடு மின்சார வாரியத்திற்கு விட்ட சாபம் அசரீரியாகக் கேட்டது.

இரண்டு நாளில் வரும் தோழி வீட்டு திருமணத்தைப் பற்றி எண்ணிக்கொண்டே வந்ததால் சரியாக எங்கிருக்கிறோம் என்று கவனிக்கவில்லை. வாணக்கார வீதி பக்கத்தில் வந்திருக்கலாம் எனத் தோன்றியது. எதிர்பாராமல் இருட்டைப் பார்த்ததும் ஆபத்து என்றால் உதவிக்கு கூப்பிட வசதியாக இருக்கும் என்ற எண்ணத்தில் எச்சரிக்கையாக கையில் கைபேசியை எடுத்துக் கொண்டேன். கைபேசி மணி மாலை 7:33 எனக் காட்டியது. தெரு முழுவதும் மங்கலாகத் தெரிந்தது. யாரோ இரண்டு இளவட்டங்கள் நாளைக்கு வெளியாகப் போகும் படம் ஒன்றைப் பற்றிய தீவிர விவாதத்தில் இருந்தவர்கள் என்னைக் கடந்து சென்றார்கள். என்னைப் பார்த்ததும் சிறிது நிதானித்து திரும்பி திரும்பிப் பார்த்துவிட்டு, குரலைத் தாழ்த்தி பேசிவிட்டு, மீண்டும் திரும்பிப் பார்த்தார்கள். கொஞ்ச தூரம் போனவுடன் நின்றுவிட்டார்கள்.

தனியாக வரும் ஆள் கொள்ளை அடிக்கலாம் எனத் திட்டம் போடுகிறார்களோ? எதிர்பாராமல் இருளை சந்திக்க நேர்ந்ததால் நானும் அச்சத்தில் என் பங்குக்கு மின்சார வாரியத்தை மனதில் திட்டினேன். என்னையறியாமல் என் கை தோள்பையின் கைப்பிடியை இறுகப் பற்றியது. மேற்கொண்டு நடந்தால் அவர்களை எதிர்கொள்ள வேண்டியிருக்கும். அவர்கள் நல்லவர்களா? அல்லது இருளைப் பார்த்ததும் அவர்களுக்கு மனதில் கெட்ட எண்ணம் எதுவும் துவங்கி விட்டிருக்குமோ? என எண்ணி என் நடையில் தயக்கம் ஏற்பட்டது.

அப்பொழுது "எங்கம்மா போறீங்க?" என்ற ஆண் குரல் பின்னாலிருந்து கேட்டதும் தூக்கி வாரிப் போட்டது. அதிர்ச்சியுடன் திரும்பியபொழுது பின்னால் ஒருவர் லைட்டரை க்ளிக் செய்து சிகரட்டைப் பற்ற வைத்தபடி இருப்பது தெரிந்தது. லைட்டர் வெளிச்சத்தில் அவர் மிக வயதானவர் என்று தெரிந்தது. வெள்ளெழுத்து கண்ணாடியும், முற்றிலும் நரைத்த முடியுமாக, வெட வெட என்று ஒடிசலாக, உயரமாக இருந்தார். வெள்ளை வேட்டி, வெள்ளை சட்டை, கையில் ஒரு கைத்தடி, தோளிலும் ஒரு துண்டு. வயது அறுபத்தி ஐந்து அல்லது அதற்கு மேலும் இருக்கலாம், புகையை மெதுவாக உள்ளிழுத்தார்.

மற்ற நேரத்தில் நான் எங்கே போகிறேன் என்பது உங்களுக்கு அநாவசியம் என்றோ, இல்லை முறைத்துப் பார்த்து விட்டோ போகும் எனக்கு அவர் துணையாக வருவாரா என்ற ஆசையில் "இங்கே உள்ளூர் காலேஜ்ல லெக்ச்சரரா இருக்காங்க சித்ரான்னு ஒருத்தங்க அவங்க வீட்டுக்குப் போறேன், திருப்பாற்கடல் தெருவில், லக்ஷ்மி நாராயணா கோயில்தாண்டி கொஞ்ச தூரம் தள்ளி வீடு" என்றேன்.

"அட நம்ம வீட்டு பக்கந்தானா? அப்போ, வாங்க நாம பேசிக்கிட்டே போகலாம்" என்றார். இருவரும் சேர்ந்து அந்த இளவட்டங்களைத் தாண்டி நடந்தோம். இருளில் இளவட்டங்களின் முகபாவம் சரியாகத் தெரியவில்லை. என்னைத் தாக்கலாம் என்று எண்ணியிருந்திருந்தால் அவர்கள் எண்ணத்தில் மண் விழுந்து ஏமாந்து போயிருப்பார்களோ?

தாத்தா மீண்டும் புகையை உள்ளிழுத்தார். "யார் வீடும்மா நீங்க? நான் உங்கள இந்தப் பக்கம் பார்த்ததே இல்லியே" என்றார்.

"நான் சென்னையிலிருந்து வரேன் சார். நீடாமங்கலத்தில என் ஃப்ரெண்ட் வீட்டு கல்யாணம், அவ எனக்கு ஒருவகையில தூரத்து சொந்தம். அவளும், நானும், இங்க திருப்பாற்கடல் தெருவில இருக்கிற சித்ராவும் ஒண்ணாவே காலேஜ் வரை படிச்சோம். அதான் இவளும் நானும் சேர்ந்து அவ வீட்டுக் கல்யாணத்திற்கு போலாம்னு ஒரு பிளான்."

"என்னம்மா வெளியூர்க்காரங்க நீங்க, இப்படி புது ஊருக்கு இருட்டுல தனியா வரலாமா? வண்டி ஏதாச்சும் புடிச்சாவது வரலாமில்ல, வீட்டு அட்ரெஸ்வாது சரியாத் தெரியுமா?"

"இல்லேங்க, வண்டி ஏதும் கிடைக்கல, காத்திருக்கிறதுக்குப் பதில் இருபது நிமிஷம்தானே நடந்திடலாம்னு நினைச்சேன். அத்தோட பஸ்ல வந்தப்ப கால ஒரே இடத்தில வச்சி நோவு, நடந்தா கொஞ்சம் நல்லா இருக்குமேன்னு தோணிச்சு. எனக்கு ஊரு புதுசில்லீங்க, நான் இந்த ஊர்ல கொஞ்ச வருஷம் இருந்திருக்கேன், கான்வெண்ட் ஸ்கூல்லதான் படிச்சேன். அப்பதான் சித்ரா ஃப்ரெண்ட்டானா. அப்பாவுக்கு கான்பூர்ல மாற்றலாகிப் போனதும் நானும் அண்ணனும் இங்கே பெரியப்பா வீட்ல தங்கி கொஞ்சநாள் படிச்சோம்."

"அண்ணனா? அவர் எந்த ஸ்கூல்மா? ஃபின்லே ஸ்கூல்லா?"

"இல்ல சார், நேஷனல் ஸ்கூல், பங்குனி தேர்த் திருவிழால ஸ்கூல் பிள்ளைங்களோட தேரெல்லாம் இழுத்திருக்கான்"

"ஆமாம் அந்த ஸ்கூல் பிள்ளைங்க தேர் இழுக்கிறது வழக்கம்தான், ஏம்மா நீங்க உங்க பெரியப்பா வீட்ல போய் தங்கலியா? அவங்க வீடு எங்கிருக்கு?"

"பெரியப்பா போனதற்கு அப்புறம் பெரியம்மா குடும்பத்தோட அவங்க சொந்த ஊர் திருத்துறைப்பூண்டிக்குப் போய்ட்டாங்க, இப்போ இங்கே யாருமில்ல. காசுக்கார செட்டித் தெருல ஒரு பெரிய வீட்ல இருந்தோம். வீட்டு வாசல் இருக்கிறது ஒரு தெருன்னா, கொல்லைபக்கம் இருக்கிறது பின்புறத் தெரு. பின்னாடி கதவ திறந்தா அப்படியே கல்கி தியேட்டருக்கு படம் பார்க்கப் போய்டலாம்"

"இப்ப கல்கி தியேட்டருக்குப் பதில் அங்க பெட்ரோல் பங்க்தான் இருக்கு. உங்க கான்வெண்ட் ஸ்கூல் ஒரு காலத்தில அங்க பின்புறத் தெருவில் இருக்கிற பழனி ஆண்டவர் தீர்த்த குளம் பக்கம்தான் ஒரு சின்னக் கட்டடித்தில இருந்திச்சு, அது ஐம்பதுகளில். அப்புறம்தான் பஸ் ஸ்டாண்ட் பக்கம் போய்ட்டாங்க."

"ஆமாம் சார் கேள்விப் பட்டிருக்கிறேன்"

பேசிக்கொண்டே யானை வாகன மண்டபம் தாண்டி, கோவிலையும் தாண்டி வந்து விட்டோம். தாத்தா மீண்டும் ஒரு சிகரெட்டை எடுத்து, லைட்டரை கிளுக்கினார். சங்கிலித் தொடராக தொடர்ந்து புகைக்கும் பழக்கம் போலிருக்கிறது. மீண்டும் லைட்டர் வெளிச்சத்தில் அவர் முகம் தெரிந்தது. அவர் மூக்கு கருடாழ்வார் மூக்கு போலிருந்தது. எங்கேயோ பார்த்த சாயலும் இருந்தது. அவர் லைட்டர் புராதனக் கலைப் பொருள் போல அலங்காரத்துடன் இருந்தது. வெள்ளியில் செய்ததாக இருக்கலாம். நான் பார்ப்பதை அவரும் கவனித்தார்.

"என்னம்மா பாக்கறீங்க, சற்றே இளைப்பாற" என்று அந்தக்கால 'சார்மினார் சிகரெட்' விளம்பரம் போல் தன் கையை ஸ்டைலாக ஆட்டி சொன்னார்.

இப்பொழுது என் கண்கள் கோவில் வரிசையில் இருந்த இருளில் மூழ்கியிருந்த வீடுகளைப் பார்க்க ஆரம்பித்தது.

"என்ன பாக்கறீங்க? உங்க சித்ரா வீடு இங்க இல்லை"

"ஆமாம் சார், இன்னம் கொஞ்சம் தூரம் போகணும்" மீண்டும் என் கண்கள் அந்த பக்கமே போனது.

"என்ன? அப்புறம் என்னம்மா பாக்கறீங்க அங்கே?"

"வந்து ...இந்த வீடுங்களுக்குப் பின்னாடிதான பாமினி ஆறு ஓடுது?"

"ஆமாம்"

"சின்ன வயசில ஸ்கூல்ல பேசிப்பாங்க, இங்க ராத்திரில பேய் துணி தோய்க்கிற சத்தம் கேக்கும்னு," மெதுவாகத் திக்கி திக்கி சொன்னேன்.

தாத்தா சத்தமாகச் சிரித்தார். "என்னம்மா பேய்க்கு வேற வேலையில்லையா? துணி தோய்க்கிறதுதான் வேலையா? படிச்சவங்க நீங்க இப்படி பேய்க்கு பயப்படலாமா? இப்ப என்னோட வர்றீங்கல்ல, அப்புறம் பாருங்க பேய் பிசாசுக்கெல்லாம் பயப்படலாமா? கூடாதான்னு? உங்களுக்கே நல்லாப் புரியும்", என்று சொன்னவர் அவர் கைத்தடியை உயர்த்தி ஒரு வீட்டை சுட்டிக் காட்டி இதுதான் நீங்க சொன்ன வீடு இல்லையா?" என்றார்.

அவர் கைத்தடியை உயர்த்தவும் மந்திரம் போட்டது போல் மின்சாரம் வந்து, எங்கும் விளக்குகள் எரிந்து ஒளி வரவும் சரியாக இருந்தது. அவர் கைத்தடியும் மயில்தலை போன்ற முகப்பு வைத்து அழகாக இருந்தது. அவருக்கு நன்றியும், குட் நைட்டும் சொல்லிவிட்டு கேட்டைத் திறந்து உள்ளே நுழைந்து அழைப்பு மனியணியை அழுத்தினேன்.

"வா, உமா, வா, வா, நீதான் கரெண்ட் கொண்டு வந்த மகராசியா? ஏன் இவ்வளவு லேட்டு? எதுக்கு நடந்து வர்ற?" என்று மூச்சு விடாமல் கேள்வி கேட்டாள் சித்ரா. அவள் பெண் செல்வியும், கணவரும் கரெண்ட் வந்ததும் டி. வி. பார்க்க ஓடிவிட்டார்கள். கேம் என்ன ஆயிற்றோ என்ற கவலை அவர்களுக்கு. சித்ராவின் கணவர் சின்னத் திரையில் இருந்து பார்வையைத் திருப்பாமலே "வாங்க" என்றார். அவர் வரவேற்றது என்னையா? அல்லது டி. வியில் தோன்றிய கிரிக்கெட் வீரர்களையா என்று குழப்பமாக இருந்தது.

அந்த வீடு மிகப் பழைய வீடு. சித்ராவிற்கு அவள் பாட்டியிடம் இருந்து பூர்வீக சொத்தாகக் கிடைத்தது. எப்பொழுதோ பள்ளி நாட்களில் அவள் வீட்டிற்கு வந்த பொழுது பார்த்தது போலவே இப்பொழுதும் இருந்தது. நான் பெரியப்பா வீட்டில் தங்கி படித்து போல், அவள் தன் பாட்டியின் வீட்டில் தங்கி படித்துக் கொண்டிருந்தாள். அவள் பெற்றோர்கள் துபாய்க்குப் போய்விட்டிருந்தார்கள். எங்கள் இருவருக்கும் இருந்த வளர்ப்பு சூழலின் ஒற்றுமை எங்கள் நட்பை வளர்த்து, கல்லூரி வரை தொடர்ந்து பலப் படுத்தியிருந்தது. சித்ராவின் தங்கையையும், பாட்டியையையும் தவிர இதுவரை யாரும் அவள் குடும்பத்தில் எனக்குப் பரிச்சயமில்லை. தாத்தா, பாட்டி மறைவுக்குப் பிறகு, இதே ஊர்க்காரருடன் திருமணமானதால் பாட்டியின் அதே பழங்காலத்து வீட்டினில் நவீன வசதிகள் செய்து குடியிருக்கிறாள்.

சமையலறையில் அவள் சுட்டுக் கொடுத்த தோசையை சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்த பொழுது, என்னுடன் அரட்டை அடித்தவண்ணம் நான் வழியில் வாங்கி வந்த இனிப்புகளை சித்ரா சுவைத்துக் கொண்டிருந்தாள்.

அரட்டை போதும் தூங்கலாம் என முடிவெடுத்தவுடன், பாத்ரூம் எங்கிருக்கிறது எனக் காட்டிவிட்டு, கூடத்திற்கு பக்கத்திலிருந்த ஒரு அறைக்கு அழைத்துச் சென்றாள். அங்கு ஒற்றைப் படுக்கையுடன், அது ஒரு அலுவலக அறை போலவோ, படிக்கும் அறை போலவோ அல்லது நூலகம் போலவோ இருந்தது.

"செல்வி இன்னைக்கு எங்களோட படுத்துப்பா, இது அவளோட ரூம், நீ இங்கேயே படுத்துக்கோ, நைட்டி ஏதும் வேணுமா?"

"நானே கொண்டு வந்திருக்கிறேன்".
என் தோள் பையை மேஜை மேல் வைத்து நைட்டி ஒன்றை உருவி நாற்காலியில் போட்ட பொழுது மேஜை மேல் பேழை போன்றிருந்த ஒரு மரப் பெட்டியில் அந்த வெள்ளி லைட்டரை மீண்டும் பார்த்தேன். உடனே கையில் எடுத்தேன்.

துணைக்கு வந்த தாத்தா வைத்திருந்தது போலவே இருந்தது. "சித்ரா இந்த லைட்டர் ...." என்று ஆரம்பிக்குமுன், சித்ரா அதை வாங்கி "இது வேலை செய்யாது, பழசு, தாத்தாவோடது, அவருக்கு யாரோ பரிசா கொடுத்தது, அவரோட ஃப்பேவரிட் லைட்டர்" என்று சொல்லியதுடன் நிற்காமல் அதை கிளிக் செய்து சிகரட் பற்ற வைப்பதுபோல் பாவனை செய்து "சற்றே இளைப்பாற" என்று ஸ்டைலாக சொன்னாள். உடனே மகள் ஏதும் தன் செய்கையை பார்த்து விட்டிருப்பாளோ என்று அவசரமாக கூடத்தையும் திரும்பிப் பார்த்துக் கொண்டாள். அவள் பார்வையைத் தொடர்ந்து சென்ற என் பார்வை கூடத்திற்கு போகும் வாசல் கதவின் மேல் மாட்டியிருந்த அந்த படத்தைப் பார்த்ததும் நிலை குத்தி நின்றது.

அங்கே அந்த துணைக்கு வந்த தாத்தாவின் படம் நெட்டி மாலை போட்டு, குங்குமப் பொட்டு வைத்து மாட்டப் பட்டிருந்தது. பக்கத்தில் அந்த மயில்தலை முகப்பு வைத்த கைத்தடியும் அலங்காரமாக வைக்கப் பட்டிருந்தது.

"சித்ரா இது...இது..யார் படம்?" என்றேன் உதறும் கைகளை கட்டுப் படுத்த முடியாமல். "செத்துப்போன என் தாத்தா படம், அவர் இருந்த பொழுது இது அவர் ரூம்தான்" என்றாள், அதே கருடாழ்வார் மூக்கு சாயலை உடைய சித்ரா.

"இப்ப என்னோட வர்றீங்கல்ல, அப்புறம் பாருங்க பேய் பிசாசுக்கெல்லாம் பயப்படலாமா? கூடாதான்னு? உங்களுக்கே நல்லாப் புரியும்," என்று தாத்தா சொன்னது மீண்டும் காதில் ஒலிக்க, "பே..பே..பேய்....பே..பே..பேய்" என்று உடல் உதறலுடன், வாயும் உளற ஆரம்பித்தது எனக்கு.
"ஏய் ...ஏய் என்னாச்சு உனக்கு, என்ன சொல்றே?" என்று சித்ரா என்னை உலுக்கினாள்.

"அம்மாடி, இந்தால பாரு... என்னாச்சு... என்னாச்சு?" என்று பக்கத்திலிருந்த வயதான அம்மா உலுக்கவும் கண்விழித்தேன். அப்பொழுதான் இன்னமும் பஸ்சில் இருப்பதும், தூங்கியிருப்பதும் புரிந்தது. தோழி வீட்டுக் கல்யாணத்திற்கு வந்த வழியில் உள்ள ஊர்மக்கள் திடீரென போராட்டம் நடத்தி பேருந்துகளை நிறுத்திவிட்டார்கள். வால் போன்று நீண்டிருந்த பேருந்துகள் வரிசையில் கடைசியாக நின்றிருந்த எங்கள் வண்டிக்கும் பின்னே, இன்னமும் வால் வளர்ந்து விட்டது போல் மேலும் பல வண்டிகள் இப்பொழுது நிறுத்தப் பட்டிருந்தது. வாகாக ஒரு மரத்து நிழலில் வண்டி நின்றதால், சிலு சிலுவென்று வீசிய காற்றில் தூங்கியதுடன் நிறுத்தாமல் கனவு வரை போய் உளறி இப்பொழுது மானம் போகிறது.

மணி என்ன இருக்கும் என கைபேசியை எடுத்து நேரம் பார்த்தேன். இந்நேரம் ஊர் போய் சேர்ந்திருக்க வேண்டும். இன்னமும் எவ்வளவு நேரம் ஆகுமோ என்ற தவிப்பு வந்தது. பக்கத்தில் இருந்த அம்மா நான் உளறியதைப் பார்த்து சிரிக்கிராரோ என்ற சந்தேகத்தில் கைபேசியை மெதுவாக திருப்பி அதில் அவர் பிரதிபலிப்பை பார்த்தேன். அவர் ஏதோ புத்தகம் படிப்பதில் மூழ்கியிருந்தார்.

யார் யாரோ பெரிய தலைகள் வந்து, ஊர்மக்களை சமாதனம் செய்து, அவர்கள் கோரிக்கைகளை நிறைவேற்றுவாதாக வாக்குறுதி கொடுத்து ஒரு வழியாகப் போராட்டம் கைவிடப் பட்டது. வண்டி மெல்லக் கிளம்பி ஊர் வந்து சேரும் பொழுது சூரியன் மறைந்து தெரு விளக்குகள் ஒளிர ஆரம்பித்தது. நின்றிருந்த ஒன்றிரண்டு வண்டிகளையும் மற்றவர்கள் பிடித்துவிட, மற்ற ஆட்டோவோ, ரிக்க்ஷாவோ எதுவும் கண்ணில் படவில்லை.

சித்ரா வீட்டிற்கு போகும் வழியில் அவளுக்கு பெரியக்கடைத்தெருவில் இருக்கும் குஞ்சான் செட்டியார் மிட்டாய் கடையில் இருந்து பக்கோடா, பலகாரம் எல்லாம் வாங்கிக் கொண்டு பிறகு வண்டி பிடித்துக் கொள்ளலாம் என்று நடக்க ஆரம்பித்தேன். பலகாரமும் வாங்கியாகிவிட்டது, ஆனால் வழியில் வண்டி எதுவும் கிடைக்கவில்லை. தொடர்ந்து நடந்து பந்தலடியும் தாண்டி காந்தி ரோட்டில் திரும்பி நடக்க ஆரம்பித்தேன். சட்டென்று மின்சாரம் நின்றுபோய் விளக்குகள் அணைந்து தெரு இருளில் மூழ்கியது.
ஆக்கம்: தேமொழி
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
6

நண்பனே
சிறுகதை: ஆக்கம்: ஸ்ரீஷோபனா ராஜ்குமார்

பஜ்ஜியின் மணம் வீடெங்கும் கமகமத்தது. அன்று ஞாயிற்றுக்கிழமை என்பதால் மதியம் சாப்பிட்டுவிட்டு தூங்க சென்ற மூர்த்தியை, பார்வதியின் பஜ்ஜியின் மணம் தான் எழுப்பியிருக்கவேண்டும். விழித்தவுடன்லேசாக முகத்தை அலம்பிக் கொண்டு சமையலறையில் போய் நின்றார்.

"ம்ம்ம்...என்ன பாரு ஏதோ சமைக்கிற மாதிரி தெரியுதே?"

"ம்...என்னைப் பார்த்தா எப்படித் தெரியுது - தூங்குறமாதிரியாயிருக்குது?"

"இல்லே...ஏதோ வாசனை வருதேன்னு கேட்டேன்"

பார்வதி பேசாது அமைதியாக இருந்தாள்.

"சரி நான் காத்தாற பால்கனியிலே இருக்கேன், நீ சூடாகாபியும் கூடவே பஜ்ஜியும் எடுத்துட்டு வா"

காபியுடன் பஜ்ஜியையும் மூர்த்திக்குப் பறிமாறினாள் பார்வதி.

"நீ சாப்பிடலையா? இந்தா எடுத்துக்கோ"

"வேண்டாம்..." பார்வதியின் குரலில் எரிச்சல் கலந்திருந்தது.

"இப்போ உன்னோட கோபம் என் மேலயா இல்ல இந்த பஜ்ஜி மேலயா?"

"ம்...பஜ்ஜி மேலயும் அதை சாப்பிடுற ஆளு மேல இன்னும் அதிகமாவே கோபம் வருது"

"இந்த‌ இர‌ண்டுஅப்பிராணிக‌ள் மீது உன‌க்கு எதுக்கு இவ்வ‌ளவு கோபம்?"

""அம்பத்தெட்டு வயசு ஆச்சே, இன்னும் இப்படியா பஜ்ஜியும் சொஜ்ஜியும் சாப்பிடறது?"

"சொஜ்ஜியா? அது எப்படியிருக்கும் நான் சாப்பிட்டதேயில்லையே?"

"ஆ..அது உங்க தலைக்குள்ள இருக்குதே அந்தக் களிமண்ணு மாதிரிதான் இருக்கும்...நான் எவ்வளவு சீரியசாப் பேசிட்டுயிருக்கேன், கவலையேயில்லாம ஜோக் பண்ணுரீங்களா?"என்று எரிச்சலில் கத்தினாள் பார்வதி.

"ஏன் நானும் சீரியசாகத் தானே சொன்னேன், மாடுலேஷனை மாற்றி ட்ரை பண்ணிப் பார்க்கட்டுமா?"

"ச்சே...திருந்தாத பிறவி" பார்வதி சலித்துக் கொண்டாள்.

அதற்குள் அங்கே யாரோ கதவை தட்டும் சத்தம் கேட்டு பார்வதி சென்று பார்க்க,மூர்த்தியின் நண்பர் வாசலில் நின்று கொண்டிருந்தார்.

"மூர்த்தி அண்ணனா, வாங்க...வாங்க, உட்காருங்க" என்று லக்ஷ்மணனை வரவேற்றாள் பார்வதி.

"எங்கேமா மூர்த்தி?"

"பால்கனியிலே உட்கார்ந்திருக்கிறார் பாருங்கள், நான் போய் காபி எடுத்துக் கொண்டு வருகிறேன்"

"சரிம்மா...டேய் மூர்த்தி..."

அழைக்கும் குரலை கேட்டு லக்ஷ்மணன்தான் என்று புரிந்து கொண்ட மூர்த்தி தான் கையில் வைத்து சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்த பஜ்ஜி தட்டை எங்கே மறைப்பது என்று தேடிக் கொண்டிருக்கும்போதே லக்ஷ்மணன் வந்துவிட்டார்.

"என்ன,மூர்த்தி கீழே என்ன தேடுற, எல்லாம் தட்டுலதான் பத்திரமாயிருக்குதே" என்று கிண்டலடித்தார் லக்ஷ்மணன்.

"அது ஒண்ணுமில்லப்பா...எதோ வண்டு ஓடுற மாதிரி தெரிஞ்சுது அதான்"

"அது போகட்டும்,அந்த தட்டுல ஏதோ தெரியுதே?" என்று லக்ஷ்மணன் கேட்கவும் பார்வதி காபியைப் பரிமாறியபடியே, "பாருங்க அண்ணா,இப்படியா இந்த வயசுலயும் சாப்பிடுவாங்க...நீங்களாவது உங்க ஃபிரெண்டு கிட்ட சொல்லுங்க"

"என்னடா மூர்த்தி இது, நானே உன்னைவாக்கிங் போக கூப்பிட்டுட்டுப் போகலாமான்னு வந்தா, நீ இங்கே ஒரு முனியாண்டி விலாஸை நடத்திக்கிட்டுயிருக்கே?"

"நல்லாக் கேளுங்கண்ணா, வாரத்துல நாலு நாளும் இப்படியே சாப்பிட்டா உடம்பு என்னவாகும்?"

"மூணு நாள் பஜ்ஜியேசாப்பிடாமல் இருந்து அதைத்தான் சரி செஞ்சிடுறேனேடி பாரு...அதை சொல்ல மாட்டியே" என்று சமாளிக்கப் பார்த்தார் மூர்த்தி

"மூர்த்தி, போன வாரம் நான் எடுத்துக் கொண்ட‌ஃபுல் பாடி செக்அப் ரிப்போர்ட்டில் கொழுப்பு அளவு கொஞ்சம் அதிகமாயிருக்குதுன்னு தினமும் என்னை என் பையன் நச்சரிச்சதால இனிமேல் தினமும் வாக்கிங் போக முடிவு பண்ணியிருக்கேன்டா...வா, நாம ரெண்டு பேரும் சேர்ந்தே தினமும் வாக்கிங் போகலாம் -

ரிடைர்மென்ட் வாங்கிட்டாலே உடம்பு ரிப்பேரும்ஆகிடுதுலே"

"என்ன வாக்கிங்கா? நானா...வாய்ப்பே இல்லை"

"ம்...நம்பமுடியலையே...நீ என்னோட‌ ஃப்ரெண்டுடா எனக்கு உன்ன பத்தி தெரியாதா...உண்மையை சொல்லு என்ன‌ விஷயம்?" மூர்த்தியின் பேச்சில் சந்தேகம் தோனித்திருந்தது

"அச்சச்சோ...மேகம் இருட்டுற மாதிரில்ல தெரியுது...நான் மாடியிலே போய் துணியை எடுத்துட்டுவர்றேன்...வர்ற மழை ராத்திரிக்கு மேலே வருதா..ச்சே" என்று புலம்பியபடியே மாடிப்படியை நோக்கி ஓடினாள் பார்வதி.

"உண்மை தான் மூர்த்தி...நம்மள புரிஞ்சிக்கிட்டவங்ககிட்ட உண்மையை நிச்சயமா மறைக்கவே முடியாது" என்று சோகம் தோய்ந்த குரலில் மேலும் தொடர்ந்தார் ல‌க்ஷ்ம‌ண‌ன்.

"என் மருமகள் எப்போதும் என்னை ஜாடையாவே திட்டினாலும் ஜடமாவேஇருந்துடனும் என்றே காதே கேட்காத மாதிரி எப்பவுமே இருப்பேன்... ஆனா.. இன்னிக்கு"

"இன்னிக்கு...என்னவாச்சு லக்ஷ்மணா?" கவலையுடன் வினவினார் மூர்த்தி

"மூர்த்தி...என் கண்ணாடியை எங்கேயோ மறந்து வச்சுட்டேன்...எங்கே வச்சேன்னு தேடிட்டு இருக்கும்போது, எனக்காக என் பேத்தியும் சேர்ந்து தேடினாள். அப்போ தெரியாம என் கைப்பட்டு ஃப்ளவர்வேஸ் கீழே விழுந்துடுச்சு"

"சரி தெரியாம விழுந்திடுச்சு,அதுக்கா உன் மருமகள் திட்டினாள்?"

"அப்படி ஏதாவது சொல்லி இருந்தாலும் விதியேன்னு கேட்டுட்டுப் போயிடுவேனேடா...என் பையனுக்கு உடனே ஃபோன் போட்டு எனக்கு பைத்தியம் பிடிச்சிடுச்சுன்னும், வீட்டிலே உள்ள பொருளையெல்லாம் போட்டு உடைச்சதுல என் பேத்தியை நானே காயப்படுத்திட்டேன்னு என்னென்னவோ சொல்லி இப்ப என் பையன் மனநலஆஸ்பிட்டல்ல என்னை சேர்க்க போறேன்னுசொல்லிட்டான்" என்று அவர் கூறி முடிக்கவும் கண்களில் கண்ணீர் பெருகியது

"வருத்தப்படாதேலக்ஷ்மணா...இவ்வளவு நடந்திருக்குது, ஏன் வந்ததும் எங்கிட்டேசொல்லல நீ...வா, உடனே போய் உன் பையனை பார்த்து நாலு வார்த்தை கேட்கணும்"

"வேண்டாம் மூர்த்தி, அவ‌ன் என்னை எடுத்தெரிஞ்சி பேசற மாதிரி உன்னையும் பேசிடுவான்...வேண்டாம் விடு"

"ம்ஹும்...இதை இப்படியே விட்டால் நான் ஒரு நல்ல நண்பனாக கூட இல்லே மனுஷனாக கூட வாழ தகுதியில்லாதவனாகி விடுவேன்"

"பார்த்தியா...இதுக்கு தான் நான் உன்கிட்ட சொல்லவே கூடாதுன்னு இருந்தேன்...ஆனா இப்போ நான் பயந்த மாதிரியே" என்று பதறினார் லக்ஷ்மணன்

"லக்ஷ்மணா, இப்படிப் பெத்தவங்களக் கவனிக்காது விடுறவங்களைத் தண்டிக்கனும்ன்னு சுப்ரீம்கோர்டே தீர்ப்பு சொல்லிருக்கிறது; இன்னும் சொல்லப் போனால் பராமரிப்புத் தொகையும் கொடுக்க வேண்டும் என்றும் சட்டம் நிறைவேறிருக்கிறது - உனக்கும் இது நல்லாவே தெரியும்தானே?" பொரிந்து தள்ளினார் மூர்த்தி

"தெரியும் மூர்த்தி...ஆனா"என்று இழுத்தார் லக்ஷ்மணன்.

"ஓ...குடும்ப கெளரவம் பற்றி கவலைப்படுறியா?அதை பற்றி உன் பையனேகவலைப்படாமல் தானே உன்னை வீட்டை விட்டு விரட்ட இந்த அளவுக்கு மோசமான காரியங்களை செய்கிறான்...அப்புறம் நாம மட்டும் ஏன் அவனுக்காக இரக்கப்படனும் சொல்லு"

"இல்லேடா...அவன் செய்யறான்னு அவனை மாதிரி நானும் செய்யறதால எனக்கு தொலைஞ்சு போன என் நிம்மதி நிச்சயம் கிடைக்காது மூர்த்தி"

"நீ,இப்படி பேசறது தான் உன் மருமகள் சொன்னது உண்மையோன்னு நினைக்க தோணுதுஎனக்கு"கோபம்பத்திக்கொண்டு வந்தது மூர்த்திக்கு.

"மூர்த்தி,இப்போ நான் இங்கே வந்தது கூட நான் தங்கறதுக்கு ஒரு வீடு பார்த்து தர முடியுமான்னுகேட்க‌ தான்"அமைதியாகதோனித்ததுலக்ஷ்மணனின் குரல்

"இல்லேலக்ஷ்மணா...நீ எப்பவும் எப்படியிருப்பே,ஆனா உன்னை இப்படி பார்க்க என்னாலமுடியலடா..."சோகத்தில்தோய்ந்திருந்தனமூர்த்தியின் வார்த்தைகள்.

"விடு மூர்த்தி...நான் என் மகனுக்கு ஒரு சுமைதாங்கியாக எப்பவும் இருக்கனும்நினைச்சேன்...ம்...ஆனால் அவன் என்னை சுமையா நினைத்து

இடிதாங்கியாகஇருக்கனும்ன்னு நினைக்கின்றான் போல... உன்னோட வீடு பக்கத்துலஇருக்குற மாதிரி பார்க்க முடியுமா,அப்போ தான் எனக்கு நாளைக்கு
ஏதாவது ஆச்சுன்னா..."

"டேய்...போதும் நிறுத்து உன்னோட உளறல்ல...டிஆர் மாதிரி அடுக்கு மொழியாஅடிக்கிட்டு போகாதே,இது நிஜ வாழ்க்கைக்குஉதவாது…கீழ் போர்ஷன்ல காலேஜ் பசங்க தான் தங்கிருக்காங்க...இன்னும் ஒரு மாசத்துல காலி செய்திடுவாங்க,அதுவரைக்கும் நீ நம்மவீட்டுல்ல தங்கு"

"ரொம்ப தாங்ஸ் மூர்த்தி...ஆனா இன்னும் ஒரு மாசம் வரைக்கும் எப்படி இங்கே தங்குறதுன்னு"என்று இழுத்தார் லக்ஷ்மணன்

"பார்த்தீயா...நீ இங்கே தங்க ஒத்துக்கமாட்டேன்னுதெரிஞ்சு தான் கீழே போர்ஷன்ல்லஇருந்துக்க சொன்னேன்...நீ என்னன்னா ஒரு மாசம் கூடஇருக்க மாட்டேன்னுசொல்றியே....இதோ பார் லக்ஷ்மணா...நானும் பாருவும்,உன் பையன்,மருமகளை மாதிரி கிடையாது.நீ எப்பவும் என் கூடவே இங்கேயே இருந்தால் நான் இன்னும் சந்தோஷப்படுவேன்"என்று சொல்லி முடிக்கவும் மாடிக்கு சென்ற பார்வதி கோபத்துடன் நிற்பதை பார்த்தார்.

"ஆமா...என்ன நடக்குது இங்கே...?"கோபத்துடன் பார்வதிநின்று கொண்டிருந்தார்

"பாரு...அது வந்து...லக்ஷ்மணன் ரொம்ப பாவம்மா...அவன் பையன்"

"அதுக்குன்னு?"

"இல்லேம்மா...ஒண்ணும் இல்லை..."என்று இழுத்தார் லக்ஷ்மணன்

மூர்த்தியும்,லக்ஷ்மணனும்பார்வதியின் முகத்தில் தெரிந்த கோபத்தைக் கண்டு சற்று தடுமாறி போனார்கள்

"அதுக்குன்னு...இப்படி தான் வந்தவங்களுக்கு எதுவுமே சாப்பிடவிடாமல் சாப்பிடுறதா"என்று பார்வதி கூறிய பிறகு தான் இருவரும் நிம்மதி பெருமூச்சுவிட்டனர்.

"ஓ...நீ இந்த பஜ்ஜியைசொன்னியா...நான் பயந்துட்டேன்"என்றார் மூர்த்தி

"நான் ஒண்ணும் பஜ்ஜியைசொல்லலை...அதை சாப்பிடுற ஆளை தான் சொல்றேன்"

"ஓ...அப்படியா…ஹிஹிஹி"என்றுநமட்டுக் சிரிப்பு சிரித்தார் மூர்த்தி

"அண்ணா,நான் நீங்க பேசினதை கேட்டுட்டு தான் இருந்தேன்...நான் உங்க குடும்ப விஷயத்துலதலையிடுறதா நினைச்சிக்க வேண்டாம்...அண்ணா,ஏன் நீங்கள் உங்க உறவுக்காரார்கள் நாலு பேரை கூப்பிட்டு சமாதானம் பேசி பார்த்தா என்ன?"என்று தயக்கத்தோடுகூறினாள் பார்வதி

"இல்லைம்மா...அதுகெல்லாம் காலம் கடந்து போச்சு...நான் எப்போ எந்த ஜென்மத்துல செஞ்ச பாவமோ,இப்போ இந்த பிறவியிலே அனுபவிக் கனும்ன்னு விதின்னு நினைக்கின்றேன்"என்றுவிரக்தியின்உச்சியில் இருந்த லக்ஷ்மணனின் வார்த்தைகள் மூர்த்திக்குஎரிச்சலடைய செய்தது

"லக்ஷ்மணா...நீ ஒரு முட்டாள்ன்னு இப்படி தான் அடிக்கடி உறுதி படுத்துவியா...நீ அனுபவிக்கிறதுவிதின்னா,அதே மாதிரி விதியை உன் பையனும் அனுபவிக்க வேண்டாம்...இது ஒன்றும் பழிக்குபழி யில்லை...நியாயத்தை தான் கேட்க போகின்றோம்"

"நீங்க கொஞ்சம் நிதானமாபேசுறீங்களா...அவரே நொந்து போயிருக்கிறார்.அவரை போலீஸ்,கோர்ட்டுன்னு சொல்லி குழப்பாதீர்கள்"

"மூர்த்தி...முதல்ல இந்த முடிவை எடுக்க கொஞ்சம் தயங்கினேன்; வருத்தப்பட்டேன்,ஆனால் இப்போ நான் எடுத்த இந்த முடிவு தான் சரியாக இருக்கும் என்று என் மனதிற்குதோன்றுகிறது"என்றலக்ஷ்மணனின் குரலில் ஒரு புத்துயிர் தெரிந்தது

"ம்...கலியுகத்துல சொந்த பந்தம் பாசங்கள் எல்லாம் பலியாகிடும்ன்னு என் ஆச்சி அடிக்கடி சொல்லுவாங்க...அது இன்னிக்கு சரியாகத் தான் இருக்கு"என்று
புலம்பினார் பார்வதி

"ஆமா...இதே கலியுகத்துல தான்உன் ஆச்சியோடதொல்லைகளைதாங்கிட்டு அவரை கடைசி வரைக்கும் பார்த்துக்கிட்டவர்கள்அனுபவித்தகஷ்டங்களைப் பற்றி ஏதாவது சொல்கிறாயா,பாரு"

"அதானே பார்த்தேன்,எங்கஉங்களோடஇராமயணத்தை இன்னுமா படிக்க ஆரம்பிக்கலைன்னு...‌எங்க வீட்டு ஆட்களைபற்றிபத்துபேருகிட்ட குறை சொல்லாமல் தூக்கமே வராதே உங்களுக்கு"என்று பொய் கோபத்துடன் கூறிவிட்டுதிரும்பிக் கொண்டார் பார்வதி

"மூர்த்தி,இத்தனை நாள் கவலைப்பட்டுக்கொண்டே மனதிற்குள் புழுங்கிக்கொண்டேயிருந்து விட்டேன்...இனியாவது உன்னை பார்த்தாவது வாழ்க்கையை வாழ பழகிக்கொள்ளவிரும்ப்கிறேன்...என்னை என் மகன் வேதனைப்படுத்தினாலும்நான் பதிலுக்கு அவனை சிரிக்க வைக்கவே விரும்புகின்றேன்" என்று கூறிய லக்ஷ்மணனின் குரலில் முழுமையான தெளிவு பிறந்திருந்ததைஉணரமுடிந்தது.அந்த முடிவை ஏற்று கொள்வதைப் போலவே மூர்த்தியும்,பார்வதியும் பேசுவதறியாது மெளனமாய் நின்று கொண்டிருந்தார்கள்
ஆக்கம்: ஸ்ரீஷோபனா ராஜ்குமார்
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
7

CLEAN YOUR KIDNEYS IN Rs. 1.00 OR EVEN LESS

Years pass by and our kidneys are filtering the blood by removing salt, poison and any unwanted entering our body. With time, the salt accumulates and this needs to undergo cleaning treatments and how are we going to overcome this?

It is very easy, first take a bunch of parsley (MALLI Leaves) KOTHIMBIR (DHANIYA) and wash it clean

Then cut it in small pieces and put it in a pot and pour clean water and boil it for ten minutes and let it cool down and then filter it and pour in a clean bottle and keep it inside refrigerator to cool.

Drink one glass daily and you will notice all salt and other accumulated poison coming out of your kidney by urination also you will be able to notice the difference which you never felt before.

Parsley is known as best cleaning treatment for kidneys and it is natural!

Hope you will forward this to all your loved ones

Visit: www.MumbaiHangOut.Org

ஆக்கம்: Ananthamurugan.G

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
8

உன்மத்தம் ஆனேனடி சகியே!

ஆக்கம்: ஆலசியம்.கோ, சிங்கப்பூர்

என்மன வானில் உலாவரும் முகிலே!

தேனூறிய மலரே! வானூரும் நிலவே!

தேமாங்கனி சுவையே! திகட்டா அமுதே!

வானோர் மயங்கும் பேரழகின் பிறப்பே!

கானவர்; கந்தர்வர்; இந்திரர்; சந்திரர்

யாவரும் நினைக் கண்டிலரோ -பிரம்ம

தேவரே தவமிருந்து படைத் தாரோ!

மூவரே வியப்பரே! மூவேந்தர் தடுத்திலரோ!

தாமரைமுகம் கண்டு தவித்திடும் என்மனமே!

‘தா’மரையாய் தாவிக் குத்திடும் இக்கணமே!

மாதுளை இதழில் மாங்கனி ரசமே

மயங்கிப் போனதென் மனம் உன்வசமே!

பொய்கையில் நீந்திய கயல்களோ -நின்

மைவிழிகளில் நீந்தி எனை மாயத்ததுவே!

மெல்லிடை காட்டும் நளினமோகநடை - அதனால்

வல்லிய கனங்குலை மேலாடை நழுவுமே!

சொல்லிய யாவும் கொஞ்சமே எனச்

சொல்லியே நோவுது என் நெஞ்சமே!

சொல்லவும் கூடுமோ? சொல்லுக்குள் அடங்குமோ?

சொல்லாமற் போனால் சொர்க்கமும் விளங்குமோ?

ஆலிலை மூடிய மேகலை அது

ஆலிங்கனம் செய்யும் நூலிடை - வண்ணப்

பாவாடை தாங்கிடும் நூலாடை அது

பாலாடை மேனி மூடிய மேலாடை

தழுவுதோ…! இல்லை அது நழுவுதோ…!

தழுவும் போது இறக்கிறேன் அது

நழுவும் போது மீண்டும் உயிர்கிறேன்!

வேனில் தென்றலும் உன்னை உரசியே

மேனி சிலிர்த்ததோ? மெல்லிடை நெளிந்ததே!

காலைப் பரிதியின் கண்களும் கூசியதோ?

கார்முகில் கொண்டே கண்களை மூடியதே!

சோலைக் குயிலும்; சொர்க்கமும் வேண்டிடுமோ?

மாலைநீ வரும்வரை; சோகத்தில் ஆழ்ந்திடுமோ!

அழகினழகே, நினைப் பார்த்து பார்த்து

அழகு மயில்களின் கண்களும் பூத்ததே!

பூங்காவனமே பூத்துக் குலுங்குதே! -அது

பொங்கித் தேனை எங்கும் வார்த்ததே!

அங்கமெல்லாம் சிலிர்த்து நிற்கிறதே -அந்த

அன்னமும் உன்னிடம் ஆசை கொண்டே!

இன்பத்தேன் சுமந்தத் தங்கக்குடமோ! -நீ

துன்பமில்லா பெருவாழ்வு தரும் அமுதக்கடலோ!

அங்கமெலாம், மின்னும் வைரமோ! – எனை

ஆட்டிப்படைக்கவே வந்த அணங்கோ -இத்தனை

மேன்மைகளை மேவிய நின்னை அடையவே

எத்தனை ஜன்மம் தவமிருந் தேனோ!

'நின் பணிமொழி வாலெயிறு ஊறியநீர்

பாலோடுத்தேன் கலந்ததோ' நானறியேன் -என்

ஊனில் தேனூறுதே; நினதருகே இருக்கையிலே

வானில் மீனூருதே; நீ கண் சிமிட்டுகையிலே!

இதயம் துடிப்பதை கேட்கிறேன் -ஒரு

இனம் புரியா மயக்கம் ஏனோ? -என்னுள்

இயக்கம் பெறுவதை உணர்கின்றேன்

உதடுகள் துடிக்கின்றன; உதிரமும் கொதிக்கின்றது

உள்ளம் மட்டும் உயிர்தளிர்ப்ப உன்மத்தமாகுதே!

அடிப் பெண்ணே! ஆணிப் பொன்னே!

விண்ணின் அதிசயமே! மண்ணின் சொர்க்கமே!

உயிரின் ஓவியமே! என்னுயிரின் இருப்பிடமே!

விதிசெய்த சதியால் அல்ல - என்

மதி மயங்கி உயிர்கசிய உன்

கரம் பற்றினேன் சகியே!

**************************************************************************************

கவிதையின் கடைசி மூன்று வரிகள் தாம் எனை இக்கவிதைக்குத் தூண்டியது.

அந்த அழகுக் கிறுக்கல் வகுப்பறைப் பின்னூட்டத்தில் உதிர்ந்த முறுவலே!

வரிகளை வார்த்தவருக்கு வண்ணமிகு நன்றிகள்.

சிற்றின்பத் தேரேற்றினேன் வாருங்கள் இனி

பேரின்பக்கடலில் நீந்திக் களிப்போம்!

***************************************************************************************

பேற்றைத் தருவாய் பிரம்மபுரப் பிதாவே!

ஆக்கம்: ஆலாசியம்.கோ

தோடணிந்த திருச்செவியுடைய உமையம்மையை

தோன்றும் யாவிலும் இயக்கமாகி உயிர்பிக்கும்

ஞான்று நல்லுலகுக்கு நலம்தரும் நாயகியினை

இடப்பாகம் கொண்டே; சிவசக்தியாய் - செக்க

சிவந்த ஞானப் பேரொளியாக; அருளென்னும்

குளிர்க் கொட்டும் சூரியனாய்; ஒப்பில்லா வெண்

குளிர்பிறைதனை முடிவில்லா முடியில் சூடியே

பிரளயத்தில் விளைந்த சாம்பல் என்னும்

திருவெண்ணீற்றை தளிர் மேனியில் பூசியே

வானுலா வந்தேறும் பேரழகே; பேரின்பக் கடலே

தீதிலா வாழ்வதனை வழங்கி - எனைப்

பிறப்பில்லா பேறு பெற வைப்பவனே!

தாமரை மலர் அமர்நான்முகனும்

வீணை கானம் பொழியும் அன்னையவள்

ஞான வல்லியோடு; முன்னைய நாளிலே

தேவ தேவனை! தேவி யொருபாகனை!

நாதனை! நடராசப் பெருமானை! - நல்

அறக்கடவுளாம் நந்தியின் மீதேறி வந்தபோது ;

நான்முகன் தான் விரும்பிய தொழிலாம்

படைத்த லெனும் அருந்தொழிலை தனக்கருள

வேண்டியே வரம் பெற்ற பிரமபுரம்!

பிரம்மனுக்கு வரமளித்து இப்பேரூரில் உறைவோனே!

பித்தசித்தனே! பெருஞ்ஞானக்கடலே! முக்தனே! ஈசனே!

ஏனிந்தயோசனை தடுத்தாள்வாயெனை அப்பனே!

திருச்சிற்றம்பலம்.

அன்புடன்,

கோ. ஆலாசியம்,

சிங்கப்பூர்.

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

9

26.1.2012 ஞாயிறு அன்று ஆஸ்திரேலியா சிட்னி முருகன் கோவில் குடமுழுக்கு படு விமர்சையாக நடந்தது. அதில் எடுத்த சில புகைபடங்களை நம் பார்வைக்கு அனுப்பியுள்ளார் வகுப்பறை மாணவர். AL. நடராஜன்

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
10

நகைச்சுவை:

Husband texts to wife on cell..

"Hi, What r u doing Darling?"

Wife: I'm dying..!

Husband jumps with joy but types:

"Sweet Heart, how can I live without U?"

Wife: "U idiot! I'm dying my hair..

"Husband: "Bloody English Language!

-S.சபரி நாராயணன், சென்னை
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

வாழ்க வளமுடன்!

பல்லாங்குழியின் வட்டத்தைப் பார்த்துக் கிறங்கிய பெண்!

2012-02-03T21:13:00.000+05:30

பல்லாங்குழியின் வட்டத்தைப் பார்த்துக் கிறங்கிய பெண்!

நெஞ்சைத் தொட்ட புதுப் பாடல் - பகுதி ஐந்து

பாடல்: பல்லாங்குழியின் வட்டம் பார்த்தேன்
--------------------------------------------------------------

பெண்குரல்
பல்லாங்குழியின் வட்டம் பார்த்தேன் ஒற்றை நாணயம்
புல்லாங்குழலின் துளைகள் பார்த்தேன் ஒற்றை நாணயம்
துடிக்கும் கண்களில் கண்மணி பார்த்தேன்
கடிகாரத்தில் நேரம் பார்த்தேன்
செவ்வந்தி பூவின் நடுவே பார்த்தேன்
தேசிய கொடியில் சக்கரம் பார்த்தேன்
இரவில் ஒருநாள் பௌர்ணமி பார்தேன் ஒற்றை நாணயம்

ஹம்மிங்.....

பல்லாங்குழியின் வட்டம் பார்த்தேன் ஒற்றை நாணயம்
புல்லாங்குழலின் துளைகள் பார்த்தேன் ஒற்றை நாணயம்

ஹம்மிங்.....

ஆண்குரல்:
அடி காலம் முழுவதும் காத்திருப்பேன்
நீ காணும் இடத்தினில் பூத்திருப்பேன்
அடி ஒற்றை ரூபாய் பக்கம் இரண்டும்
எந்தன் அன்பு சேர்ந்திருக்கும் நெஞ்சில் வைத்துக் காத்திரு

பெண்குரல்
தங்க ஆபரணம் ஒன்றும் தேவையில்லை
இந்த நாணயம் போதாதா
தழுவும் மனதை குங்குமச் சிமிழில் பதுக்க முடியாதா!

ஆண்குரல்:
செல்வ சீதனமே நீ சிரிக்கையிலே பல சில்லரை சிதறிவிடும்
செலவு செய்திட நினைத்தால் கூட இதயம் பதறிவிடும்

பெண்குரல்
பல்லாங்குழியின் வட்டம் பார்த்தேன் ஒற்றை நாணயம்

ஆண்குரல்:
புல்லாங்குழலின் துளைகள் பார்த்தேன் ஒற்றை நாணயம்

ஹம்மிங்..........

பெண்குரல்:
அட நேற்று நடந்தது நாடகமா
நீ காசு கொடுத்தது சூசகமா
அட ஒற்றை ரூபாய் பக்கம் இரண்டு
என்ன சொல்லக் காசு தந்தாய் எண்ணி எண்ணிப் பார்க்கிறேன்

ஆண்குரல்:
அடி பேரழகே உன்னை சேர்ந்திடவே
இந்த நாணயம் ஓர் சாட்சி
இருக்கும் உயிரும் உனக்கே உபயம் எதற்கு ஆராய்சி

பெண்குரல்:
இந்த நாணயத்தில் உன்னை பார்த்திருப்பேன்
பிறர் பார்க்கவும் விட மாட்டேன்
கடவுள் வந்து கேட்டால் கூட காணிக்கை இட மாட்டேன்

ஆண்குரல்:
பல்லாங்குழியின் வட்டம் பார்த்தேன் ஒற்றை நாணயம்
புல்லாங்குழலின் துளைகள் பார்த்தேன் ஒற்றை நாணயம்

பெண்குரல்
துடிக்கும் கண்களில் கண்மணி பார்த்தேன்

இருவரும்
கடிகாரத்தில் நேரம் பார்த்தேன்

பெண்குரல்:
செவ்வந்தி பூவின் நடுவே பார்த்தேன்
தேசிய கொடியில் சக்கரம் பார்த்தேன்

இருவரும்
இரவில் ஒருநாள் பௌர்ணமி பார்தேன்

ஹம்மிங்.......
----------------------------------------------------
படம் : ஆனந்தம் (2001)
பாடல் : பல்லாங்குழியின்
இசை : எஸ்.ஏ.ராஜ்குமார்
பாடலாசிரியர்: நா. முத்துகுமார்
பாடியவர்கள் : உன்னி கிருஷ்ணன், ஹரணி
நடிப்பு: அப்பாஸ் & சிநேகா
இயக்கம்: லிங்குசாமி
-----------------------------------------------------
கானொளி: http//youtube/RDe5Tha4IqI
Our sincere thanks to the person who uploaded the song in the net

------------------------------------------------------------------------------------

Devotional Song கோடி செம்பொன் போனாலென்ன, குறு நகை போதுமடி!

2012-02-02T21:15:00.000+05:30


வள்ளி, முருகன், காதலுக்குத் துணை போன கஜமுகன்

Devotional Song கோடி செம்பொன் போனாலென்ன, குறு நகை போதுமடி!

இன்றைய பக்திப்பாடலை, நமது வகுப்பறை மாணவி தேமொழி அவர்கள் தெரிவு செய்து அனுப்பியுள்ளார்கள். பாடல் அருமையாக உள்ளது. கேட்டுப்
பாருங்கள். அனுபவித்து ரசித்தவர்கள் பின்னூட்டத்தில் ஒரு வார்த்தை சொல்லுங்கள். அதற்கு என்ன காசா - பணமா?
அன்புடன்
வாத்தியார்
---------------------------------------------------------------------------------------------
பாடலுக்கான விளக்கமும் தேமொழி அவர்களே எழுதியுள்ளார்கள். அதை அப்படியே கொடுத்துள்ளேன்
---------------------------------------------------------------------------------------------
அன்புடையீர்

இந்தப் பாடலை இசை மேதை டி. கே. பட்டம்மாள் அவர்கள் பாடியதாக தகவல். இப்பொழுது அவர் பேத்தியும் பாடியுள்ளார்.

பாட்டியின் பாடல் வரிகள் ஒரு காதலி முருகனிடம் பாடுவதாக அமைந்துள்ளது.

அந்த வரிகளை நீக்கிவிட்டு பாட்டை சுருக்கிப் பொதுவாக ஒரு பக்தர், முருகனிடம் பாடுவதுபோல் தோற்றமளிக்கும் வண்ணம் பேத்தி நித்யஸ்ரீ பாடியுள்ளார். சுருக்கப் பட்ட பாடல் மிக அருமை.

பாட்டை கேட்டால் உங்களை அறியாமல் தலைஅசைத்து ரசிப்பீர்கள், அத்துடன் பாடல் முடிந்தாலும் மனதில் நாள் முழுவதும் ரீங்காரமிடும்.
அதிலும் "மாடு மனை போனாலென்ன" வரிகள் திரும்ப திரும்ப முணுமுணுக்கத் தோன்றும். பாடலை எழுதியவர் யார் என கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை, ராகம்: காவடி சிந்து கிளிக்கண்ணி, தாளம்: ஆதி என்று கானொளியில் குறிப்பிட்டதன் மூலம் அறிந்தேன்.

தாயற்று தன் அத்தை வீட்டில் சிறு குழந்தையாய் வளர்ந்த என் அம்மா அவர்களின் அத்தை (என் பாட்டி முறை) அருமையாய் இந்தப் பாட்டை பாடுவார்கள் எனக் குறிப்பிட்டதும் நினைவில் உள்ளது

இப்பொழுது பாடலின் இரு வடிவங்களும்: பாடியவர்: நித்யஸ்ரீ மகாதேவன் (பேத்தி) கிளிக்கண்ணி, காவடி சிந்து, ஆதி தாளம்

அன்புடன்
தேமொழி
------------------------------------------------------------------
பாடியவர்: திருமதி நித்யஸ்ரீ மகாதேவன்
வள்ளிக் கணவன் பேரை வழிப்போக்கர் சொன்னாலும்
வள்ளிக் கணவன் பேரை வழிப்போக்கர் சொன்னாலும்
வள்ளிக் கணவன் பேரை வழிப்போக்கர் சொன்னாலும்
உள்ளம் குழையுதடி கிளியே
உள்ளம் குழையுதடி கிளியே
ஊனும் உருகுதடி கிளியே
ஊனும் உருகுதடி கிளியே
ஊனும் உருகுதடி கிளியே
ஊனும் உருகுதடி

மாடு மனை போனால் என்ன மக்கள் சுற்றம் போனால் என்ன
மாடு மனை போனால் என்ன மக்கள் சுற்றம் போனால் என்ன
கோடி செம்பொன் போனால் என்ன கிளியே
கோடி செம்பொன் போனால் என்ன கிளியே
கோடி செம்பொன் போனால் என்ன கிளியே
குறு நகை போதுமடி
முருகன் குறு நகை போதுமடி
முருகன் குறு நகை போதுமடி
அய்யன் குறு நகை போதுமடி

கூடி குலாவி மெத்த குகனோடு வாழ்ந்ததெல்லாம்
கூடி குலாவி மெத்த குகனோடு வாழ்ந்ததெல்லாம்
வேடிக்கை அல்லவடி கிளியே
வேடிக்கை அல்லவடி கிளியே
வேடிக்கை அல்லவடி கிளியே
வெகு நாளை பந்தமடி கிளியே
வெகு நாளை பந்தமடி கிளியே
வெகு நாளை பந்தமடி கிளியே

எங்கும் நிறைந்திருப்போன் எட்டியும் எட்டாதிருப்போன்
எங்கும் நிறைந்திருப்போன் எட்டியும் எட்டாதிருப்போன்
குங்கும வர்ணனடி கிளியே
குங்கும வர்ணனடி கிளியே
குமரப் பெருமானடி கிளியே
குமரப் பெருமானடி கிளியே
குமரப் பெருமானடி கிளியே
குமரப் பெருமானடி
குமரப் பெருமானடி
குமரப் பெருமானடி
----------------------------------------------------------
முன்பு நித்யஸ்ரீயின் பாட்டி D K பட்டம்மாள் அவர்கள் பாடிய பாடலின் வரிகள்

வள்ளிக் கணவன் பேரை
வழிப் போக்கர் சொன்னாலும்
உள்ளம் குழையுதடி - கிளியே
ஊனும் உருகுதடி - கிளியே
ஊனும் உருகுதடி!

மாலை வடிவேலவர்க்கு
வரிசையாய் நானெழுதும்
ஓலைக் கிறுக்காச்சுதே - கிளியே
உள்ளமும் கிறுக்காச்சுதே - கிளியே
உள்ளமும் கிறுக்காச்சுதே!

காட்டுக் கொடி படர்ந்த
கருவூரின் காட்டுக்குள்ளே
விட்டுப் பிரிந்தானடி - கிளியே
வேலன் என்னும் பேரோனடி - கிளியே
வேலன் என்னும் பேரோனடி!

மாடுமனை போனாலென்ன
மக்கள் சுற்றம் போனாலென்ன
கோடிச் செம்பொன் போனாலென்ன - கிளியே
குறுநகை போதுமடி - கிளியே
முருகன் குறுநகை போதுமடி!

கூடிக் குலாவி மெத்த
குகனோடு வாழ்ந்த தெல்லாம்
வேடிக்கை அல்லவடி - கிளியே
வெகு நாளை பந்தமடி - கிளியே
வெகு நாளை பந்தமடி!

எங்கும் நிறைந் திருப்போன்!
எட்டியும் எட்டா திருப்போன்!
குங்கும வர்ணனடி - கிளியே
குமரப் பெருமானடி - கிளியே
குமரப் பெருமானடி!
++++++++++++++++++++++++++++++++
காணொளி video Link:
http://youtu.be/zdZiGrEcBq0
காணொளியை வாளாஈ ஏற்றிய அந்த முகம் தெரியாத அன்பருக்கு நமது நன்றியைத் தெரிவித்துகொள்வோம்!
Our sincere thanks to the person who uploaded the video clipping in the net

-------------------------------------------------------------------------------------------------

வாழ்க வளமுடன்!

Short Story அரைப்படி அரிசியும் அடைக்கப்ப செட்டியாரும்!

2012-02-01T22:12:00.000+05:30

அடியவன் எழுதி, ஒரு மாத இதழின் சென்ற மாத இதழில் (20.1.2012) வெளிவந்த சிறுகதை. நீங்களும் படித்து மகிழ, இன்று அதை வலை ஏற்றியுள்ளேன்.
அன்புடன்
வாத்தியார்

----------------------------------------------------------------------------------------------------------
சிறுகதை: அரைப்படி அரிசியும் அடைக்கப்ப செட்டியாரும்!
---------------------------------------------------------------------------------------
                     செங்கழுநீர்ப் பூக்கள் நிறைந்த கரைகள். எந்நேரமும் கரைகளைத் தொட்டு ஓடிக்கொண்டிருக்கும் தண்ணீர் நிறைந்த வாய்க்கால். வாய்க்காலை ஒட்டி இருபுறமும் கண்ணுக்கெட்டும் தூரம்வரை பச்சைப் பசேல் என்ற நெல் வயல்கள். வயல்களின் வரப்புக்களில் நெடிதுயர்ந்த தென்னை மரங்கள். வாய்க்காலை ஒட்டிய பகுதியில் ஒரு முருகன் கோவில். பார்க்க ரம்மியமாக இருந்தது அந்தச் சிறு கிராமம்.

   அந்தக் கிராமத்திற்கு ஒரு வேலையாக வந்த சாத்தப்ப செட்டியார், அவற்றை எல்லாம் ரசிக்கும் மனநிலையில் இல்லை. பேருந்தில் பயணித்த களைப்பு. அத்துடன் பசி. தன்னுடைய அந்தன நண்பர் வீட்டுக் கதவைத் தட்டினார்.

   நல்ல வரவேற்பு. அத்துடன் நல்ல சாப்பாட்டையும் பறிமாறினார்கள். சேப்பங்கிழங்கு மோர்க்குழம்பு, தக்காளி ரசம், வாழைப்பூ உசிலி, உருளைக்கிழங்கு காரகறி. சாப்பாட்டை ஒரு பிடி பிடித்தவர்., முற்றத்துத் திண்ணையில் படுத்து நன்றாகத் தூங்கிவிட்டார்.

   எழுந்து பார்த்தபோது, இரவு மணி எட்டாகிவிட்டிருந்தது. பதறிவிட்டார்.

   பொய்க்கோபத்துடன் நண்பரைப் பார்த்துக்கேட்டார்:

   “என்னடா எழுப்பாமல் விட்டுவிட்டாய்? இத்தனை நேரம் தூங்கியிருக்கேனே?”

         "தூக்கம் என்பது ஒரு வரம். நன்றாகத் தூங்கிக்கொண்டிருந்தீர் செட்டியார். அதானால்தான் எழுப்பவில்லை!”

   பக்கத்து வீட்டிலிருந்து நாதஸ்வர ஓசை கேட்டது. மார்கழி மாதம். முகூர்த்தநாள் எதுவும் இல்லை. பின் எதற்கு நாதஸ்வர இசை? சின்ன கிராமம். சும்மா வாசித்தாலே போதும். கிராமம் முழுவதும் கேட்கும். ஆனால் ஒலிபரப்பி வைத்து ஒலி பரப்பிக்கொண்டிருந்தார்கள். இரவு நேரம் துவங்கிவிட்டதால் ஓசை அதிகமாகக் கேட்டது.

   “என்னைய்யா விஷேசம்?” செட்டியார், அய்யரிடம் குறுகுறுப்புடன் கேட்டார்.

   “அன்னதானம்” அந்தன நண்பர் பதிலுரைத்தார்.

   “இந்த இரவிலா?”

   “இல்லை. நாளை அதிகாலையில்!”

   அன்னதானம் என்றால் நல்ல காரியம்தானே என்று நினைத்த செட்டியார், தொடர்ந்து கேட்டார். “எத்தனை மூட்டை அரிசி?”

   “மூட்டையெல்லாம் கிடையாது. அரைப்படி அரிசி அன்னதானம். காலையில் மூன்று சாதுக்களுக்கு சாப்பாடு போடுவார்கள். அவ்வளவுதான்.”

   “அதற்கு எதற்கு மேளதாளம்? மேளகாரர்களுக்கு ஆகும் செலவில் ஒரு மூட்டை அரிசியாவது அன்னதானம் செய்யலாமே?”

   “மேளத்திற்கெல்லாம் செலவில்லை. அவர்களுடைய தோட்டத்தில் குடியிருப்பவர்கள். வருடத்திற்கு ஓரிரு தடவை கூப்பிடும்போது இலவசமாக வாசித்து விட்டுப் போவார்கள்”

   “அடி சக்கை,” என்று வியந்த செட்டியார் தொடர்ந்து கேட்டார், “ பந்தா பேர்வழிகளா?”

   “கஞ்சப்பேர்வழிகள். ஆனால் வீண் பெருமைக்கு ஆசைப்படுவார்கள். அவர்களுக்கு எங்களூரில் ஒரு பெயர் உண்டு தெரியுமா? அரைப்படி அரிசிக்காரர் வீடு என்று பெயர். அரைப்படி அரிசி அன்னதானம். விடியவிடிய மேளதாளம் என்பதின் சுருக்கம் அது!”

      “ ஆகா” என்று வியந்த செட்டியார் சிந்தனையில் ஆழ்ந்தார். தன் அண்ணன் அடைக்கப்ப செட்டியாரும் அதுபோன்ற குணமுடையவர்தானே - அவருக்கும் இந்தப் பெயர் கன கச்சிதமாக இருக்குமே என்று நினைத்தார். நினைத்ததோடு நிறுத்தியிருக்கலாம். ஆனால் அதுதான் அவருடைய அண்ணனின் போதாத நேரம். ஊருக்குத் திரும்பி வந்தவர், தன் பங்காளி நண்பர்கள் இருவரிடம் அதைச் சொல்ல, அது ஊர் முழுக்கப் பரவி, அவருடைய அண்ணன் அடைக்கப்ப செட்டியாருக்கும் அந்தப் பெயர், உண்டாகி வலுவாக நிலை கொண்டுவிட்டது.

   நம் நாயகருக்கு அடையாளப் பெயர் உண்டான கதையை விரிவாகச் சொல்லிவிட்டேன்.

   வாருங்கள் நம் நாயகருடைய வாழ்வில் நடந்த உண்மைக் கதையை இப்போது பார்ப்போம்!

                 &&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

   அடைக்கப்ப செட்டியார் கோபத்துடன் இருந்தார். எப்போதும் இல்லாத கோபம். வீட்டிற்குள் நுழைந்து தன் செருப்பைக் கழற்றிய வேகத்திலேயே அது தெரிந்தது.

   அதைக் கவனித்த அவருடைய அன்பு மனைவி விசாலாட்சி ஆச்சி, அவரைச் சாந்தப்படுத்தும் முகமாகக் கேட்டார்கள்.

   “காஃபி சாப்பிடுகிறீர்களா? புதுப்பால் இருக்கிறது”

   புதுப்பாலைக் காய்ச்சி, டிக்காஷன் போட்டு கொதிக்கக் கொதிக்கக் கிடைக்கும் காஃபி என்றால் அண்ணன் கிறங்கிவிடுவார். ஆனால் இப்போது கிறங்கவில்லை.

   “புது விஷம் இருந்தால் கொடு. சாப்பிட்டுவிட்டு சிவனடிக்குப் போய்விடுகிறேன். நன்றி கெட்ட ஜனங்கள்”

   “யாரைச் சொல்கிறீர்கள்? எதற்கு இந்தக் கோபம்? இருக்கிற ரத்தக்கொதிப்பு பத்தாதா?”

   “நம்மூரில் இருக்கிற புதுப்பணக்காரர்களைத்தான் சொல்கிறேன். இடங்களின் விலைகள் ஏறியதில் கோடிக்கணக்கான பணத்தைத் தேற்றிவிட்டார்கள். தலை கால் புரியாமல் ஆடுகிறார்கள்”

   “அவர்கள் ஒரு பக்கம் ஆடினால், நீங்கள் ஒரு பக்கம் ஆடுங்கள். உங்கள் ஆட்டத்தைப் பார்ப்பதற்கு நான்கு பேர் கிடைக்காமலா போய்விடுவார் கள்?”

   “நேரம் காலம் தெரியாமல் விளையாட்டாகப் பேசாதே! என்னுடைய வருத்தம் உனக்கு எங்கே தெரியப் போகிறது?”

   “சொன்னால்தானே தெரியும்!”

   “இந்த ஊருக்கு எவ்வளவு செய்திருக்கிறேன் நான்? வங்கி வாசமே இல்லாத இந்த கிராமத்திற்கு எங்கள் வங்கிக் கிளையை நான் கொண்டு வரவில்லையா? ஆவின் பால் விற்பனை நிலையத்திற்கு ஏற்பாடு செய்யவில்லையா? பஞ்சாயத்து ஒன்றியத்துடன் போராடி, தெருவிற்குத் தெரு சாக்கடைகள் போட வைக்கவில்லையா? அரசிடம் எடுத்துச் சொல்லி ஆரம்பப் பள்ளியொன்றைக் கொண்டு வரவில்லையா? மக்கள் பயணிப்பதற்கு அரை மணி நேரத்திற்கு ஒருமுறை வந்து போகும்படி பேருந்துகளுக்கு ஏற்பாடு செய்யவில்லையா? இது மாதிரி நான் செய்த சேவைகளைப் பட்டியல் போட்டு போஸ்டர் அடித்தா ஒட்ட
முடியும்?”

   “எதற்குப் போஸ்டர்? நானூறு புள்ளிகள் இருக்கிற சின்ன ஊர்தானே இது. ஒரு செய்தியைக் காலையில் சொன்னால், சாயங்காலத்துக்குள் அத்தனை பேருக்கும் தெரிந்து விடுமே?”

   “பாதிப்பேர்கள் தன்னைப் போணிகள். பொது அக்கறை இல்லாதவர்கள்.....சொல்லி என்ன பிரயோசனம்?”

   “பிறகு எதற்கு கொதிப்போடு பேசுகிறீர்கள்? அடுத்தவர்களைக் குறை சொல்வதை நிறுத்துங்கள். முதலில் என்ன நடந்ததென்று சொல்லுங்கள்!”

   “நகரச்சிவன் கோவில் திருப்பணிக் கமிட்டியில் என்னைச் சேர்க்கவில்லை. தொலைகிறது என்று விட்டுவிட்டேன். திருப்பணி முடிந்து அடுத்த மாதம் குடமுழுக்கு நடைபெறவுள்ளது. விழா மலர் ஒன்றிற்கு ஏற்பாடு செய்துள்ளார்கள். அதிலும் என்னைச் சேர்க்கவில்லை.”

   “அதற்காக சண்டை போடாதீர்கள். எதுவும் அதுவாக வரவேண்டும். நாம் கேட்டுப் பெறக் கூடாது. ஐந்துலட்சம், பத்துலட்சம் என்று நிதி கொடுத்தவர்களைத்தான் திருப்பணிக் கமிட்டியில் போட்டுள்ளார்கள். அதுபோல இதுக்கும் ஏதாவது காரணம் இருக்கும். நமக்கு உள்ள பெருமை போதும். எதையாவது கேட்டு இருக்கிற பெயரையும் கெடுத்துக்கொள்ள வேண்டாம்”

         “அவர்களை உணரவைக்க வேண்டும்”

   “என்ன செய்யப்போகிறீர்கள்?”

   செட்டியார் தீர்க்கமாகச் சொன்னார், “பொறுத்திருந்து பார்!”

          &&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

   விசாலாட்சி அவர்கள் தீவிர சிவபக்தை. தோடுடைய செவியனை நான்கு காலமும் வணங்குபவர். ஆச்சியின் கணவர் அடைக்கப்ப செட்டியார், வங்கிப்பணியில், தங்களுடைய வாரணாசிக் கிளையில் மூன்று ஆண்டு காலம் பணி செய்த காலத்தில் ஆச்சிக்கு ஏற்பட்டது அந்தத் தீவிர பக்தி!

   பிறகு கர்நாடகா மாநிலத்தில், ஹூப்ளி நகரில், நான்காண்டு காலம் செட்டியார், வங்கியின் வட்ட மேலாளராகப் பணியாற்றிய காலத்தில் மேலும் அதி பக்தையானார். அங்கே இருக்கும் ராணி சென்னம்மாவின் சிலையைப் பார்த்துவிட்டுத் தானும், அந்த ராணியம்மாவைப்போலவே பட்டையாக விபூதி பூசிக் கொள்ளத் துவங்கிவிட்டார்.

   அங்கே விபூதி நம் ஊரைப் போல தூளாகக் கிடைக்காது. உருண்டை வெல்லம் போல கட்டியாக இருக்கும். கிலோக் கணக்கில் வாங்கி வைத்துக் கொள்வார். தன் வீட்டிற்கு வரும் விருந்தினர்களுக்கெல்லாம் ஒரு கட்டியைப் பரிசாகக் கொடுத்தனுப்புவார். அங்கே உள்ள மக்களைக் காட்டி அவர்களைப்போல பூசிக்கொள்ளுங்கள் என்பார்.

   “காசியில் விஸ்வநாதன். சோலாப்பூரில் சித்தேஷ்வரன், ஹூப்ளியில் சந்திரமெளலீஸ்வரன் மதுரையில் சொக்கநாதன், எங்கள் ஊரில் சோமசுந்தரம் என்று பெயர்கள் மாறினாலும், எல்லா இடங்களிலும் நம் மனம் கவரும் ஈஸ்வரன்தான் இருக்கிறார்” என்பார் ஆச்சி

   அத்துடன் “எல்லாம் ஈசன் செயல்” என்பார். “சப்குச் ஈஷ்வர் ஹை” என்று இந்தியில் சொல்வார். “அன்னி சிவமயம்” என்று தெலுங்கில் சொல்வார் “Everything is Eshwara!” என்று ஆங்கிலத்தில் சொல்வார். அடிக்கடி சொல்வார். ஆச்சிக்கு நான்கு மொழிகள் சரளமாக வரும்.

   செட்டியாருக்கு அதற்கெல்லாம் நேரமிருக்காது. வங்கிப் பணியில் தன்னை மறந்து இருப்பார். சமயத்தில் மூழ்கிக் கிடப்பார்.

   ஆனால் பணி ஓய்வுபெற்ற பிறகு, அவர் தன்னுடைய செட்டி நாட்டு கிராமத்திற்கே வந்து விட்டார். சொந்தங்களைப் போற்ற வேண்டுமென்ற ஞானம் அவருக்கு உண்டாகிவிட்டது. அதற்குக் காரணம் அவருடைய மகனின் திருமணத்தின்போதும், அவருடைய மணிவிழாவின் போதும் நினைத்த அளவிற்கு மக்கள் வராமல் போய்விட்டார்கள். இவர் யார் வீட்டிற்கு வந்தார் என்ற ஏச்சுக்கள் வேறு! அதைப் போக்குவதற்காக கடந்த எட்டு ஆண்டுகளாக அண்ணன்
மண்ணின் மைந்தனாக தன் செட்டிநாட்டுக் கிராமத்தில்தான் வசிக்கின்றார்.

   ஆச்சியின் வற்புறுத்தலுக்காகத் தினமும் உள்ளூர் நகரச் சிவன் கோவிலுக்கு அவரும் சென்று வருவார். அதனால் ஏற்பட்ட ஈடுபாட்டில் அவரும் சிவபக்தராக மாறிவிட்டார், அப்படிப்பட்டவர் சொன்ன வார்த்தைகள் ஆச்சிக்கு வியப்பை உண்டாக்கியது.

   நாம் இருவரும் சிவன்கோவில் குடமுழுக்கின்போது இங்கே இருக்க வேண்டாம் என்றவர், சென்னை வளசரவாக்கத்தில் இருக்கும் தங்களுடைய மகன் வீட்டிற்குப் போய்விடலாம் என்றார். கோவில் குட முழுக்கு முடிந்த பிறகு திரும்பி வருவோம் என்றார். ஆச்சிக்கு உடன்பாடு இல்லை.

   சற்றுக் கோபம் மேலிடச் சொன்னார். “என்ன செய்கிறோம் என்று தெரிந்துதான் செய்கிறீர்களா? சில பேர் மேல் உள்ள கசப்பை இறைவனிடம் ஏன் காட்ட வேண்டும்? கோவில் குடமுழுக்கிற்கைத் தவிர்ப்பதற்காக ஊரை விட்டு ஏன் ஓட வேண்டும்?”

   “உனக்கு விருப்பமில்லை என்றால் நீ இங்கேயே இரு. என்னைப் போக வேண்டாம் என்று சொல்லாதே!”

   “பன்னிரெண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு நம் ஊர்க் கோவிலில் குடமுழுக்கு நடைபெறவுள்ளது. அதைக் காணப் புண்ணியம் செய்திருக்க வேண்டும். எத்தனையோ நகரத்தார்கள் தனியாளாக நின்று பல கோவில்களுக்குத் திருப்பணி செய்துள்ளார்கள். வரலாறு தெரியாதா உங்களுக்கு? உங்களைத் திருப்பணிக் குழுவில் சேர்க்கவில்லை என்பதால் வெறுப்பு அடையலாமா? ஐந்து லட்சம், பத்து லட்சம் என்று பலரும் கொடுக்க, ஒரு கோடி ரூபாய் செலவில் திருப்பணி நடந்து கொண்டிருக்கிறது. நீங்கள் வெறும் பத்தாயிரத்தைக் கொடுத்துவிட்டு, மூன்று பேர்களுக்கு இடமுள்ள குழுவில் உங்களையும் சேர்க்க வேண்டும் என்று எப்படி எதிர்பார்க்கிறீர்கள்? உங்களிடம் பணம் இல்லையா என்ன? நீங்கள் ஏன் ஐந்து லட்சம் அல்லது மூன்று லட்சமாவது கொடுத்திருக்கக்கூடாது? பணம் இருந்தால் மட்டும் போதுமா? பணத்தைக் கொடுக்க மனசு வேண்டும். அதுதான் முக்கியம். அந்த மனசு இருந்தால், இறைவனே உங்களுக்கு இடம் அளித்திருப்பான். அதை உணருங்கள்!”

   “நீ வியாக்கியானம் பேசாதே! வயதான காலத்தில் கையில் பணம் இருக்க வேண்டும். Money is security against death என்பார்கள். வயசான காலத்தில் ஏற்படும் அவஸ்தைகளில் இருந்து தப்பிக்க பணம் அவசியம்”

   “நீங்கள் நினைப்பதுபோல பணம் ஒன்றும் உங்களைக் காப்பாற்றாது. இறையருள் மட்டுமே உங்களைக் காப்பாற்றும். வயதான காலத்தில் வாதநோய் வந்தால் என்ன செய்வீர்கள்? எது உங்களைக் காப்பாற்றும்? வாதநோய் வந்தால் உங்கள் சோற்றையே நீங்கள் அள்ளித்திங்க முடியாது. அதை நீங்கள் உணருங்கள். எங்கள் அப்பச்சி வாத நோய் வந்து பட்ட சிரமத்தை நான் கண்ணால் பார்த்திருக்கிறேன்”

   “விதிக்கப்பட்டு இருந்தால் வரும். விதிக்கப்பட்டுள்ளதற்குப் பெயர்தான் விதி. நீ சொல்வதற்காக நான் இருக்கப்போவதில்லை. என்னைக் குழப்பாதே!
மன ஆறுதலுக்காக நான் போகப்போகிறேன்”

   “பிறகு உங்கள் இஷ்டப்படி செய்யுங்கள்” என்று முத்தாய்ப்பாய்ச் சொன்னஆச்சி அத்துடன் நிறுத்திக்கொண்டு விட்டார்.

   என்ன ஆயிற்று? செட்டியார் குடமுழுக்கிறகு இருந்தாரா? அல்லது இல்லையா?

   இறைவனின் சித்தம் வேறுவிதமாக இருந்தது. அதுதான் நடந்தது!

                            ++++++++++++++++++++++++++++++++

   அன்று இரவே, காரைக்குடிக்குச் சென்று, சென்னைக்குச் செல்லும் தனியார் பேருந்தில் ஏறிய அடைக்கப்ப செட்டியார், திருமயத்தைக்கூடத் தாண்டவில்லை. பேருந்து விபத்தில் சிக்கிக் கொண்டுவிட்டது. பேருந்தின் முன் பகுதியில் இருந்த எட்டு பேர்களுக்கு சரியான அடி. முதல் இருக்கையில் இருந்த செட்டியார் விபத்தின் வேகத்தில் தூக்கி எறியப்பட்டதில், தடுப்புக் கதவையும் தாண்டி படிக்கட்டு அருகில் தடால் என்று விழுந்துவிட்டார். இரத்தக் காயம் எதுவுமில்லை. ஆனால் உடல் முழுக்க பலத்த அடி. ஊமைக் காயங்கள்.

   அடிபட்ட அனைவரையும், 108 அம்புலன்சில் ஏற்றி, புதுக்கோட்டை அரசு மருத்துவமனையில் சேர்த்தார்கள். தகவல் தெரிந்த ஆச்சி தன் உறவினர்கள் சிலருடன் மருத்துவ மனைக்கு வந்து சேர்ந்தார்.

   தன் கணவருக்குப் பெரிய ஆபத்து ஒன்றுமில்லை என்று தெரிந்த ஆச்சி சற்று நிம்மதி அடைந்தார். தனியார் மருத்துவமனை ஒன்றில் மாற்றி சேர்க்கப்பெற்ற செட்டியாருக்கு பத்து நாட்கள் சிகிச்சை அளிக்கப்பட்டது.

   ஒரு மாதம் ஓய்வெடுங்கள் என்று சொல்லி, மருந்து மாத்திரைகளுடன் செட்டியாரைத் திருப்பி அனுப்பிவைத்தார்கள். தப்பித்தோமடா சாமி என்று
மனக்கலக்கம் நீங்கிய செட்டியாரும் வீட்டிற்கு வந்து சேர்ந்தார்.

   “என் தாலி பாக்கியமும், சோமசுந்தரக் கடவுளிடம் நான் கொண்டுள்ள பக்தியும்தான் உங்களைக் காப்பாற்றியது” என்ற ஆச்சியின் வார்த்தைகளுக்கு அவர் ஒன்றும் பதில் சொல்லாமல் இருந்து விட்டார். அதை உண்மை என்றும் உணர்ந்தார்.

                       ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

         காலதேவனின் ஓட்டத்தில் நாற்பது நாட்கள் சென்றதே தெரியவில்லை. குடமுழுக்கு நாளும் வந்தது.

   யாகசாலை பூஜைகள் எல்லாம் முடிந்து. மகா பூர்ணாகுதியும், தீபாராதனையும் நடந்தது. பஞ்சவாத்தியங்கள், மேளதாளங்கள், வாணவேடிக்கைகள் முழங்கிட, ராஜகோபுரம், விமானம், மூலஸ்தானம் மற்றும் பரிவார மூர்த்திகளுக்கு மகா கும்பாபிஷேகம் நடந்தது. பக்தர்கள் சிவ கோஷங்கள் எழுப்பிய வண்ணம் இருந்தனர். தொடர்ந்து மகா அபிஷேகமும், சிறப்பு அலங்கார தீபாராதனையும் நடந்தது. ஓதுவார்கள், சிவாச்சாரியார்கள், நகரத்தார்கள், நாட்டார்கள் என்று திரளான மக்கள் கலந்து கொள்ள குடமுழுக்கு சிறப்பாக நடந்து முடிந்தது.

   ஊருணிக் கரைக்கு எதிரில் இருந்த திடலில் பெரிய கொட்டகை போடப்பெற்று, வந்திருந்த மக்கள் அனைவருக்கும் காலை, மற்றும் மதிய உணவுகள் சிறப்பாக வழங்கப்பெற்றது.

   அன்று மாலை, கோவில் உள்ள அலங்கார மண்டபத்தில் நடைபெற்ற கூட்டத்தில், திருப்பணிக் குழுவினர் மூவருடன், நம் நாயகர் அடைக்கப்ப செட்டியாருக்கும் சேர்த்து சிறப்பு செய்யப்பெற்றது. பொன்னாடை, மாலை, மற்றும் நினைவுப்பரிசு என்று கலகலக்க வைத்துவிட்டார்கள். திரளான மக்களின் கைகுலுக்கல் பாராட்டு வேறு.

   செட்டியார் ஆடிப்போய்விட்டார். நமக்கு ஏன் சிறப்பு செய்தார்கள் என்பது அவருக்குப் பிடிபடவில்லை. கண்கள் பனித்துவிட்டன.

   இத்தனை நாட்களாக வீட்டில் ஓய்வில் இருந்தவர், இன்று தானே கோவிலுக்குள் அடியெடுத்து வைத்திருக்கிறார். அதனால் நடந்தது எதுவும் அவருக்குத் தெரியாமல் போய்விட்டது.

   அவரைச் செல்ல விடாமல் திருப்பி ஊருக்கே கொண்டுவந்துவிட்ட சிவனின் மகிமையையும், சொற்ப காயங்களுடன் அவரைக் காப்பாற்றிய கருணையும், அதைவிட மேலாகத் தன் தாலிபாக்கியத்தைக் காப்பாற்றிய மேன்மையையும் எண்ணி எண்ணி, அதிசயித்த சாலா ஆச்சி அவர்கள், கோவிலின் நடப்பு நிர்வாகிகளைச் சந்தித்துப் பேசினார். கோவில் குடமுழுக்கிற்கு தங்கள் வீட்டின் சார்பில் ஏதாவது செய்ய வேண்டும் என்னும் தன் விருப்பத்தை வெளிப்படுத்தினார். அன்னதானச் செலவு முழுவதையும், அத்துடன் 48 நாட்கள் நடைபெறவுள்ள மண்டல பூஜைக்கான பிரசாதச் செலவு முழுவதையும்
தான் ஏற்றுக்கொள்வதாகவும், எவ்வளவு பணம் கொடுக்க வேண்டும் என்றும் கேட்டார். உத்தேசமாகப் பத்து லட்சம் ஆகும் என்றார்கள். அன்றே ஒரே காசோலையில் அந்தப் பணத்தை ஆச்சி அவர்கள் கொடுத்துவிட்டார்கள். தன் கணவரின் பெயரில் அதை வரவு வைத்துக்கொள்ளுங்கள் என்றும் சொல்லிவிட்டார்கள். நடந்து அதுதான்.

   அது ஆச்சியின் சொந்தப் பணம். தன் தாய்வீட்டிலிருந்து வந்த பணத்தை அவர் வங்கியில் சேமித்து வைத்திருந்தார். அதனால் யாரையும் கேட்காமல் அவரால் கொடுக்க முடிந்தது. தன் கணவர், மற்றும் மகனிடம்கூட அதை அவர் வெளிபடுத்தவில்லை.

   குட முழுக்கிற்கு அடுத்த நாள்தான் அடைக்கப்ப செட்டியாருக்கு அது தெரிய வந்தது. கண்கள் பனிக்க இருகரம் கூப்பித் தன் மனைவியை வணங்கினார். என்ன படித்து என்ன பயன்? உனக்குள்ள சிந்தனையும், பெருந்தன்மையும் எனக்கு இல்லாமல் போய்விட்டதே என்று சொல்லி வருந்தினார்.

   அதையெல்லாம் விடுங்கள் நம் நாயகருக்கு ஊரில் இப்போது என்ன பெயர் தெரியுமா?

   “அன்னதானச் செம்மல் அடைக்கப்ப செட்டியார்”

   மேடை போடாமல், உள்ளூர் மக்களாக வழங்கிய பெயர்
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

வாழ்க வளமுடன்!

Astrology பூணூலை மாற்றுகிற தினம் மட்டுமா அது?

2012-01-31T03:06:00.001+05:30

Astrology பூணூலை மாற்றுகிற தினம் மட்டுமா அது?

நட்சத்திரக் கோவில்கள் - பகுதி 9

அவிட்ட நட்சத்திரம்

கோரக்கர் என்னும் பெயரைக்கொண்ட சித்தர் ஆலயங்களுக்கு யாத்திரையாக வந்தபோது, இத்தலத்திற்கு வந்தாராம். வந்தவர் இங்கே உறையும்
சிவபெருமானைத் தரிசித்துவிட்டு, அருகில் இருந்த மடம் ஒன்றில் தங்கினாராம்.

அந்தக் காலத்தில் ஊருக்கு ஊர் மடங்களும், வீட்டுக்கு வீடு திண்ணைகளும் இருந்தன. வழிப்போக்கர்களும், பயணிகளும் இரவு நேரத்தில் தங்கிச் செல்வார்கள்.

அப்படி மடம் ஒன்றில் தங்கிசென்றபோது கோரக்கர் (என்ன பெயருடா சாமி) ஒரு சோதனைக்கு உள்ளானார். பல பக்தர்கள் முன்பே அங்கு தங்கியிருந்தனர்.
அவர்களோடு ஒரு ஓரமாகப் படுத்திருந்த கோரக்கர் அசதியில் நன்றாக உறங்கிவிட்டார். நள்ளிரவில் திடீரென விழித்தவருக்கு, அதிர்ச்சியாக இருந்தது. அருகில் ஒரு இளம் பெண் படுத்திருந்தாள். அத்துடன் அவளுடைய சேலைத்தலைப்பு விலகி, இவர் மேற்கிடந்தது. அப்பொழுதெல்லாம் ஒன்பது முளம் சேலை. பெண்கள் ரவிக்கை (Blouse) அணிவதில்லை. அதனால் இறுக்கி முடிந்துகொண்டுதான் படுப்பார்கள். அப்படி இருந்தும் எப்படி விழுந்தது என்று தெரியவில்லை.கோரக்கர் மிகவும் வருத்தமுற்றார்.

அதற்குப் பரிகாரமாக தன் கையை வெட்டிக் கொண்டு விட்டார். பிறகு அந்த மடத்திலேயே சில காலம் தங்கி, அங்குள்ள சந்திர புஷ்கரணியில் தினமும்
இருமுறை நீராடி, வெட்டுப்பட்ட கையோடு ஞானபுரீஸ்வரரையும், புஷ்பவல்லித்தாயாரையும் வணங்கி வந்தார். கோரக்கரின் பக்தியைக் கண்டு மகிழ்ந்த சிவனார் அந்தச் சித்தருக்கு அருள்பாலித்தார். சித்தருக்கு மீண்டும் கை கிடைத்தது. கோரக்கரின் கை வெட்டுப்பட்ட தலம் என்பதால் இவ்வூருக்கு கோரக்கை என்ற பெயர் உண்டானது. தனது வெட்டுண்ட கையால் பூஜை செய்ததால் குறுக்கை எனவும் வழங்கப்பெற்றது. காலப்போக்கில் அது கொருக்கை என்று மாறி விட்டது.

பிரம்மாவிடம் இருந்த வேத நூற்சுவடிகளை அசுரரகள் திருடிக் கொண்டு போய்விட்டார்கள். மகாவிஷ்ணு மீட்டுக் கொடுத்தார். அந்த நிகழ்வால், பிரம்மாவினால் இயல்பாக இருக்க முடியவில்லை. படைப்புத் தொழிலையும் ஒழுங்காகச் செய்ய முடியவில்லை. விஷ்ணுவின் ஆலோசனைப்படி, அவர் இத்தலம் வந்து, சந்திர புஷ்கரிணியில் நீராடி, பாதப்பிரதட்சணம் செய்து தினமும் சிவனை வழிபட்டு வந்தார். ஒரு ஆவணி அவிட்ட நட்சத்திர நன்நாளில், சிவன் பிரம்மாவிற்கு ஞானம் (wisdom) கொடுத்தார். அதனால் பிரம்மா மீண்டும் இயல்பு நிலைக்குத் திரும்பி முன்போலவே சிறப்பாகச் செயல் புரிந்தார். அதனால் இத்தலநாதன் பிரம்ம ஞானபுரீஸ்வரர் என்னும் பெயர் பெற்றார்.

இறைவன் இங்கே சுயம்பு மூர்த்தி. சிவனுக்கும் அம்பிகைக்கும் எதிரில் உள்ள இரண்டு நந்திகளும் ஒரே மண்டபத்தில் அமைந்திருப்பது குறிப்பிடத்தகுந்தது.
முந்திரிப்பருப்பு, நிலக்கடலை இரண்டையும் கலந்து மாலை கட்டி வெளி மண்டபத்தில் உள்ள இரட்டை நந்திக்கு அணிவித்து பிரார்த்தனை செய்தால் நினைத்த காரியம் நடக்கும் என்பது இங்கே நிலவும் நம்பிக்கை.

அருள்மிகு பிரம்ம ஞானபுரீஸ்வரர் திருக்கோயில், கீழக்கொருக்கை என்னும் கிராமத்தில், பட்டீஸ்வரம் என்னும் சிற்றூருக்கு அருகில் உள்ளது. அந்தப்
பட்டீஸ்வரம் கும்பகோணத்திற்கு அருகில் உள்ளது. சுவாமியின் பெயர் பிரம்மஞானபுரீஸ்வரர். தாயாரின் பெயர், அதாவது அம்பிகையின் பெயர் புஷ்பவல்லி. கோவிலின் முன் உள்ள திருக்குளத்தின் பெயர்: சந்திர புஷ்கரிணி. 1000 ஆண்டுகட்கு முற்பட்ட புராதனக்கோவில். கோவிலின் நடை காலை 11 மணி முதல் 1 மணி வரையிலும், மாலை 5 மணி முதல் 6 மணி வரையிலும் திறந்திருக்கும். மகாசிவராத்திரியன்று திருவிழா நடைபெறும்.

மூன்றாம் குலோத்துங்க சோழ மன்னன் காலத்தில் இக்கோயில் கட்டப்பெற்றுள்ளது.

அவிட்டம் நட்சத்திரக்காரர்கள் தங்களுக்கு ஏற்படும் பிரச்சினைகள் நீங்கிச் சுகமடைய இத்தல இறைவனை வழிபாடு செய்வது நல்லது. அத்துடன் கல்வியில் சிறக்க, திருமணத் தடைகள் நீங்க, குடும்ப ஒற்றுமை வளர இங்கு பிரார்த்தனை செய்வதும் நல்லது. அதாவது நன்மை பயக்கும்!

ஆவணிமாதம் அவிட்ட நட்சத்திரத்தன்று பெளர்ணமியும் சேர்ந்துகொள்ளும். அன்றைய தினம் இங்கே வந்து வழிபடுதல் மேன்மை உடையதாகும்

கோயில் மிகவும் சிதிலமடைந்துள்ளது. அவிட்ட நட்சத்திரக்காரர்கள் ஒன்று சேர்ந்து, இத்தலத்திற்கு திருப்பணி செய்வது நல்லது. அது புண்ணியக் கணக்கில் வரும்! பணத்தை மட்டும் சேர்க்காமல் கொஞ்சம் புண்ணியத்தையும் சேருங்களேன்!
+++++++++++++++++++++++++++
ஆவணி அவிட்ட நட்சத்திரம் பற்றிய மேலதிகத்தகவல்:

கேள்வி : இந்த ஆவணி அவிட்டம் என்பது என்ன? பழைய பூணூலை கழற்றி விட்டு, புதிய பூணூலைப் போட்டுக் கொள்ள ஒரு தினம். அதுதானே ஆவணி
அவிட்டம் என்பது? அதாவது பூணூலை மாற்றுகிற தினம்தானே அது?

சோ நீங்கள் சொல்கிற மாதிரிதான் இப்போது ஆகிவிட்டது. ஆனால், ஆவணி அவிட்டம் என்பது அதுவல்ல. ஆவணி அவிட்டம் என்று சொல்லப்படுகிற
சடங்கின் உண்மையான பெயர் உபாகர்மா. உபாகர்மா என்றால் ஆரம்பம் என்று அர்த்தம். ச்ராவண மாதத்தில் பிரம்மதேவனுக்கு வேதம் கிட்டியது; அதாவது
உபதேசம் ஆகியது. அந்த தினம், ஆவணி மாதம், அவிட்ட நக்ஷத்திரம். அதனால்தான் இதற்கு ‘ஆவணி அவிட்டம்’ என்ற பெயரும் வந்தது. அப்போது
பிரம்மனுக்கு வேதம் கிட்டியதால், அவனுக்கு அது ஆரம்பம் ஆகியது. அந்த ஆரம்பத்தை இங்கே மனிதர்கள் கொண்டாடுகிறார்கள். இது வருடா வருடம்
செய்யப்படுகிறபோது, வேதத்திற்குச் செய்யப்படுகிற மரியாதையாக இது கருதப்படுகிறது.

வேதத்திற்கு ஆண்டு விழா என்றும் இதைச் சொல்லலாம். ப்ரம்ம தேவனுக்கு உபதேசமாகிய தினம்; அதிலிருந்து வழி வழியாக மனிதர்களுக்குக் கிடைத்தது.
அதனால் ஒவ்வொரு வருடமும் அந்த தினத்தைக் கொண்டாடுகிறோம். அது ஆண்டு விழா.

கேள்வி : ஆரம்பம் என்று சொன்னீர்கள். அது என்றோ ஆரம்பமாகி விட்டது. திரும்பவும் ஒவ்வொரு வருடமும் அதைப் புதிதாக ஆரம்பிப்பானேன்? அது
எதற்கு? இது பகுத்தறிவுக்கு ஏற்ற விஷயமாக இல்லையே?

சோ : இது பகுத்தறிவுக்கு ஏற்ற விஷயம் இல்லை என்கிறீர்கள்; சரி, இருக்கட்டும். தேசிய ஒருமைப்பாட்டுக்காக உறுதிமொழி, பிரமாணம் என்று வருடா வருடம் எல்லோரும் எடுத்துக் கொள்கிறார்கள். ‘போன வருடம்தான் இந்த உறுதிமொழி, பிரமாணம் எல்லாம் எடுத்தாகி விட்டதே! அதே தேசம்தான்
இருக்கிறது; அதே பிரமாணம்தான் இது. அதை எதற்கு இன்னொரு முறை செய்ய வேண்டும்? தேசம் போய் விட்டதா? அல்லது பிரமாணம்தான் தீர்ந்து
விட்டதா? அந்த பிரமாணத்திற்கு ஒரு வருடம்தான் ஆயுளா? ஏன் இதை திரும்பவும் வருடா வருடம் செய்ய வேண்டும்? ஏன்? அந்தப் பிரமாணம் ஆறு
மாதத்திலேயே தீர்ந்து போகாதா? அல்லது மூன்று மாதத்தில் தீர்ந்து போகாதா? அல்லது தினம் தினம் அந்த பிரமாணத்தை எடுத்துக் கொள்ளக் கூடாதா? ஏன்,

இப்படி வருடத்திற்கு ஒருமுறை?’ என்றும் கேட்கலாம். ஆனால், அப்படி யாரும் கேட்பதில்லை. அது எப்படி பகுத்தறிவுக்கு உகந்ததாக இருக்கிறதோ, அதே மாதிரிதான் இதுவும்.

தேசம் என்கிற சிந்தனை, ஒருமைப்பாடு என்கிற சிந்தனை ஆகியவற்றை நமக்கு நாமே நினைவூட்டிக் கொள்கிறோம். அதற்காக இதைச் செய்கிறோம். அதே மாதிரிதான் இந்த உபாகர்மாவும். இந்த சிந்தனை, வேதம் எவ்வளவு உயர்வானது என்பது பற்றியது. ப்ரம்ம தேவனுக்குக் கிடைத்த தினம் பற்றியது. அங்கிருந்து நமக்கு அது கிடைத்தது என்ற விஷயம் பற்றியது. அந்த மாதம், அந்தத் தேதியில், அதாவது ஆவணி மாதம் அவிட்ட நக்ஷத்திரத்தில் நாம் இதையெல்லாம் நினைத்துக் கொள்கிறோம். சொல்லப் போனால், இது தேசிய ஒருமைப்பாட்டு பிரமாணத்தை விட, பகுத்தறிவுக்கு உகந்த விஷயம்.

ஏனென்றால், தேசம் என்பது, என்றோ உண்டாகி விட்டது. ஒருமைப்பாடு என்பதும் என்றோ உண்டாகி விட்டது. ஆனால், தேசம் பிறந்த நேரத்திலோ,
ஒருமைப்பாடு உண்டான சமயத்திலோ, இந்த பிரமாணத்தை நாம் எடுத்துக் கொள்வதில்லை. இந்த உபகர்மாவை எடுத்துக் கொண்டால் பிரம்மனுக்கு அது
எப்போது உபதேசமாகியதோ, எப்பொழுது பிரம்மனுக்கு வேதம் கிட்டியதோ, அந்த மாதம், அந்த தினம் எது என்று பார்த்து, அந்த தினத்தில் நாம் இங்கே
அந்தச் சடங்கைச் செய்கிறோம். அன்று நமக்கு வேதம் பயில்வது மீண்டும் ஆரம்பம்.இது பிராமணர்களுக்கு மட்டும் விதிக்கப்பட்ட விஷயம் என்று நினைத்து விடக்கூடாது. உபநயனம் என்பது முதல் மூன்று வர்ணத்தாருக்கும் உண்டு. அதாவது பிராமண, க்ஷத்ரிய, வைசிய வர்ணங்களைச் சார்ந்தவர் களுக்கு உபநயனம் உண்டு. அவர்கள் மூவருமே வருடா வருடம் இந்த ‘ஆவணி அவிட்டம்’ என்கிற உபாகர்மாவைச் செய்ய வேண்டும். இதை வெறும் பூணூலை மாற்றிக் கொள்கிற விஷயமாகக் கருதி விடாமல், வேதம் நமக்குக் கிட்டியதை கொண்டாடுகிற தினம் என்று நாம் கருத வேண்டும்.

நன்றி: திருவாளர் சோ.ராமசாமி அவர்கள் மற்றும் சோ அவர்களின் செய்திகளைத் தொகுத்தளித்த திருவாளர் அல்லயன்ஸ் ஸ்ரீனிவாசன்

அன்புடன்
வாத்தியார்

அடிக்குறிப்பு: மகிழ்ச்சியான செய்தி - வாத்தியார் வெளியூர்ப் பயணம். நாளை ஒருநாள் வகுப்பறைக்கு விடுமுறை!

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
வாழ்க வளமுடன்!